Ik ben verslaafd

mistakemaker

Belezen gebruiker
Dit is echt het meest nutteloze bericht wat je kan lezen als je gebruikt, maar goed ik vind het wel leuk om te posten na alles wat ik hier heb geplaatst en heb onderzocht in mijn verslaving.

Ik gebruikte zoveel, erg veel. Dacht dat ik me zo kut voelde door alles behalve drugs en dat dat het beter maakte. Ik weet dat er ook mensen zijn die wel normaal kunnen gebruiken, maar ik was er geen van.
Uiteindelijk werd ik verslaafd aan opiaat stoffen en man wat was dat een hel.
20 jaar en niks meer kunnen/willen doen, mijn lichaam die geen kracht meer had om te werken of uberhaupt te douchen, maar toch het probleem er niet van kunnen inzien en maar denken dat ik depressief was.
Ik had immers (dacht ik) goede redenen om te gebruiken, vooral omdat ik mijn vader was verloren op 19 jarige leeftijd.

Ik ben dus 10 weken naar een kliniek gegaan, omdat ik het echt niet meer zag zitten. Het was zo heftig en ik dacht echt pfff wat heb ik mezelf aangedaan. Maar ik merkte al snel dat, ondanks ik daar elke dag dingen moest doen waar ik geen zin in had en geconfronteerd werd met mijn eigen gedrag, dat ik helemaal niet depressief ben, maar gewoon knetter verslaafd.

Ontwennen van alles wat ik gebruikte was echt pittig, ik dacht dat ik er nooit van af zou komen. Maar toen dat eenmaal voorbij was voelde ik me weer echt goed en merkte zoveel verschil dat het ook anders kon en ik het veel gezelliger had met mensen in plaats van mezelf te isoleren op mijn kamer en dagen lang te gebruiken.

Ik weet dat dit bericht misschien niet veel inhoud heeft voor veel mensen, ik dacht ook nooit dat ik een probleem had. Maar ik ben vooral heel trots op mezelf dat ik deze stap heb genomen en dingen anders heb mogen ervaren, want het was echt niet makkelijk.
En ik blijf natuurlijk verslaafd, dus ik zal sowieso tegen dingen aan blijven lopen zoals moeilijke momenten waarin ik veel moeite ga krijgen om mezelf te weerhouden om weer te gebruiken, maar ik heb er vertrouwen in.

Wees een beetje lief voor jezelf en ken je grenzen <3
 
Wat een ontzettend dapper en eerlijk verhaal. Je zegt dat het "nutteloos" is, maar dit is juist de kern: het besef dat de drugs de depressie veroorzaakten in plaats van het op te lossen. Dat je op je 20ste deze stap al zet na zo’n zwaar verlies, daar mag je echt verdomd trots op zijn.

Ik sta zelf aan de vooravond van mijn traject bij Tactus (intake morgen) na een jaar heroïnegebruik, en jouw bericht geeft me extra motivatie. Omdat je nu in die fase zit waarin je lichaam en zenuwstelsel zich moeten herstellen zonder die verdoving, wil ik je wat info meegeven waar ik zelf veel aan heb gehad (ook toen ik van de GHB afkwam).

Nu je zenuwbanen weer 'bloot' liggen, kun je ze ondersteunen om die moeilijke momenten waar je over schrijft fysiek makkelijker aan te kunnen:

  • Magnesium Bisglycinaat: Dit is echt een aanrader voor het herstel van je zenuwstelsel. Het helpt de fysieke onrust en spanning te verminderen die vaak de kop opsteekt als je stopt. Het is de 'rustgever' voor je brein.
  • Voeding voor je 'natuurlijke rem': Probeer dingen als chiazaad en zonnebloempitten te eten. Deze bevatten bouwstoffen voor GABA, het stofje in je hersenen dat zorgt dat je weer natuurlijk kalm wordt.
  • Vitamine D: Zeker na een periode van isolatie op je kamer is je voorraad waarschijnlijk laag. Vitamine D is essentieel voor je serotonine (gelukshormoon). Het helpt die 'leegte' op te vullen die je nu misschien nog soms voelt.
  • L-Theanine (Groene thee): Dit helpt tegen de angstgevoelens en zorgt voor een ontspannen focus, wat heel fijn is als je weer onder de mensen komt.
Je bent er nog niet, maar je hebt het zwaarste gehad. Houd dat vertrouwen vast. Je bent niet alleen 'knetter verslaafd' geweest, je bent nu vooral knetter goed bezig.

Wees inderdaad lief voor jezelf, je hebt je kracht teruggevonden! <3
 
Bovenaan