Raver
Badass junkie
Hallo,
De meeste kennen me hier, maar snel esn introductie. Verslaafde jongenman die al maanden probeert z'n leven op orde te krijgen. Verslaving (gehad) aan wiet, speed (weekend), alcohol, MDMA (weekend), benzos en m'n grootste vijand is GHB. 5 keer opgenomen geweest in iets meer dan 3 jaar tijd, ik ben bijna klaar met me studie maar ik heb het gevoel dat ik nu aan de rand sta van de afgrond.
Ik ben verloren, misschien moet ik alles maar opgeven en voor 3 maanden naar een kliniek in Thailand of Zuid-Afrika. Ik ben een huis aan het bouwen, maar zonder fundering. En dat huis staat nu aan de rand van de afgrond, na talloze terugvallen, ruzies met familie, schaamte voor alles en iedereen, niet met mezelf overweg kunnen, niet met me gevoel over weg kunnen, constant een masker dragen voor de buitenwereld.
Hoe kan het bestaan dat ik donderdag zo'n wagelijke ervaring had met GHB? En dan toch vandaag de dag weer G nodig te hebben om niet ziek te worden. Dan toch heeft het dat stemmetje in m'n hoofd wéér aangewakkerd, dat stemmetje die me al zo vaak heeft voorgelogen. En dat stemmetje staat in nauw contact met GHB.
Schaamte, gigantische schaamte dat ik onlangs m'n bericht van donderdag fxcking weer ben teruggevallen. En geloof me, dat gaat zo snel..
Ik wil geen slachtoffer zijn, ik wil niet zielig zijn, maar ik begrijp dat het onbegrip wekt. Maar alleen hier kan ik er eerlijk over zijn.
Het voelt echt als falen! Extreem falen!
3 jaar geleden, m'n eerste dosis GHB. Nooit verwacht dat ik er zo'n haat/liefde relatie mee zou krijgen. Hoe kan het zo zijn dat ik maar een constante wil heb om te gebruiken? Zelfs na alle ellende die ik gehad heb? Hoe bestaat het?
Zoveel vragen, en er is maar 1 oplossing. Wéér de kliniek in, want GHB gaat een keer zijn tol eisen. Ik blijf dit niet volhouden, het scheelte misschien enkel een dag of 2 of ik had er niet meer geweest door het monster genaamd GHB.
Terugval nummer 20? Ik weet het gewoon niet meer, wat ik wel weet is dat er een drastische verandering nodig is wil ik wat van me leven gaan maken. Want stoppen lukt gewoon niet, na m'n eerste opname meer als een jaar ervan af geweest.
Maar vandaag de dag weer eraan.. Hoe ga ik dit vertellen op m'n studie, werk en vooral tegen mijn ouders? Ja sorry, ik was bijna dood door de GHB, maar ik ben er weer aan gegaan. Ik schaam me kapot, ook voor jullie volgers.
Raver.
De meeste kennen me hier, maar snel esn introductie. Verslaafde jongenman die al maanden probeert z'n leven op orde te krijgen. Verslaving (gehad) aan wiet, speed (weekend), alcohol, MDMA (weekend), benzos en m'n grootste vijand is GHB. 5 keer opgenomen geweest in iets meer dan 3 jaar tijd, ik ben bijna klaar met me studie maar ik heb het gevoel dat ik nu aan de rand sta van de afgrond.
Ik ben verloren, misschien moet ik alles maar opgeven en voor 3 maanden naar een kliniek in Thailand of Zuid-Afrika. Ik ben een huis aan het bouwen, maar zonder fundering. En dat huis staat nu aan de rand van de afgrond, na talloze terugvallen, ruzies met familie, schaamte voor alles en iedereen, niet met mezelf overweg kunnen, niet met me gevoel over weg kunnen, constant een masker dragen voor de buitenwereld.
Hoe kan het bestaan dat ik donderdag zo'n wagelijke ervaring had met GHB? En dan toch vandaag de dag weer G nodig te hebben om niet ziek te worden. Dan toch heeft het dat stemmetje in m'n hoofd wéér aangewakkerd, dat stemmetje die me al zo vaak heeft voorgelogen. En dat stemmetje staat in nauw contact met GHB.
Schaamte, gigantische schaamte dat ik onlangs m'n bericht van donderdag fxcking weer ben teruggevallen. En geloof me, dat gaat zo snel..
Ik wil geen slachtoffer zijn, ik wil niet zielig zijn, maar ik begrijp dat het onbegrip wekt. Maar alleen hier kan ik er eerlijk over zijn.
Het voelt echt als falen! Extreem falen!
3 jaar geleden, m'n eerste dosis GHB. Nooit verwacht dat ik er zo'n haat/liefde relatie mee zou krijgen. Hoe kan het zo zijn dat ik maar een constante wil heb om te gebruiken? Zelfs na alle ellende die ik gehad heb? Hoe bestaat het?
Zoveel vragen, en er is maar 1 oplossing. Wéér de kliniek in, want GHB gaat een keer zijn tol eisen. Ik blijf dit niet volhouden, het scheelte misschien enkel een dag of 2 of ik had er niet meer geweest door het monster genaamd GHB.
Terugval nummer 20? Ik weet het gewoon niet meer, wat ik wel weet is dat er een drastische verandering nodig is wil ik wat van me leven gaan maken. Want stoppen lukt gewoon niet, na m'n eerste opname meer als een jaar ervan af geweest.
Maar vandaag de dag weer eraan.. Hoe ga ik dit vertellen op m'n studie, werk en vooral tegen mijn ouders? Ja sorry, ik was bijna dood door de GHB, maar ik ben er weer aan gegaan. Ik schaam me kapot, ook voor jullie volgers.
Raver.