Benzo afbouwen

Vinidi84

Belezen gebruiker
het is wel ideaal om uit een psychose te komen
Totdat je er vanaf moet geraken! Ik ken iemand die psychose gevoelig is, en 10 mg Lorazepam dagelijks neemt, al jaren, icm met zware antipsychotica (Haldol 4 mg) en antidepressiva. Van een sterke gezonde man (90 kilo) afgegleden naar zombystatus met zwaar overgewicht (ruim 160 kilo). Intens verdrietig als je hem ziet, en weer hoe hij ooit was. Pharmacy verwoest levens!
 

BrieMetDeBril

Badass junkie
Ik ben ook weer een stapje verder gegaan. 3 dagen best lastig geweest, heel anders dan de twee stappen hiervoor.
Echt bijzonder dat hoe lager je gaat het lastiger word en ook andere bijwerkingen ervan krijgt.
Vanacht eindelijk geen rusteloze beenspieren gehad (waarschijnlijk door de 3 glazen rode wijn) en geen flitsen meer.
Verder hoop ik dat het nu weer normaal gaat worden en dat ik stabiel blijf.

Hoe gaat het klinisch project?
Helpen de gesprekken voor je angst goed?
Dat is wel een key om ermee te leren omgaan als je van deze rotzooi afbouwt.
Gek genoeg word ik niet angstiger maar minder(?)
 

Vinidi84

Belezen gebruiker
Ik ben ook weer een stapje verder gegaan. 3 dagen best lastig geweest, heel anders dan de twee stappen hiervoor.
Echt bijzonder dat hoe lager je gaat het lastiger word en ook andere bijwerkingen ervan krijgt.
Vanacht eindelijk geen rusteloze beenspieren gehad (waarschijnlijk door de 3 glazen rode wijn) en geen flitsen meer.
Verder hoop ik dat het nu weer normaal gaat worden en dat ik stabiel blijf.

Hoe gaat het klinisch project?
Helpen de gesprekken voor je angst goed?
Dat is wel een key om ermee te leren omgaan als je van deze rotzooi afbouwt.
Gek genoeg word ik niet angstiger maar minder(?)
Ja gaat wel goed, gesprekken met een psycholoog, zijn vooral ‘doe’ gesprekken. Wat zijn je angsten, en ga dat vooral doen / aan.
Mijn psycholoog is super meegaand, die remt mij vooral wanneer ik te snel wil afbouwen. Rustig aan zegt ie dan, je geest, ziel en lichaam moeten herstellen. Want dat doet deze rommel met je. Het raakt alle facetten van wie je bent.
Waar ben jij nu qua afbouw?
 

BrieMetDeBril

Badass junkie
Ja gaat wel goed, gesprekken met een psycholoog, zijn vooral ‘doe’ gesprekken. Wat zijn je angsten, en ga dat vooral doen / aan.
Mijn psycholoog is super meegaand, die remt mij vooral wanneer ik te snel wil afbouwen. Rustig aan zegt ie dan, je geest, ziel en lichaam moeten herstellen. Want dat doet deze rommel met je. Het raakt alle facetten van wie je bent.
Waar ben jij nu qua afbouw?
Ik ga nu stap 3 in. Dus 3 kwartjes van een 0.5 Clonazepam pil. Deze stap heb ik meerdere malen geprobeerd, en dit blijft een lastige. Gelukkig gaat het tot nu toe goed af.

Gesprekken met een psycholoog over angsten en schema's die gecreëerd zijn door de jaren heen zijn soms echt van belang in dit soort afbouw trajecten. Dat is iets wat ik ook mis soms, dat iemand met verstand ervan je handvatten kan aanreiken of dingen kan uitleggen.

Te snel gaan herken ik wel. Die fout heb ik ook eerder gemaakt en onderschat, leek net alsof ik dus te veel drugs op had i.p.v dat ik aan het afbouwen was hahaha.

Het belangrijkste is dat je leert te signaleren wanneer de stap wel of niet kan. Lukt het mij niet blijft ik stabiel op de vorige dosis en herpak ik het weer wanneer ik me goed voel om weer te gaan afbouwen. Slow en steady is mijn weg tot nu toe.

Veel succes nog en blijf sterk!
 

_shikantaza

Badass junkie
Ik ben ook weer een stapje verder gegaan. 3 dagen best lastig geweest, heel anders dan de twee stappen hiervoor.
Echt bijzonder dat hoe lager je gaat het lastiger word en ook andere bijwerkingen ervan krijgt.
Vanacht eindelijk geen rusteloze beenspieren gehad (waarschijnlijk door de 3 glazen rode wijn) en geen flitsen meer.
Verder hoop ik dat het nu weer normaal gaat worden en dat ik stabiel blijf.

Hoe gaat het klinisch project?
Helpen de gesprekken voor je angst goed?
Dat is wel een key om ermee te leren omgaan als je van deze rotzooi afbouwt.
Gek genoeg word ik niet angstiger maar minder(?)
Pas op met alcohol tijdens Benzogebruik en -afbouw.
 

Vinidi84

Belezen gebruiker
Joe, 👐 oops, ik kom als slecht voorbeeldfiguur - mods maken ook slippertjes - dit topic joinen als No-Benzolifant, althans dat is het doel. Een benzo-afkickje dus. (Ja ik blijf er maar gewoon semi-luchtig over doen zo lang dat nog kan, ik weet dat het geen luchtig onderwerp is.) Succes allemaal!
Sterkte gewenst…. Het kan heel heftig zijn, maar met goede voeding, ontspanning, sporten, kom je er wel doorheen. Bij de 1 duurt het maanden, bij de anderen duurt het jaren. Afhankelijk hoeveel er beschadigt is en hoeveel herstelstijd het nodig heeft. Ik heb bv sinds kort van een opgeblazen pijnlijke dikke buik, eten lukt dan ook niet goed (maak veel smoothies). Ook heb ik last van flitsen in ogen, spiertrekkingen, maar hoort er allemaal bij. En dan bouw ik langzaam af. Ik zou niet weten hoe je dit moet doen, cold turkey. Ik zit zelf nu op 7,5 mg diazepam nog, morgen naar 5 mg.
 

Manu76

Badass junkie
Ik zit zelf nu op 7,5 mg diazepam nog, morgen naar 5 mg.
Einde komt weer in zicht! Lekker bezig!
Ik zelf zou dit alleen niet voor iedereen "rustig afbouwen" noemen, omdat je 33% minder gaat nemen en dat kan wel eens tot meer flitsen leiden..
Maar ik vertrouw dat je goede ondersteuning hebt, anders kun je tussenstap nemen natuurlijk en eerst even weekje richting de 6mg gaan en als dat lekker gaat doordrukken naar 5mg.
Succes dappere strijders!
 

Vinidi84

Belezen gebruiker
Einde komt weer in zicht! Lekker bezig!
Ik zelf zou dit alleen niet voor iedereen "rustig afbouwen" noemen, omdat je 33% minder gaat nemen en dat kan wel eens tot meer flitsen leiden..
Maar ik vertrouw dat je goede ondersteuning hebt, anders kun je tussenstap nemen natuurlijk en eerst even weekje richting de 6mg gaan en als dat lekker gaat doordrukken naar 5mg.
Succes dappere strijders!
Klopt die 6 mg grens heb ik al rekening mee gehouden… Thnx
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Is er ook toevallig iemand in het topic die de benzo-afbouw (bij mij is dat nu gezet op: in drie weken afbouwen van 2.5 mg bromazolam naar 0 met behulp van mirtazapine, eerst 7 mg en vanaf de tweede week indien nodig 15 mg) combineert met ADHD-medicatie?

Ik heb ADD. Ben recent gediagnosticeerd, maar kreeg hier al enkele jaren medicatie op recept voor (klinkt weird, maar dat verhaal is voor dit topic irrelevant). Ik neem al langere tijd 30 mg lisdexamfetamine en ik heb gevraagd of ik hier in het kader van de afbouw tijdelijk mee moet stoppen (omdat het natuurlijk wel stimulerende medicatie is die angst- en insomniaversterkend kan werken, was mijn redenatie), maar de psychiater heeft gezegd dat ik dit beter kan blijven nemen.

Ik heb dit gisteren, eerste dag afbouw, niet gedaan vanwege migraine. Die staat overigens los van deze hele afbouw, it’s the time of the month. Bij migraine sla ik standaard de lisdex over, want dan is m’n dag toch al stuk en dan werkt iedere vorm van stimulatie, hoe mild ook, alleen maar tegen me.

Nu, op de tweede dag geen migraine meer, en zoals geadviseerd de lisdex genomen. Heb het idee dat het effect hiervan op dit prille moment nog in mijn voordeel werkt. Omdat de 7 mg mirtazapine sederender werkt dan het 1.25 mg halfje bromazolam dat eraf is gegaan (ik ga er vanuit: door nog geen tolerantie voor de eerste en wel tolerantie voor de tweede) word ik duffer wakker dan gewoonlijk. En de lisdex heft dat overgesedeerde weer min of meer op richting ‘normaal’.

Maar ik besef dat de echte benzo-ontwenning nog niet gestart is. En ook dat week twee (nog een kwartje broma eraf) en drie (naar 0 broma toe) zwaarder gaan worden dan week één. Hoe dichter bij nul, hoe moeilijker zoals bekend… De mirtazapine mag in week twee en drie dan ook indien nodig verhoogd worden naar 15 mg.

Maar ik kan me niet echt iets voorstellen bij de rol van de lisdex in dit proces. Het lijkt me namelijk nogal onnatuurlijk om, zou ik de symptomen van benzo-ontwenning krijgen zoals ik ze ken en hier lees (complete overprikkeling, tremoren, angst, flitsen, etc.), stimulerende medicatie in te gaan nemen. Al helemaal omdat ik afkickloos al bekend ben met een angststoornis.

De lisdex is geen ‘must’, ik heb nog geen werk (laatste maanden ziektewet, zit hierdoor wel in een onsuccesvol en daardoor stressvol Tweede Spoor-traject met nog stressvollere UWV-bemoeienis/WIA-keuring op komst), het is dus geen ramp om het over te slaan maar het advies was dus in principe wel doornemen.

Ik moet het waarschijnlijk gewoon afwachten en in het moment een beetje beslissen wat ik doe. Maar ben benieuwd of iemand er ervaring mee heeft. Zo niet, dan wordt het nog wat meer proefkonijnen. 🐰

P.S. Update 1: Tot nu toe weinig opvallends behalve veel meer dromen dan normaal en, door de mirta, meer gesedeerd wakker worden. Maar again: ik ben me er terdege van bewust dat de broma-ontwenning nog moet beginnen, dus dat ik nog in de brace-for-impact-comfortzone zit.
 

Vinidi84

Belezen gebruiker
Is er ook toevallig iemand in het topic die de benzo-afbouw (bij mij is dat nu gezet op: in drie weken afbouwen van 2.5 mg bromazolam naar 0 met behulp van mirtazapine, eerst 7 mg en vanaf de tweede week indien nodig 15 mg) combineert met ADHD-medicatie?

Ik heb ADD. Ben recent gediagnosticeerd, maar kreeg hier al enkele jaren medicatie op recept voor (klinkt weird, maar dat verhaal is voor dit topic irrelevant). Ik neem al langere tijd 30 mg lisdexamfetamine en ik heb gevraagd of ik hier in het kader van de afbouw tijdelijk mee moet stoppen (omdat het natuurlijk wel stimulerende medicatie is die angst- en insomniaversterkend kan werken, was mijn redenatie), maar de psychiater heeft gezegd dat ik dit beter kan blijven nemen.

Ik heb dit gisteren, eerste dag afbouw, niet gedaan vanwege migraine. Die staat overigens los van deze hele afbouw, it’s the time of the month. Bij migraine sla ik standaard de lisdex over, want dan is m’n dag toch al stuk en dan werkt iedere vorm van stimulatie, hoe mild ook, alleen maar tegen me.

Nu, op de tweede dag geen migraine meer, en zoals geadviseerd de lisdex genomen. Heb het idee dat het effect hiervan op dit prille moment nog in mijn voordeel werkt. Omdat de 7 mg mirtazapine sederender werkt dan het 1.25 mg halfje bromazolam dat eraf is gegaan (ik ga er vanuit: door nog geen tolerantie voor de eerste en wel tolerantie voor de tweede) word ik duffer wakker dan gewoonlijk. En de lisdex heft dat overgesedeerde weer min of meer op richting ‘normaal’.

Maar ik besef dat de echte benzo-ontwenning nog niet gestart is. En ook dat week twee (nog een kwartje broma eraf) en drie (naar 0 broma toe) zwaarder gaan worden dan week één. Hoe dichter bij nul, hoe moeilijker zoals bekend… De mirtazapine mag in week twee en drie dan ook indien nodig verhoogd worden naar 15 mg.

Maar ik kan me niet echt iets voorstellen bij de rol van de lisdex in dit proces. Het lijkt me namelijk nogal onnatuurlijk om, zou ik de symptomen van benzo-ontwenning krijgen zoals ik ze ken en hier lees (complete overprikkeling, tremoren, angst, flitsen, etc.), stimulerende medicatie in te gaan nemen. Al helemaal omdat ik afkickloos al bekend ben met een angststoornis.

De lisdex is geen ‘must’, ik heb nog geen werk (laatste maanden ziektewet, zit hierdoor wel in een onsuccesvol en daardoor stressvol Tweede Spoor-traject met nog stressvollere UWV-bemoeienis/WIA-keuring op komst), het is dus geen ramp om het over te slaan maar het advies was dus in principe wel doornemen.

Ik moet het waarschijnlijk gewoon afwachten en in het moment een beetje beslissen wat ik doe. Maar ben benieuwd of iemand er ervaring mee heeft. Zo niet, dan wordt het nog wat meer proefkonijnen. 🐰

P.S. Update 1: Tot nu toe weinig opvallends behalve veel meer dromen dan normaal en, door de mirta, meer gesedeerd wakker worden. Maar again: ik ben me er terdege van bewust dat de broma-ontwenning nog moet beginnen, dus dat ik nog in de brace-for-impact-comfortzone zit.
Overstappen op diazepam…. Dit ga je met Mirtazapine denk ik niet redden… broma is zeer potent spul, oppassen!!!
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Overstappen op diazepam…. Dit ga je met Mirtazapine denk ik niet redden… broma is zeer potent spul, oppassen!!!

Ik had ook verwacht dat dat zou gebeuren, omzetten naar diazepam, maar daar was mijn psychiater zeer op tegen. Ik heb geen idee waarom precies, dat wilde ze niet uitleggen.

Ze was zacht uitgedrukt not amused en reageerde erg veroordelend toen ik de broma-verslaving opbiechtte (in mijn eerste gesprek met haar, mijn frustratie hierover staat in het Irritatiepuntje-topic). De timing kwam voor haar totaal verkeerd omdat ze op het punt stond vijf weken met vakantie te gaan, wat ik niet kon weten. Zij is de enige psychiater voor dat team. Ik heb om die reden geen directe back-up psychiater. De stress daarover overviel haarzelf duidelijk ook, en dat is - hoop ik dan maar - de reden dat ze zo heftig reageerde.

Maar diazepam zag ze sowieso niet zitten, en ze heeft, na in eerste instantie niet meteen iets te kunnen/willen doen (‘ik kan hier ook even niets mee’) uiteindelijk toch rap een drie-weken-plan met mirtazapine in elkaar gezet. Ik vind het ook twijfelachtig, maar het alternatief was ook niet wenselijk, namelijk nog weken doorgaan met die 2.5 mg broma.

Ik moet het verder dus zelf uitzoeken. Ik hoop dat het enigszins gaat meevallen, maar als het niet meevalt dan krijg ik na de reactie van de psychiater die al als straf voelde, nog een keer een veel hardere straf. Helpt misschien wel om er voortaan vanaf te blijven… Bij nood kan ik wel bij mijn huisarts terecht lijkt me, maar die zal hier weinig vanaf weten.
 

_shikantaza

Badass junkie
Ik had ook verwacht dat dat zou gebeuren, omzetten naar diazepam, maar daar was mijn psychiater zeer op tegen. Ik heb geen idee waarom precies, dat wilde ze niet uitleggen.

Ze was zacht uitgedrukt not amused en reageerde erg veroordelend toen ik de broma-verslaving opbiechtte (in mijn eerste gesprek met haar, mijn frustratie hierover staat in het Irritatiepuntje-topic). De timing kwam voor haar totaal verkeerd omdat ze op het punt stond vijf weken met vakantie te gaan, wat ik niet kon weten. Zij is de enige psychiater voor dat team. Ik heb om die reden geen directe back-up psychiater. De stress daarover overviel haarzelf duidelijk ook, en dat is - hoop ik dan maar - de reden dat ze zo heftig reageerde.

Maar diazepam zag ze sowieso niet zitten, en ze heeft, na in eerste instantie niet meteen iets te kunnen/willen doen (‘ik kan hier ook even niets mee’) uiteindelijk toch rap een drie-weken-plan met mirtazapine in elkaar gezet. Ik vind het ook twijfelachtig, maar het alternatief was ook niet wenselijk, namelijk nog weken doorgaan met die 2.5 mg broma.

Ik moet het verder dus zelf uitzoeken. Ik hoop dat het enigszins gaat meevallen, maar als het niet meevalt dan krijg ik na de reactie van de psychiater die al als straf voelde, nog een keer een veel hardere straf. Helpt misschien wel om er voortaan vanaf te blijven… Bij nood kan ik wel bij mijn huisarts terecht lijkt me, maar die zal hier weinig vanaf weten.
Mirtazapine kan wel verlichting geven bij Benzo afbouw hoor. Het is geen Benzo natuurlijk dus wat je er van gaat merken is even de vraag - ik kan niet uit ervaring spreken. Ik heb het wel eens genomen als slaaphulp in plaats van Benzo's en dat werkte best goed, alleen voelde ik me weird toen ik wakker werd. Dat trok met een uurtje of 2 wel weg... maar de gigantische trek in zoetigheid bleef. Ik heb de Mirtazapine toen weggegooid en ben weer aan de Temazepam gegaan, daar werd ik in ieder geval niet zo vaag wakker van. Helaas ben ik daarna wel in de Benzo-val getrapt en heb de Temazepam te lang genomen, waarna afbouw weer nodig was. Ezel en Steen enzo 😇.

Neemt niet weg dat ik het een eigenaardige keuze van de psychiater vind, maarja psychiaters... ik heb geen hoge pet op van die lui over het algemeen. Zeker als het afbouwen betreft. Daar wordt in de opleiding gewoon veel te weinig tijd aan besteed.
 
Laatst bewerkt:

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Mirtazapine kan wel verlichting geven bij Benzo afbouw hoor. Het is geen Benzo natuurlijk dus wat je er van gaat merken is even de vraag - ik kan niet uit ervaring spreken. Ik heb het wel eens genomen als slaaphulp en dat werkte best goed, alleen voelde ik me weird toen ik wakker werd. Dat trok met een uurtje of 2 wel weg... maar de gigantische trek in zoetigheid bleef.

Neemt niet weg dat ik het een eigenaardige keuze van de psychiater vind, maarja psychiaters... ik heb geen hoge pet op van die lui over het algemeen.

Ze twijfelde zelf ook over de mirtazapine omdat het ‘metabolisch niet handig werkt’, m.a.w. dat mensen er dik van worden. Ik heb echter borderline-ondergewicht (hoofdzakelijk een blijvende bijwerking van de ADD-meds, + wat depressie) dus dat gevaar was hier iets minder groot. Bovendien gaat mijn moeder’s angststoornis - ook gegeneraliseerde angst - al langdurig goed op een lage dosering mirtazapine. Dat benoemde ik en dat gaf de doorslag denk ik, maar het is uiteraard totaal niet vergelijkbaar met mijn profiel. Mijn moeder heeft alleen die angststoornis. Ik heb een heel pakket opgebouwd inmiddels.

We zullen zien… Ik probeer mezelf niet te bang te maken (heuj, want daar ben ik ontzettend goed in, met m’n angststoornis 🤭), ik heb dit zelf gedaan, nu moet ik de gevolgen dragen, wat komt dat komt.
 

Manu76

Badass junkie
ik ontzettend goed in, met m’n angststoornis 🤭), ik heb dit zelf gedaan
Volgens mij heb je niets gedaan waar je spijt van moet hebben hoor. Alleen wordt het een periode van voelen..

Kan ook best zijn dat het allemaal meevalt, maar kan dus ook heel moeilijk worden. Accepteer je paniekaanvallen, bestudeer ze, analyseer je gevoelens, maak een lichaam scan en als je rustig dosis mindert, dan kom je er wel.
Misschien dat 3 weken wat erg enthousiast is, maar voor hetzelfde geld is dat genoeg tijd.
Neem je ook koffies? Wandel/ beweeg je genoeg? ...
Want je zegt dat de psychiater liever heeft dat je stimulerende pilletjes blijft slikken. Volgens mij zegt ze dat, omdat je ze nodig zult hebben. Als je nu die pillen niet meer neemt en je komt als een zombie het afbouw traject door, dan ben je er nog niet. Want als je dan weer je stimulerende pillen gaat slikken kom je jezelf weer tegen..
Succes en als je veel drama ondervindt, dan gewoon toch iets langzamer afbouwen, als je maar gevoel hebt dat je in de goede richting werkt.
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Volgens mij heb je niets gedaan waar je spijt van moet hebben hoor. Alleen wordt het een periode van voelen..

Kan ook best zijn dat het allemaal meevalt, maar kan dus ook heel moeilijk worden. Accepteer je paniekaanvallen, bestudeer ze, analyseer je gevoelens, maak een lichaam scan en als je rustig dosis mindert, dan kom je er wel.
Misschien dat 3 weken wat erg enthousiast is, maar voor hetzelfde geld is dat genoeg tijd.
Neem je ook koffies? Wandel/ beweeg je genoeg? ...
Want je zegt dat de psychiater liever heeft dat je stimulerende pilletjes blijft slikken. Volgens mij zegt ze dat, omdat je ze nodig zult hebben. Als je nu die pillen niet meer neemt en je komt als een zombie het afbouw traject door, dan ben je er nog niet. Want als je dan weer je stimulerende pillen gaat slikken kom je jezelf weer tegen..
Succes en als je veel drama ondervindt, dan gewoon toch iets langzamer afbouwen, als je maar gevoel hebt dat je in de goede richting werkt.

Weinig koffie, omdat dat vaak wat nerveus maakt in combinatie met de lisdexamfetamine. Af en toe eentje.

Ik beweeg absoluut niet genoeg. Ik ben een ongelofelijke bankplakker; dat niet kunnen opstarten/niet in beweging kunnen komen/uitstellen/verlamming (en tegelijkertijd me intern wel ongelofelijk druk maken over wat ik allemaal al had en zou moeten doen) is tevens m’n meest storende ADD-symptoom. Ik moet zeker in meer depressieve of angstige periodes echt door anderen de deur uit gepusht worden. De medicatie werkt daar wel ietsje op. Misschien is dat inderdaad de reden dat ik de lisdex door moet blijven slikken, omdat het anders helemáál full-on zombiemodus wordt. Goeie.

Ik ga mezelf dwingen weer meer uit wandelen te gaan de komende weken.

Dank je voor je advies! Wordt erg gewaardeerd.
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Het gaat er denk ik ook om dat je alles zoveel mogelijk stabiel houdt terwijl je de benzo afbouwt. De benzo afbouw zorgt al voor genoeg instabiliteit. Dan moet je niet ook nog gaan rommelen met je andere medicatie.

Daar heb je een goed punt.

Het lijkt me alleen zo tegen-intuïtief om in een compleet overprikkelde, paniekerige, bijna elektrisch geladen staat van zijn (als dat even is hoe ik benzo-ontwenning mag samenvatten, als ik het allemaal zo lees) een stimulant te gaan nemen…

Ik was net met m’n ouders uit eten, wel confronterend om aan je ouders uit te leggen dat je een verslaving hebt. Ik heb nooit over mijn benzogebruik gezwegen en ik had ze ook al voorzichtig voorbereid eerder deze week, voor het gesprek met de psychiater, omdat ik wist dat dat de zaken zou gaan wijzigen, maar om het er dan toch ineens zo ‘boem’ met ze over te hebben is toch anders. Beetje beschamend/pijnlijk, maar ja, het hoort erbij.

Ze reageren gelukkig begrijpend, omdat ze mijn klachten kennen, en omdat ik dus feitelijk nooit gelogen heb, maar ik denk dat ze me nu sowieso nooit meer helemaal vertrouwen met drugs. Dat snap ik, maar vind ik jammer, omdat benzo’s van alles wat ik uitgeprobeerd heb, het enige middel is waar ik altijd van heb geweten dat het tricky was en eigenlijk ook wel dat het me waarschijnlijk ooit zou inhalen. Dat zegt weinig tot niets over hoe ik met andere middelen omga. Maar voor hen is dat onderscheid moeilijk te maken, natuurlijk, logisch.

En misschien kunnen we onszelf ook maar beter wantrouwen, want als je maar genoeg middelen gebruikt, vind je er uiteindelijk vanzelf eentje die blijft hangen.

Het is wel een humbling experience in die zin. Roep niet te snel dat je ‘niet (zo) verslavingsgevoelig’ bent, het kan zomaar in een heel klein hoekje zitten.
 

Vinidi84

Belezen gebruiker
Ik had ook verwacht dat dat zou gebeuren, omzetten naar diazepam, maar daar was mijn psychiater zeer op tegen. Ik heb geen idee waarom precies, dat wilde ze niet uitleggen.

Ze was zacht uitgedrukt not amused en reageerde erg veroordelend toen ik de broma-verslaving opbiechtte (in mijn eerste gesprek met haar, mijn frustratie hierover staat in het Irritatiepuntje-topic). De timing kwam voor haar totaal verkeerd omdat ze op het punt stond vijf weken met vakantie te gaan, wat ik niet kon weten. Zij is de enige psychiater voor dat team. Ik heb om die reden geen directe back-up psychiater. De stress daarover overviel haarzelf duidelijk ook, en dat is - hoop ik dan maar - de reden dat ze zo heftig reageerde.

Maar diazepam zag ze sowieso niet zitten, en ze heeft, na in eerste instantie niet meteen iets te kunnen/willen doen (‘ik kan hier ook even niets mee’) uiteindelijk toch rap een drie-weken-plan met mirtazapine in elkaar gezet. Ik vind het ook twijfelachtig, maar het alternatief was ook niet wenselijk, namelijk nog weken doorgaan met die 2.5 mg broma.

Ik moet het verder dus zelf uitzoeken. Ik hoop dat het enigszins gaat meevallen, maar als het niet meevalt dan krijg ik na de reactie van de psychiater die al als straf voelde, nog een keer een veel hardere straf. Helpt misschien wel om er voortaan vanaf te blijven… Bij nood kan ik wel bij mijn huisarts terecht lijkt me, maar die zal hier weinig vanaf weten.
Echt vervelend, hoe lang slik je de broma? Inderdaad slow and steady wint de race.
Daar heb je een goed punt.

Het lijkt me alleen zo tegen-intuïtief om in een compleet overprikkelde, paniekerige, bijna elektrisch geladen staat van zijn (als dat even is hoe ik benzo-ontwenning mag samenvatten, als ik het allemaal zo lees) een stimulant te gaan nemen…

Ik was net met m’n ouders uit eten, wel confronterend om aan je ouders uit te leggen dat je een verslaving hebt. Ik heb nooit over mijn benzogebruik gezwegen en ik had ze ook al voorzichtig voorbereid eerder deze week, voor het gesprek van de psychiater, omdat ik wist dat dat de zaken zou gaan wijzigen, maar om het er dan toch ineens zo ‘boem’ met ze over te hebben is toch anders. Beetje beschamend/pijnlijk, maar ja, het hoort erbij.

Ze reageren gelukkig begrijpend, omdat ze mijn klachten kennen, en omdat ik dus feitelijk nooit gelogen heb, maar ik denk dat ze me nu sowieso nooit meer helemaal vertrouwen met drugs. Dat snap ik, maar vind ik jammer, omdat benzo’s van alles wat ik uitgeprobeerd heb, het enige middel is waar ik altijd van heb geweten dat het tricky was en eigenlijk ook wel dat het me waarschijnlijk ooit zou inhalen. Dat zegt weinig tot niets over hoe ik met andere middelen omga. Maar voor hen is dat onderscheid moeilijk te maken, natuurlijk, logisch.

En misschien kunnen we onszelf ook maar beter wantrouwen, want als je maar genoeg middelen gebruikt, vindt je er uiteindelijk vanzelf eentje die blijft hangen.

Het is wel een humbling experience in die zin. Roep niet te snel dat je ‘niet (zo) verslavingsgevoelig’ bent, het kan zomaar in een heel klein hoekje zitten.

Eens. Ik ben door een burn out en depressie regulier aan de benzo’s geraakt. De 1ste benzo die ik nam was fantastisch, wat een heerlijke nacht gehad, nadat ik 5 nachten niet had geslapen. Daarna gaat het snel bergafwaarts, waarbij ik op het toppunt 3 mg lorazepam voor de nacht had, en 60 mg oxazepam voor overdag. Dus ja het kan snel gaan met een verslaving.
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Echt vervelend, hoe lang slik je de broma? Inderdaad slow and steady wint de race.

Ik weet niet meer precies hoe lang aan één stuk door, er waren kleine tussenpozen en ik switchte soms tussen pyrazolam en bromazolam. Ik heb tegen de psych gezegd, ongeveer een jaar. Lang dus.

Maar daarvoor gebruikte ik ook al wel langdurig benzo’s (eerst etizolam, daarna flualprazolam), maar dan soms met weken zonder gebruik ertussen, wat nu niet meer mogelijk was met zo’n lange opeenvolgende periode.

Ik verwacht dus wel een serieuze ontwenning; het zou me erg verbazen als die er niet komt, gezien het toch wel langdurige gebruik, en dan denk ik dat ik de lengte nog onderschat. Het is echt langzaam een gewoonte geworden. Daarvoor heb ik benzo’s wel jaren ‘normaal’ sporadisch (alleen na stims, of bij extreme insomnia en paniekaanvallen) kunnen gebruiken trouwens. Maar het is er er ingeslopen om het steeds vaker en langduriger te doen.

Eens. Ik ben door een burn out en depressie regulier aan de benzo’s geraakt. De 1ste benzo die ik nam was fantastisch, wat een heerlijke nacht gehad, nadat ik 5 nachten niet had geslapen. Daarna gaat het snel bergafwaarts, waarbij ik op het toppunt 3 mg lorazepam voor de nacht had, en 60 mg oxazepam voor overdag. Dus ja het kan snel gaan met een verslaving.

Hier is het ook begonnen na een major burn-out - door allerlei factoren, werk en persoonlijk - met alle ellende vandien, tijdens mijn PhD in België. Toen heb ik de benzo’s altijd nog wel zelf een soort van in de hand kunnen houden, door dagen te houden tussen het gebruik, en regelmatig weken. Na uiteindelijke afronding van die PhD ben ik nog met m’n ouders op vakantie geweest naar een zomers eiland (2021) waar ik uiteraard geen benzo’s had. Ik had enkele moeizame nachten qua slapen herinner ik me, meer niet. Tijdens die vakantie ook eigenlijk per ongeluk gestopt met m’n toenmalige antidepressiva (bupropion/Wellbutrin). Ik vergat het een paar dagen te nemen en merkte geen verschil, dus ja, dan maar helemaal niet meer genomen. Daar totaal geen ontwenning van gehad, terwijl je dit normaliter moet afbouwen. Maar Wellbutrin staat verder ook niet bekend om een moeilijke ontwenning (hoofdzakelijke noradrenaline- en dopamine-heropnameremmer), dus dat valt niet te vergelijken met benzo’s, SSRI’s en SNRI’s.

De baan die ik kreeg na mijn PhD terug in Nederland was er helaas eentje met een toxisch milieu en een shitload aan overwerk (plus dat ik die vorige burn-out achteraf waarschijnlijk nog helemaal niet verwerkt had), dus heb na een jaar een terugval gekregen. Daarna zijn die benzo’s er in mijn ziek-zijn weer langzaam bijgekomen, samen met de angst- en depressieve klachten die enorm versterkt werden en worden door steeds groter woedende onzekerheid over de toekomst - financieel (ik ben alleen) en persoonlijk. Geen enkel bedrijf wil mij tot nu toe hebben met dit gat op mijn CV en ik heb eerlijk gezegd ook totaal geen zelfvertrouwen of überhaupt eigen identiteit meer op werkvlak. Ik heb het idee dat ik niks meer kan. Mijn cognitieve vermogens hebben ook serieus geleden onder die twee burn-outs. Benzo’s maken dat uiteraard niet beter, al lijkt dat in het begin wel zo.

Zucht, wat een troep, maar ja, hè. Het is (lijkt) zo ideaal tegen de klachten.

@Roze Olifant hoe was je nacht en hoe voel je je vandaag?

Lief dat je het vraagt! 😘 Opzich nog goed. Een voor mij prima aantal uur geslapen. Ik merk wel dat het al ietsje minder comfortabel wordt. Inslapen ging vannacht een stuk moeizamer (later) dan de dagen daarvoor, en werd ook eerder en duidelijk minder suf/vrij normaal wakker. Dat in eerste instantie ‘overgesedeerde’ van de mirtazapine begint dus te normaliseren, of de benzo-ontwenning komt erdoorheen (of beide). Ik vermoed dus dat het iedere dag lastiger gaat worden.

Het is ook maandag, wat betekent dat ik gecontacteerd kan worden door instanties of door mijn re-integratiecoach (die komt deze week terug van vakantie, ik doe al weken niks op sollicitatie-gebied omdat ik me daar momenteel echt te depressief voor voel, heb dat haar ook al een paar weken geleden gemaild, maar ze moet die mail nog lezen). Het feit dat het doordeweeks is, dat mensen kunnen mailen/bellen, dat ik niet weet wanneer ik wat van wie ga horen, en ik dus niet mijn “werk” aan het doen ben terwijl ik daar formeel (nog) geen toestemming voor heb, maakt mijn baseline al bovengemiddeld angstig. Dit is precies een van de typen angsten die ik het slechtst trek: sociale/faalangst, de overtuiging dat ik niet genoeg ben/kan/doe.

Ik twijfel ook of ik mijn re-integratiecoach moet inlichten over deze ontwenning (dat dit er nog bij komt) wanneer ze contact opneemt. Misschien wel, want het zal sowieso naar de bedrijfsarts moeten. Heb ook contactgegevens van eventueel vrijwilligerswerk, maar ik wil misschien even wachten om daar contact mee op te nemen tot ik weet hoe erg de ontwenning wordt. Dit is geen ‘rustgevend’ werk namelijk, je taak is om andere mensen (ziekenhuissetting) te kalmeren. Lijkt me opzich best leuk werk, maar het is wellicht nu nog even niet het moment.

Duizend twijfels dus.

Ik denk niet dit nerveuzige gevoel perse alleen door de benzo’s komt, dit is hoe mijn hoofd werkt, maar het zal er ook absoluut niet beter door worden. Mijn moeder had van de supermarkt een XXL bak ijskoffie voor mij meegenomen (superlief), ik was van plan deze soldaat te gaan maken vanmorgen maar ik laat die toch maar even staan om niks verder te triggeren. Is gelukkig lang houdbaar. 🙃 Moet de lisdex nog nemen, maar ook daar twijfel ik dus over. Wat ik eerder al postte, het voelt gewoon onnatuurlijk om dit te nemen als je al onrustig bent.

Irritant dat getwijfel, want als ik het doe moet dat dus ook echt nú, anders gaat het de insomnia alleen verder versterken. Toch maar doen dus, anders volg ik het advies meteen al niet op.

Straks even met de hond van mijn zus wandelen.
 

_shikantaza

Badass junkie
Lief dat je het vraagt! 😘 Opzich nog goed. Een voor mij prima aantal uur geslapen. Ik merk wel dat het al ietsje minder comfortabel wordt. Inslapen ging vannacht een stuk moeizamer (later) dan de dagen daarvoor, en werd ook eerder en duidelijk minder suf/vrij normaal wakker. Dat in eerste instantie ‘overgesedeerde’ van de mirtazapine begint dus te normaliseren, of de benzo-ontwenning komt erdoorheen (of beide). Ik vermoed dus dat het iedere dag lastiger gaat worden.
Klinkt niet verkeerd maar bekijk het dag voor dag.

Het is ook maandag, wat betekent dat ik gecontacteerd kan worden door instanties of door mijn re-integratiecoach (die komt deze week terug van vakantie, ik doe al weken niks op sollicitatie-gebied omdat ik me daar momenteel echt te depressief voor voel, heb dat haar ook al een paar weken geleden gemaild, maar ze moet die mail nog lezen). Het feit dat het doordeweeks is, dat mensen kunnen mailen/bellen, dat ik niet weet wanneer ik wat van wie ga horen, en ik dus niet mijn “werk” aan het doen ben terwijl ik daar formeel (nog) geen toestemming voor heb, maakt mij baseline al bovengemiddeld angstig. Dit is precies een van de typen angsten die ik het slechtst trek: sociale/faalangst, de overtuiging dat ik niet genoeg ben/kan/doe.

Ik twijfel ook of ik mijn re-integratiecoach moet inlichten over deze ontwenning (dat dit er nog bij komt) wanneer ze contact opneemt. Misschien wel, want het zal sowieso naar de bedrijfsarts moeten.
Benzo ontwenning is niet niks. Maak goed duidelijk hoe het voor jou voelt en probeer de verwachtingen bij de ander realistisch te houden of maken. Zo'n afbouw kan nog lang last geven dus het kan zijn dat je jouw verplichtingen (zo voel jij dat geloof ik) een tijdje minder of niet na kunt komen. Maar door de mensen om je heen op de hoogte te houden, zal het begrip groeien. Zelfs als je aangeeft dat je een paar weken de tijd voor jezelf nodig hebt zal iemand met een gezond stel hersens jou die tijd ook gunnen en na die paar weken pas een keer vragen hoe jouw vlag er bij hangt. Het zal ook iets zijn dat je gaandeweg gaat meemaken en ontdekken.

Als er al een risico is, dan is het dat je je laat leiden door angst. Dit was bij me echt wel een probleem achteraf gezien. Had ik best iets vaker doorheen mogen gaan. Dat had mijn herstel ook wel positief beinvloed. Benzo ontwenning maakt je extra bang voor dingen waar angst eigenlijk niet voor nodig is (geen echt gevaar).

Ik denk dus niet dit nerveuzige gevoel perse door de benzo’s komt, maar het zal er ook absoluut niet beter door worden. Mijn moeder had van de supermarkt een XXL bak ijskoffie voor mij meegenomen (superlief), ik was van plan deze soldaat te gaan maken vanmorgen maar ik laat die toch maar even staan om niks verder te triggeren. Is gelukkig lang houdbaar. 🙃

Straks even met de hond van mijn zus wandelen.
Rustig aan. Kies voor jezelf. Nu is het moment dat je het nodig hebt en dat je de gelegenheid kunt nemen om daar mee te oefenen. Als je het tijdens Benzo ontwenning kunt, kun je het altijd.

Je bent het zeker weten waard. 😘
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Klinkt niet verkeerd maar bekijk het dag voor dag.


Benzo ontwenning is niet niks. Maak goed duidelijk hoe het voor jou voelt en probeer de verwachtingen bij de ander realistisch te houden of maken. Zo'n afbouw kan nog lang last geven dus het kan zijn dat je jouw verplichtingen (zo voel jij dat geloof ik) een tijdje minder of niet na kunt komen. Maar door de mensen om je heen op de hoogte te houden, zal het begrip groeien. Zelfs als je aangeeft dat je een paar weken de tijd voor jezelf nodig hebt zal iemand met een gezond stel hersens jou die tijd ook gunnen en na die paar weken pas een keer vragen hoe jouw vlag er bij hangt. Het zal ook iets zijn dat je gaandeweg gaat meemaken en ontdekken.

Ja, precies. Er eerlijk over zijn is denk ik wel het beste. Ik voelde me dus al slecht de laatste tijd (nog voor de benzo-afbouw) dus ik denk dat het realistisch is om bij mijn coach aan te geven dat werk zoeken even geen prioriteit kan zijn.

Ik had nog iets aan mijn reactie gerommeld hierboven en iets toegevoegd over vrijwilligerswerk. Ik wil dat gaan doen, maar ik betwijfel of dit het juiste moment is om die mensen te gaan bellen. Het gaat echt geen goed beeld geven als ik meteen alweer moet kappen omdat de ontwenning zwaar gaat worden. Ik wacht nog even.

Als er al een risico is, dan is het dat je je laat leiden door angst. Dit was bij me echt wel een probleem achteraf gezien. Had ik best iets vaker doorheen mogen gaan. Dat had mijn herstel ook wel positief beinvloed. Benzo ontwenning maakt je extra bang voor dingen waar angst eigenlijk niet voor nodig is (geen echt gevaar).

Die zie ik wel, ja. Dat betekent dat ik dus ook weer niet té lang moet gaan wachten met dingen zoals het bellen van dat vrijwilligerswerk. Over twee (wellicht te optimistisch) of drie weken heb ik hopelijk een duidelijker beeld over hoe het daadwerkelijk gaat.

Rustig aan. Kies voor jezelf. Nu is het moment dat je het nodig hebt en dat je de gelegenheid kunt nemen om daar mee te oefenen. Als je het tijdens Benzo ontwenning kunt, kun je het altijd.

Je bent het zeker weten waard. 😘

Ahw. Wat lief. Echt heel fijn dat jullie als ervaringsdeskundigen zo meedenken en meeleven hier. Voelt echt als een warm bad. Nogmaals: dankjewel! 😘
 

Kordie

DF-koning
Ik had ook verwacht dat dat zou gebeuren, omzetten naar diazepam, maar daar was mijn psychiater zeer op tegen. Ik heb geen idee waarom precies, dat wilde ze niet uitleggen.

Ik denk omdat ze denkt, en deels is dat natuurlijk ook zo, diazepam ook weer verslavingsgevoelig werkt.
Meer dan wat je nu voorgeschreven krijgt. Maar volgens mij is regulier wel bromo afbouw > diazepam.

Ik was net met m’n ouders uit eten, wel confronterend om aan je ouders uit te leggen dat je een verslaving hebt

Wat goed dat je dat al zo snel verteld hebt.
Eerlijkheid is het beste. Maar wat zal het moeilijk voor je zijn geweest.
Want hoe begin je er aan. Bij de soep bij de het toetje. Nooit het goeie moment.
Dus top van je!

Ik twijfel ook of ik mijn re-integratiecoach moet inlichten over deze ontwenning (dat dit er nog bij komt) wanneer ze contact opneemt. Misschien wel, want het zal sowieso naar de bedrijfsarts moeten.

Ik zou het andersom doen.
Eerst de bedrijfsarts inlichten. Die heeft namelijk nog een beroepsgeheim. En dan met hem/haar overleggen wie je nog meer moet gaan inlichten. Of dat de BA dat doet.
 

_shikantaza

Badass junkie
Ik had nog iets aan mijn reactie gerommeld hierboven en iets toegevoegd over vrijwilligerswerk. Ik wil dat gaan doen, maar ik betwijfel of dit het juiste moment is om die mensen te gaan bellen. Het gaat echt geen goed beeld geven als ik meteen alweer moet kappen omdat de ontwenning zwaar gaat worden. Ik wacht nog even.
Ik zou zeggen bel, leg je situatie uit en ga een keer op de koffie. Dan heb je in ieder geval een beter idee van wat het inhoudt, ze kennen jou en jouw situatie. Dan kun je als je er aan toe bent (of misschien voelt dat wel niet zo maar lees ff helemaal door) daar beginnen. Ik had zo onwijs veel aan vrijwilligerswerk toen ik in de PAWS zat. Afleiding, onder de mensen, nuttig zijn. Ik vergat altijd even hoe ellendig ik me voelde toen ik lekker in de moestuin bezig was. Dat waren echt de fijnste momenten van mijn week.

In acute ontwenning is het misschien niet passend, en het kan vervelend voelen om vroeg op te moeten na een gebroken nacht. Maar ook daar valt misschien wat aan te doen. Afspreken dat je voor 11:00 verschijnt of beginnen met de middagen werken. Op termijn kan het wel echt fijn zijn om vroeg op te staan om een doel te hebben op een dag. Toen ik ging inzien dat ik vooral last had van het last hebben van een slechte nacht en niet zo zeer van de slechte nacht zelf (in 95% van de gevallen dan) scheelde dat wel. Ik geloof niet dat ik die realisatie had kunnen hebben toen ik in acute ontwenning zat. Daar was ik te angstig voor toen.

You can do this.
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Ik denk omdat ze denkt, en deels is dat natuurlijk ook zo, diazepam ook weer verslavingsgevoelig werkt.
Meer dan wat je nu voorgeschreven krijgt. Maar volgens mij is regulier wel bromo afbouw > diazepam.

Ja, dat zal erachter hebben gezeten. Ze zei ook zelf al dat ze echt héél erg anti-benzo is en ze eigenlijk nooit voorschrijft, behalve in héél uitzonderlijke gevallen wanneer iemand’s ritme ernstig verstoord is. En dan nog zelden tot nooit.

Ze is van mijn leeftijd, misschien zelfs wat jonger. Deze arts was dus ronduit veroordelend en naar, wat echt niet fijn was. Maar dat even daargelaten, ik heb het idee dat de huidige generatie psychiaters beter inziet hoe schadelijk benzo’s zijn.

Haar reactie naar mij toe was niet oké, maar geeft wel aan dat benzo’s echt acuut red flag/code rood opriepen bij haar.

Wat goed dat je dat al zo snel verteld hebt.
Eerlijkheid is het beste. Maar wat zal het moeilijk voor je zijn geweest.
Want hoe begin je er aan. Bij de soep bij de het toetje. Nooit het goeie moment.
Dus top van je!

Ze wisten het al een beetje, ik heb het gebruik nooit verzwegen, maar niet dat het daadwerkelijk een verslaving is. Slaappillen klinken toch onschuldiger dan heroïne of cocaïne, ofzo. Ik besloot nu om het wel gewoon te benoemen zoals het is.

Ik zou het andersom doen.
Eerst de bedrijfsarts inlichten. Die heeft namelijk nog een beroepsgeheim. En dan met hem/haar overleggen wie je nog meer moet gaan inlichten. Of dat de BA dat doet.

Hmmm ja, je hebt denk ik gelijk. Ik ga vandaag de casemanager contacteren voor een (zo urgent mogelijk) telefonisch consult met de bedrijfsarts. Waarschijnlijk is mijn coach er alsnog eerder bij, omdat zij een dezer dagen, ik vermoed morgen, mijn mail gaat lezen van weken terug, en daarin zeg ik eigenlijk al dat ik te depressief ben om te solliciteren met de vraag om een zo snel mogelijk overleg met haar. Maar de vraag is of ik die verslaving ook moet benoemen bij haar, als ze eerder is dan de bedrijfsarts, wat dus wel waarschijnlijk is. Argh. Het zit niet in mijn aard om te verzwijgen, ik heb eerder te neiging om soms een beetje teveel te ‘oversharen’.

Zo meteen dus de casemanager (heb geen directe gegevens van de bedrijfsarts) proberen te bereiken. *hartkloppingen*

Eerst maar douchen, ietsiepietsie uitstel, haha.

Dank! 😘
 

Relmuis

Wijs gebruiker
Ik denk omdat ze denkt, en deels is dat natuurlijk ook zo, diazepam ook weer verslavingsgevoelig werkt.
Meer dan wat je nu voorgeschreven krijgt. Maar volgens mij is regulier wel bromo afbouw > diazepam.

Je loopt tegen twee problemen aan:

Omdat over bromazolam weinig bekend is, halfwaardetijd enz weet je niet precies naar hoeveel diazepam je moet omrekenen.
Ik denk dat je wel kan stellen dat bromazolam erg lang doorwerkt dus dan heeft een switch niet zoveel zin.

Je weet wel hoe je het doet op bromazolam en niet op diazepam, doe je het niet goed op diazepam, heb je er een probleem bij.

@Roze Olifant
Ik zou me niet al te druk maken, je gebruikt het al redelijk lang maar de dosis is laag.
Als je het niet vertrouwt gewoon aan de bel trekken.
 

_shikantaza

Badass junkie
Ik denk dat je wel kan stellen dat bromazolam erg lang doorwerkt dus dan heeft een switch niet zoveel zin.
Ja en nee. De Bromazolam is van onbekende origine. De Diazepam komt uit een goed gecontroleerd proces en heeft een lange historie als afbouwbenzo, en is in een afbouwdosering te krijgen: tabletjes van 2mg met breuklijn. Ik durf wel te stellen dat een switch zin heeft. Het enige issue is dat de ewuivalente dosis onbekend is.
Je weet wel hoe je het doet op bromazolam en niet op diazepam, doe je het niet goed op diazepam, heb je er een probleem bij.
Dat is een goed punt, hoewel er over Bromazolam weinig bekend is. Van Clonazepam is bekend dat de switch moeilijk kan zijn. Van Alprazolam - waar Bromazolam een variatie op is - is dit voor zover ik weet geen issue.
 

Relmuis

Wijs gebruiker
Ik durf wel te stellen dat een switch zin heeft. Het enige issue is dat de ewuivalente dosis onbekend is.
Een switch van langwerkend naar langwerkend?
Lijkt me weinig zinvol. (bij kortwerkende benzo's is het een heel ander geval)
Op het laatst wordt het inderdaad wel lastig om bromazolam goed te verdelen.

Over de equivalente dosis schrijf je zelf al; onbekend.
Hoe wil je die dan berekenen?
Wordt gokwerk met het risico dat de dosis diazepam te hoog is.
3 mg bromazolam = 20 tot 30 mg diazepam?
Dat is mijn eigen gokje. :thinking:

Van Clonazepam is bekend dat de switch moeilijk kan zijn. Van Alprazolam - waar Bromazolam een variatie op is - is dit voor zover ik weet geen issue.
Het gaat me meer om het punt dat iemand niet of nauwelijks reageert op diazepam.
Dat is weer een onbekende factor.
Al komt dat volgens mij niet heel vaak voor maar ik heb het toch af en toe gezien.
 

_shikantaza

Badass junkie
Een switch van langwerkend naar langwerkend?
Lijkt me weinig zinvol. (bij kortwerkende benzo's is het een heel ander geval)
Op het laatst wordt het inderdaad wel lastig om bromazolam goed te verdelen.
Het gaat om veel meer dan werkingsduur. Nauwkeuriger gedoseerd, laag gedoseerde tabletten, volgens een gecontroleerd proces, altijd voorradig (hoewel dat tegenwoordig wel een heikel punt kan zijn). Dat soort dingen zijn m.i. toch echt wel pluspunten van farmaceutische Benzo's voor een afbouw.

Over de equivalente dosis schrijf je zelf al; onbekend.
Hoe wil je die dan berekenen?
Wordt gokwerk met het risico dat de dosis diazepam te hoog is.
3 mg bromazolam = 20 tot 30 mg diazepam?
Dat is mijn eigen gokje. :thinking:
Zoiets. Het is natuurlijk een kwestie van proberen. Net als Heather Ashton destijds heeft gedaan bij alle gangbare normale Benzo's.

Het gaat me meer om het punt dat iemand niet of nauwelijks reageert op diazepam.
Dat is weer een onbekende factor.
Al komt dat volgens mij niet heel vaak voor maar ik heb het toch af en toe gezien.
Ja okay. Daarom wordt ook een geleidelijke overgang aangeraden. Maar uiteindelijk is het een afweging van voordelen vs nadelen voor de patiënt. En tegenwoordig ook zeker de kosten van de aanpak...
 

Relmuis

Wijs gebruiker
Het is natuurlijk een kwestie van proberen. Net als Heather Ashton destijds heeft gedaan bij alle gangbare normale Benzo's.
Het belangrijkste is wat iemand zelf wil, dat wordt helaas niet altijd gevraagd.
Ik heb het hier overigens over benzo's in het algemeen, niet over een specifiek persoon.

Zelf hanteer ik ook de Ashton manual omdat dit de standaard is bij langzaam afbouwen.
Werkt diazepam bij mensen niet, dan is flurazepam proberen nog een optie.
 

BrieMetDeBril

Badass junkie
Ik geef even los mijn idee. Het is nogal veel taggen en ik gebruik dit op de telefoon dus even maar zo.

De lisdexamfetamine kan wel goed bijdragen aan het houden van overzicht en onderscheiden van dingen. Ik merk in mijn afbouw dat ik echt nog sneller de kluts kwijt raak en overzicht compleet verlies, met dexamfetamine heb ik dat echter minder.
Als ik het niet neem dan kan het in mijn geval heel slechte dingen gaan veroorzaken, en ik denk dat de psychiater misschien het te veel vind om allemaal ineens te stoppen.

Ik erken de sociale angst en onzekerheid die je beschrijft, vind het echt vervelend te lezen omdat het me een spiegel voorhoudt.
Wat mij erg helpt de afgelopen weken, ook omdat mijn spieren dus niet meer zo slap zijn is krachttraining. Ik merk omdat ik me daarin kan uitten en me sterker voel (door de afbouw ook) ik meer zekerder voel over mezelf. Ik doe het nog wel laagdrempelig maar het is voor mij al een groot verschil.

Over vrijwilligerswerk, ja dat kan zeker. Maar is dat nu wel het moment?
Ikzelf vind de drempel om over die angst te stappen zo ingewikkeld en eng dat het me snel te spannend word en ik daardoor weer ga piekeren en het daardoor niet lukt, voel ik me weer een faal haas en dan weer minder zelfvertrouwen, meer zelfhaat en zo word de cirkel weer rond.
Probeer iets voor jezelf te vinden wat je alle tijden kan doen, waarvoor je niet het huis uit hoeft als dat nodig is.
Naar buiten gaan is ook goed om met de angst om te gaan, is eigenlijk de enige manier en misschien is dat nu even net te veel.

Ik zal zeker je verslavings problematiek benoemen bij de arts. Het staat hand in hand met je klachten, want benzo's zijn in het begin euforisch en vaak daarna deprimerend.
Ik heb altijd veel begrip gekregen vanuit de bedrijfsartsen die ik gehad heb en dat heeft ook wel een goede keerpunt gemaakt in mijn leven naar herstel.

Maak je niet zo druk ook, snap dat je in een lastige situatie zit, zoveel twijfels hebt.
Echter helpt dat nu niet en zul je toch een manier moeten vinden met of zonder iemand om stappen te gaan zetten. Het komt zeker allemaal goed!
Succes en sterkte gewenst!
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Hartelijk dank voor de reacties weer, en dank voor de uitgebreide reactie @Ei-Salade. Kan me hierdoor wel iets beter voorstellen waarom ik de lisdex moet blijven nemen. Jij ook veel succes in jouw traject!

Ik zou normaal wat langer reageren maar ik word momenteel flink getest: mijn bejaarde kat (die sowieso wel op en neer gaat qua gezondheid) gaat even volledig niet goed. Overgeven en zwakte/sloomheid. Ze heeft dit wel vaker een dagje en dan knapt ze weer op, maar ze lag er net zo suf bij, languit en zowat tegen niet-responsief aan dat ik even serieus in paniek raakte en dacht dat ze dood aan het gaan was. Heb m’n ouders geappt of we niet naar de spoeddierenarts moesten. Zij denken dat ik het aan kan kijken, misschien reageert ze niet goed op het anti-misselijkheidsmedicijn. Nu ligt ze er ook weer wat ‘normaler’ bij; maar maak me evengoed duizendmiljoen zorgen natuurlijk.

Dit zou ik ook zonder benzo-ontwenning doen though, ik ben zooooo gehecht aan mijn lieve omaatje, echter weet ik ook maar al te goed dat ze op dit punt een eendagsvliegje is en ik hou dus altijd ergens rekening met het scenario dat ik haar ooit (plots) moet laten gaan, maar ughhhhhhh. Ik zit nu naast haar en kan me even nergens anders op focussen, terwijl ik tegelijkertijd ook niet echt iets kan doen behalve hopen dat het ‘weer een van die dagen is, en dat het straks of morgen gewoon weer beter is’. 🥺❤️
 
Een switch van langwerkend naar langwerkend?
Lijkt me weinig zinvol. (bij kortwerkende benzo's is het een heel ander geval)
Op het laatst wordt het inderdaad wel lastig om bromazolam goed te verdelen.

Over de equivalente dosis schrijf je zelf al; onbekend.
Hoe wil je die dan berekenen?
Wordt gokwerk met het risico dat de dosis diazepam te hoog is.
3 mg bromazolam = 20 tot 30 mg diazepam?
Dat is mijn eigen gokje. :thinking:


Het gaat me meer om het punt dat iemand niet of nauwelijks reageert op diazepam.
Dat is weer een onbekende factor.
Al komt dat volgens mij niet heel vaak voor maar ik heb het toch af en toe gezien.

Bromazolam omzetten naar Diazepam is idd gokwerk. Maar ik heb in februari in de kliniek gezeten ervoor. Ik gebruikte gemiddeld 27 mg Bromozolam per dag en ik ben overgezet op 40 mg Diazepam. Dat heb ik in 5 maanden afgebouwd. Dus 3 mg Bromozolam=20-30 mg Diazepam is denk ik niet echt realistisch als gokje.
En iets afbouwen met een erkend medicijn waar al veel onderzoek naar is gedaan is toch beter/handiger dan met een RC waar nog weinig van bekend is.
 
Bovenaan