spongecola
Belezen gebruiker
Goede avond allen,
Ik heb lang getwijfeld om dit bericht te schrijven. Misschien dat het wel oplucht of een helderheid kan scheppen. Met name dat ik hier een opinie kan vinden waar geen emotie achter zit.
Ik ben al enige tijd in de weer met drugs. Ik ben begonnen toen ik 18 was. Inmiddels ben ik 23 en heb er vele ups en downs mer gehaf.. Na anderhalf jaar zat ik wekelijks ketamine thuis te gebruiken.(vrijdag + zaterdag). Over het algemeen deed ik uppers meestal op een feestje of bij het uitgaan. Mijn vriendin bracht verandering in het thuis gebruik. Ondanks dat ze ook naar de hardcore feestjes ging was en is ze nog steeds vrijwel de enige die nooit gebruikt. Zij heeft me er mee geholpen en uiteraard ook een keuze gegeven dat dit niet zo langer kon. Half jaar lang geen ketamine meer gebruikt en heb het toen weer rustig opgepakt. 75% op een feestje, 25% thuis. Ik ben gelukkig niet meer in de ban van ketamine geraakt, waarschijnlijk mede doordat ik er het afgelopen anderhalf jaar erg snel van moet spugen. Hoe dat ineens is ontstaan dat is voor mij nog steeds een raadsel 😅
Maargoed, t afgelopen jaar ben ik hooguit eens in de 2-3 maand nog naar een feestje gegaan. Echter heb ik de slechte gewoonte gecreëerd dat ik nu 2/3 weekenden van de maand uppers neem. Dit speelt ook eigenlijk al enige tijd. Het zijn geen hoge doseringen over het algemeen. Vaak 2-3 punten als ik weet dat ik m'n vriendin later op de dag nog zal zien. Als ik weet dat ik met m'n vrienden ben zonder haar dan verdwijnt de rem. Mijn vriendin weet dit vaak niet, er is in het verleden erg veel ruzie geweest tussen ons om drugs. Zij is het niet eens met het thuis gebruiken en ik sta daar compleet anders in. Dit is ook meteen de reden dat ik het niet zeg, omdat ik weet dat er ruzie van gaat komen waar ik een pest hekel aan heb. Het knaagt wel erg dat ik er niet eerlijk over durf/wil zijn. Ik vind persoonlijk dat iedereen vrij is in zijn/haar keuzes. Ik bepaal niets voor niemand. Als iemand mij iets oplegt dan triggert dat iets bij mij waardoor ik het des te sneller zal doen.
Ik zie bij erg veel mensen om me heen dat ze er aan onder door gaan. 20-30 mensen waarvan ik weet dat ze ieder weekend op vrijdag, zaterdag en soms zondag doorgaan. Zo heb ik ook een paar goede vrienden die al maanden zeggen dat ze graag willen minderen maar het lukt ze gewoon niet. Drugs is bijna overal. Ik heb me zo goed als afgesloten van deze groepen omdat ik gewoon simpelweg niet sterk genoeg ben om daar met een nuchtere kop te zitten. En dat is iets wat ik verschrikkelijk vind. Ook de mensen die hier komen weten dat ze geen drugs mee mogen nemen. Maar als er een paar drankjes bij me inzitten dan stem ik binnen de kortste keren toe. Als ik nuchter ergens ben en er word me iets aangeboden krijg ik t ook bijna nooit voor elkaar om nee te zeggen.
Ik zoek verdere grenzen op. 2 jaar geleden zorgde ik er altijd nog voor dat ik kon slapen. Ik blijf nu gewoon dom doorgaan(als ik zonder m'n vriendin ben). Vanaf vrijdag tot en met zondag. Gelukkig zijn de doseringen nog enigszins acceptabel. En ik weet, voor hier klinkt anderhalf gram veel. Maar voor velen om mee heen draaien ze dan net warm. Hier bedoel ik 3-mmc/miauw mee. Dat is de grootste boosdoener hier.
Een duidelijke link kan ik niet vinden, waarom het gebruik is toegenomen. Ik heb juist m'n leven verbeterd. Heb eindelijk een studie die bij me past, ik weet wat ik later wil gaan doen. Verdien geld met een handeltje wat ik naast m'n bijbaan doe.
(legaal😊). Ik heb 3 jaar lang gezocht naar wat ik wou doen, nu weet ik het en heb ik stappen gemaakt en zie ik mezelf achteruit gaan. Vaak moe, gebrek aan motivatie om dingen uit te voeren. Terwijl ik zulke mooie en haalbare doelen voor mezelf heb opgesteld.
Ik merk dat ik heel erg snel een drang ontwikkel naar drugs. Of het nou themazepam, miauw, coke of speed is. Ik heb nooit een specifieke drang naar een bepaald middel, maar gewoon het hele scala aan middelen(op alcohol na). Gewoon om een effect te voelen. Als ik 2-3 weekenden achter elkaar heb gebruikt dan heb ik ook 2 weekenden last van een drang om het te doen. Gek genoeg begint die drang pas op vrijdag en niet doordeweeks. Doordeweeks heb ik de afgelopen 2-3 jaar amper gedaan. Nooit een gewoonte geweest en dat zal het ook nooit worden.
Ik ben al in behandeling bij Dimence, heb de diagnose ADD gekregen. Ik weet dat dat ook een factor speelt in een verslaving. Naast dit is mijn vader een alcoholist, 3 neven en 2 ooms ook. Een verslaving is niet iets wat onbekend is in onze families.
Ik zou heel erg graag jullie opinie op de situatie willen. Alle adviezen zijn welkom.
En ik weet, er zijn natuurlijk mensen die er nog veel dieper in zitten. Maar het stoort me al gewoon een langere tijd dat ik zo ben. Met name omdat ik dingen van m'n vader terug zie.
PS. Dit heb ik niet nuchter geschreven, sorry voor de taal. Ik ben sinds afgelopen weekend ook de rem compleet kwijt geraakt. Ik zit sinds zaterdag - maandag en vandaag aan de 'miauw'. Dat is ook de reden waarom ik het nu van me af schrijf.
Ik heb lang getwijfeld om dit bericht te schrijven. Misschien dat het wel oplucht of een helderheid kan scheppen. Met name dat ik hier een opinie kan vinden waar geen emotie achter zit.
Ik ben al enige tijd in de weer met drugs. Ik ben begonnen toen ik 18 was. Inmiddels ben ik 23 en heb er vele ups en downs mer gehaf.. Na anderhalf jaar zat ik wekelijks ketamine thuis te gebruiken.(vrijdag + zaterdag). Over het algemeen deed ik uppers meestal op een feestje of bij het uitgaan. Mijn vriendin bracht verandering in het thuis gebruik. Ondanks dat ze ook naar de hardcore feestjes ging was en is ze nog steeds vrijwel de enige die nooit gebruikt. Zij heeft me er mee geholpen en uiteraard ook een keuze gegeven dat dit niet zo langer kon. Half jaar lang geen ketamine meer gebruikt en heb het toen weer rustig opgepakt. 75% op een feestje, 25% thuis. Ik ben gelukkig niet meer in de ban van ketamine geraakt, waarschijnlijk mede doordat ik er het afgelopen anderhalf jaar erg snel van moet spugen. Hoe dat ineens is ontstaan dat is voor mij nog steeds een raadsel 😅
Maargoed, t afgelopen jaar ben ik hooguit eens in de 2-3 maand nog naar een feestje gegaan. Echter heb ik de slechte gewoonte gecreëerd dat ik nu 2/3 weekenden van de maand uppers neem. Dit speelt ook eigenlijk al enige tijd. Het zijn geen hoge doseringen over het algemeen. Vaak 2-3 punten als ik weet dat ik m'n vriendin later op de dag nog zal zien. Als ik weet dat ik met m'n vrienden ben zonder haar dan verdwijnt de rem. Mijn vriendin weet dit vaak niet, er is in het verleden erg veel ruzie geweest tussen ons om drugs. Zij is het niet eens met het thuis gebruiken en ik sta daar compleet anders in. Dit is ook meteen de reden dat ik het niet zeg, omdat ik weet dat er ruzie van gaat komen waar ik een pest hekel aan heb. Het knaagt wel erg dat ik er niet eerlijk over durf/wil zijn. Ik vind persoonlijk dat iedereen vrij is in zijn/haar keuzes. Ik bepaal niets voor niemand. Als iemand mij iets oplegt dan triggert dat iets bij mij waardoor ik het des te sneller zal doen.
Ik zie bij erg veel mensen om me heen dat ze er aan onder door gaan. 20-30 mensen waarvan ik weet dat ze ieder weekend op vrijdag, zaterdag en soms zondag doorgaan. Zo heb ik ook een paar goede vrienden die al maanden zeggen dat ze graag willen minderen maar het lukt ze gewoon niet. Drugs is bijna overal. Ik heb me zo goed als afgesloten van deze groepen omdat ik gewoon simpelweg niet sterk genoeg ben om daar met een nuchtere kop te zitten. En dat is iets wat ik verschrikkelijk vind. Ook de mensen die hier komen weten dat ze geen drugs mee mogen nemen. Maar als er een paar drankjes bij me inzitten dan stem ik binnen de kortste keren toe. Als ik nuchter ergens ben en er word me iets aangeboden krijg ik t ook bijna nooit voor elkaar om nee te zeggen.
Ik zoek verdere grenzen op. 2 jaar geleden zorgde ik er altijd nog voor dat ik kon slapen. Ik blijf nu gewoon dom doorgaan(als ik zonder m'n vriendin ben). Vanaf vrijdag tot en met zondag. Gelukkig zijn de doseringen nog enigszins acceptabel. En ik weet, voor hier klinkt anderhalf gram veel. Maar voor velen om mee heen draaien ze dan net warm. Hier bedoel ik 3-mmc/miauw mee. Dat is de grootste boosdoener hier.
Een duidelijke link kan ik niet vinden, waarom het gebruik is toegenomen. Ik heb juist m'n leven verbeterd. Heb eindelijk een studie die bij me past, ik weet wat ik later wil gaan doen. Verdien geld met een handeltje wat ik naast m'n bijbaan doe.
(legaal😊). Ik heb 3 jaar lang gezocht naar wat ik wou doen, nu weet ik het en heb ik stappen gemaakt en zie ik mezelf achteruit gaan. Vaak moe, gebrek aan motivatie om dingen uit te voeren. Terwijl ik zulke mooie en haalbare doelen voor mezelf heb opgesteld.
Ik merk dat ik heel erg snel een drang ontwikkel naar drugs. Of het nou themazepam, miauw, coke of speed is. Ik heb nooit een specifieke drang naar een bepaald middel, maar gewoon het hele scala aan middelen(op alcohol na). Gewoon om een effect te voelen. Als ik 2-3 weekenden achter elkaar heb gebruikt dan heb ik ook 2 weekenden last van een drang om het te doen. Gek genoeg begint die drang pas op vrijdag en niet doordeweeks. Doordeweeks heb ik de afgelopen 2-3 jaar amper gedaan. Nooit een gewoonte geweest en dat zal het ook nooit worden.
Ik ben al in behandeling bij Dimence, heb de diagnose ADD gekregen. Ik weet dat dat ook een factor speelt in een verslaving. Naast dit is mijn vader een alcoholist, 3 neven en 2 ooms ook. Een verslaving is niet iets wat onbekend is in onze families.
Ik zou heel erg graag jullie opinie op de situatie willen. Alle adviezen zijn welkom.
En ik weet, er zijn natuurlijk mensen die er nog veel dieper in zitten. Maar het stoort me al gewoon een langere tijd dat ik zo ben. Met name omdat ik dingen van m'n vader terug zie.
PS. Dit heb ik niet nuchter geschreven, sorry voor de taal. Ik ben sinds afgelopen weekend ook de rem compleet kwijt geraakt. Ik zit sinds zaterdag - maandag en vandaag aan de 'miauw'. Dat is ook de reden waarom ik het nu van me af schrijf.
