• Hey, waar zijn de Tripreports van de Maand gebleven?

    Ben je de Tripreports van de Maand en andere toptripreports kwijt? Deze hebben we onlangs verzameld in een eigen subforum, getiteld Tripreport Toppers. In dit subforum staan alle toppers in chronologische volgorde verzameld. Lekker makkelijk terugzoeken!

LSD trip | mede tripper gaat volledig fout

रति

Wijs gebruiker
Nou ... :thinking:.. Dit is best een interessant gesprek. Verdient bijna een eigen topic. Ben het deels met je eens maar niet helemaal.
Dat op 1 lijn liggen is namelijk wel heel sterk aanwezig met Psychedelica vind ik. Met coke ervaar ik dit bijvoorbeeld niet. Vroeger kon ik echt niet trippen met een nuchter persoon in de buurt. Deze nuchtere kan vaak de gesprekken niet eens goed volgen terwijl de trippers op dat moment precies weten wat er bedoelt wordt en elkaar aanvullen. Ik was trouwens vaak tripsitter maar dan zeker niet nuchter. Ik heb meer dan 10 mensen kennis laten maken met psychedelica. Bij 1 (eigenlijk 2) ging het even niet goed maar dit kon ik mede door de trip haarfijn aanvoelen. Deze heeft het er nog over als ik hem zie. Hoe snel ik het doorhad en hoe goed het gesprek hem deed die ik met hem had. Ik koppel(de) dat toch wel aan het op de zelfde golflengte zitten en daardoor elkaar beter aanvoelt. Mede dus omdat je het zelfde middel op hebt en dus min of meer in een zelfde ervaring zit.

Nu moet ik ook toegeven dat mijn laatste trips met mijn nuchtere vriendin, mij totaal maar dan ook totaal niet gestoord heeft dat ze nuchter was.

Maar ik geloof ook wel in een versterkte connectie door psychedelica.
Ik denk persoonlijk dat het meer te maken heeft met echte connectie met iemand, zoals jij met je vriendin hebt. Dan maakt het echt niet uit of zij nuchter is. Daarentegen zijn er ook mensen met wie je nooit in één kamer zou willen zijn. Zelfs al zijn ze onder invloed van LSD.
 

Ikbeneenfiets

Wijs gebruiker
Je maakt er weer een karikatuur van.

Wat ik uitleg in die post is dat de setting een grote invloed heeft op de gemoedstoestand van mensen die aan het trippen zijn. Geur speelt daarbij een belangrijke rol, en juist dat wordt vaak onderschat.

Als je een nieuwe ruimte in gaat kan daar voor de tripper een voelbaar andere sfeer hangen, zeker als die ruimte aangenaam ruikt. Dat is dus waar die geurkaars nuttig voor kan zijn. Het is geen wondermiddel voor panieksituaties. Het helpt ook zeker niet als iemand in paniek is, om dan dwangmatig die kaars onder zijn/haar neus te houden 'HIER SNUIF DIT WANT NEO-SHULGINIST ZEI DAT JE ER KALM VAN WERD'.

Dat bedoel ik dus niet he..

Het moet subtiel zijn, aangenaam, en samenvallen met de algehele kalme sfeer van de kamer. Daarbij hoort sfeerverlichting, knusse plekken om te zitten of liggen, dekentjes, niet te veel herrie.
Of als je juist uit zo'n kamer komt, dan kan het heel verfrissend zijn om in de natuur terecht te komen met de open buitenlucht, fluitende vogeltjes en frisse dennenappelgeur. Maar als je daarvoor eerst een drukke weg moet oversteken terwijl mensen achter je aan rennen: daar word je niet kalm van nee.

Maar nogmaals: dit staat dus allemaal uitgebreid uitgelegd in the Manual for Psychedelic Support.
Jou zou ik nou wel als tripsitter willen hebben :grin:. Klinkt alsof je weet waar je het over hebt. Ik zou persoonlijk trouwens ook erg oncomfortabel zijn met GHB als tripkiller, alhoewel ik er niet aan twijfel dat Revolutionair zoveel ervaring met dit middel heeft dat het voor hem wel werkt.
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Jou zou ik nou wel als tripsitter willen hebben :grin:. Klinkt alsof je weet waar je het over hebt.

Haha, bedankt! Dat hoor ik vaker.

Toch ga ik meestal niet op die verzoeken in omdat er ook een behoorlijke verantwoordelijkheid ligt bij de tripsitter (vind ik). Als shit hits the fan, dan ben je wel aansprakelijk eigenlijk. Dus dan vraag ik me altijd af: 'wil ik die verantwoordelijkheid wel dragen?' En dan is het antwoord meestal 'nee'.

Flauw he

Ik heb wel wat ervaring bij psychedelische zorg op festivals, maar dan werk je met een team voor een organisatie en ben je dus niet persoonlijk aansprakelijk voor wat er gebeurt, tenzij je echt nalatig handelt natuurlijk.

Het blijft een beetje een probleem bij psychedelica. Er zijn maar heel weinig goed geschikte locaties voor een trip en er zijn nog veel minder professionels organisaties die zo'n trip willen begeleiden. De organisaties die het wel doen zijn vaak heel duur en meestal ook wat te zweverig voor mijn smaak. Dan krijg je er gelijk een heel pakket aan spirituele traumatherapie bij. Dat kan interessant zijn, maar de meeste mensen vinden een psychedelische ervaring gewoon een interessant avontuur. Eventuele introspectie zie ik als een bonus, niet als doel op zich.

Maar ik geef dus wel graag tips wat je kunt doen. =)
 

रति

Wijs gebruiker
Ervaring en kundigheid scheelt, maar zorgt er niet voor dat een tripsitter in de state of mind zit waar de trippers in zitten.

Zoals gezegd ben ik niet per se tegen tripsitters hoor. Met name bij mensen die nieuw zijn met trippen of een specifiek tripmiddel, is het een goed idee vind ik.


Ik ben daar wellicht vrij gevoelig voor. Oncomfortabel is het misschien niet per se, het is meer dat nuchtere mensen een soort link zijn naar de nuchtere wereld. Wanneer ik trip met vrienden, dan zijn wij de enige mensen in het universum. Als daar verderop een tripsitter zit, dan is dat niet meer zo. Dan zit daar iemand die ons op dat moment niet écht begrijpt (wederom, ervaring en kundigheid scheelt, maar diegene surft op dat moment niet op dezelfde golf als ons, is wat ik probeer te zeggen) en wij begrijpen diegene op onze beurt niet écht.


Als iemand zich echt niet veilig voelt om te gaan trippen, dan is een tripsitter een optie. Al denk ik dus ook dat als je twijfels hebt om te gaan trippen, dat je dan überhaupt niet moet gaan trippen. Voor mij persoonlijk, ik ben het type "als ik lig te sterven, laat me dan aub met rust". Niemand kent mij beter dan mij en ik ben al meermaals op eigen kracht uit de hel terug gekropen naar aarde. Voor mij is het veel prettiger om een stripje clonazepams achter de hand te hebben voor extreme noodgevallen dan een tripsitter die me geruststelt. Dat is ook een soort link terug naar de wereld, maar veel minder aanwezig in mijn beleving.

Maar nogmaals, ik zie op zich de waarde wel van een deskundige ervaren tripsitter. Is een tripper al meer ervaren en wil diegene even compleet los van de wereld zijn, dan staat zo'n tripsitter daar echter imo wel wat voor in de weg.



Ik zit vaak heel erg op 1 lijn met een tripbuddy. Met name bij psychedelica en wiet. Er zijn genoeg mensen die ervaren een soort collectieve trip te hebben.
Ik ben zelf in het algemeen gesproken een voorstander van een tripsitter, vooral bij beginnende trippers.
Wanneer je al meer ervaring hebt, lijkt het mij veruit beter om alleen te trippen of ieg zonder sitter. Natuurlijk heb jij geen sitter nodig. Maar die zijn ook meer bedoeld voor mensen met geen enkele ervaring. Zoals topic starter en zijn compagnon. Voor hen was het heel goed geweest.

Over connectie; ik heb bij jou ook het idee dat het van meer gewicht is dat jij een diepe vriendschap hebt met je vriend dan dat LSD voor die connectie zorgt. Want ik betwijfel of je telepathisch contact hebt met een vreemde wanneer je op LSD zit. En zoals @Neo-Shulginist al zei, soms denk je dat je contact hebt met iemand maar zijn het je eigen projecties die jou dat doen denken. In geval van het contact met je vriend geloof ik je meteen dat jullie een speciaal contact hebben op bepaalde middelen, maar ik betwijfel of je datzelfde contact zal hebben met iemand met wie je niet een diepe band hebt. Werkelijke connectie heeft met meer te maken dan alleen een tripmiddel.

Natuurlijk ben ik ook bekend met het gevoel van connectie. Ik heb mijzelf op LSD ook universeel / kosmisch verbonden gevoeld met alles in deze wereld. Dat is een heel diep en helend gevoel. En het is in mijn ogen een realiteit. Maar het speelt zich af op een ander niveau dan het telepathisch contact wat je denkt te hebben met andere trippers. Ik geloof helemaal niet dat je telepathisch wordt van LSD. Misschien wel met mensen met wie je al een diepe vriendschap of connectie hebt. Maar zeker niet at random mat iedereen. Dat is projectie.
 
Laatst bewerkt:

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Ik ben zelf in het algemeen gesproken een voorstander van een tripsitter, vooral bij beginnende trippers.
Wanneer je al meer ervaring hebt, lijkt het mij veruit beter om alleen te trippen of ieg zonder sitter. Natuurlijk heb jij geen sitter nodig. Maar die zijn ook meer bedoeld voor mensen met geen enkele ervaring. Zoals topic starter en zijn compagnon. Voor hen was het heel goed geweest.
Eigenlijk 1 keer: de eerste keer. Daarna weet je wat het is en als je goed naar je gevoel/intuïtie luistert, dan weet je of je klaar bent om te trippen. Sta je niet in contact met je gevoel, dan zou je imo dus helemaal niet moeten gaan trippen. En dan nog, is het niet eens per se nodig om een tripsitter te hebben bij de eerste keer (maar wel verstandig). Samen trippen met een paar mensen die je vertrouwd en die ervaring hebben, kan in veel gevallen ook voldoende zijn denk ik.

Maar als mensen echt graag een tripsitter erbij hebben, wie ben ik dan om dat af te keuren. Al geloof ik dus wel sterk in luisteren naar je intuïtie en zonder "zwembandjes" het water in gaan.

Over connectie; ik heb bij jou ook het idee dat het van meer gewicht is dat jij een diepe vriendschap hebt met je vriend dan dat LSD voor die connectie zorgt. Want ik betwijfel of je telepathisch contact hebt met een vreemde wanneer je op LSD zit. En zoals @Neo-Shulginist al zei, soms denk je dat je contact hebt met iemand maar zijn het je eigen projecties die jou dat doen denken. In geval van het contact met je vriend geloof ik je meteen dat jullie een speciaal contact hebben op bepaalde middelen, maar ik betwijfel of je datzelfde contact zal hebben met iemand met wie je niet een diepe band hebt. Werkelijke connectie heeft met meer te maken dan alleen een tripmiddel.
Ik heb ongetwijfeld een speciale band met mijn beste vriend en denk dat dat veel invloed heeft op het op 1 lijn staan met elkaar. Al denk ik ook dat als in een trippend gezelschap mensen allemaal de intentie hebben om in het nu te zijn en open en accepterend te zijn, dat ook zij dichter tot elkaar komen met behulp van bijvoorbeeld LSD. Immers, we zijn in werkelijkheid op een spiritueel niveau verbonden met elkaar.

Natuurlijk ben ik ook bekend met het gevoel van connectie. Ik heb mijzelf op LSD ook universeel / kosmisch verbonden gevoeld met alles in deze wereld. Dat is een heel diep en helend gevoel. En het is in mijn ogen een realiteit. Maar het speelt zich af op een ander niveau dan het telepathisch contact wat je denkt te hebben met andere trippers. Ik geloof helemaal niet dat je telepathisch wordt van LSD. Misschien wel met mensen met wie je al een diepe vriendschap of connectie hebt. Maar zeker niet at random mat iedereen. Dat is projectie.
Deels projectie misschien, maar ik denk niet dat echte vriendschap/connectie per se een jarenlange band met iemand vereist. De ego oplossende kwaliteit van psychedelica kan denk ik die connectie ook aan het licht brengen. Mits de betrokkenen dus bereid zijn om zich compleet over te geven aan het moment.
 

रति

Wijs gebruiker
Eigenlijk 1 keer: de eerste keer. Daarna weet je wat het is en als je goed naar je gevoel/intuïtie luistert, dan weet je of je klaar bent om te trippen. Sta je niet in contact met je gevoel, dan zou je imo dus helemaal niet moeten gaan trippen. En dan nog, is het niet eens per se nodig om een tripsitter te hebben bij de eerste keer (maar wel verstandig). Samen trippen met een paar mensen die je vertrouwd en die ervaring hebben, kan in veel gevallen ook voldoende zijn denk ik.

Maar als mensen echt graag een tripsitter erbij hebben, wie ben ik dan om dat af te keuren. Al geloof ik dus wel sterk in luisteren naar je intuïtie en zonder "zwembandjes" het water in gaan.


Ik heb ongetwijfeld een speciale band met mijn beste vriend en denk dat dat veel invloed heeft op het op 1 lijn staan met elkaar. Al denk ik ook dat als in een trippend gezelschap mensen allemaal de intentie hebben om in het nu te zijn en open en accepterend te zijn, dat ook zij dichter tot elkaar komen met behulp van bijvoorbeeld LSD. Immers, we zijn in werkelijkheid op een spiritueel niveau verbonden met elkaar.


Deels projectie misschien, maar ik denk niet dat echte vriendschap/connectie per se een jarenlange band met iemand vereist. De ego oplossende kwaliteit van psychedelica kan denk ik die connectie ook aan het licht brengen. Mits de betrokkenen dus bereid zijn om zich compleet over te geven aan het moment.
Helemaal mee eens! :)

Ik denk dat Carl Gustav Jung eigenlijk verplichte kost zou moeten zijn op school (en al helemaal op tripschool :wink: ). Zijn reflecties aangaande projecties zijn essentieel wanneer je met realiteiten speelt, zoals in het geval van drugsgebruikers. Zodat je beter kan scheiden wat een spirituele verbinding is (met personen, het hele universum, etc.) en wat projecties (gedachtenspinsels) zijn. Moeilijke materie en hoe dieper je er in gaat hoe moeilijker het wordt. Maar op het meest basale niveau van 'hoe je over mensen denkt' werkt het heel verhelderend. Ik neem aan dat jij bekend bent met Jung, maar ik zou het verder iedere drugsgebruiker (en met name trippers) willen aanraden zich in zijn boeken te verdiepen.
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Dat zijn dingen waarvan we het raar vinden dat ze op school onderwezen zouden worden, maar ik denk ook dat dat een immense positieve uitwerking zou hebben op de complete maatschappij. We leren over zoveel dingen, maar niets over onze eigen aard en spiritualiteit.

Ik vind Jung heel erg goed en denk dat hij heel treffend de menselijke psychologie beschrijft. Imo beter dan Freud. Al ben ik geen kenner. Misschien dat ik me eens wat meer kan verdiepen in zijn werk.
 

रति

Wijs gebruiker
Dat zijn dingen waarvan we het raar vinden dat ze op school onderwezen zouden worden, maar ik denk ook dat dat een immense positieve uitwerking zou hebben op de complete maatschappij. We leren over zoveel dingen, maar niets over onze eigen aard en spiritualiteit.

Ik vind Jung heel erg goed en denk dat hij heel treffend de menselijke psychologie beschrijft. Imo beter dan Freud. Al ben ik geen kenner. Misschien dat ik me eens wat meer kan verdiepen in zijn werk.
Freud betrekt alles op de seksuele driften van de mens terwijl Jung het veel breder bekijkt. Zijn visie op het onderbewustzijn, archetypen en dus projecties zijn in mijn ogen uitmuntend. Ook boeiende boeken over dromen. Ik lees ook graag boeken van zijn leerlinge Marie Louise von Franz (oa haar boek over de psychologische achtergronden en symboliek van alchemie).
 

Ikbeneenfiets

Wijs gebruiker
Haha, bedankt! Dat hoor ik vaker.

Toch ga ik meestal niet op die verzoeken in omdat er ook een behoorlijke verantwoordelijkheid ligt bij de tripsitter (vind ik). Als shit hits the fan, dan ben je wel aansprakelijk eigenlijk. Dus dan vraag ik me altijd af: 'wil ik die verantwoordelijkheid wel dragen?' En dan is het antwoord meestal 'nee'.

Flauw he

Ik heb wel wat ervaring bij psychedelische zorg op festivals, maar dan werk je met een team voor een organisatie en ben je dus niet persoonlijk aansprakelijk voor wat er gebeurt, tenzij je echt nalatig handelt natuurlijk.

Het blijft een beetje een probleem bij psychedelica. Er zijn maar heel weinig goed geschikte locaties voor een trip en er zijn nog veel minder professionels organisaties die zo'n trip willen begeleiden. De organisaties die het wel doen zijn vaak heel duur en meestal ook wat te zweverig voor mijn smaak. Dan krijg je er gelijk een heel pakket aan spirituele traumatherapie bij. Dat kan interessant zijn, maar de meeste mensen vinden een psychedelische ervaring gewoon een interessant avontuur. Eventuele introspectie zie ik als een bonus, niet als doel op zich.

Maar ik geef dus wel graag tips wat je kunt doen. =)
Ja je hebt groot gelijk. Zou ik ook niet doen bij een wildvreemde. En ik zou ook een hele bijzondere tripsitter nodig hebben, want ik ben echt super verlegen en voel me gauw ongemakkelijk in gezelschap. Bovendien ben ik super gevoelig voor de gevoelens van andere dus ik zou echt een ultieme zen tripsitter nodig hebben die alleen maar rust uitstraalt. Eigenlijk zou het voor mij beter zijn om alleen te trippen zodat ik dan tot de inzichten kan komen die ik nodig heb om mijn sociale angst te overwinnen. Maar dan heb je alleen geen backup als het fout gaat. Lastig dus. Heb al een keer op truffels getript in mn eentje, en dat ging wel ok, maar dat was een vrij lage dosis. En als ik hoor hoe het mis kan gaan, kan ik dat vooralsnog maar beter niet doen.
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Ik ben zelf in het algemeen gesproken een voorstander van een tripsitter, vooral bij beginnende trippers.
Wanneer je al meer ervaring hebt, lijkt het mij veruit beter om alleen te trippen of ieg zonder sitter. Natuurlijk heb jij geen sitter nodig. Maar die zijn ook meer bedoeld voor mensen met geen enkele ervaring.

Ik weet niet hoor. Het blijft een valkuil om te denken: 'och, ik heb nu zoveel getript nu kan ik het wel aan'. Onderdeel van veel ervaring met psychedelica is imo juist dat je beseft dat ook jij moeilijke momenten kunt hebben en als die niet adequaat behandeld worden dat je dan in paniek kan raken. Niemand is daar immuun voor en je hebt ook niet alles in de omgeving zelf in de hand.

Maar ik moet wel zeggen dat ik zelf meestal trip met één of een paar andere mensen die dan ook aan het trippen zijn. Dus misschien moet ik ook niet te hypocriet gaan lopen doen. Het is meer dat ik de opvatting heb dat een nuchtere tripsitter erbij (bijna) altijd veiliger is (afhankelijk van de kundigheid van de tripsitter en de mate van vertrouwen die mensen in de tripsitter hebben).
 

रति

Wijs gebruiker
Ik weet niet hoor. Het blijft een valkuil om te denken: 'och, ik heb nu zoveel getript nu kan ik het wel aan'. Onderdeel van veel ervaring met psychedelica is imo juist dat je beseft dat ook jij moeilijke momenten kunt hebben en als die niet adequaat behandeld worden dat je dan in paniek kan raken. Niemand is daar immuun voor en je hebt ook niet alles in de omgeving zelf in de hand.

Maar ik moet wel zeggen dat ik zelf meestal trip met één of een paar andere mensen die dan ook aan het trippen zijn. Dus misschien moet ik ook niet te hypocriet gaan lopen doen. Het is meer dat ik de opvatting heb dat een nuchtere tripsitter erbij (bijna) altijd veiliger is (afhankelijk van de kundigheid van de tripsitter en de mate van vertrouwen die mensen in de tripsitter hebben).
Kom er morgen op terug :wink:
 

Fenrir

Wijs gebruiker
Emeritus Mod
Tripreporter
een geurkaas aansteken
:kots:
Maar als mensen echt graag een tripsitter erbij hebben, wie ben ik dan om dat af te keuren. Al geloof ik dus wel sterk in luisteren naar je intuïtie en zonder "zwembandjes" het water in gaan.
Ligt natuurlijk ook aan de situatie. Ik heb over een paar maanden een interessante trip op de planning staan waarbij ik waarschijnlijk een uur of zes niet meer op deze planeet ben. Dan vind ik een sitter wel fijn. Wordt meteen mijn eerste keer met een tripsitter :) Voor iets als DMT of Changa is een sitter fijn om te zorgen dat je het huis niet in de fik steekt, en voor iets als salvia of datura moet je imo eigenlijk wel een nuchter persoon in de buurt hebben voor de veiligheid.
 

Fenrir

Wijs gebruiker
Emeritus Mod
Tripreporter
Haha :sweatsmile:

Wat vind je wel lekker ruiken?
Leer, oud hout, stof (als in een stoffige zolder), houtrook, sigarettenrook, hooi, koffie, bosgrond, vers zweet, oude boeken, kattenvacht, kruitdampen, de ozonlucht na onweer, koper, vanille, ...
Interessante vraag, nooit eerder zo bij stilgestaan! Wat vind jij dan lekker ruiken? (Behalve geurkazen.)
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Leer, oud hout, stof (als in een stoffige zolder), houtrook, sigarettenrook, hooi, koffie, bosgrond, vers zweet, oude boeken, kattenvacht, kruitdampen, de ozonlucht na onweer, koper, vanille, ...
Interessante vraag, nooit eerder zo bij stilgestaan! Wat vind jij dan lekker ruiken? (Behalve geurkazen.)

Nouja ik kan me op zich ook wel voorstellen dat je van die goedkope geurkaarsen goor vindt. Van die goedkope wierook van de Xenox ofzo is ook niet te doen.

Palo santo, Nag Champa of de wat betere geurverstuivers vind ik wel lekker ruiken. Maar het moet niet te overdreven zijn nee, gewoon subtiel.
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Ik weet niet hoor. Het blijft een valkuil om te denken: 'och, ik heb nu zoveel getript nu kan ik het wel aan'. Onderdeel van veel ervaring met psychedelica is imo juist dat je beseft dat ook jij moeilijke momenten kunt hebben en als die niet adequaat behandeld worden dat je dan in paniek kan raken. Niemand is daar immuun voor en je hebt ook niet alles in de omgeving zelf in de hand.

Maar ik moet wel zeggen dat ik zelf meestal trip met één of een paar andere mensen die dan ook aan het trippen zijn. Dus misschien moet ik ook niet te hypocriet gaan lopen doen. Het is meer dat ik de opvatting heb dat een nuchtere tripsitter erbij (bijna) altijd veiliger is (afhankelijk van de kundigheid van de tripsitter en de mate van vertrouwen die mensen in de tripsitter hebben).

Opzich met je eens, maar ik moet er zelf ook echt niet aan denken om tijdens een trip samen te zijn met een nuchtere tripsitter. Lijkt me zwaar storend en zou me continu ongemakkelijk voelen. Tenzij het deel uitmaakt van een ritueel, zoals een of andere wijze sjamaan, dat lijkt me nog wel eens lachen.

Liefst een bekende/vriend(in) waarbij ik me op m’n gemak voel, die dan dus ook met me meedoet, en anders alleen. Ik vertel in dat laatste geval wel aan iemand wat ik ga doen zodat ik een ‘hulplijn’ heb.

Bij sommige drugs is een fysieke, nuchtere sitter natuurlijk een must om de veiligheid te garanderen, zoals bij salvia of DMT.
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
:kots:

Ligt natuurlijk ook aan de situatie. Ik heb over een paar maanden een interessante trip op de planning staan waarbij ik waarschijnlijk een uur of zes niet meer op deze planeet ben. Dan vind ik een sitter wel fijn. Wordt meteen mijn eerste keer met een tripsitter :) Voor iets als DMT of Changa is een sitter fijn om te zorgen dat je het huis niet in de fik steekt, en voor iets als salvia of datura moet je imo eigenlijk wel een nuchter persoon in de buurt hebben voor de veiligheid.
Uiteraard is een tripsitter wel essentieel bij die laatste middelen. :)
 

Robbert40

Experimenterende gebruiker
Mooi rapport en goeie adviezen, interessante discussie!

Koop iets leuks/ lekkers voor de huisgenoot die je geholpen heeft M te zoeken, voor normale mensen zonder ervaring hierin kan een situatie als dit erg vreemd en of vervelend zijn.
 

रति

Wijs gebruiker
Ik snap de verwarring! Ik citeerde die zin omdat je een typfoutje had gemaakt: een geurkaas aansteken. :)
Had eens een keer onbedoeld een geurkaas gekocht. (Heb je ooit tilsitter gekocht? Doen! :wink:)(ik begrijp de verwarring, je dacht dat er Tilsitter stond ipv Tripsitter)
Tripreport. Setting: op de boot van Duitsland naar Denemarken. Ik kocht de goedkoopst mogelijke kaas voor op mijn brood. Ik ging aan de lange tafel zitten waar een stuk of 15 van mijn mede busgenoten ook zaten (ik reed met de bus van NL naar Kopenhagen). De hele tafel zat vol mensen. Ik hoopte op een gezellig gesprek met de vamp naast mij. Ik opende het pakje kaas. Ik realiseerde mij meteen dat dit een vergissing was. De stank was als een zwerver die zich maanden niet gewassen had en binnen no-time was letterlijk de hele tafel leeg (!!). Ook de meid naast mij was verdwenen. Ik zat alleen aan de grote tafel en ben zo onopvallend mogelijk weg gegaan (wat niet lukte, want anderen in de eetruimte keken me vanuit hun ooghoeken aan). Wat achterbleef op de tafel was het stinkende stuk kaas wat ik niet durfde op te eten.
 
Laatst bewerkt:

Purplext

Badass junkie
Maar waarom? Waarover zou je je ongemakkelijk voelen dan? En hoe komt het dat dat idee zo overheersend is?

Ik kan niet voor Roze Olifant antwoorden, maar ik vind de vraag interessant.

Ik voel mezelf ongemakkelijk met een nuchtere sitter omdat we niet in dezelfde bubbel zitten. Je kan samen natuurlijk compleet langs elkaar heen trippen, maar je bent dan wel in een tripbubbel. Als de ander nuchter is, word ik continu geconfronteerd met de illusie die werkelijkheid heet en die wil ik dus juist even ontsnappen.

Die sitter is dan dat laatste draadje naar de realitieit waardoor ik er aan blijf hangen.
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Maar waarom? Waarover zou je je ongemakkelijk voelen dan? En hoe komt het dat dat idee zo overheersend is?

Hmm, tja. :tongueout: Omdat die ander niet aan het trippen is en er wel bij zit. Lijkt me gewoon minder prettig. Liever een zelfde soort ‘connectie’. Vind het lastig uitleggen waarom het me precies ongemakkelijk lijkt, maar dat is het gevoel erbij. Zelfs bij iemand die ik echt heel erg goed ken (nuchter zowel als onder invloed) zou ik me denk ik altijd net wat zekerder voelen als diegene ‘mee’ tript.

* Edit: misschien is het het vermoeden/de angst dat je je toch altijd wat meer raar, afwijkend, zal voelen als er iemand naast je nuchter zit te wezen. Dat komt als eerste in me op.
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Ja ik stel de vraag dus omdat ik denk dat er allerlei verwachtingen en onzekerheden onder liggen. Het leuke aan psychedelica vind ik nu juist om dat soort momenten aan te grijpen om dan meer te ontdekken over jezelf: wie je bent, hoe je je voelt en op welke manier je denkt. =)

Je kan bijvoorbeeld de opvatting hebben dat je 'normaal' moet doen. Dat hoe je je gedraagt als je psychedelica op hebt niet goed is, en dat je daardoor gaat twijfelen aan jezelf als je dan jezelf uit de derde persoon gaat bekijken. Maar ook dat is weer een illusie. Je weet niet wat anderen denken. En als je dat gevoel dat je iets moet van een nuchtere tripsitter kunt loslaten dan kan dat juist weer heel leerzaam zijn.
 

AcidWarrior

Wijs gebruiker
M’n eerste 2 LSD-trips waren met nuchtere tripsitterS.
Vooral de eerste keer was ik daar dankbaar voor, aangezien ik toen redelijk overweldigd was door de, mij nu zo gewaardeerde, acid energy. 1 van m’n tripsitters maakte me bewust van m’n ademhaling en toen was de ‘storm’ al snel gaan liggen.
De tweede keer was een ietwat anders, ongemakkelijk maar ook ontzettend grappig verhaal. Ik had net m’n zegel binnen en toen kreeg 1 van m’n 2 tripsitters telefoon om een kennis te helpen verhuizen. Wij met ons 3 daarheen. Ikke in m’n welbekende Duracell-energy style. Met de verhuis zelf helpen ging me niet meteen af, dus plofte ik me daar maar op de bank, naast 2 nuchtere mensen die ik amper kende (gelukkig ook psychedelica fans) en een hond die continu m’n aandacht kwam vragen, lol. Toen voelde ik me wel ietwat ongemakkelijk jah ... Maar achteraf bekeken wel een hilarisch avontuur. :sweatsmile:

Omwille van deze ervaringen zeg ik niet per se ‘nee’ tegen een nuchtere tripsitter. Imo is de keuze dus vooral contextgebonden.
Ik begrijp dat sommigen zich afvragen of ze niet al te gek of whatever overkomen op hun nuchtere tripsitter. Maar draai de zaak eens om en stel je ff voor hoe grappig die nuchtere tripsitter er door jouw trip bril uitziet. Of de oprechte dankbaarheid die je kan voelen als jouw tripsitter jouw trip positief beïnvloedt. Zoals met alles is het een kwestie v. perspectief uiteraard.
 
Laatst bewerkt:

रति

Wijs gebruiker
Ik weet niet hoor. Het blijft een valkuil om te denken: 'och, ik heb nu zoveel getript nu kan ik het wel aan'. Onderdeel van veel ervaring met psychedelica is imo juist dat je beseft dat ook jij moeilijke momenten kunt hebben en als die niet adequaat behandeld worden dat je dan in paniek kan raken. Niemand is daar immuun voor en je hebt ook niet alles in de omgeving zelf in de hand.

Maar ik moet wel zeggen dat ik zelf meestal trip met één of een paar andere mensen die dan ook aan het trippen zijn. Dus misschien moet ik ook niet te hypocriet gaan lopen doen. Het is meer dat ik de opvatting heb dat een nuchtere tripsitter erbij (bijna) altijd veiliger is (afhankelijk van de kundigheid van de tripsitter en de mate van vertrouwen die mensen in de tripsitter hebben).

Ik ben het wat dit betreft met @Mindless eens dat ik liever alleen door een moeilijke fase heen ga dan constant iemand bij me te hebben die mij zou moeten gaan opvangen. Het hangt er natuurlijk ook een beetje van af wat je doel is met trippen. Trip je voor je plezier, een spannende ervaring? Of trip je om in verbinding te treden met je onderbewustzijn en wil je graag antwoorden op bepaalde vraagstukken. Dat soort boodschappen is niet altijd fijn. Maar wil je daadwerkelijk lessen trekken of zelfs iets doorbreken, dan past daar geen oppas bij. Het hangt er natuurlijk van af hoe stevig je in je schoenen staat en of je jezelf vertrouwt.

Mijn opmerking was dan ook met name bedoeld voor mensen die met bovengenoemde reden een trip ingaan. Niet voor de consumerende tripper. Ik vergeet wel eens dat een groot deel van de trippers alleen een spectaculaire ervaring wil. Zoiets als live tv meemaken. Dan, wanneer hun onderbewuste tegen hen spreekt schrikken ze zich lam. Duistere beelden worden negatief geïnterpreteerd waardoor een angst-respons ontstaat. Bad trips worden weggedrukt ipv omarmt. Nauwkeurige reflectie 'achteraf' op de trip blijft achterwege. Als beginnende tripper heb ik deze zelfde fouten gemaakt. alhoewel ik nooit een trip heb meegemaakt die totaal 'bad' was. Maar mijn woorden waren dan ook met name gericht tot dit soort tripper. De laten we het noemen 'spirituele tripper'. Voor hen zou het goed zijn zich bij een eerste trip ieg goed in te lezen en te praten met iemand wat te verwachten en wat te doen (vooral wanneer in het begin van een LSD trip de zaak versnelt en je als beginner zou kunnen denken dat het vanaf dat moment alleen maar blijft versnellen tot in het oneindige). Mijn eerste trip was dus zonder begeleider (eind 80's had je die luxe ook gewoon niet, althans zeker niet in de punk kringen waarin ik verkeerde :wink: ). Zou ik de eerste keer opnieuw doen, dan zou ik ook geen tripsitter willen. Vanwege het aspect van 'lessen leren'.

Voor mij was de eerste keer werkelijk een kosmisch contact. Een alles doorbrekende verbinding met een realiteit die ik niet voor mogelijk had kunnen houden. Het zette mijn wereld op zijn kop en heeft een daadwerkelijke verbinding gelegd met mijn onderbewustzijn. Iets waar mijn hele leven op is verder gegaan. Ik kan mij gewoon niet voorstellen hoe dit had kunnen gebeuren wanneer een tripsitter mij had gekalmeert waar het (in het begin, tijdens de rush) mis ging. Soms moet je gewoon door shit heen. Dat is de enige manier om iets te doorbreken.

Mijn eerste trip verliep dus als volgt; het begin verliep angstig en escalleerde in het mezelf willen afsluiten van alles. Maar daarna was er een overlevingsdrang die mij een oplossing bood- ik pakte verf en papier en begon verf te smeren, waarbij ik geheel gefascineerd raakte door de echo's op het papier. Mijn verfstreken hadden echo's en hoe de verf zijn vorm vond tijdens het uitvloeien was enorm trippy. Daardoor kwam er een euforie over mij heen wat weer leidde tot geweldige inzichten over mijn verbinding met deze wereld en met name de kosmische verbinding tussen alle levende wezens. Het was daadwerkelijk mijn eigen onderbewuste die tot mij sprak. Iets wat ik aldus als fascinerend ervaarde. Ik ben er achteraf zeker van dat mijn euforie nooit zo intens was geweest wanneer mijn 'low' niet zo diep en angstaanjagend was geweest. Dit was mijn entree in mijn onderbewustzijn, wat nooit had kunnen gebeuren wanneer er iemand bij was geweest om mij te behoeden voor iets negatiefs. Sommige dingen moeten alleen ondergaan worden. Hoe angstaanjagend ook. Het in contact treden met je eigen onderbewuste is zoiets. Het kan ongelooflijk angstaanjagend zijn. Maar ook ontzettend mooi en alles doorbrekend.

Ik vind dus eigenlijk (ik herzie daarmee mijn eerdere mening) dat de spirituele tripper de eerste keer geheel zonder sitter moet trippen. Hij'zij zou zelfs helemaal alleen moeten trippen. Dit is belangrijk, zodat je niet wordt afgeleid door allerlei 'zaken' van anderen. Als je in contact wil treden met je onderbewuste, dan moet je dat alleen doen, voor een zo puur mogelijk contact.
 
Laatst bewerkt:

De Zandman

DF-koning
Wat een ontzettend goed report van de TS!
Chapeau!!

Het is gedeeltelijk voor mij heel herkenbaar.
Daarom reageer ik met deze post.

Ook ik maakte de eerste keer een bad trip mee, zonder een goede zitter daarbij.
Dom, dom dom.

Er was wel iemand bij, die meerdere keren al getript had, maar zoals later bleek had hij geen ervaring met iemand die giga verkeerd aan het gaan was. Helaas. En een benzo was beslist een aanrader geweest.

Ook ik nam de trip in bij iemand op kamers.
En, veel erger nog, ik zat ook nog eens op dat moment in een vette shitsituatie.
Als enige maanden vóór de trip je relatie van meer dan 5 jaar geklapt is, nou, dan moet je dus beslist niet gaan trippen.
Daar kwam ik dus óók achter.

Ik beschrijf de horrortrip dus, zo kort mogelijk.

Ook ik werd op een moment zeer onrustig, omdat ik meende dat de muren van die kamer ineens razendsnelle kleurveranderingen gingen vertonen, de ruimte veranderde in een perfecte kubus, waarvan de muren ook nog eens langzaam, maar zeker naar elkaar toe gingen schuiven en als ik daar zou blijven, zou ik zonder enige twijfel verpletterd gaan worden. Dus: alle hens, redde, wie zich nog redden kan, naar buiten, dus!
Mijn vriend H ging gelukkig mee.
Buiten gekomen was gelukkig ruimte genoeg, de benauwdheid nam af, en we gingen aan de wandel. Alles was toen intens mooi, intens goed.
Wat een prachtige kleuren zag ik, en, bij de rivier de maas aangekomen, was het werkelijk fantastisch om de kringen te volgen op het water, als er een steentje in plonsde.
Vervolgens zag ik een trein over de brug komen razen, en sjeeesses wat had deze toch een enorm hoge snelheid!
Verder aan de wandel.
H was ineens nergens meer te zien, hetgeen mij enigzins onrustig maakte, maar, wat zou het, ik liep de weg op, naar de middenstreep toe, want dat, en alleen dat is het exacte middelpunt, en maande de automobilisten aan om voor mij te stoppen, ( een enorm getoeter ontstond) en waarom stapten deze wezens achter het stuur niet uit, om voor mij, Jezus zijnde, om diep voor mij in het stof te knielen?!
Wat een mazzel achteraf, dat ik niet omver ben gereden!
Ineens verscheen H weer, en zei toen tegen mij: he tripper, hoe gaat het?
Ik meen, dat ik toen antwoordde dat ik het erg warm had en in de rivier wilde gaan zwemmen om af te koelen, maar op de een of andere manier zag ik ervan af.
Gelukkig maar.
Vervolgens sloeg de trip ineens om. En hoe!
Een enorm gevoel van eenzaamheid kteeg ik, en donkere, zwarte mist kwam opzetten.
Wat een verdriet, en ik wilde nu maar één ding, namelijk naar huis. Wat een teringzooi was het allemaal. Zo voelde ik me, dus.

Ik begon aan de terugweg, stak de zoveelste joint Op, maar goddome, wat was het ver, en H was verdwenen, en mijn ex vriendin, een zuster van hem, overigens,!! óók en ook nog eens voorgoed....

Nu kreeg ik een enorme angst over me, ik was.mijn exacte perfecte wederhelft kwijt, ik zou beslist nooit meer dat geluk voelen, krijgen, ervaren, want zoiets perfects, dat krijg je maar één keer.
Dat was vast en zeker.
Wat een kutgevoel. Het overmande mij volledig .
Vervolgens ook dit nog:
Ik wist de weg terug niet meer, moet je eens kijken, de reling van de maasbrug waar ik overheen moest, was zo te zien meerdere kilometers lang! Die lange boog omhoog, ik zie hem nu nog steeds voor me, in min of meer doodsangst verkerende...ik was voorgoed verloren!
Dat gevoel, het is eigenlijk niet te beschrijven.

De tijds beleving, was gelijk, aan die van de TS
Hierna herinner ik me niets meer.
Ik ben thuisgekomen, nam weer een joint, en ineens was de trip over. De angst, het verdriet van het verlies van mijn wederhelft was ineens veel minder, en ik ben in slaap gevallen.
De hele dag erna voelde ik me wat "vreemd".

Deze trip is geweest in 1982.
Dus, wel enige tijd geleden.
Ik heb dit report hier nu neergezet, omdat het tekort van de TS mij triggerde, ik hoop, dat men dit niet ziet als: daar heb je hem ook weer.
Ik maakte dezelfde fout, als hij. ( geen ervaren tripsitter)
Ik maakte vergelijkbare dingen mee (volgens mij, dan)
Thats why. Deze ervaring zal ik me mijn hele verdere leven echt niet vergeten!

TS, respect!
 
Laatst bewerkt:

AcidWarrior

Wijs gebruiker
Ik ben het wat dit betreft met @Mindless eens dat ik liever alleen door een moeilijke fase heen ga dan constant iemand bij me te hebben die mij zou moeten gaan opvangen. Het hangt er natuurlijk ook een beetje van af wat je doel is met trippen. Trip je voor je plezier, een spannende ervaring? Of trip je om in verbinding te treden met je onderbewustzijn en wil je graag antwoorden op bepaalde vraagstukken. Dat soort boodschappen is niet altijd fijn. Maar wil je daadwerkelijk lessen trekken of zelfs iets doorbreken, dan past daar geen oppas bij. Het hangt er natuurlijk van af hoe stevig je in je schoenen staat en of je jezelf vertrouwt.

Mijn opmerking was dan ook met name bedoeld voor mensen die met bovengenoemde reden een trip ingaan. Niet voor de consumerende tripper. Ik vergeet wel eens dat een groot deel van de trippers alleen een spectaculaire ervaring wil. Zoiets als live tv meemaken. Dan, wanneer hun onderbewuste tegen hen spreekt schrikken ze zich lam. Duistere beelden worden negatief geïnterpreteerd waardoor een angst-respons ontstaat. Bad trips worden weggedrukt ipv omarmt. Nauwkeurige reflectie 'achteraf' op de trip blijft achterwege. Als beginnende tripper heb ik deze zelfde fouten gemaakt. alhoewel ik nooit een trip heb meegemaakt die totaal 'bad' was. Maar mijn woorden waren dan ook met name gericht tot dit soort tripper. De laten we het noemen 'spirituele tripper'. Voor hen zou het goed zijn zich bij een eerste trip ieg goed in te lezen en te praten met iemand wat te verwachten en wat te doen (vooral wanneer in het begin van een LSD trip de zaak versnelt en je als beginner zou kunnen denken dat het vanaf dat moment alleen maar blijft versnellen tot in het oneindige). Mijn eerste trip was dus zonder begeleider (eind 80's had je die luxe ook gewoon niet, althans zeker niet in de punk kringen waarin ik verkeerde :wink: ). Zou ik het opnieuw doen, dan zou ik ook geen tripsitter willen. Vanwege het aspect van 'lessen leren'.

Voor mij was de eerste keer werkelijk een kosmisch contact. Een alles doorbrekende verbinding met een realiteit die ik niet voor mogelijk had kunnen houden. Het zette mijn wereld op zijn kop en heeft een daadwerkelijke verbinding gelegd met mijn onderbewustzijn. Iets waar mijn hele leven op is verder gegaan. Ik kan mij gewoon niet voorstellen hoe dit had kunnen gebeuren wanneer een tripsitter mij had gekalmeert waar het (in het begin, tijdens de rush) mis ging. Soms moet je gewoon door shit heen. Dat is de enige manier om iets te doorbreken.

Mijn eerste trip verliep dus als volgt; het begin verliep angstig en escalleerde in het mezelf willen afsluiten van alles. Maar daarna was er een overlevingsdrang die mij een oplossing bood- ik pakte verf en papier en begon verf te smeren, waarbij ik geheel gefascineerd raakte door de echo's op het papier. Mijn verfstreken hadden echo's en hoe de verf zijn vorm vond tijdens het uitvloeien was enorm trippy. Daardoor kwam er een euforie over mij heen wat weer leidde tot geweldige inzichten over mijn verbinding met deze wereld en met name de kosmische verbinding tussen alle levende wezens. Het was daadwerkelijk mijn eigen onderbewuste die tot mij sprak. Iets wat ik aldus als fascinerend ervaarde. Ik ben er achteraf zeker van dat mijn euforie nooit zo intens was geweest wanneer mijn 'low' niet zo diep en angstaanjagend was geweest. Dit was mijn entree in mijn onderbewustzijn, wat nooit had kunnen gebeuren wanneer er iemand bij was geweest om mij te behoeden voor iets negatiefs. Sommige dingen moeten alleen ondergaan worden. Hoe angstaanjagend ook. Het in contact treden met je eigen onderbewuste is zoiets. Het kan ongelooflijk angstaanjagend zijn. Maar ook ontzettend mooi en alles doorbrekend.

Ik vind dus eigenlijk (ik herzie daarmee mijn eerdere mening) dat de spirituele tripper de eerste keer geheel zonder sitter moet trippen. Hij'zij zou zelfs helemaal alleen moeten trippen. Dit is belangrijk, zodat je niet wordt afgeleid door allerlei 'zaken' van anderen. Als je in contact wil treden met je onderbewuste, dan moet je dat alleen doen, voor een zo puur mogelijk contact.
Vanuit het oogpunt vd. spirituele tripper begrijp ik jouw redenering perfect. Doch, zoals je zelf aanhaalt, kijkt niet iedereen door die bril en imo zijn vele (beginnende) trippers niet klaar om het op zulke diepgaande manier te bekijken. Jouw zienswijze vereist toch al een zekere levenservaring, volgens mij.

Ikzelf zou een eerder vergaande (inhoudelijke) inmenging v. m’n tripsitter absoluut afwijzen, maar een subtiele praktische tip of advies in een paar woorden kan in een noodsituatie wel een helpende hand bieden, zeg ik dan enigszins naar eigen ervaring.
 
Laatst bewerkt:

रति

Wijs gebruiker
Vanuit het oogpunt vd. spirituele tripper begrijp ik jouw redenering perfect. Doch, zoals je zelf aanhaalt, kijkt niet iedereen door die bril en imo zijn vele (beginnende) trippers niet klaar om het op zulke diepgaande manier te bekijken. Jouw zienswijze vereist toch al een zekere levenservaring, volgens mij.

Ikzelf zou een vergaande (inhoudelijke) inmenging v. m’n tripsitter absoluut afwijzen, maar een subtiele praktische tip of advies in een paar woorden kan in een noodsituatie wel een helpende hand bieden, vermoed ik.
Ik kan natuurlijk niet specifiek ingaan op jouw situatie. Maar misschien zou het kunnen, dat je zelf door te vertrouwen op je eigen kracht een uitweg kan vinden uit een moeilijke situatie. En dat dit daardoor een veel grotere impact heeft dan wanneer iemand jou helpt.
 

AcidWarrior

Wijs gebruiker
Ik kan natuurlijk niet specifiek ingaan op jouw situatie. Maar misschien zou het kunnen, dat je zelf door te vertrouwen op je eigen kracht een uitweg kan vinden uit een moeilijke situatie. En dat dit daardoor een veel grotere impact heeft dan wanneer iemand jou helpt.
Uiteraard kan je een uitweg vinden door te vertrouwen op je eigen kracht, maar da’s mijn punt: imo heb je reeds een bepaalde (levens)ervaring nodig om zo’n uitweg te kunnen zien in een dergelijke situatie.
Van die overweldigende indruk van m’n allereerste trip, zou ik me nu probleemloos ontdoen. De grote DF-meet onlangs was daarvoor een interessante case btw. :wink:

Waarschijnlijk belicht ik het ietwat té eenzijdig door de rol v. ervaring te benadrukken en spelen er ook persoonlijkheidskenmerken mee, idd.
 
Laatst bewerkt:

रति

Wijs gebruiker
@AphexTwin Ik zou me zelf in elk geval op geen enkele manier als alwetend willen bestempelen. Een deel van mij is alwetend. Maar een deel van iederéén is alwetend. Het gaat erom (dwz als je interesse daar ligt) of je in contact kan komen met dat gedeelte in jezelf. Aangezien het is bedolven onder een lading 'geconditioneerdheid'. Trippen (en ik geef toe, in mijn geval, tot nu toe, met name LSD) kan je helpen in contact te treden met deze puurheid zonder die dikke pasta die op je ligt. Al was het maar alleen gedurende die trip.

We zijn allemaal gelaagd. Van het meest hoge tot het meest ordinaire zeg maar. Ik heb een voorkeur voor het hoogst spirituele en voor een ander deel ben ik een op lust gerichte sexmaniak. :sunglasses: Het lijkt mij ook uitermate saai en beklemmend om alleen maar zogenaamd wijs te zijn. Ik heb een groot wantrouwen in mensen die zich als een guru gedragen. Ik denk dat er heel weinig guru's ooit bestaan hebben. Wel veel charlatans!

Dus om te vertrouwen op je eigen innerlijke leraar, heb je alleen vertrouwen nodig. Je leraar weet alles. Daar ben ik van overtuigd.

Wat betreft beginnende trippers; die zijn idd vaak jong, zoals ik dat was. Maar je bewuste ik weet ook niet meteen alles. Maar dat deel van jezelf kan wel leren. Ik ben er ook van overtuigd dat je altijd kan leren. Op elk moment in je leven. Wanneer je er voorheen nog niet aan toe was, ben je dat nu mogelijk wel.

Edit: Ik kan je verzekeren, dat toen ik begon met trippen (LSD) wist ik helemaal niets. Omdat ik nog nooit in contact had gestaan met mijn hogere zelf. Dat moeilijke moment ben ik alleen uitgekomen door toe te geven aan een impuls. In mijn geval schilderen (of eigenlijk meer kliederen met verf :wink: ) Maar het was wel mijn onderbewuste die mij gestuurd heeft uit deze ellende.

Edit: Ik denk dat je hogere zelf / innerlijke leraar en instinct hetzelfde is.
 
Laatst bewerkt:

Neo-Shulginist

Badass junkie
Maar wil je daadwerkelijk lessen trekken of zelfs iets doorbreken, dan past daar geen oppas bij. Het hangt er natuurlijk van af hoe stevig je in je schoenen staat en of je jezelf vertrouwt..

Juist in Nederland is er veel geëxperimenteerd met LSD bij de behandeling van trauma's. Met name de psychiaters Jan Bastiaans heeft er heel zijn carrière op gebouwd (hoewel die aan het einde weer afbrokkelde), maar ook de psychiaters Arendsen Hein en Van Rhijn hebben in hun praktijk gewerkt met LSD.
Ook de therapeutische toepassingen kun je mogelijk onder begeleiding bereiken, maar dat is afhankelijk van de kwaliteit van de begeleiding en de omgeving. In de Nederlandse ayahuasca-wereld is het heel normaal om begeleiders te hebben die je helpen bij het uitkiezen van de intentie en de integratie van de opgedane ervaringen.

Ik vergeet wel eens dat een groot deel van de trippers alleen een spectaculaire ervaring wil. Zoiets als live tv meemaken. Dan, wanneer hun onderbewuste tegen hen spreekt schrikken ze zich lam. Duistere beelden worden negatief geïnterpreteerd waardoor een angst-respons ontstaat.

Ik vind dit soort uitspraken wel een beetje problematisch. Het gaat richting victim-blaming: 'als je heel angstig wordt van tripmiddelen dan zal het wel aan je eigen koppigheid liggen. Je moet je gewoon wat flexibeler opstellen.'
Dat zie ik als een vorm van victim-blaming die geen rekening houdt met de invloed van de omgeving en de mindset voorafgaand aan de trip. Je ziet dat ook gebeuren in het tripreport van dit topic. De tripper was gestrest en voelde zich niet helemaal fijn in de setting binnenshuis. Het resultaat is onrust en angst, die door de omgeving van gevaarlijk verkeer nog verder escaleert in paniek. Het lijkt me niet heel constructief om dan tegen die tripper te zeggen dat ze gewoon wat geïnteresseerder moeten zijn in hun eigen onderbewustzijn.
 

रति

Wijs gebruiker
Ik vind dit soort uitspraken wel een beetje problematisch. Het gaat richting victim-blaming: 'als je heel angstig wordt van tripmiddelen dan zal het wel aan je eigen koppigheid liggen. Je moet je gewoon wat flexibeler opstellen.'
Dat zie ik als een vorm van victim-blaming die geen rekening houdt met de invloed van de omgeving en de mindset voorafgaand aan de trip. Je ziet dat ook gebeuren in het tripreport van dit topic. De tripper was gestrest en voelde zich niet helemaal fijn in de setting binnenshuis. Het resultaat is onrust en angst, die door de omgeving van gevaarlijk verkeer nog verder escaleert in paniek. Het lijkt me niet heel constructief om dan tegen die tripper te zeggen dat ze gewoon wat geïnteresseerder moeten zijn in hun eigen onderbewustzijn.
Wel, geen verstandig mens zal dat waarschijnlijk zeggen tegen topic starter. Ik zal zelfs niemand (voordat diegene gaat trippen) enig advies geven tenzij die persoon daar specifiek naar vraagt. In het algemeen ben ik van mening dat het beter is dat dingen zich natuurlijk ontwikkelen. Mijn advies is dan ook niet voor topic starter maar als ‘algemeen advies’. Wat mensen daar persoonlijk mee doen, moeten ze zelf weten natuurlijk…
Het lijkt mij wel verstandig meer serieus zo’n trip in te gaan. Omdat je toch een heel fragiel gebied binnen jezelf ingaat. Het is zogezegd geen kattenpis. Dat ts er zo gevoelig op reageerde vind ik wel een goed teken. Volgens mij betekent dat dat hij er sowieso al anders ingaat de volgende keer. Een bad trip meemaken vind ik ook heel positief. Het betekent dat je gevoelig bent, wat altijd positief is. Ik ken redelijk afgestompte mensen die 1000 mcg trips slikten, maar er nooit slimmer door zijn geworden (integendeel). Ik ken heel gevoelige personen die alleen papertripjes van 100 mcg hebben gehad en prachtige inspirerende mensen zijn.
Ik denk ook dat wanneer ts een volgende trip meer serieus ingaat, het makkelijker is zijn slechte ervaring achter zich te laten.
 
Laatst bewerkt:

De Zandman

DF-koning
Trippen moet fantastisch zijn.
Maar, als je de eerste keer stevig bad gaat, dat heeft nogal een remmende werking.
Een diepe trip is mij aangeboden, tegen enkele traumatische ervaringen, totnogtoe
durf ik deze niet aan.
Ik ben benieuwd hoe de TS hier tegenaan kijkt...
 

रति

Wijs gebruiker
Ik vind dit soort uitspraken wel een beetje problematisch. Het gaat richting victim-blaming: 'als je heel angstig wordt van tripmiddelen dan zal het wel aan je eigen koppigheid liggen. Je moet je gewoon wat flexibeler opstellen.'
Ik vind helemaal niet dat ts koppig is en heb dat volgens mij ook nergens gezegd. Ik denk eerder dat ts onwetend was en zich toch niet goed heeft voorbereid op de trip ondanks zijn 2 maanden research. Dat kan natuurlijk gebeuren als je heel jong bent (ik heb nergens gelezen hoe oud hij is, maar ik vermoed jong).
 
Laatst bewerkt:

रति

Wijs gebruiker
Juist in Nederland is er veel geëxperimenteerd met LSD bij de behandeling van trauma's. Met name de psychiaters Jan Bastiaans heeft er heel zijn carrière op gebouwd (hoewel die aan het einde weer afbrokkelde), maar ook de psychiaters Arendsen Hein en Van Rhijn hebben in hun praktijk gewerkt met LSD.
Ook de therapeutische toepassingen kun je mogelijk onder begeleiding bereiken, maar dat is afhankelijk van de kwaliteit van de begeleiding en de omgeving. In de Nederlandse ayahuasca-wereld is het heel normaal om begeleiders te hebben die je helpen bij het uitkiezen van de intentie en de integratie van de opgedane ervaringen.
Psychiaters en therapeuten hebben een heel andere insteek. Ik vermoed dan ook dat het niet hun doel is/was om personen te helpen op een spirituele reis. Maar dat soort onderzoek van betreffende psychiaters is wel zeer interessant.
Aangaande Ayahuasca heb ik wel heel mooie dingen gelezen en hier lijkt een begeleider mij wel verstandig.
 
Laatst bewerkt:

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Ik vind dit soort uitspraken wel een beetje problematisch. Het gaat richting victim-blaming: 'als je heel angstig wordt van tripmiddelen dan zal het wel aan je eigen koppigheid liggen. Je moet je gewoon wat flexibeler opstellen.'
Dat zie ik als een vorm van victim-blaming die geen rekening houdt met de invloed van de omgeving en de mindset voorafgaand aan de trip. Je ziet dat ook gebeuren in het tripreport van dit topic. De tripper was gestrest en voelde zich niet helemaal fijn in de setting binnenshuis. Het resultaat is onrust en angst, die door de omgeving van gevaarlijk verkeer nog verder escaleert in paniek. Het lijkt me niet heel constructief om dan tegen die tripper te zeggen dat ze gewoon wat geïnteresseerder moeten zijn in hun eigen onderbewustzijn.
@שמש had het over mensen die trippen niet beschouwen als een introspectieve/spirituele reis met intentie, maar als puur vermaak, een soort achtbaan rit. Dan klopt dat toch gewoon, dat zij door zich niet echt in te stellen op een ervaring waarin mogelijk diepe trauma's of andere duistere elementen boven komen drijven, niet goed voorbereid waren.
 

AcidWarrior

Wijs gebruiker
@שמש had het over mensen die trippen niet beschouwen als een introspectieve/spirituele reis met intentie, maar als puur vermaak, een soort achtbaan rit. Dan klopt dat toch gewoon, dat zij door zich niet echt in te stellen op een ervaring waarin mogelijk diepe trauma's of andere duistere elementen boven komen drijven, niet goed voorbereid waren.
Interessante discussie vind ik dit.

Nou lijkt alles me niet zwart-wit te stellen, met enerzijds de spirituele trippers en anderzijds de trippers die voor het vermaak trippen.
Ik kan natuurlijk enkel voor mezelf spreken, maar ik bestempel mezelf als een tripper die in de grijze zone tss. die 2 uitersten zit.
Ja, ik trip voor de introspectieve, beschouwende kant. Zonder die mogelijkheid voelt trippen mij niet als volwaardig aan. Maarrr oh, wat kan ik genieten vd. intense zintuigelijke ervaring, vd. energie. Ik ben dankbaar voor het héle plaatje dat psychedelica mij geeft. Ik omarm er élk aspect van.
‘t Is maar de vraag welke kant de discussie uitgaat als je dit type tripper belicht.
 
Bovenaan