Ok, de thee is genuttigd.
En deze keer was het dan ook een 'echte' trip, en dus niet half-half.
Dus blijkbaar heeft het opschroeven van de dosis en/of het aanpassen van de bereidingswijze zijn effect.
Ik zal maar niet te veel op de trip ingaan, want om het goed uit te leggen heb ik wel een a4tje nodig. En daar heb ik nu niet zoveel zin in, en bovendien, de trip was afgelopen nacht/ochtend (heb nog niet geslapen) dus het moet ook allemaal bezinken.
Interessant was dat ik de trip redelijk goed kon sturen. Daar bedoel ik mee dat ik ervoor kon kiezen om me bijvoorbeeld te verliezen in mijn kamerplant, of de smaak van een banaan, of muziek. Maar ik heb er voornamelijk voor gekozen om als het ware af te dalen in mijn lichaam, met gesloten ogen. En zo kwam ik uit bij bepaalde negativiteit die ik voelde als iets drukkends in mijn hart (chakra), en daar heb ik, met wat onderbrekingen, een flink aantal uren 'rondgehangen'. En hoe vrolijk alles leek met mijn ogen open (de hele kamer had iets zonnigs) zo veel ellende zag ik achter mijn gesloten ogen. Tenminste als ik bij dat drukkende gevoel bleef. Echt hel-achtig, pure ellende. Ik zal jullie, en mijn, gemoed niet verpesten door hier expliciete beschrijvingen te geven.
Ik had het gevoel dat ik door het voelen/zien van deze shit als het ware op slag een oud krakkemikkig mannetje werd. De gedachte dat ik de volgende ochtend grijs haar zou hebben leek mij niet eens zo ongeloofwaardig. :P Maar blijkbaar was er toch ergens diep in mij een vertrouwen dat dit zeer nuttig was, om hier bij te blijven, dat het dus helend was.
Typisch was dat ik niet geplaagd werd door deze ellende, maar dat ik er voor koos om het onder ogen te zien. Dus zodra ik mijn ogen opende kon ik probleemloos genieten van bijvoorbeeld een kaarsvlam, om vervolgens relaxed een glaasje water te halen (heel veel water)
Uiteindelijk ervoer ik die negativiteit in mijn hart niet langer als strikt negatief. Ja, het verwees naar ellende in de wereld en in mijzelf. Maar het herkennen van die ellende en daar geraakt door worden is tegelijkertijd een teken van Liefde. Dus door bij datgene te blijven wat is en niet te vluchten in droomwerelden is het echt mogelijk om kracht en liefde in het hier en nu te ervaren. Echte Liefde is alleen in het hier en nu.
En nu voel ik nog wel lichtelijk dat gevoel in mijn hart. Ellende heeft ook zijn plaats, en de beste, meest gezonde plaats is in het hart.
Het was niet zo dat ik de trip helemaal in vreugde ofzo afsloot. Die verkeerde indruk wil ik niet wekken. Maar ik voelde me zeker wel voldaan.
Maar dit moet eerst maar is allemaal flink bezinken en zijn plaats krijgen.
Ach, nu heb ik toch een mini-reportje geschreven.
Misschien is het wel iets té vers van de pers, en lees ik dit volgende week met gefronste wenkbrauwen terug. :P Maar, dat zal wel meevallen.
En mocht het zo zijn dat kapitein-x vanaf binnenkort niet/zeer weinig op dit forum te zien is, dan komt dat omdat het in mijn planning staat om is een jaar lang niet te trippen, en me met een aantal andere/leuke/belangrijke zaken bezig te houden.
groetjes van kapitein-x, die over een uurtje al zijn bedje inkruipt en dan heel lang en lekker gaat slapen...
