mistakemaker
Belezen gebruiker
Dit is echt het meest nutteloze bericht wat je kan lezen als je gebruikt, maar goed ik vind het wel leuk om te posten na alles wat ik hier heb geplaatst en heb onderzocht in mijn verslaving.
Ik gebruikte zoveel, erg veel. Dacht dat ik me zo kut voelde door alles behalve drugs en dat dat het beter maakte. Ik weet dat er ook mensen zijn die wel normaal kunnen gebruiken, maar ik was er geen van.
Uiteindelijk werd ik verslaafd aan opiaat stoffen en man wat was dat een hel.
20 jaar en niks meer kunnen/willen doen, mijn lichaam die geen kracht meer had om te werken of uberhaupt te douchen, maar toch het probleem er niet van kunnen inzien en maar denken dat ik depressief was.
Ik had immers (dacht ik) goede redenen om te gebruiken, vooral omdat ik mijn vader was verloren op 19 jarige leeftijd.
Ik ben dus 10 weken naar een kliniek gegaan, omdat ik het echt niet meer zag zitten. Het was zo heftig en ik dacht echt pfff wat heb ik mezelf aangedaan. Maar ik merkte al snel dat, ondanks ik daar elke dag dingen moest doen waar ik geen zin in had en geconfronteerd werd met mijn eigen gedrag, dat ik helemaal niet depressief ben, maar gewoon knetter verslaafd.
Ontwennen van alles wat ik gebruikte was echt pittig, ik dacht dat ik er nooit van af zou komen. Maar toen dat eenmaal voorbij was voelde ik me weer echt goed en merkte zoveel verschil dat het ook anders kon en ik het veel gezelliger had met mensen in plaats van mezelf te isoleren op mijn kamer en dagen lang te gebruiken.
Ik weet dat dit bericht misschien niet veel inhoud heeft voor veel mensen, ik dacht ook nooit dat ik een probleem had. Maar ik ben vooral heel trots op mezelf dat ik deze stap heb genomen en dingen anders heb mogen ervaren, want het was echt niet makkelijk.
En ik blijf natuurlijk verslaafd, dus ik zal sowieso tegen dingen aan blijven lopen zoals moeilijke momenten waarin ik veel moeite ga krijgen om mezelf te weerhouden om weer te gebruiken, maar ik heb er vertrouwen in.
Wees een beetje lief voor jezelf en ken je grenzen <3
Ik gebruikte zoveel, erg veel. Dacht dat ik me zo kut voelde door alles behalve drugs en dat dat het beter maakte. Ik weet dat er ook mensen zijn die wel normaal kunnen gebruiken, maar ik was er geen van.
Uiteindelijk werd ik verslaafd aan opiaat stoffen en man wat was dat een hel.
20 jaar en niks meer kunnen/willen doen, mijn lichaam die geen kracht meer had om te werken of uberhaupt te douchen, maar toch het probleem er niet van kunnen inzien en maar denken dat ik depressief was.
Ik had immers (dacht ik) goede redenen om te gebruiken, vooral omdat ik mijn vader was verloren op 19 jarige leeftijd.
Ik ben dus 10 weken naar een kliniek gegaan, omdat ik het echt niet meer zag zitten. Het was zo heftig en ik dacht echt pfff wat heb ik mezelf aangedaan. Maar ik merkte al snel dat, ondanks ik daar elke dag dingen moest doen waar ik geen zin in had en geconfronteerd werd met mijn eigen gedrag, dat ik helemaal niet depressief ben, maar gewoon knetter verslaafd.
Ontwennen van alles wat ik gebruikte was echt pittig, ik dacht dat ik er nooit van af zou komen. Maar toen dat eenmaal voorbij was voelde ik me weer echt goed en merkte zoveel verschil dat het ook anders kon en ik het veel gezelliger had met mensen in plaats van mezelf te isoleren op mijn kamer en dagen lang te gebruiken.
Ik weet dat dit bericht misschien niet veel inhoud heeft voor veel mensen, ik dacht ook nooit dat ik een probleem had. Maar ik ben vooral heel trots op mezelf dat ik deze stap heb genomen en dingen anders heb mogen ervaren, want het was echt niet makkelijk.
En ik blijf natuurlijk verslaafd, dus ik zal sowieso tegen dingen aan blijven lopen zoals moeilijke momenten waarin ik veel moeite ga krijgen om mezelf te weerhouden om weer te gebruiken, maar ik heb er vertrouwen in.
Wees een beetje lief voor jezelf en ken je grenzen <3