Angramar Temenos zei:
P.S: De dope niet, want als ik een vriendin zou hebben zou ik sowieso mdma met der willen doen
Hand in hand met haar door de branding lopen is zoveel beter jongen...het gaat bij liefde om bestendigheid, die moet je niet vertroebelen met de vluchtigheid van een doperush.
Verder adviseer ik je met klem niet bang te zijn dat akelige ervaringen zich hoe dan ook zullen herhalen onder overeenkomstige omstandigheden. Ieder mens herbergt andere krachten in zich. Ooit was ik een medogenloze bruut maar toen een onbekende jonge vrouw op de parkeerplaats van een disco me tegen haar bevallige gestalte aandrukte en me een paar jaar niet meer losliet. veranderde ik voorgoed in een lieve softie
Het blijft natuurlijk psychologie van de koude grond hier op DF, maar ik lees in je post een sterke angst voor de angst. Vrees voor een onvermijdelijk apocalyptisch scenario zodra je een liefdesrelatie met iemand start. De angst voor de angst is echter een illusionair gegeven dat je beter kan negeren.
De maatschappij is een organisme met een blinde wil dat ons probeert te temmen met patronen van vrees die generatie na generatie in ons denken ingesleten zijn. Zodoende knevelen we onszelf met angsten die uit primaire fysieke alarmsignalen voortkomen maar in ons zelfbewustzijn een eigen leven gaan leiden. Een buitenproportioneel eigen leven waarin we makkelijk verknoopt kunnen raken.
Je hebt echter de mogelijkheid om uit deze valstrik te geraken. Transformeer de wijze waarop je nu denkt zodat jezelf het mes wordt dat de touwen die je boeien door zal snijden.
Open de deur van de cel waarin je nu opgesloten denkt te zitten: daarbuiten wacht een prachtige wereld op je die bevolkt wordt door vrouwen die evenzeer als jij hunkeren naar iemand die hen verlichting kan geven.
