_shikantaza
Badass junkie
Cross Addiction, tijdens mijn behandelingen en op meetings heb ik er genoeg over gehoord. Op het forum hier is er niet heel veel over te vinden.
Toch denk ik dat het een nuttig onderwerp is om in dit subforum te (blijven) benoemen.
Mijn middelengebruik heb ik dankzij een gedegen dagelijks onderhoud wel op orde. Trek heb ik niet meer, ik houd m'n gesteldheid met voldoende (herstelgerelateerd) contact wel op peil. En toch heb ik de afgelopen maanden in een cross addiction gezeten. En als ik terugkijk had ik het in de
gaten kunnen hebben. Maar dat was niet zo en dat is ook OK.
Einde van de zomer ben ik verhuisd, weer op mezelf wonen na een paar jaar bij mijn ouders. Tijdens het klussen merkte ik al dat ik zin kreeg ik
snaaierij. Voor de lunch een sauczijenbroodje. Een zakkie M&Ms voor wat snelle energie na een paar uur schilderen en laminaat leggen. En die trend
zette zich door nadat ik daadwerkelijk in mijn fijne nieuwe appartementje trok. in December eindigde dat met vrijwel dagelijks in de avond een
zak chips, nootjes, en/of snoepjes en koekjes. Mijn werkkleding begon steeds strakker te zitten en op de weegschaal gaan staan vond ik steeds
lastiger.
En het hele verloop van de snack attacks leek heel erg op gebruik. 's Avonds ogenschijnlijk uit het niets kwam de gedachten op ("ping!") om even
naar de supermarkt te lopen voor wat lekkers. Iets kleins. Maar in de supermarkt werd dat groter. Net zoals ik ging pinnen voor m'n dealer - vandaag
haal ik er 2. Maar bij de pinautomaat haalde ik dan genoeg voor 3. Afrekenen uiteraard bij de zelfscan, en dan in een ondoorzichtige plastic tas
mee naar huis. Alleen, in de slaapkamer met een serie of film en m'n bakje chips. En daarna nog een bakje en nog 1. Totdat de zak leeg was. En
dan met een te volle buik en spijt gaan slapen. Terwijl ik precies wist dat ik daar zou eindigen als ik naar de supermarkt zou lopen.
Hoezo eigenwijs? Hoezo hardleers? Hoezo m'n zin willen?
De oorzaak? Ik kan van alles beredeneren. Voor mijn gevoel komt het uit het niets, maar dat was met Cocaïne net zo. Ik kom er wel achter als ik
de juiste dingen ga doen. Zodra ik het onde controle krijg, zal ik in gaan zien wat ik weggewerkt heb. En zolang ik daar aan blijf werken zal ik
me er bewust van blijven. Als ik het allemaal ga proberen te bedenken, wordt het alleen maar moeilijker.
Ik ben nu als goed voornemen gestopt met snaaierij kopen. Als de ping komt ga ik mediteren en ik ben begonnen er over te praten met fellows.
Ik probeer m'n cross addiction in het licht te zetten. Dat vindt verslaving maar niks. Maarja, wat zal de volgende cross addiction worden? Ik kan het
alleen maar gaan meemaken en de patronen gaan herkennen. Maar ook zo leer ik mezelf weer beter kennen.
Een heel epistel al met al. Ik zou het fijn vinden als jullie je ervaringen met cross addiction zouden willen delen 😋
Toch denk ik dat het een nuttig onderwerp is om in dit subforum te (blijven) benoemen.
Mijn middelengebruik heb ik dankzij een gedegen dagelijks onderhoud wel op orde. Trek heb ik niet meer, ik houd m'n gesteldheid met voldoende (herstelgerelateerd) contact wel op peil. En toch heb ik de afgelopen maanden in een cross addiction gezeten. En als ik terugkijk had ik het in de
gaten kunnen hebben. Maar dat was niet zo en dat is ook OK.
Einde van de zomer ben ik verhuisd, weer op mezelf wonen na een paar jaar bij mijn ouders. Tijdens het klussen merkte ik al dat ik zin kreeg ik
snaaierij. Voor de lunch een sauczijenbroodje. Een zakkie M&Ms voor wat snelle energie na een paar uur schilderen en laminaat leggen. En die trend
zette zich door nadat ik daadwerkelijk in mijn fijne nieuwe appartementje trok. in December eindigde dat met vrijwel dagelijks in de avond een
zak chips, nootjes, en/of snoepjes en koekjes. Mijn werkkleding begon steeds strakker te zitten en op de weegschaal gaan staan vond ik steeds
lastiger.
En het hele verloop van de snack attacks leek heel erg op gebruik. 's Avonds ogenschijnlijk uit het niets kwam de gedachten op ("ping!") om even
naar de supermarkt te lopen voor wat lekkers. Iets kleins. Maar in de supermarkt werd dat groter. Net zoals ik ging pinnen voor m'n dealer - vandaag
haal ik er 2. Maar bij de pinautomaat haalde ik dan genoeg voor 3. Afrekenen uiteraard bij de zelfscan, en dan in een ondoorzichtige plastic tas
mee naar huis. Alleen, in de slaapkamer met een serie of film en m'n bakje chips. En daarna nog een bakje en nog 1. Totdat de zak leeg was. En
dan met een te volle buik en spijt gaan slapen. Terwijl ik precies wist dat ik daar zou eindigen als ik naar de supermarkt zou lopen.
Hoezo eigenwijs? Hoezo hardleers? Hoezo m'n zin willen?
De oorzaak? Ik kan van alles beredeneren. Voor mijn gevoel komt het uit het niets, maar dat was met Cocaïne net zo. Ik kom er wel achter als ik
de juiste dingen ga doen. Zodra ik het onde controle krijg, zal ik in gaan zien wat ik weggewerkt heb. En zolang ik daar aan blijf werken zal ik
me er bewust van blijven. Als ik het allemaal ga proberen te bedenken, wordt het alleen maar moeilijker.
Ik ben nu als goed voornemen gestopt met snaaierij kopen. Als de ping komt ga ik mediteren en ik ben begonnen er over te praten met fellows.
Ik probeer m'n cross addiction in het licht te zetten. Dat vindt verslaving maar niks. Maarja, wat zal de volgende cross addiction worden? Ik kan het
alleen maar gaan meemaken en de patronen gaan herkennen. Maar ook zo leer ik mezelf weer beter kennen.
Een heel epistel al met al. Ik zou het fijn vinden als jullie je ervaringen met cross addiction zouden willen delen 😋