Ik denk allereerst dat je het niet moet zien als een behandeling. Daar is ayahuasca te ongericht voor. Het gaat meer om een innerlijke wijsheid en liefde ontdekken die al in je zit, maar die nu onbereikbaar is doordat je allerlei ego-patronen hebt ontwikkeld die de wijsheid en liefde bedekken. Daarom moeten die vastgeroeste denkpatronen waaraan je je steeds vastklampt losgebroken worden. Dat is even beangstigend, want je begaat nieuw terrein en je weet nog niet wat er in de plaats komt voor de denkpatronen waaraan je gewend bent. Als je echter met een accepterende en nieuwsgierige houding naar de nieuwe indrukken kijkt, dan kun je daar dikwijls veel van leren.
Echter maakt die toestand je ook kwetsbaar voor nieuwe indrukken die juist weer nieuwe vastgeroeste denkpatronen ondersteunen. Dat maakt ayahuasca niet per se mentaal gezond. Wat veel voorkomt is bijvoorbeeld een soort God-complex: mensen die De Waarheid hebben ontdekt tijdens hun trip, en daardoor hun ervaring niet meer kunnen relativeren, wat juist leidt tot problemen omdat ze angstvallig vasthouden aan een nieuw vastgeroest denkpatroon. De aloude valkuil van vasthouden aan vastgeroeste denkpatronen, maar dan in een nieuw jasje.
Persoonlijk heb ik veel vragen over hoe de ayahuasca gemaakt is, en hoe de veiligheid gewaarborgd wordt. Ik zal hier geen recepten bediscussiëren, maar het is imo wel essentieel om te vragen welke planten er gebruikt zijn bij het mengsel. Zo is mijn voorkeur dat er psychtria viridis en banisteriopsis caapi wordt gebruikt. Dit vanwege het in mijn ogen optimale mengsel van werkzame stoffen (DMT + TTH). Andere mengsels die bijvoorbeeld gebruik maken van syrische wijnruit of chaliponga zijn in mijn ogen minder optimaal, omdat chaliponga (restsporen van) 5-MeO-DMT bevat, en omdat de syrische wijnruit minder optimale beta-carbolines bevat dan banisteriopsis caapi. Een voordeel van syrische wijnruit is dan wel weer dat het duurzamer geproduceerd kan worden, omdat het niet uit het Amazoneregenwoud afkomstig is....
Daarnaast zijn er ook mensen die tabak in het mengsel gooien. Dat wil ik liever niet omdat ik een ex-tabaksjunkie ben en ik met mezelf afgesproken heb dat één keer tabak proberten gelijkstaat aan weer een rookverslaving beginnen. En ik kan precies 0 redenen bedenken waarom ik aan een rookverslaving zou beginnen. Dus dat ga ik niet doen. Dit is trouwens ook een reden waarom ik geen rapé wil vooraf aan de ceremonie.
Daarnaast heb ik wat vraagtekens over de voorzorgsmaatregelen die genomen worden om eventuele calamiteiten tijdens de ceremonie te kunnen addresseren. Wat dat betreft vind ik dat
@Innerscoop het heel mooi samenvat:
De psychologische kennis gaat dan met name om risicofactoren, en de traditie gaat over het in goede banen leiden van een ceremonie. Ik zou dan graag een ceremonieleider uitkiezen die goed kan schakelen tussen de twee disciplines, die weet waar ze overeenkomen en waar ze botsen, en ook kan beredeneren waarom er in die gevallen een keuze wordt gemaakt voor het een of ander.
