Aniet_Speed
Badass junkie
Hoiii allemaal!
Ik zou graag jullie persoonlijke ervaringen willen weten bij het volgende...
Ik ben een ervaren gebruiker, en redelijk verslavingsgevoelig...
T begon met tabak roken en daarna wiet, later ging ik aan de pillen (xtc) en speed..
Wiet heb ik heel lang iedere dag gerookt (ongeveer 10 jaar) dus eigenlijk bijna m'n halve leven.. Ik was dat zat ik was er klaar mee om iedere keer 10 km te moeten fietsen voor wiet, plus al dat geld wat ik eraan uitgaf pffoeiii. 2 weken ongelooflijk zwaar gehad maar ben er overheen gekomen. Goed ik wil dit geen heel lang verhaal gaan maken haha.. maar heb de Speed en pillen ook een tijdje erg lekker gevonden toendertijd, ook weer vanaf geraakt...
Lang verhaal kort gebruik(te) ik alleen nog pep op feestjes zo 3-4 × per jaar, en dan had ik van 1 gram nog de helft over.. pillen doe ik heel sporadisch, maar ik vind dat effect anders dan vroeger, dus niet heel interessant meer..
Nu komt het... Ik heb de afgelopen jaren (van m'n 20e tot 27e) zo goed als ieder weekend aan de coke gezeten, ik had zo'n leuke relatie **kuch kuch** met iemand die het verkocht, dus t was makkelijk in handbereik, het sloop er eigenlijk in.. En ja wat doe je liever, hele avond saai tv kijken of paar pakkies halen en keihard sexen de hele nacht...😏 Dus dat
We haalden echt veel (minimaal 3 gr.), en soms (uhh vaak) nog met een vage kut kop midden in de nacht nog bijhalen ook, alles ging op (m'n ex legde ook achterlijk dikke lijnen, dat terzijde🤪)
T kon mij nooit genoeg wezen...
We haalden ook doordeweeks, t was eigenlijk bijzonder als we 1 dag niks deden.. En gewoon fulltime werken. Dit hebben we met de tijd wel terug gedrongen naar het weekend (vrijdag en zaterdag) maar dan nog...
Maar nu is het al een tijdje uit, ben door een diep dal gegaan en heb ieder weekend zitten snuiven (ook alleen...JUIST alleen), bijna net zoveel als toen met hem (niet doordeweeks maar zodra het vrijdag was kreeg ik al de "geluks" kriebels om wat halen). Bij vrienden ook maar die halen een pakje en t is klaar... Ik niet dus, ik ken geen rem, ik wil alleen maar zo veel mogelijk en zo vaag mogelijk, haalde ook als zij dan al naar bed of naar huis waren gewoon in mn eentje nog meer...
Op een of andere manier was ik er de laatste tijd klaar mee... zo fckin duur, dat is t geen waar ik klaar mee ben, ik kan het wel betalen daar niet van maar ik vind het het geld niet meer waard ofzo...
Heb ook al wekenlang niks gehaald, denk een maand of 2?? Tussendoor (ja stom ik ben me ervan bewust) toch nog een x afgesproken met m'n ex (nu 3 weken geleden) en gehaald, was als vanouds gezellig en lekker, maar ik heb daarna niet weer de behoefte gehad om het weer te halen.. dus daar ben ik wel blij mee.
Een heel groot punt wat ik eigenlijk erbij moet zeggen, waar ik dus bang voor ben, eigenlijk het hele punt van dit verhaal 🤣..
Ik ben eind augustus ongelooflijk kut behandeld door zogenaamde vrienden, dikke vette ruzie en ze hebben nooit om de tafel willen zitten om het uit te praten.
Dat gevoel van onrecht, maakte mij zo verdrietig en boos.. Zal daar niet verder op ingaan, dan wordt het echt te lang haha, maar door deze gebeurtenis ben ik eigenlijk verstrikt geraakt in de speed...Kon me helemaal verliezen in tekeningen maken in m'n pep focus status, nuchter zijn was geen optie.
Eigenlijk, als ik heel eerlijk ben, gaat het helemaal niet goed, ik snuif elke dag pep, ook op werk. Niet veel, gewoon genoeg om lekker te werken (Om een beeld te schetsen, gebruik ik zo ongeveer 1 gram - 1,5 gram over een week). Het is qua hoeveelheid dus niet ernstig, maar het is wel een gewoonte geworden, als ik om 6 uur s morgens weg moet ligt er een lijntje pep als ontbijt klaar.. dan neem ik in de pauze nog 1 of 2 puntjes, mja eenmaal thuis leg ik wel weer wat neer..
Ik vind het leven ook gewoon minder saai ofzo, lekker stiekem strak op je werk, ja het geeft mij gewoon een goed gevoel, hoe slecht het ook is... Ben ook altijd vrolijk op werk, heb het echt naar m'n zin daar zoiezo, 2 weken terug had ik 2 nachten niet geslapen gewoon niks nadaa en ik moest half 7 beginnen, nou ik was echt vrolijk! gewoon zin in het werk, dat is dus denk de pest. Het raakt mij niet negatief qua werk, juist beter (werk 10x zo hard 😂).. hoogstens dat ik iets vergeet ofzo maar dat had ik voor de pep al.
Maar ik zie gewoon wel een zombie als ik in de spiegel kijk, ik eet ook niet veel... Ik eet nuchter al vrij weinig ik zit gewoon snel vol, met pep op dus helemáál weinig.. word dan misselijk ook als ik mezelf ga dwingen...en slapen dus ook veel te weinig, totdat ik in elkaar stort.. Daarom wil ik stoppen voorlopig, als dit op is (heb nog 2 gram ongeveer)... nog zoiets, drugs weggooien kan ik gewoon echt niet, zeg wat je wilt ik weet ook dat het heel stom klinkt, maar ik kan dat niet... nooit gedaan, zal ik nooit doen!
Okee nu ECHT🙄😆 het geen wat ik wilde vragen aan jullie, jullie gedachtes, misschien eigen ervaringen? Wat jullie denken dat er gaat gebeuren...
Ik ben dus bang dat als ik stop met de pep, ik binnen de kortste keren aan de coke zit weer, ik vind een lijn snuiven gewoon simpelweg lekker! Zoveel goeds heb ik ook niet in m'n leven, en dit is voor mij een soort uitlaatklep denk.. Het nuchtere leven vind ik geen Fuck aan, eerlijk. Heb 't idee (nja uhh nogal duidelijk eigenlijk) dat ik coke heb vervangen door pep (scheelt ook een hoop geld jwz)..
Ik vind het namelijk een beetje té makkelijk, hoe kun je nou van zo vaak en veel coke snuiven ineens er klaar mee zijn? Dat kan denk ik helemaal niet... Ik ben dus echt bang voor wat er gebeurd als ik kap met die pep....
Ik moet altijd iets hebben, eerst blowen toen pillen, toen pep, toen coke en nu weer pep.. Oja alcohol niet te vergeten, ben ik ook niet vies van om zacht uit te drukken... vooral in die coke tijd zoop zo een fles vodka weg.. Met pep op drink ik heel weinig alcohol, dus vind dat ook nogal een tricky gedachte wat daarin gaat gebeuren...
Wat kan ik doen....? Ik weet het niet... m'n eerste drugs ervaring (wiet) en dus verslaving, was op m'n 14e... Ik ben nu 28 jaar, ik ben dus m'n halve leven zo bezig bedacht ik me laatst... Dat is toch best wel uhh triest eigenlijk?
Ik ben een heel gevoelig persoon, en kan mijn emoties niet altijd goed handelen, er zijn gewoon veel klote dingen in m'n leven gebeurd, ik wil daarom gewoon niet nuchter zijn. Ik ben een ongelooflijke piekeraar en ik kan dat niet uitzetten, vooral als mij iets ten onrechte is aangedaan (wat dus afgelopen jaar vooral aan de orde was).. Ik kan niet bevatten hoeveel narigheid er in de wereld is en hoe oneerlijk het allemaal is verdeeld, zowel qua liefde als vriendschap en vooral dus hoe naar mensen anderen mensen behandelen, ook al heb je altijd alles voor iemand gedaan, krijg je dat ervoor terug... Dat is toch gewoon om misselijk van te worden of wat?! Maar ook qua hoe je op uiterlijk wordt beoordeeld, zo'n walgelijk iets... Ik vind het om maar een voorbeeld te noemen, gewoon kut dat als je dikke vette tieten hebt een en lief gezichtje erboven, je dan heel anders wordt behandeld dan iemand die dat niet heeft...terwijl die "knappe" misschien een fckin bitch is en andersom.. Alsof je daar zelf voor hebt gekozen? En iedereen is zo, ik ook, je hebt toch bepaalde aantrekking tot iets of iemand nodig.. Het zal wel iets van de natuur wezen, logisch ook, instinct... maar snapje wat ik hiermee wil zeggen? Is maar 1 van de 10 miljoen voorbeelden, van deze verknipte wereld...
Misschien dat je nu snapt ongeveer hoe mijn brein door blijft ratelen, dag in dag uit, ik word doodmoe van mezelf soms😅... dusja dan ga je op zoek naar iets om dat te verdoezelen... je moet toch wat!
Ik heb gewoon iets nodig (een roes) om enigzins kleur in het leven te zien/voelen, nuchter lukt mij dat niet, ik zie de ware aard van mensen, gebeurtenissen en alles in de wereld, en "die realiteit" vind ik zacht gezegd.. WALGELIJK, iets waar ik niet in wil en kan leven..
Wat kun je dan nog? Ik weet het echt niet.... En ik wil echt niet depressief overkomen ofzo of zielig doen, absoluut niet!! Begrijp het niet verkeerd, dit is hoe ik het leven ervaar, alles voelt teveel als moeten, alles wordt je opgedrongen... zo'n roes is tenminste nog iets wat ik zelf bepaal en wat mij nog enigszins goed doet voelen...
Ik vraag mij gewoon af hoe jullie het ervaren, waarom gebruik jij drugs? Voor de lol? Voor diepzinnigheid? Of net als ik, omdat je niet in de "echte" realiteit wilt leven..? Tell me! Ben heel benieuwd..
En als jullie tips hebben qua mijn angst om terug te vallen, zijn die altijd welkom...😊
Ik heb zelf weleens gedachtes dat een kliniek misschien wellicht de enige optie is, maar wat doe je als je daaruit komt? Dan zit je toch ook weer in je "normale" omgeving, ik denk niet dat dat gaat werken eerlijk gezegd...Ik ken mezelf nu toch al zo'n 28 jaar, ehh😅 en hoe de fck ga je dat met werk doen überhaupt?! Ik vind mijn baan echt leuk, die wil ik niet opgeven..
Ik snap ook dat er dan mensen komen met een hobby zoeken enzo, maar ik (ook weer een verhaal apart, dat terzijde) heb een rug aandoening, werk fulltime en sta de hele dag, dus als ik thuis kom ben ik écht kapot dus ook geen kracht om nog iets te doen... is niet erg hoor, ik vind mijn werk super leuk, zou er niet aan moeten denken om met een uitkering thuis te zitten zo zit ik niet in elkaar..
Ben zelf trots op mijn eigen huis, mijn eigen spullen, waar ik allemaal in mijn eentje keihard voor heb gewerkt, en een huishouden in m'n eentje, alle rekeningen in m'n eentje, valt niet altijd mee!! Keihard soms ook niemand te hebben die je daarin steunt.. zowel financieel als emotioneel...Ben blij dat ik van niemand afhankelijk ben, maar maakt het er niet makkelijker op.. snapje?
Daarom dat ik ook wel vind dat ik het verdien om lekker te snuiven of te zuipen of te blowen, als ik daar zin in heb, werk er toch voor..... FUCK the world! Denk ik dan..
Snapje??? Mijn dilemma...
Praten met een psycholoog ofzo is ook niet mijn ding, in het verleden al gedaan, dat werkt niet voor mij... diegene kent mij niet dus wtf kan hij mij over mij vertellen wat ik zelf al dondersgoed weet?
Medicatie?? Bestaat dat hiervoor? Of zit je dan zwaar verslaafd straks aan díe troep??🤔
Sorry voor het alsnog lange verhaal, ik wilde dit echt eens van mij afschrijven, want veel mensen lijken niet te bevatten hoe zwaar het soms is om alles alleen te doen, en dat drugs voor mij gewoon 1 ding is waar ik wel 'rust' in kan vinden, of in ieder geval, mijn hersenen even "uit" kan zetten...
Hoe kan ik die rem er bij mij wel opgooien? Dat ik niet dagen/weken/maanden/whatever... blijf doorgaan...
Als jij het weet, hoor ik het graag.....❗❗❗
Bedankt voor degene die dit helemaal heeft gelezen, en zich misschien in mij kan verplaatsen, zonder een oordeel klaar te hebben..💖
Drugsmisbruik is slecht, onverantwoordelijk, dom, ik weet dat allemaal... dat hoef ik niet te horen, bespaar je de moeite...
Ik hoop dat ik misschien wat wijsheid uit jullie ervaringen kan opdoen.... of wellicht kunnen we elkaar verder helpen? Ik zeg maar wat... Je weet immers nooit wie of wat je pad zou kunnen kruisen toch?
Soooooo dat lucht op zeg! 😅
♡♡♡ 🙈🙉🙊
Ik zou graag jullie persoonlijke ervaringen willen weten bij het volgende...
Ik ben een ervaren gebruiker, en redelijk verslavingsgevoelig...
T begon met tabak roken en daarna wiet, later ging ik aan de pillen (xtc) en speed..
Wiet heb ik heel lang iedere dag gerookt (ongeveer 10 jaar) dus eigenlijk bijna m'n halve leven.. Ik was dat zat ik was er klaar mee om iedere keer 10 km te moeten fietsen voor wiet, plus al dat geld wat ik eraan uitgaf pffoeiii. 2 weken ongelooflijk zwaar gehad maar ben er overheen gekomen. Goed ik wil dit geen heel lang verhaal gaan maken haha.. maar heb de Speed en pillen ook een tijdje erg lekker gevonden toendertijd, ook weer vanaf geraakt...
Lang verhaal kort gebruik(te) ik alleen nog pep op feestjes zo 3-4 × per jaar, en dan had ik van 1 gram nog de helft over.. pillen doe ik heel sporadisch, maar ik vind dat effect anders dan vroeger, dus niet heel interessant meer..
Nu komt het... Ik heb de afgelopen jaren (van m'n 20e tot 27e) zo goed als ieder weekend aan de coke gezeten, ik had zo'n leuke relatie **kuch kuch** met iemand die het verkocht, dus t was makkelijk in handbereik, het sloop er eigenlijk in.. En ja wat doe je liever, hele avond saai tv kijken of paar pakkies halen en keihard sexen de hele nacht...😏 Dus dat
We haalden echt veel (minimaal 3 gr.), en soms (uhh vaak) nog met een vage kut kop midden in de nacht nog bijhalen ook, alles ging op (m'n ex legde ook achterlijk dikke lijnen, dat terzijde🤪)
T kon mij nooit genoeg wezen...
We haalden ook doordeweeks, t was eigenlijk bijzonder als we 1 dag niks deden.. En gewoon fulltime werken. Dit hebben we met de tijd wel terug gedrongen naar het weekend (vrijdag en zaterdag) maar dan nog...
Maar nu is het al een tijdje uit, ben door een diep dal gegaan en heb ieder weekend zitten snuiven (ook alleen...JUIST alleen), bijna net zoveel als toen met hem (niet doordeweeks maar zodra het vrijdag was kreeg ik al de "geluks" kriebels om wat halen). Bij vrienden ook maar die halen een pakje en t is klaar... Ik niet dus, ik ken geen rem, ik wil alleen maar zo veel mogelijk en zo vaag mogelijk, haalde ook als zij dan al naar bed of naar huis waren gewoon in mn eentje nog meer...
Op een of andere manier was ik er de laatste tijd klaar mee... zo fckin duur, dat is t geen waar ik klaar mee ben, ik kan het wel betalen daar niet van maar ik vind het het geld niet meer waard ofzo...
Heb ook al wekenlang niks gehaald, denk een maand of 2?? Tussendoor (ja stom ik ben me ervan bewust) toch nog een x afgesproken met m'n ex (nu 3 weken geleden) en gehaald, was als vanouds gezellig en lekker, maar ik heb daarna niet weer de behoefte gehad om het weer te halen.. dus daar ben ik wel blij mee.
Een heel groot punt wat ik eigenlijk erbij moet zeggen, waar ik dus bang voor ben, eigenlijk het hele punt van dit verhaal 🤣..
Ik ben eind augustus ongelooflijk kut behandeld door zogenaamde vrienden, dikke vette ruzie en ze hebben nooit om de tafel willen zitten om het uit te praten.
Dat gevoel van onrecht, maakte mij zo verdrietig en boos.. Zal daar niet verder op ingaan, dan wordt het echt te lang haha, maar door deze gebeurtenis ben ik eigenlijk verstrikt geraakt in de speed...Kon me helemaal verliezen in tekeningen maken in m'n pep focus status, nuchter zijn was geen optie.
Eigenlijk, als ik heel eerlijk ben, gaat het helemaal niet goed, ik snuif elke dag pep, ook op werk. Niet veel, gewoon genoeg om lekker te werken (Om een beeld te schetsen, gebruik ik zo ongeveer 1 gram - 1,5 gram over een week). Het is qua hoeveelheid dus niet ernstig, maar het is wel een gewoonte geworden, als ik om 6 uur s morgens weg moet ligt er een lijntje pep als ontbijt klaar.. dan neem ik in de pauze nog 1 of 2 puntjes, mja eenmaal thuis leg ik wel weer wat neer..
Ik vind het leven ook gewoon minder saai ofzo, lekker stiekem strak op je werk, ja het geeft mij gewoon een goed gevoel, hoe slecht het ook is... Ben ook altijd vrolijk op werk, heb het echt naar m'n zin daar zoiezo, 2 weken terug had ik 2 nachten niet geslapen gewoon niks nadaa en ik moest half 7 beginnen, nou ik was echt vrolijk! gewoon zin in het werk, dat is dus denk de pest. Het raakt mij niet negatief qua werk, juist beter (werk 10x zo hard 😂).. hoogstens dat ik iets vergeet ofzo maar dat had ik voor de pep al.
Maar ik zie gewoon wel een zombie als ik in de spiegel kijk, ik eet ook niet veel... Ik eet nuchter al vrij weinig ik zit gewoon snel vol, met pep op dus helemáál weinig.. word dan misselijk ook als ik mezelf ga dwingen...en slapen dus ook veel te weinig, totdat ik in elkaar stort.. Daarom wil ik stoppen voorlopig, als dit op is (heb nog 2 gram ongeveer)... nog zoiets, drugs weggooien kan ik gewoon echt niet, zeg wat je wilt ik weet ook dat het heel stom klinkt, maar ik kan dat niet... nooit gedaan, zal ik nooit doen!
Okee nu ECHT🙄😆 het geen wat ik wilde vragen aan jullie, jullie gedachtes, misschien eigen ervaringen? Wat jullie denken dat er gaat gebeuren...
Ik ben dus bang dat als ik stop met de pep, ik binnen de kortste keren aan de coke zit weer, ik vind een lijn snuiven gewoon simpelweg lekker! Zoveel goeds heb ik ook niet in m'n leven, en dit is voor mij een soort uitlaatklep denk.. Het nuchtere leven vind ik geen Fuck aan, eerlijk. Heb 't idee (nja uhh nogal duidelijk eigenlijk) dat ik coke heb vervangen door pep (scheelt ook een hoop geld jwz)..
Ik vind het namelijk een beetje té makkelijk, hoe kun je nou van zo vaak en veel coke snuiven ineens er klaar mee zijn? Dat kan denk ik helemaal niet... Ik ben dus echt bang voor wat er gebeurd als ik kap met die pep....
Ik moet altijd iets hebben, eerst blowen toen pillen, toen pep, toen coke en nu weer pep.. Oja alcohol niet te vergeten, ben ik ook niet vies van om zacht uit te drukken... vooral in die coke tijd zoop zo een fles vodka weg.. Met pep op drink ik heel weinig alcohol, dus vind dat ook nogal een tricky gedachte wat daarin gaat gebeuren...
Wat kan ik doen....? Ik weet het niet... m'n eerste drugs ervaring (wiet) en dus verslaving, was op m'n 14e... Ik ben nu 28 jaar, ik ben dus m'n halve leven zo bezig bedacht ik me laatst... Dat is toch best wel uhh triest eigenlijk?
Ik ben een heel gevoelig persoon, en kan mijn emoties niet altijd goed handelen, er zijn gewoon veel klote dingen in m'n leven gebeurd, ik wil daarom gewoon niet nuchter zijn. Ik ben een ongelooflijke piekeraar en ik kan dat niet uitzetten, vooral als mij iets ten onrechte is aangedaan (wat dus afgelopen jaar vooral aan de orde was).. Ik kan niet bevatten hoeveel narigheid er in de wereld is en hoe oneerlijk het allemaal is verdeeld, zowel qua liefde als vriendschap en vooral dus hoe naar mensen anderen mensen behandelen, ook al heb je altijd alles voor iemand gedaan, krijg je dat ervoor terug... Dat is toch gewoon om misselijk van te worden of wat?! Maar ook qua hoe je op uiterlijk wordt beoordeeld, zo'n walgelijk iets... Ik vind het om maar een voorbeeld te noemen, gewoon kut dat als je dikke vette tieten hebt een en lief gezichtje erboven, je dan heel anders wordt behandeld dan iemand die dat niet heeft...terwijl die "knappe" misschien een fckin bitch is en andersom.. Alsof je daar zelf voor hebt gekozen? En iedereen is zo, ik ook, je hebt toch bepaalde aantrekking tot iets of iemand nodig.. Het zal wel iets van de natuur wezen, logisch ook, instinct... maar snapje wat ik hiermee wil zeggen? Is maar 1 van de 10 miljoen voorbeelden, van deze verknipte wereld...
Misschien dat je nu snapt ongeveer hoe mijn brein door blijft ratelen, dag in dag uit, ik word doodmoe van mezelf soms😅... dusja dan ga je op zoek naar iets om dat te verdoezelen... je moet toch wat!
Ik heb gewoon iets nodig (een roes) om enigzins kleur in het leven te zien/voelen, nuchter lukt mij dat niet, ik zie de ware aard van mensen, gebeurtenissen en alles in de wereld, en "die realiteit" vind ik zacht gezegd.. WALGELIJK, iets waar ik niet in wil en kan leven..
Wat kun je dan nog? Ik weet het echt niet.... En ik wil echt niet depressief overkomen ofzo of zielig doen, absoluut niet!! Begrijp het niet verkeerd, dit is hoe ik het leven ervaar, alles voelt teveel als moeten, alles wordt je opgedrongen... zo'n roes is tenminste nog iets wat ik zelf bepaal en wat mij nog enigszins goed doet voelen...
Ik vraag mij gewoon af hoe jullie het ervaren, waarom gebruik jij drugs? Voor de lol? Voor diepzinnigheid? Of net als ik, omdat je niet in de "echte" realiteit wilt leven..? Tell me! Ben heel benieuwd..
En als jullie tips hebben qua mijn angst om terug te vallen, zijn die altijd welkom...😊
Ik heb zelf weleens gedachtes dat een kliniek misschien wellicht de enige optie is, maar wat doe je als je daaruit komt? Dan zit je toch ook weer in je "normale" omgeving, ik denk niet dat dat gaat werken eerlijk gezegd...Ik ken mezelf nu toch al zo'n 28 jaar, ehh😅 en hoe de fck ga je dat met werk doen überhaupt?! Ik vind mijn baan echt leuk, die wil ik niet opgeven..
Ik snap ook dat er dan mensen komen met een hobby zoeken enzo, maar ik (ook weer een verhaal apart, dat terzijde) heb een rug aandoening, werk fulltime en sta de hele dag, dus als ik thuis kom ben ik écht kapot dus ook geen kracht om nog iets te doen... is niet erg hoor, ik vind mijn werk super leuk, zou er niet aan moeten denken om met een uitkering thuis te zitten zo zit ik niet in elkaar..
Ben zelf trots op mijn eigen huis, mijn eigen spullen, waar ik allemaal in mijn eentje keihard voor heb gewerkt, en een huishouden in m'n eentje, alle rekeningen in m'n eentje, valt niet altijd mee!! Keihard soms ook niemand te hebben die je daarin steunt.. zowel financieel als emotioneel...Ben blij dat ik van niemand afhankelijk ben, maar maakt het er niet makkelijker op.. snapje?
Daarom dat ik ook wel vind dat ik het verdien om lekker te snuiven of te zuipen of te blowen, als ik daar zin in heb, werk er toch voor..... FUCK the world! Denk ik dan..
Snapje??? Mijn dilemma...
Praten met een psycholoog ofzo is ook niet mijn ding, in het verleden al gedaan, dat werkt niet voor mij... diegene kent mij niet dus wtf kan hij mij over mij vertellen wat ik zelf al dondersgoed weet?
Medicatie?? Bestaat dat hiervoor? Of zit je dan zwaar verslaafd straks aan díe troep??🤔
Sorry voor het alsnog lange verhaal, ik wilde dit echt eens van mij afschrijven, want veel mensen lijken niet te bevatten hoe zwaar het soms is om alles alleen te doen, en dat drugs voor mij gewoon 1 ding is waar ik wel 'rust' in kan vinden, of in ieder geval, mijn hersenen even "uit" kan zetten...
Hoe kan ik die rem er bij mij wel opgooien? Dat ik niet dagen/weken/maanden/whatever... blijf doorgaan...
Als jij het weet, hoor ik het graag.....❗❗❗
Bedankt voor degene die dit helemaal heeft gelezen, en zich misschien in mij kan verplaatsen, zonder een oordeel klaar te hebben..💖
Drugsmisbruik is slecht, onverantwoordelijk, dom, ik weet dat allemaal... dat hoef ik niet te horen, bespaar je de moeite...
Ik hoop dat ik misschien wat wijsheid uit jullie ervaringen kan opdoen.... of wellicht kunnen we elkaar verder helpen? Ik zeg maar wat... Je weet immers nooit wie of wat je pad zou kunnen kruisen toch?
Soooooo dat lucht op zeg! 😅
♡♡♡ 🙈🙉🙊
