Vandaag even craving gehad. Ik was op terras geweest, wat meestal niet zo moeilijk is. Alleen ik wilde graag in de schaduw en toen we 1 plekje schaduw gevonden hadden viel mij op dat ik precies een paar glazen witte wijn in het zicht had van de mensen die achter mijn vader zaten. Maar voor hem, met Parkinson, was het al lastig dat ik eerst van plan veranderd was. Namelijk een andere horecagelegenheid dan waar we hadden afgesproken, aangezien die ene heel druk bleek. Toen van tafel veranderen, moest hij weer schakelen. Dus ik dacht, laat maar we zitten wel goed.
Later terug in de kliniek kreeg ik ff vervelend nieuws en toen kreeg ik zin in alcohol. Ik wilde een gesprekje met een bepaalde verpleegkundige maar die was ff druk.
En toen... gingen we eten en verbeterde mijn stemming, kennelijk had ik ook vooral eetlust.
Zal het maandag in de therapie wel bespreken. Heb meestal niet zulke cravings maar kennelijk had zelfs het zien van die glazen wijn al iets 'aan' gezet. Ik vind het niet nodig horeca helemaal te vermijden maar had ook niet ingecalculeerd dat er om 14.30 al volop gedronken wordt met dit weer. Het waren ook nog eens hele mooie glazen.
Ik probeer om met de verpleging in gesprek te gaan als er iets is en niet teveel met medeclienten, aangezien er toch best veel gekletst wordt. Vandaag toch iemand opgezocht die ik in die zin wel vertrouw dat hij niet alles meteen aan de grote klok hangt.