brinta_pap
Newbie
Hey allemaal. heb dit nog nooit verteld en vind het erg lastig, maar ik denk dat het tijd is. Vandaar ook lang verhaal, excuses!
Ik (M23) heb de laatste tijd mezelf een beetje in de shit gewerkt geloof ik. Het afgelopen half jaar is mijn financiële situatie door omstandigheden in onbalans geraakt waardoor ik geen inkomsten heb. Ik ben mijzelf aan het bijscholen waardoor ik tijdelijk niet werk. Ik ga half april weer aan het werk en ga ook meer verdienen.
Nu kom ik uit een prima gezin en woon nog thuis. Weinig kosten dus, het zou prima moeten kunnen.
Het ging eigenlijk altijd prima om zuinig aan te doen Niet elk weekend stappen, niet uit eten ect. Die behoefte heb ik ook niet.
Alleen de laatste maanden gaat het slecht met me heb ik het idee.
Ik gebruik sinds mijn 18e recreatief (hard)drugs. Begonnen met 3mmc en nu een combinatie van 3mmc en coke. Mijn vrienden gebruiken allemaal ook drugs, veel meer dan mij waardoor ik er veel mee in aanraking kom. Soms hebben ze “sessies” waardoor ze in de vakantie rustig 1,5 - 2g per dag gebruiken, 10 dagen lang.
Ik heb hier nooit last van gehad en doe er ook niet aan mee.
Even terug naar de jaarwisseling. Ik heb mijzelf voorgenomen om te stoppen met drugs en te minderen met drinken. Ik begon me zelf niet meer terug te herkennen en het gebruik werd een gewoonte. Ergens naartoe zonder drugs, geen mogelijkheid.
Dit goede voornemen is nogal mislukt. Ik drink dagelijks en als er nog wat drugs over is gaat het op. Ik stel steeds regels voor mezelf, maar verzin net zo hard excuusjes om de regels weer te breken.
Ik spreek met mijzelf af een week niet drinken en gebruiken, maar ga even naar mijn vrienden toe want thuis zitten is ook zo saai op vrijdagavond en kom straalbezopen en strak van de drugs thuis, vroeg in de ochtend.
Mijn ouders merken hier niks van, die liggen te slapen.
Nu is daar sinds 2 maanden online gokken bij gekomen. Als ik thuis kom van het stappen of van vrienden, ga ik in het parkje nog even een paar sigaretjes roken, zo is het begonnen om met 20 euro op toto casino te spelen, af en toe win je wat, soms verlies je wat. Prima. Door mijn spaargeld kon ik gewoon normaal leven ondanks ik tijdelijk geen inkomen heb dus dit was niet problematisch en binnen mijn gestelde uitgaven budget.
Nu is mijn alcohol en drugs gebruik de laatste 2 maanden zo toegenomen dat ik niet meer in staat ben om normale keuzes te maken (wanneer onder invloed). Resultaat hiervan is dat ik al mijn spaargeld heb vergokt onder invloed van drank en drugs waardoor ik nu €500 creditcard schulden heb en al mijn spaargeld heb vergokt. Wat ik dus niet kan afbetalen omdat ik geen inkomen heb.
Ik loop er al een tijdje tegen aan dat ik het gevoel heb dat het problematisch wordt, ik heb mij aangemeld bij CRUKS waardoor ik niet meer kan gokken. Uit zelfbescherming en om een stap te zetten naar verbetering, nu raad je het al, afgelopen nacht heb ik wederom €500 (van crypto investeringen) vergokt op buitenlandse sites waar ik WEL op kan gokken ondanks mijn aanmelding bij CRUKS. Ik gok inmiddels niet meer omdat ik het leuk vind om te doen, maar op de hoop voor wat beters. De hoop wat te winnen om opnieuw te beginnen en alles achter me te laten. Zodra ik onder invloed raak en ik begin te gokken gaat alles op.
Ook met drugs gebruik, zodra ik een “gezellig” biertje heb gedronken gaat er een duiveltje spreken die drugs wil en dat komt er hoe dan ook zodra dat duiveltje gaat spreken. Dit is alleen zodra ik ga drinken. Ik voel me dan even fijn, gelukkig en goed. Gezellig met alles en iedereen waar ik echt even m’n zorgen los kan laten. In de kroeg met mijn vrienden en onbekenden waarmee ik direct dikke vrienden ben zodra ik met ze aan de praat raak. Alleen wanneer ik dan weer in het parkje ga zitten, vergok ik al mijn geld.
Wanneer ik niet gebruik door de weeks oid heb ik ook geen drang te gebruiken, ik heb niet het idee dat ik verslaafd ben. (Tell me if I’m wrong) tenzij er dus nog wat over is, dan gaat het rustig op, alleen op m’n zolderkamer achter de computer. Ik zorg er dus inmiddels voor dat er niks thuis is om te gebruiken en om dus weer een week lang niet te drinken en gebruiken. Dan bellen m’n vrienden weer op vrijdagavond en gaat het gewoon weer zoals altijd.
Met mijn vrienden kan ik het hier niet over hebben, ze zijn niet zo supportive of zo. Allemaal “stoere” kerels uit de automotive industrie. Ze zullen ongetwijfeld zeggen dat dit niet oké is maar zullen me ook niet helpen. Zouden ze bij niemand van de groep doen. Mijn andere vriendengroep is anti drugs, vinden ze slecht omdat het niet mag. Ze drinken veel, dat dan wel. Ze weten dat ik het wel eens gebruik / heb gebruikt, maar ik praat daar niet over. Als ze dit zouden weten verbreken ze het contact.
Met mijn ouders kan ik het er al helemaal niet over hebben. Ze zijn erg trots op wat ik doe en op de man die ik ben geworden. Ook snappen ze het niet, ze zijn redelijk van de oude stempel en het recreatief drugsgebruik van tegenwoordig was vroeger gewoon niet zo.
Ook heb ik een vriendin, al een paar jaar en hou ontzettend van haar. Leuke lieve meid uit een keurig deftig gezin. Ze weet wel dat ik recreatief gebruik, ze vind het oké. Ze is het er niet mee eens, maar ze kan er mee leven. Ze denkt dat het incidenteel eens gebeurd. Zij zou toch de eerste zijn waarmee ik er over zou praten, alleen durf ik dit niet. Ze heeft zelf al een jaar lang veel aan haar hoofd door familie omstandigheden waarbij ik haar rots in de branding ben. Ik wil niet dat ze dat beeld verliest, omdat ze dat zo erg nodig is. Ook ben ik bang dat ze me dan misschien wel verlaat. Dit past namelijk helemaal niet bij haar (en in principe ook niet bij mij). Ze heeft geen idee dat het inmiddels zo uit de hand aan het lopen is.
Dus, ik lig nu in mijn bed, verschrikkelijke kater, wederom €500 vergokt, voel me een loser omdat ik het niet voor elkaar krijg het weer op de rit te krijgen, maar zie ook geen oplossing behalve om het zelf op eigen kracht op te lossen. Gigantisch schuldgevoel, vooral naar mijn vriendin. Ze moest eens weten.
Nu zul je inmiddels denken, als je al zo ver bent gekomen met lezen (chapeau), wat wil je nou.
Ik ben dus zo ver dat ik weet dat het problematisch is, dat is al een flinke stap. Ik weet nu dat ik van deze hele financiële situatie (het budgetteren, het zuinig aan doen, de onzekerheid van inkomen) heel veel stress heb. Zeker nu in mezelf in de problemen heb gewerkt.
Ik weet dat ik te veel drink en vooral te veel gebruik, ik gebruik echt niet extreem veel (<1g per avond), alleen kan ik niet zonder zodra ik de deur uit ga en/of ga drinken. Ik ben niet zo, ik wil het niet, daarom is het een probleem. Drugs gebruik moet leuk en vrijwillig zijn, maar ik ervaar enige "drang" Ik wil eerlijk zijn en niets verzwijgen naar m’n omgeving. Vooral naar mijn vriendin. We willen gaan samenwonen en ik heb er erg veel last van dat ik niet eerlijk tegen haar ben. Ik wil ook niet met schulden rondlopen, het wordt alleen maar erger.
Hoe nu verder? Ik denk er over om contact op te nemen met verslavingszorg, al weet ik niet of dit “ernstig” genoeg is. Dit moet natuurlijk ook in het geheim, voor mijn omgeving is er niks aan de hand en wil het ook graag voor ze laten overwaaien. Ik wil mijn vriendin niet verliezen, maar als ik in haar schoenen had gestaan en ik zou dit weten was ik direct vertrokken. Niet omdat ze er niet voor mij wil zijn, maar omdat ik er te lang niets over heb gezegd, waardoor haar vertrouwen ernstig beschadigd zal worden.
Je zou zeggen, blijf weg uit een toxic omgeving met zulke vrienden. Maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Het is wat je hebt opgebouwd in al die jaren, ze wonen bij mij in de wijk en iedereen in mijn wijk kent elkaar, ontlopen gaat niet, dan zou ik moeten verhuizen.
Lang verhaal kort heb ik het idee dat ik mijzelf flink in de nesten heb gewerkt en ik heb geen idee hoe ik het op moet lossen.
Iemand ideeen?
Ik (M23) heb de laatste tijd mezelf een beetje in de shit gewerkt geloof ik. Het afgelopen half jaar is mijn financiële situatie door omstandigheden in onbalans geraakt waardoor ik geen inkomsten heb. Ik ben mijzelf aan het bijscholen waardoor ik tijdelijk niet werk. Ik ga half april weer aan het werk en ga ook meer verdienen.
Nu kom ik uit een prima gezin en woon nog thuis. Weinig kosten dus, het zou prima moeten kunnen.
Het ging eigenlijk altijd prima om zuinig aan te doen Niet elk weekend stappen, niet uit eten ect. Die behoefte heb ik ook niet.
Alleen de laatste maanden gaat het slecht met me heb ik het idee.
Ik gebruik sinds mijn 18e recreatief (hard)drugs. Begonnen met 3mmc en nu een combinatie van 3mmc en coke. Mijn vrienden gebruiken allemaal ook drugs, veel meer dan mij waardoor ik er veel mee in aanraking kom. Soms hebben ze “sessies” waardoor ze in de vakantie rustig 1,5 - 2g per dag gebruiken, 10 dagen lang.
Ik heb hier nooit last van gehad en doe er ook niet aan mee.
Even terug naar de jaarwisseling. Ik heb mijzelf voorgenomen om te stoppen met drugs en te minderen met drinken. Ik begon me zelf niet meer terug te herkennen en het gebruik werd een gewoonte. Ergens naartoe zonder drugs, geen mogelijkheid.
Dit goede voornemen is nogal mislukt. Ik drink dagelijks en als er nog wat drugs over is gaat het op. Ik stel steeds regels voor mezelf, maar verzin net zo hard excuusjes om de regels weer te breken.
Ik spreek met mijzelf af een week niet drinken en gebruiken, maar ga even naar mijn vrienden toe want thuis zitten is ook zo saai op vrijdagavond en kom straalbezopen en strak van de drugs thuis, vroeg in de ochtend.
Mijn ouders merken hier niks van, die liggen te slapen.
Nu is daar sinds 2 maanden online gokken bij gekomen. Als ik thuis kom van het stappen of van vrienden, ga ik in het parkje nog even een paar sigaretjes roken, zo is het begonnen om met 20 euro op toto casino te spelen, af en toe win je wat, soms verlies je wat. Prima. Door mijn spaargeld kon ik gewoon normaal leven ondanks ik tijdelijk geen inkomen heb dus dit was niet problematisch en binnen mijn gestelde uitgaven budget.
Nu is mijn alcohol en drugs gebruik de laatste 2 maanden zo toegenomen dat ik niet meer in staat ben om normale keuzes te maken (wanneer onder invloed). Resultaat hiervan is dat ik al mijn spaargeld heb vergokt onder invloed van drank en drugs waardoor ik nu €500 creditcard schulden heb en al mijn spaargeld heb vergokt. Wat ik dus niet kan afbetalen omdat ik geen inkomen heb.
Ik loop er al een tijdje tegen aan dat ik het gevoel heb dat het problematisch wordt, ik heb mij aangemeld bij CRUKS waardoor ik niet meer kan gokken. Uit zelfbescherming en om een stap te zetten naar verbetering, nu raad je het al, afgelopen nacht heb ik wederom €500 (van crypto investeringen) vergokt op buitenlandse sites waar ik WEL op kan gokken ondanks mijn aanmelding bij CRUKS. Ik gok inmiddels niet meer omdat ik het leuk vind om te doen, maar op de hoop voor wat beters. De hoop wat te winnen om opnieuw te beginnen en alles achter me te laten. Zodra ik onder invloed raak en ik begin te gokken gaat alles op.
Ook met drugs gebruik, zodra ik een “gezellig” biertje heb gedronken gaat er een duiveltje spreken die drugs wil en dat komt er hoe dan ook zodra dat duiveltje gaat spreken. Dit is alleen zodra ik ga drinken. Ik voel me dan even fijn, gelukkig en goed. Gezellig met alles en iedereen waar ik echt even m’n zorgen los kan laten. In de kroeg met mijn vrienden en onbekenden waarmee ik direct dikke vrienden ben zodra ik met ze aan de praat raak. Alleen wanneer ik dan weer in het parkje ga zitten, vergok ik al mijn geld.
Wanneer ik niet gebruik door de weeks oid heb ik ook geen drang te gebruiken, ik heb niet het idee dat ik verslaafd ben. (Tell me if I’m wrong) tenzij er dus nog wat over is, dan gaat het rustig op, alleen op m’n zolderkamer achter de computer. Ik zorg er dus inmiddels voor dat er niks thuis is om te gebruiken en om dus weer een week lang niet te drinken en gebruiken. Dan bellen m’n vrienden weer op vrijdagavond en gaat het gewoon weer zoals altijd.
Met mijn vrienden kan ik het hier niet over hebben, ze zijn niet zo supportive of zo. Allemaal “stoere” kerels uit de automotive industrie. Ze zullen ongetwijfeld zeggen dat dit niet oké is maar zullen me ook niet helpen. Zouden ze bij niemand van de groep doen. Mijn andere vriendengroep is anti drugs, vinden ze slecht omdat het niet mag. Ze drinken veel, dat dan wel. Ze weten dat ik het wel eens gebruik / heb gebruikt, maar ik praat daar niet over. Als ze dit zouden weten verbreken ze het contact.
Met mijn ouders kan ik het er al helemaal niet over hebben. Ze zijn erg trots op wat ik doe en op de man die ik ben geworden. Ook snappen ze het niet, ze zijn redelijk van de oude stempel en het recreatief drugsgebruik van tegenwoordig was vroeger gewoon niet zo.
Ook heb ik een vriendin, al een paar jaar en hou ontzettend van haar. Leuke lieve meid uit een keurig deftig gezin. Ze weet wel dat ik recreatief gebruik, ze vind het oké. Ze is het er niet mee eens, maar ze kan er mee leven. Ze denkt dat het incidenteel eens gebeurd. Zij zou toch de eerste zijn waarmee ik er over zou praten, alleen durf ik dit niet. Ze heeft zelf al een jaar lang veel aan haar hoofd door familie omstandigheden waarbij ik haar rots in de branding ben. Ik wil niet dat ze dat beeld verliest, omdat ze dat zo erg nodig is. Ook ben ik bang dat ze me dan misschien wel verlaat. Dit past namelijk helemaal niet bij haar (en in principe ook niet bij mij). Ze heeft geen idee dat het inmiddels zo uit de hand aan het lopen is.
Dus, ik lig nu in mijn bed, verschrikkelijke kater, wederom €500 vergokt, voel me een loser omdat ik het niet voor elkaar krijg het weer op de rit te krijgen, maar zie ook geen oplossing behalve om het zelf op eigen kracht op te lossen. Gigantisch schuldgevoel, vooral naar mijn vriendin. Ze moest eens weten.
Nu zul je inmiddels denken, als je al zo ver bent gekomen met lezen (chapeau), wat wil je nou.
Ik ben dus zo ver dat ik weet dat het problematisch is, dat is al een flinke stap. Ik weet nu dat ik van deze hele financiële situatie (het budgetteren, het zuinig aan doen, de onzekerheid van inkomen) heel veel stress heb. Zeker nu in mezelf in de problemen heb gewerkt.
Ik weet dat ik te veel drink en vooral te veel gebruik, ik gebruik echt niet extreem veel (<1g per avond), alleen kan ik niet zonder zodra ik de deur uit ga en/of ga drinken. Ik ben niet zo, ik wil het niet, daarom is het een probleem. Drugs gebruik moet leuk en vrijwillig zijn, maar ik ervaar enige "drang" Ik wil eerlijk zijn en niets verzwijgen naar m’n omgeving. Vooral naar mijn vriendin. We willen gaan samenwonen en ik heb er erg veel last van dat ik niet eerlijk tegen haar ben. Ik wil ook niet met schulden rondlopen, het wordt alleen maar erger.
Hoe nu verder? Ik denk er over om contact op te nemen met verslavingszorg, al weet ik niet of dit “ernstig” genoeg is. Dit moet natuurlijk ook in het geheim, voor mijn omgeving is er niks aan de hand en wil het ook graag voor ze laten overwaaien. Ik wil mijn vriendin niet verliezen, maar als ik in haar schoenen had gestaan en ik zou dit weten was ik direct vertrokken. Niet omdat ze er niet voor mij wil zijn, maar omdat ik er te lang niets over heb gezegd, waardoor haar vertrouwen ernstig beschadigd zal worden.
Je zou zeggen, blijf weg uit een toxic omgeving met zulke vrienden. Maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Het is wat je hebt opgebouwd in al die jaren, ze wonen bij mij in de wijk en iedereen in mijn wijk kent elkaar, ontlopen gaat niet, dan zou ik moeten verhuizen.
Lang verhaal kort heb ik het idee dat ik mijzelf flink in de nesten heb gewerkt en ik heb geen idee hoe ik het op moet lossen.
Iemand ideeen?
