Brakka Mang
Badass junkie
En slik je nu geen ritalin of vervanging meer? Zoiezo op 4 jarige leeftijd, wie verzint zoiets 😅
ADHD medicatie aanvragen bij dokter
- Onderwerp starter lientje amfetamientje
- Startdatum
Eng idee dat ouders én medische specialisten dit toelaten.
Een jong kind dagelijks aan de stimulanten zetten en verwachten dat dit geen grote invloed op zijn/haar ontwikkeling zal hebben.
ljuv
DF-koningin
Zeker bij vrouwen🙈
Te midden van het gedweep [edit: lol ik maakte deze zin niet af, stuur door naar iemand die dit ook altijd heeft!!!!!] zag ik dus een video van een vrouw die een “genderreveal” taart had laten bakken voor de uitslag van haar diagnose: bordeline of adhd. Heel hilarisch😂
Merken jullie echt dat er door het “gedweep” een minder zware lading aan de diagnose gegeven wordt?
Want idk… Ik vind het éígenlijk iets heel positiefs. Het deel dat ik voorbij zie komen dan, das natuurlijk ook maar een bepaald algoritme. Maar de diagnose wordt in mijn ervaring nu juist veel beter begrepen en serieus genomen dan vroeger. “Oja haha dan ben je gewoon beetje druk toch” hoor je wel echt steeds minder, omdat mensen een véél beter beeld van de diagnose hebben. Daarnaast vind ik het heel fijn en leuk om herkenbare dingen tegen te komen en die met bijvoorbeeld mijn nichtje te kunnen delen. Das sowieso fijn, want lotgenootjes, “je bent niet gek/alleen”, etc. Maar ook heel leerzaam: zijn er niet dingen waar ik onbewust tegenaanloop waar ik óók gewoon iets mee zou kunnen? En in Nederland moet uiteindelijk iemand toch gewoon gediagnosticeerd worden, dus volgens mij helpt het gedweep in die zin dan dat niet-gediagnosticeerde mensen inzien dat waar zij last van hebben er helemaal niet per se bij hoeft te horen. Het nodigt dus m.i. juist uit om dit bij jezelf te onderzoeken. Ik denk dat het dus ook enorm kan bijdragen aan dat vrouwen sneller gediagnosticeerd zullen worden, waar nu zo’n groot gapend gat in is.
En ik vind ook: diagnose of niet, die jongeren hebben het over hun mentale welzijn. Als we kijken naar het gemiddelde verzuim in NL, en uitval door overspanning en burn-out van de patatgeneratie en boomers… Dan kunnen we toch alleen maar stellen dat het heel goed is dat deze kinderen/ jongeren erover praten? Fd had er een goed stuk over: https://financieel.headliner.nl/ite...-kunnen-er-alleen-beter-over-praten-fd-236424
Laatst bewerkt:
Brakka Mang
Badass junkie
Ja wcht onbegrijpelijk. En dan al die suikers erin proppen. Begint al bij de babyvoeding of melk. En dan het raar vinden dat je kind druk is 🤣
ljuv
DF-koningin
Dit is de belangrijkste vraag aan jezelf als je adhd medicatie overweegt.
Goede punten! Kan eigenlijk niet meer dan dat zeggen.
Ikzelf vind veel van de voorbijkomende ADHD-memes grappig/herkenbaar, het geeft het gevoel niet alleen te zijn en ik vind de lotgenoot/supportgroepen (op Facebook bijvoorbeeld) ook echt súper fijn. Een warm bad vaak zelfs.
Maar ik heb wel last van het bagatelliserende stigma dat rust op AD(H)D, zo ervaar ik dat toch. In die mate dat ik er meestal niet open over ben/durf te zijn tegen mensen die geen directe naasten of goede vrienden zijn, waar ik dat bijvoorbeeld wel een stuk meer ben over mijn angststoornis, burn-outs en depressies - omdat die eerlijkheid bij me past maar ook extra bewust, omdat ik écht écht vind dat mentale gezondheid met minder awkwardness/zware lading besproken moet kunnen worden. Ik merk echter gewoon dat ik dat veel lastiger vind als het over de ADD-diagnose (tijdelijk ‘on hold’ 😂, maar er even vanuit gaand dat ik hem volgende week weer opnieuw ga krijgen) gaat.
Ik heb simpelweg geen zin in die ‘oh ja whatever, jij ook al, wie niet tegenwoordig’-houding en blik, ik “schaam” me er daardoor een beetje voor, ofzo?
Ik weet niet goed hoe ik dat uit moet leggen, maar het voelt dan alsof ik wanhopig ergens bij wil horen, bijzonder wil zijn. Omdat ánderen me dat veroordelende gevoel geven. En dat komt dus denk ik wel deels door de ‘populariteit’ van de diagnose (althans, dat beeld leeft onder de bevolking).
Snap je?
Ben benieuwd naar je link, straks even lezen. Maar erover praten juich ik in principe dus alleen maar heel erg toe!
Brakka Mang
Badass junkie
Ik ben van mening dat er echt wel een relatie is tussen suikers en gedragsproblematiek en/of concentratieproblemen/stoornissen. Ik zie het bij mijn eigen kinderen. Hele dag niks aan de hand. Geef ze een paar suikerbommen:rennen, vliegen en ruzies. Is wel een beetje kort door de bocht maar ik denk wel dat onnatuurlijke suikers van jongs af aan bepaalde problemen tot gevolg hebben.
Jazz35
Wijs gebruiker
Honderd procent begrijpelijk! Het bagatelliserende is precies wat me er zo aan stoort. Niet de memes an sich, daar kan ik ook wel om lachen. Al vind ik ze vaak wel erg algemeen (resultaat: iedereen kan zich erin vinden, lang leve de zelfdiagnose). Plus: in mijn Instagramdoomscrolfase heb ik er zó veel voorbij zien komen, dat ik er onderhand wel klaar mee ben.
Maar ik herken echt wat je schrijft: ook ik heb het 'liever' over mijn angststoornis, de insomnia en de bipolaire stoornis. Die ADHD die er een kwartet van maakt, laat ik meestal achterwege, want ja: dat krijg je tegenwoordig bij een pakje boter.
Enne.... geen haast hoor, die DM's. Het leven hè. Ik ken het hoor.
Jazz35
Wijs gebruiker
Ook een mooie manier om ernaar te kijken.
Wel een interessante shift in perspectief. Er is inderdaad meer erkenning en herkenning dan vroeger. Dat merk ik ook. Maar ik heb wel écht het gevoel dat veel mensen zich de diagnose 'toe-eigenen'. Paar vraagjes invullen, quizje op Insta, en klaar ben je. Overigens zijn sommige huisartsen ook nog wel te porren voor het uitschrijven van medicatie zonder officiële diagnose. Best een dingetje. Maar goed, misschien wordt het vooral tijd om eens een geheime uitgang te vinden uit dat kloterige algoritme van me....
Laatst bewerkt:
Ik zie hetzelfde bij mijn nichtjes als ze bij opa en oma (mijn ouders) zijn en daar "verwend" worden met veel dingen met veel suiker erin.
Ten eerste: die blik van ze als ze erachter komen dat ze hun fix bijna krijgen: grote ogen... Alles waar ze mee bezig waren boeit ook niet meer, suiker!!! En dan tijdens het inbrengen van het middel zijn ze helemaal stil en content. Ik vraag me soms af of ze weg zijn, want mijn ouders hebben zo'n hoekkamer en dan zitten ze weleens om de hoek en is het daar doodstil.
En dan de onvermijdelijke crash... Futloos, chagrijnig.
Waar zijn we eigenlijk mee bezig.
ljuv
DF-koningin
Ja brrr, alle reden om je kinderen uit de buurt van suiker te houden. Goed voor de ontwikkeling van een kind is het zeker niet. Maar er is geen bewijs dat er een direct verband is tussen suikers en adhd. Adhd is namelijk vooral erfelijk en prenataal bepaald (bv roken en drinken tijdens de zwangerschap), en een beetje door blootstelling in je vroege jeugd aan bepaalde omgevingsfactoren. In die laatste zin zou suiker iets te maken kunnen hebben met adhd, maar daar proberen ze al heul lang bewijs voor te vinden en da lukt nie. Maar ik snap wat je bedoelt hoor. Je kinderen wel medicatie geven maar vervolgens niets aan de leefstijl willen aanpassen is sowieso heel krom. Ik zou zelfs lui willen zeggen maar ik ben geen ouder dus kan/wil daar niet over oordelen haha.
Hmmm ja ik snap je, maar ik begrijp t niet😜 Heel kut en oneerlijk dat je dat gevoel eraan over houdt, ik heb dat totaal niet. Sta ook niet op elke hoek van de straat over mijn adhd te vertellen maar ik heb niet het idee gehad dat ik erop beoordeeld wordt en dat ik van alle kanten scheve gezichten krijg… Hoop op positievere ervaringen voor jou in de toekomst❤️ Dan zal je je vanzelf minder schamen.
Hmm heheh ja misschien stoor ik me er gewoon minder aan omdat ik wat dichter tegen de digitale generatie aanzit😅 Idk. Ik heb er iig geen last van, kan me voorstellen dat je in de usa en landen waar de ggz ook zó slecht is, de gevolgen wel meer te merken zijn.Ook een mooie manier om ernaar te kijken.
Als je de uitgang gevonden hebt hmu want ik leef al jaren in de doomscrolldagen😂
OtherShore
Badass junkie
Ik heb als ASSer in principe dezelfde ervaring als jij — ik heb ook vaak het gevoel dat het niet serieus genomen wordt en dat het niet genoeg gewicht krijgt, vooral omdat ik overkom als een relatief functionele en sociaal vaardige volwassene. Niettemin lijdt ik er behoorlijk onder. Of ASS meer gewicht krijgt dan ADHD weet ik niet (ik heb het allebei). Ik vraag het me af. Ik denk dat geestesziekten over het algemeen te weinig gewicht krijgen. Laat ik het daar maar op houden.
_shikantaza
Badass junkie
Dan neem ik mijn woorden volledig terug. Ahhh. Wat naar toch hè. Sorry. Ik hield er zelf dus ook onbewust een soort niet-kloppend stigma op na… Echt sorry. En natuurlijk hélemaal met het laatste. Digitale hug! 😘
@ljuv (pardon de slordige tag maar na posten een citaat toevoegen is helll op mijn telefoon): goed te horen dat jij hier geen last van hebt.
Het is misschien bij mij ook nog de onwennigheid van een recent ‘label’, plus dat er in mijn gezin en familie niemand anders een dergelijke diagnose heeft behalve een neefje (ook ADD, bij hem wel veel jonger vastgesteld). Ik zie overigens wel degelijk kenmerken in mijn vader, maar niet tot op het threshold-punt van diagnose voor zover ik kan beoordelen. En de angst komt juist weer duidelijk van m’n moeder. Lekkere combooo. Maar in mijn familie en omgeving is het dus ook niet zo concreet bekend of geaccepteerd.
Mijn ouders en zus nemen het gelukkig wel heel serieus, want voor hen verklaart het gewoon heel veel. Hoewel tevens een van de eerste reacties van mijn pa was: “Als ze het nu maar niet als excuus overal voor gaat gebruiken.” 🤦♀️ Ik heb mezelf juist héél duidelijk voorgenomen om dat níet te doen, direct toen ik buiten stapte na de diagnose. Een bestaande oorzaak (voor een neiging tot bepaalde dingen/gedragingen) is iets anders dan een excuus.
SCUSI voor off-topic!
Deadwing
Wijs gebruiker
Dat van de diagnose toe-eigenen is volgens mij een goed punt. Een tijdje geleden gewoon uit nieuwsgierigheid eens een aantal vragen ingevuld bij zo’n zogenaamde adhd test. De vragen leken me zo algemeen dat volgens mij bijna iedereen zeker vier of vijf vragen waarschijnlijk met ja zullen antwoorden..En ik vermoed dat aardig wat mensen na het doen van zo’n test onmiddellijk zoiets denken van “ zie je wel, ik heb het altijd wel geweten. Wat een opluchting!” . Zelfde geldt voor autisme testen, enz,enz..Ook een mooie manier om ernaar te kijken.
Was toch wel blij hier te lezen dat de echte testen en medicatie voorschriften niet zo eenvoudig zijn als ik dus ook dacht. Wel jammer dat sommige huisartsen iets minder streng hierin zijn. En ik denk overigens niet dat ik adhd heb.
Ik heb vorige week de adhd test gedaan bij de Brijder. Samen met moeders daar bijna 2 uur lang vragen beantwoord. 99% zeker gaat daar een adhd diagnose uitkomen. Me vader was vroeger hier altijd fel tegenstander van met dit soort diagnoses. Nou was het algemene beeld natuurlijk 30 a 40 jaar geleden omtrent adhd ook heel anders en werd toen vaak nog niet opgemerkt. Dus heb altijd alle signalen en vragen omtrent mogelijk hebben van adhd altijd ontweken.
Ook omdat ik veel kenmerken van adhd aan mijn wietgebruik koppelde maar nu ik daarvan nagenoeg af ben ( en van alle andere middelen ) komen deze kenmerken wel heel erg boven drijven.
Dacht ook dat adhd ers altijd druk en actief waren wat bij mij dus totaal niet het geval is. Het lijkt mij juist ongelofelijk te verlammen en mij de hele dag op de bank doen laat hangen. Maar juist dit kan dus ook met adhd te maken hebben heb ik geleerd.
Ik was tijdens me wietgebruik vele malen actiever dan ik nu ben bijvoorbeeld. Dit omdat dan me hoofd rustiger is en ik die energie fysiek kan gebruiken ipv alle energie naar de gedachtes gaan.
Maargoed, diagnose adhd komt er dan nu officieel en ga ik daarmee aan de gang bij de ggz. Ik ben benieuwd wat ze met me van plan zijn en zal dat hier ook maar gaan delen.
Er moet iets veranderen want op papier doe ik alles wat ik kan doen voor herstel maar geestelijk/mentaal blijf ik wat hangen, wat ik ook doe.
Wellicht kan ik dus wat ervaringen omtrent eventuele behandeling of medicatie gaan delen binnenkort
Ook omdat ik veel kenmerken van adhd aan mijn wietgebruik koppelde maar nu ik daarvan nagenoeg af ben ( en van alle andere middelen ) komen deze kenmerken wel heel erg boven drijven.
Dacht ook dat adhd ers altijd druk en actief waren wat bij mij dus totaal niet het geval is. Het lijkt mij juist ongelofelijk te verlammen en mij de hele dag op de bank doen laat hangen. Maar juist dit kan dus ook met adhd te maken hebben heb ik geleerd.
Ik was tijdens me wietgebruik vele malen actiever dan ik nu ben bijvoorbeeld. Dit omdat dan me hoofd rustiger is en ik die energie fysiek kan gebruiken ipv alle energie naar de gedachtes gaan.
Maargoed, diagnose adhd komt er dan nu officieel en ga ik daarmee aan de gang bij de ggz. Ik ben benieuwd wat ze met me van plan zijn en zal dat hier ook maar gaan delen.
Er moet iets veranderen want op papier doe ik alles wat ik kan doen voor herstel maar geestelijk/mentaal blijf ik wat hangen, wat ik ook doe.
Wellicht kan ik dus wat ervaringen omtrent eventuele behandeling of medicatie gaan delen binnenkort
Laatst bewerkt:
Brakka Mang
Badass junkie
ljuv
DF-koningin
Ik las yusu champagne. Vond het al gek.
Ik ben duidelijk niet klaar voor kinderen.
Jazz35
Wijs gebruiker
Mijn diagnose voelt soms wel als een (slap) excuus voor wanneer ik weer eens dingen of mensen vergeet, voor onbepaalde tijd compleet van de aardbodem verdwijn, obsessief in nieuwe mensen, materie, activiteiten en/of middelen duik, afspraken afzeg vanwege een beroerde planning en een hoofd dat overstroomt, over mensen heen wals met mijn onuitputtelijke gedachtenstromen et cetera. Dan schaam ik me kapot. En ik wil het niet als excuus gebruiken, maar soms voel ik dat ik er steken door laat vallen, bijvoorbeeld in het contact met vrienden. Wat dan (op z'n minst deels) veroorzaakt wordt door bijvoorbeeld een manie of ADHD (soms lastig van elkaar te onderscheiden).
Jazz35
Wijs gebruiker
Haha, ik heb sinds een week AppBlock geïnstalleerd op mijn telefoon. Ik schrok me KAPOT van het aantal uren dat ik achter dat scherm doorbracht. Nu probeer ik dat met heel wat tijd te reduceren en ik moet zeggen: niet meer gedoomscrold sindsdien. Ja, soms vijf minuutjes, maar zeker niet langer! Aanrader!
lientje amfetamientje
Experimenterende gebruiker
Sorry voor de late reactie. Sta er zeker voor open hoor, ik loop al jaren te worstelen met diverse mentale problemen, wellicht is het gewoon tijd om erover te praten met een professional. Donderdag heb ik een afspraak gemaakt met mijn huisarts en ga ik gewoon open kaart spelen en ik zie wel wat er uit voortvloeit.
Ik wil iedereen hartelijk bedanken voor de informatie en de interessante discussies zodat ik een beetje weet wat ik kan verwachten van het traject. Net zoals @Mezelf zal ik af en toe wat updates plaatsen over de voortgang van het traject.
Ik ben in ieder geval al blij dat ik deze stap heb durven zetten en eindelijk wat mentale problemen kan proberen te tackelen zodat beter in m'n vel kan zitten en hopelijk ook een nieuw hoofdstuk kan openen voor mezelf. Ik heb als twintiger al aardig wat jaren verkwist aan alcohol en drugs en daarbij ook het vermijden van de mentale problematiek, maar volgend jaar moet het toch echt anders gaan verlopen.
Laatst bewerkt:
Nee nooit geprobeerd wil het uiteindelijk denk liever niet maar wil gewoon weten waar komt die drugsgebruik vandaan.... Snap mezelf soms niet is het je eigen verdoven of is het meer... Kan van mezelf heel slecht slapen 3-5uur per nacht en werk 6 dagen 15 uur per dag kom ik thuis kan ik nog niet slapen.. en heb voor ghb en diazepam , alcohol speed en coke in kliniek gezeten alles geprobeerd laatste x kliniek 5 jaar geleden maar toch af en toe terugval maar dan is het wel een gruwelijke terugval 15ml ghb per uur met bier erbij en coke of speed
Ik was gisteren geforceerd om echt inwaarts te keren, oftewel: meditatie.
Het is me duidelijk geworden dat er geen echt alternatief voor meditatie is. Middelen van de dokter verdoven inderdaad evengoed en stellen hiermee echte heling/genezing zelfs uit. Zelfs therapie - hoewel nuttig en soms nodig - kan maar doordringen tot de uiterste oppervlakte van je wezen en heeft enkel betrekking op het verhaal dat je over jezelf vertelt over wie/wat je bent.
Het is in de diepe directe introspectie van je eigen wezen waarin gezien wordt dat datgene dat verwond en incompleet is, het personage is dat jij ziet, niet bent. Wat je bent is datgene dat ziet en wat je bent kan niet genezen worden omdat het door niets ooit aangetast is. Niets heeft ooit een spoor op dat nagelaten. Het is eeuwig compleet en vervuld in zichzelf.
We spelen een spel van uitstel van dieper doordringen in dit zien. We stellen het uit door middelengebruik, afleidingen, therapie.
Imo.
_shikantaza
Badass junkie
Het heeft mij veel gebracht om dagelijks te mediteren. Ik denk dat een combinatie sowieso een goed begin is. ADHD-medicatie voor een fundament om te oefenen met meer rust verkrijgen door levensstijl. En uiteindelijk een weg vinden die werkt.
Ja, zwart wit is het allemaal ook weer niet. Een combinatie is sowieso oneindig beter dan enkel en alleen maar leunen op medicatie.
Als mensen ‘alleen maar leunen op medicatie’ omdat dat het enige is dat effectief voor ze werkt, dan is dat ook helemaal prima. Uiteraard wel goed om eerst (een combinatie met) andere methoden te proberen.
Maar het één is niet beter dan het andere. Voor iedereen werkt weer iets anders - of niet.
Tuurlijk is dat prima, maar daar bovenop momenten nemen om bewust naar "binnen" te gaan om alle gevoelens in jezelf te accepteren precies hoe deze zijn en zo te rusten en herstellen in je eigen wezen/zijn is béter.
Het is geen kritiek hè.
Uiteindelijk maakt het allemaal niks uit, want we kunnen niet meer onszelf worden dan we al zijn. Maar dat is uitéindelijk. We kunnen wel lijden onder onze identificatie met dat wat we niet (in essentie) zijn. Daarvoor helpt meditatie/introspectie om te kunnen onderscheiden wat we zijn en wat niet, om zo het lijden te verminderen.
Verschil van mening maar oneens.
Misschien tijdelijk even: dan ja.
Maar uiteindelijk zal niets behalve de berusting in de diepte van je eigen wezen je vervullen.
Imo.
Verplaatsen in een ander is ook heel lastig als je veel met jezelf bezig bent.
Iedereen is gewoon anders. Iemand met verlamde benen ga je ook niet zeggen dat die rolstoel maar een tijdelijke oplossing is.
Zo dus ook niet met iemand die een handicap in zijn hoofd heeft.
Niet te zien aan de buitenkant dus begrijp dat je daarin verplaatsen moeilijker is dan iemand met een rolstoel.
Maar die berusting kan hem ook zitten in de acceptatie dat iemand medicatie nodig heeft om het leven draaglijk te maken.
Je kunt niet altijd voor een ander spreken.
Verder alles wat @Mezelf zegt.
LifeIsAlmostGreatAgain
Bewuste gebruiker
Op welke middelen van de dokter doel jij dan, mbt "verdoven".
Aangezien je dit schrijft binnen een topic welke gaat over AD(H)D medicatie, beter te verstaan als "Methylfenidaat", kraam je echt onzin uit.
Als je namelijk net als mij behoorlijke klachten hebt van je AD(H)D, dan doet deze medicatie namelijk precies het tegenovergestelde.
Het verdoofd mij niet, het geeft mij juist de rust en helderheid van geest, om mij open te kunnen stellen voor zaken als creativiteit, (het voor jou volgensmij heilige graal der genezing) meditatie, zaken als studie en werk beter kunnen doen etc etc.
Ik ga er vanuit dat je voornamelijk je eigen ervaring mbt voorgeschreven medicatie projecteert en daarmee generaliseert.
Persoonlijk vind ik dat wel heel simpel denken, wellicht dat je er over kan mediteren en dan een niet zo generaliserend antwoord kan geven?
Aangezien je mod bent, nemen (sommige) lezers jou reacties serieuzer dan die van andere, houd daar rekening mee.
Iedereen zijn personage is anders. Maar uiteindelijk zal iedereen terug moeten keren naar dat wat het personage ziet, en dat ís hetzelfde voor iedereen. Maar dat is mijn overtuiging en ik begrijp dat het dat niet voor iedereen is.
Waarom denk je dat ik me lastig in anderen kan verplaatsen? Denk je niet dat ik niet duizenden keren mijn 'faith' heb verloren? Dat ikzelf de wanhoop daar niet van heb ervaren? Juist dáárom is het belangrijk om te delen dat er een oplossing is die van binnenuit komt, zonder bijwerkingen, altijd en overal beschikbaar. Hetgeen dat iedereen zoekt: jezelf, ontdaan van alles dat aan je toegevoegd is.
Enige berusting zeker ja. Ik zeg ook niet dat dat niet waardevol is. Thank god bestaat dat.
Zeker kan ik dat lang niet altijd.
Ik ging door op @_shikantaza zijn post over dat deze middelen verdoven in plaats van meditatie dat de confrontatie met jezelf aangaan is.
Uiteraard begrijp ik dat dit geen strikte verdovingsmiddelen zijn en @_shikantaza uiteraard ook, maar het ís iets van buiten waarmee je iets vanbinnen wilt genezen. Het blijft áltijd een externe afhankelijkheid en een behelpen, is wat ik met mijn post bedoelde. Het is niet de oplossing die in jezelf verscholen ligt. Het is niet hetgeen dat je naar zich terug zal blijven trekken totdat je thuis bent.
LifeIsAlmostGreatAgain
Bewuste gebruiker
Het doel van mediteren is me duidelijk, en ondanks mijn ietswat plagende opmerking over het reageren na een sessie mediteren, ben ik zelf binnen meditatie/mindfulness op ontdekkingsreis en zie ik echt de meerwaarde er van in.
Zeker voor verslaafden in herstel of mensen die worstelen met hun mentale welzijn vind ik het echt een aanrader!
Echter moeten er wel aan bepaalde voorwaarden op mentaal gebied worden voldaan om je hiervoor te kunnen openstellen.
Bij een grote groep mensen waaronder mijzelf, kan dit worden gedaan dmv medicatie.
Ik denk dat omdat je dat hier precies weer bewijst helaas. Ja jij hebt je hobbels en diepe dalen gehad. Ja jou oplossing is de antwoorden vanuit binnenuit zoeken. MAAR NEE zo werkt dat niet voor iedereen zoals je dit zo stellig zegt.
Jij lijkt gewoon niet te begrijpen dat rust in jezelf vinden door bijvoorbeeld meditatie niet bij "iedereen" zo werkt. Prima als dit voor jou of mij zo kan werken, maar neem nou eens gewoon aan dat er geeeeen universele oplossing is voor iedereen. Al helemaal niet meditatie. Het zijn allemaal tools die voor de 1 meer werkt als voor de ander.
Als je je wel kan verplaatsen dan zou je weten dat het voor sommige mensen gewoon onmogelijk is om zonder medicatie te leven. Voor jou of mij misschien niet ookal kan het leven zwaar zijn. Maar er zijn nou eenmaal gevallen waarbij er gewoon medicatie nodig is. Medicatie zowel geestelijk als lichamelijk. Hersenen zijn namelijk een deel van ons lichaam en heeft soms wat (medische) ondersteuning nodig net zoals iemand die medicatie slikt ivm slechte nieren. Ik noem maar wat. Aangezien de hersenen ook nog eens ongelofelijk ingewikkeld zijn, kunnen foutjes in die grijze hersenmassa zo ontstaan en of aangeboren zijn.
Hoe erg ik ook in de helende kracht van meditatie geloof, geloof ik ook dat aangeboren defecten, stoornissen en dat soort niet door meditatie genezen kunnen worden of tenminste niet zonder hulp van medicatie.
LifeIsAlmostGreatAgain
Bewuste gebruiker
Normaal post ik geen zaken wat herleidbaar kan zijn naar mijn persoon, maar ik maak even een kleine uitzondering.
Hieronder een voorbeeld wat mijn medicatie metij doet op het gebied van creativiteit, en de rust en helderheid die je nodig hebt om deze te verwerken op papier.
Onderstaande tekening is voor ik mijn medicatie kreeg:
Onderstaande is met (opgebouwde spiegel en volledig ingestelde medicatie) :
Hieronder een voorbeeld wat mijn medicatie metij doet op het gebied van creativiteit, en de rust en helderheid die je nodig hebt om deze te verwerken op papier.
Onderstaande tekening is voor ik mijn medicatie kreeg:
Onderstaande is met (opgebouwde spiegel en volledig ingestelde medicatie) :
Als je levenslang de medisch voorschreven dosis neemt en dit niet misbruikt is er geen lichamelijke schade.
Brakka Mang
Badass junkie
Ik heb daar mijn twijfels over. Ik ken er genoeg die, a. Als ze het niet nemen helemaal van het padje raken en b. Er zijn geen langetermijn onderzoeken omdat het medicijn simpelweg nog niet lang genoeg bestaat.
Brakka Mang
Badass junkie
Ja en andere onderzoeken zeggen weer dat het bij kinderen het brein permanent veranderd, er verhoogde kans is op neerslachtigheid, psychose , stemmingswisselingen etc.
Er wordt heel veel geld aan verdiend. Als er een negatief bericht in een krant komt zal je zien dat er binnen enkele dagen of weken een tegenstrijdig bericht wordt geplaatst. Dat de farmaceutische industrie 'wetenschappers' en 'medici' betaald om positieve artikelen te publiceren is oud nieuws
Similar threads
