zoon bijstaan bij het afkicken van heroine?

[pamela]

Hallo,

Even kort mijn verhaal. Ik ben een moeder van 4 kinderen waarvan de oudste zoon(24 jaar) heroine gebruiker is sind ongeveer 2 jaar. Daarvoor heeft hij al de nodige andere middelen gebruikt.
Hij heeft al eerder een afkick opname gehad in een kliniek hier in zwolle en morgen gaat hij via de metha post beginnen met afkicken op Suboxone.
Zelf heb ik zo een 10 jaar geleden wel enige tijd softdrugs, xtc en coke gebruikt maar met heronie heb ik geen ervaring.
Heb wel van dichtbij meegemaakt dat een vriendin afkickte van heroine op methadon maar ik heb het idee dat Suboxone anders werkt?
Ik heb me hier geregistreert omdat ik graag meer info zou willen over hoe ik en ons gezin het beste met hem om kan gaan de komende tijd.( we hebben nog 2 kids in huis van 10 en 16) en de oudste is sind kort weer bij ons in huis.
Ik ben met hem meegeweest naar de dok op de methadon post en naar het intake gesprek.
Ook om voldoende voorbereid te zijn en ter ondersteuning van hem.
Ik moet zeggen dat ze wel goede informatie geven maar het is denk ik toch anders info te krijgen van mensen van "de andere "kant zeg maar.
Als moeder zijnde ben ik bang dat ik te veel zal gaan moederen ook al zijn we zo open mogelijk naar elkaar en maken we afspraken over dingen. Ik wil hem graag de ruimte geven en een veilige omgeving om te doen wat hij gaat doen.
Dus wie heeft er tips voor hem??? En ook voor mij! Alles is welkom!

IK heb me ook aangesloten bij de LSOVD maar daar komen over het algemeen alleen ouders van gebruikers die andere middelen gebruiken zoals ghb, coke, blowen ed. Jammer want er blijkt weinig te zijn voor ouders zoals ik tewijl het mij lijkt dat er wel degelijk behoefte aan is.

Heb hier op het forum ook gelezen over Subutex? zou graag het verschil weten tussen dat en Suboxone?
Ook de vraag of er mensen zijn met ervaring van thuis afkicken op Suboxone?

Alvast bedankt en iedereen veel liefde voor 2010

 

[ik doe mijn best]

nvt

 

[Wacky]

Geen ervaring hiermee hoe dan ook, maar ik zou zeggen:

Blijven opletten dat je hem alleen positief steunt en er voor hem bent als hij dat wil. En niet dat jij er voor hem denkt te zijn als jij dat wil (en dus niet jij er voor hem bent, maar hij er voor jou is).
Opletten dat je hem niet het gevoel geeft dat je verwachtingen van hem hebt voor jou geluk en hij het voor jou doet, maar laat het hem altijd voor hemzelf blijven doen.
Laat bij tegenslag geen teleurstelling zien, maar vertrouwen.
En dat zal waarschijnlijk heel moeilijk zijn gezien ik ervanuit ga dat zijn succes jou byzonder veel waard is.

 

[neboe]

Hallo,

Even kort mijn verhaal. Ik ben een moeder van 4 kinderen waarvan de oudste zoon(24 jaar) heroine gebruiker is sind ongeveer 2 jaar. Daarvoor heeft hij al de nodige andere middelen gebruikt.
Hij heeft al eerder een afkick opname gehad in een kliniek hier in zwolle en morgen gaat hij via de metha post beginnen met afkicken op Suboxone.
Zelf heb ik zo een 10 jaar geleden wel enige tijd softdrugs, xtc en coke gebruikt maar met heronie heb ik geen ervaring.
Heb wel van dichtbij meegemaakt dat een vriendin afkickte van heroine op methadon maar ik heb het idee dat Suboxone anders werkt?
Ik heb me hier geregistreert omdat ik graag meer info zou willen over hoe ik en ons gezin het beste met hem om kan gaan de komende tijd.( we hebben nog 2 kids in huis van 10 en 16) en de oudste is sind kort weer bij ons in huis.
Ik ben met hem meegeweest naar de dok op de methadon post en naar het intake gesprek.
Ook om voldoende voorbereid te zijn en ter ondersteuning van hem.
Ik moet zeggen dat ze wel goede informatie geven maar het is denk ik toch anders info te krijgen van mensen van "de andere "kant zeg maar.
Als moeder zijnde ben ik bang dat ik te veel zal gaan moederen ook al zijn we zo open mogelijk naar elkaar en maken we afspraken over dingen. Ik wil hem graag de ruimte geven en een veilige omgeving om te doen wat hij gaat doen.
Dus wie heeft er tips voor hem??? En ook voor mij! Alles is welkom!

IK heb me ook aangesloten bij de LSOVD maar daar komen over het algemeen alleen ouders van gebruikers die andere middelen gebruiken zoals ghb, coke, blowen ed. Jammer want er blijkt weinig te zijn voor ouders zoals ik tewijl het mij lijkt dat er wel degelijk behoefte aan is.

Heb hier op het forum ook gelezen over Subutex? zou graag het verschil weten tussen dat en Suboxone?
Ook de vraag of er mensen zijn met ervaring van thuis afkicken op Suboxone?

Alvast bedankt en iedereen veel liefde voor 2010

Pamela,
Ik wil jou en je gezin heel veel sterkte toe wensen, Wat jijzelf zou kunnen doen is naar bijeenkomsten gaan van ouders met verslaafde kinderen daar kan je erg veel steun krijgen,
en inzicht. Wat ook wil helpen is zorgen dat je je zoon niet in een positie dwingt waarbij hij moet gaan liegen. Probeer in hem blijven te geloven, zeg dat de waarheid hoe heftig ook, zoveel beter is dan een klein leugentje om jou en je gezin te ontzien.
Als je de mogelijkheid heb dan zou ik aan castle craig denken die hebben resultaat. http://www.castlecraig.co.uk/castlecraig-nl/
Zwijg niets tegen over je andere kinderen oordeel niet en blijf van elkaar houden daarin zit de meeste kracht voor het positieve. Je mag je zelf niet vergeten. Praat over leuke momenten voor dat die shit er was, Heel veel sterkte voor jou allemaal gr jaap

 

[ik doe mijn best]

nvt

 

[ik doe mijn best]

nvt

 

[neboe]

sorry,..ik bedoel dus aan neboe,..

een van de weinige instanties die 99% scoren in mijn kennissen kring.
In Nederland zijn de voor mij bekende detox-instellingen, Jellinek en-of Breider de enige echte
methadon dealers waar je door pubers in je nek aan-gekeken ipv hulp-verlening,

En de tip , je zoon moet het willen om zes-weken af te zien.

 

[r@r@]

Ik heb me hier geregistreert omdat ik graag meer info zou willen over hoe ik en ons gezin het beste met hem om kan gaan de komende tijd.( we hebben nog 2 kids in huis van 10 en 16) en de oudste is sind kort weer bij ons in huis.

Hoi Pamela,

Wat goed van je dat je je zoon zo wil steunen; petje af!

Het zal heel moeilijk worden: als moeder wil je je kind het liefst alle pijn en teleurstelling besparen, je zal je vaak heel machteloos voelen. Rationeel weet je dat hij zijn eigen strijd heeft en dat het uiteindelijk allemaal van hemzelf en zijn innerlijke motivatie afhangt of hij clean zal worden en blijven, maar dat is allemaal maar ratio; ondertussen voel jij nu eenmaal wat je voelt en dat is gewoon erg moeilijk.

Wat je in elk geval kan doen (en evt. opschrijven) is bedenken wat jij precies/concreet voor hem wilt betekenen. Wat wil je allemaal voor hem doen? En welke dingen zal hij zélf moeten doen? Dat is erg belangrijk: jij kan en moet niet alles voor hem willen oplossen.

Als hij dingen zélf doet, zal dat zijn zelfwaardering ook goed doen als het hem lukt! Dan is het écht ZIJN prestatie. Dan is het niet: "Dankzij mij is het jou gelukt", maar kan je zeggen: "Ik ben apetrots op je, dit heb je helemaal zélf gedaan!"

Verder: waar liggen jouw grenzen voor jezelf én voor hem? Denk daar over na, bespreek het met hem (en waar het de andere gezinsleden ook aangaat: ook met hen) en heel belangrijk: houd daar consequent aan vast. Niet alleen voor jezelf erg belangrijk, maar minstens zo belangrijk voor hem én de andere gezinsleden!

Ik denk dat die duidelijkheid al een goed begin is. Natuurlijk wil je er voor hem zijn en dat is ook heel goed van je, maar het kan en mag niet ten koste van jezelf of de andere gezinsleden gaan! Want als het dan fout gaat, zal je hem de schuld geven en dat moet je voorkomen.

Goed om ook met lotgenoten te kunnen praten.

Ik wens je veel suc6!

Groetjes,
Ra

 

[pamela]

Hallo mensen,

Nou op de een of ander manier gaat er iets verkeerd ls ik een reactie wil plaatsen op jullie reactie!Dit is de 3e poging!
In de eerste plaats bedankt voor jullie reactie. Casstle craig kende we al en hebben daar ook info over gedaan maar ervan af gezien omdat er wat haken en ogen aan zaten vanwege de situatie van mn zoon . Hij heeft namelijk ook nog 2 kids en wil die graag blijven zien. Verder gaat het redelijk gezien de omstandigheden en stellen we de doelen per dag bij. Hij de zijne en ik de mijne!
Gister 4 keer op de metha post geweest voor hij eindelijk kon beginnen. Duurde een beetje lang voor het eindelijk zo ver was en was wel een beproeving voor hem! Behoorlijk ziek toch wel ondanks dosering van 6 mg Suboxone. Vandaag weer op de post geweest en 6 mg gekregen en voor de middag er 1 mee naar huis gekregen.Morgen weer bij de dok komen op de post en kijken hoe hij is ingesteld.
Ze hebben al aan gegeven dat hij misschien vanaf donderdag voor meer dagen kan mee krijgen!

Nu veel zweten , "wiebel"benen, geirriteerd snel, slapeloosheid, algehele K*T gevoel! Soms bij ons in de huiskamer , soms "lekker' in zn bed.
Hij heeft nu zo iets van bekijk het per dag, weet dat het klote is op dit moment en verder zien we wel.
Ik kijk van de zij lijn met hem mee en doe verder alleen wat hij eventueel aangeeft.
Wat inhoud mee gaan naar de post en bed verschonen en eten maken voor zover hij er trek inheeft.
Naast de Suboxone neemt hij om de 5 uur 2 paracetamol en dat schijnt een beetje te helpen.
Morgen weer een dag mensen!

Groetjes pamela

 

[ik doe mijn best]

nvt

 

[fuller]

Beste Mevrouw

Er staat u een zware klus te wachten. Zeer moeilijk ook met de jongere 'kinderen' in het rond.
Ik heb geen verstand van de chemicalieen, ik ben een ex-heroine gebruiken. that's it.

Verontachtzaam uzelf niet. U zou medeverslaafd gedrag kunnen gaan vertonen. Ik heb daarom een suggestie voor u, maar daarmee ook voor de afkick van u zoon: Alanon.
Ik ga het alemaal niet uitleggen,u vind het online wel. Sterkte.

 

[^_^]

aan de pannekoekendijk,..je zoon moet het zelf ook echt willen,en moet het zelf ook doen,..

Pannukoekdijk hahahaha

 

[^_^]

Ikzelf geen bruin verslaafde, maar ken ze wel. Van smack naar methadon lange tijd. Methadon afkick schijnt ook shit te zijn dus middels suboxone naar niks afgebouwd. Helaas is mijn ervaring dat die chagreinig was die tijd en daarna in weekend in de bosjes lag. Naalden kon hij niet vinden dus dat werd chinezen.

Maar zolang iemand probeert en nog wil afkicken van de troep dat het allemaal is hoop ik dat u uw zoon tot het einde steunt.

 

[pamela]

Hallo allemaal,

FF de stand van zaken m.b.t mn zoon.
Zit nu op de 6e dag en het gaat goed! Heeft nu 10 Suboxone en voor het hele weekend mee gekregen van de methapost! Dit mede omdat hij "opgeroepen "is voor een aantal dagen "bijzonder"verlof.
methapost heeft voor hem gebeld en er is uitstel verleend tot maandag. Dus kunnen we maandag nog eerst even naar de methapost en dan gaat hij zich melden voor 10 dagen.
Heeft ook een brief gekregen van de methapost zodat hij kan aantonen welke medicijnen hij nodig heeft en zodat het wat sneller geregeld wordt als hij daar eenmaal is.Heeft wel urine controlle maar verder zijn hij en wij en de post erg positief!
Maarja nu komen ook de rest van de problemen in zicht en dat moet natuurlijk ook ff aangepakt worden.
Dus doen we stukje voor stukje. Nu eerst dan het "bijzonder "verlof.
En bedankt voor alle reacties!

 

[pamela]

Hallo r@,

Je bent inderdaad erg voorzichtig Maar je bent gelukkig ook niet de enigste hoor die me voor de valkuilen waarschuwt! Maar ze zeggen altijd een gewaarschuwd mens telt voor twee he!!

Wil nog niet zeggen dat ik toch wel een beetje terleurgesteld was de laatste keer dat hij terug gevallen was. Gewoon omdat je het niet voor hem wilt en voor jezelf ook niet.

En dan is het de kunst mijn gevoel bij me zelf te houden wat niet zo makkelijk is zoals jij ook al aangeeft. Toch proberen we daar wel over te praten. Voor hem is het ook moeilijk want hij zit ook met schaamte gevoel naar ons toe en minderwaardigheids gevoelens. Nou ja je kent het wel .
Ben me er ook terdege van bewust dat het zijn eigen keuzes zijn. Te meer daar ik zelf tegen dringend dokters advies nog steeds 2 pakjes sigaretten rook, zo een 6 tot 8 biertjes drink per dag en af en toe een blowtje gaat er ook nog wel in. Maar ik ben ook hart patient! Ondanks dat ga ik ook tegen alle goede adviezen in en ben dus eigenlijk geen lichtend voorbeeld om het zo maar uit te drukken!

Op het moment dat hij zelf aan gaf zo niet verder te willen zijn we gaan kijken naar een manier om hem te helpen zoeken naar een manier van afkicken die hem het beste leek. Ik praat vaak over we op de momenten dat ik ook daadwerkelijk dingen met hem doe. Hij heeft graag dat ik met hem mee ga naar de metha post en dat doe ik dan ook elke keer. Alle gesprekken ben ik ook op zijn verzoek mee geweest. Ik heb het idee dat hij daarmee een soort veiligheid voor zich zelf wil inbouwen of zo iets? Maar vandaar dus het we.

En tja verder kan het niet anders als dag voor dag doen he. Maar het is fijn als hij/we er weer een dag bij kunnen tellen!!!
Vandaag zijn zn 2 kinderen op bezoek geweest en heeft hij eten voor ons gekookt en zo foet hij elke dag wat dingentjes om bezig te zijn en weer stapje voor stapje terug te komen.

In ieder geval ben ik erg blij met je reactie want als moeder zijnde sta je toch wel een beetje alleen in dit proces en dan is alle info rondom deze materie welkom!

Groetjes maar weer.

 

[r@r@]

Hoi Pamela,

Jeetje, nou had ik alles gisteren weer verwijderd omdat ik het een beetje belerend vond. Ik zat van alles voor jou in te vullen, zonder me af te vragen of al die zorgen wel op jou van toepassing zijn.

Had ik dus beter niet kunnen doen

Maar goed, we hebben natuurlijk allemaal ons eigen referentiekader. Dan was het misschien toch niet zo vreemd.

De machteloosheid die je als moeder voelt is eigenlijk heel natuurlijk; het zit in onze genen, het zit overal: de altijd aanwezige en nooit afnemende behoefte om onze kinderen te beschermen, zeker als zij dat zelf niet lijken te kunnen. En rationeel weten we dat het zijn eigen "weg" is die hij (of zij) moet gaan, maar ondertussen blijft het maar trekken.

Ik kan me voorstellen dat als je zelf ook aan bepaalde middelen zit het helemaal moeilijk is om hem aan te spreken op zijn gedrag.

Het enige wat ik wel kan zeggen vanuit mijn hoedanigheid als (ex-)verslaafde dochter is dat ik het altijd erg fijn heb gevonden dat mijn ouders heel duidelijk (en consequent) waren over waarbij ze mij wilden helpen en waar hun grenzen lagen (bijv. hoeveel ze voor de kinderen wilden zorgen toen ik op de Detox zat, nu bijna 5 jaar geleden).

Ik heb toen ik weer thuis kwam (2004) daarnaast trouwe hulp gehad van o.a. mijn zus en een goede vriend (geen van allen gebruikers, drinkers of wat dan ook). Hun hulp bestond uit bijv. vaste dagen bij hen eten, kunnen bellen als mijn therapie tot teveel piekeren leidde, mijn ouders stonden me bij bij mijn rechtzaken omtrent de omgangsregeling (die ik uitgebreid heb gekregen van een jaar lang geen omgangsregeling tot vorig jaar hoofdverblijf bij mij én mijn ex enkel nog een vakantieregeling met de kinderen).

Het was een lange weg, maar stapje voor stapje won ik terrein, kreeg ik elke keer een stukje leven terug.

Het begin was erg moeilijk: urinecontrôles, wantrouwen van iedereen (als ik slecht had geslapen keek mijn moeder gelijk naar mijn pupillen), instanties die me in de gaten hielden, mijn verleden angstvallig verborgen houden voor de buitenwereld.

Maar het kan dus wel! En het vertrouwen van anderen in mij, juist op momenten dat ik het zelf even niet meer had, heeft me zó enorm geholpen het eerste jaar!

Ik ben na een jaar toch weer terugevallen in Methadon, maar heb nooit meer het leven geleid van toen (cocaïne, heroïne, half op straat leven, schulden etc.). Ik ben nu bijna een jaar helemaal clean en zie nu dat het gewoon zo heeft moeten zijn.
Clean blijven gaat kennelijk niet van de één op andere dag; er gaat een heel proces van vallen en opstaan aan vooraf. Maar over de hele linie ging het elk jaar toch iets beter met me.

Elke keer weer had ik ergens een grens in bereikt ("Dit nooit meer!") en elke keer werden mijn doelen bijgesteld in de goede richting.

Als ik nu 11 jaar na mijn eerste keer heroïne terugkijk, heeft het dus lang geduurd, maar ik ben trouw aan mezelf gebleven: elk jaar ging het beter met me dan het jaar ervoor.

Wat ik wil zeggen (ik ben nogal uitgebreid ): er is ALTIJD hoop, als je valt kan je altijd weer opstaan. Verlies het vertrouwen in hem en in jezelf niet, want als je dat doet is het einde in zicht, ook voor jezelf. Wijs elkaar op de positieve acties van de ander en wees ook niet bang om af en toe flink de waarheid te zeggen.

Meer dan dat kan je niet doen; klinkt lullig, maar het is echt zo. We doen allemaal wat we kunnen, als het goed is, en daar moeten we het mee doen.

Suc6!

Groetjes,
R@

 

[pamela]

Hai r@,

Ik dacht al dat ik iets verkeerd had gedaan met mijn bericht plaatsen omdat de jouwe ineens verdwenen was. lol!

En ik vind niet zo gauw iets belerend hoor! Ik filter er uit wat ik denk daar heb ik wat aan want een ander kan zich nooit hlemaal in mij of jouw of wie dan ook verplaatsen!
Toch moet ik zeggen dat jouw verhaal me wel aangrijpt! Juist omdat er zoveel herkenning in zit.
Niet vanuit de situatie van mn zoon nu, maar ook vanuit de tijd dat mn vriendin van zo een 11 jaar geleden ging afkicken.
Ik heb zo een 7/8 jaar omgegaan met een vrouw die toendertijd ook versaalfd of gebruikster was van heroine. Gek genoeg was zij voor mij heel belangrijk en ik heb daarna ook nooit meer iemand meer ontmoet waar ik zo een band mee had als met haar. Helaas hebben we elkaar door omstandigheden uit het oog verloren maar met haar heb ik dus van heel dichtbij meegemaakt hoe het is om van middelen afhankelijk te zijn en af te gaan kicken.
ben verschillende keren met haar mee geweest als ze een poging ging wagen om het zelf te doen.
Ze had ook 2 kinderen en ik ook op dat moment! In het begin toen ik haar leerde kennen was ik zo blank als een onbeschreven blad! Later werd me steeds meer duidelijk en leerde we elkaar steeds meer kennen. We hebben hele gekke dingen meegemaakt kan ik je wel zeggen!
Mede door die tijd weet ik hoe belangrijk het is als je in zo een situatie iemand om je heen hebt die je vertrouwen schenkt en naast je staat en je toch je eigen ding laat doen!

Nu als moeder zie ik wel in dat het een beetje moeilijker is dan toen! Want ik ben er toch anders bij betrokken dan toen. Maar ik heb er ook veel bewondering voor hoe mensen die met deze verslaving worstelen toch vaak weer proberen een poging te wagen terwijl ze weten wat hun te wachten staat. Staat wel tegenover dat het leven als gebruiken van dit middel ook niet over rozen gaat en ze daardoor misschien niet al te veel keuze hebben?

Vandaag heb ik mn zoon dus weg gebracht naar het bureau om een boete uit te zitten en dan neem ik afscheid met een traan. Terwijl ik me zo had voorgenomen dat niet te doen omdat ik hem niet ongerust wil maken of een schuld gevoel wil geven en hij daarmee zit de komende 10 dagen! Maar dan zie ik hem daar staan en dan zie je toch alleen maar je kind! Van wie je houd , die je zoveel meer gunt dan waar hij op dit moment mee bezig is, en de zorg of ze wel goed voor hem zijn daar.

Ik realiseer me dat ik het dan even los moet laten en pas weer verder kan als hij weer terug komt. Maar de praktijk was even iets anders!

Begrijp dat jij ook de nodige zorg hebt gehad omtrent je kids. Dat speelt hier dus ook heel erg. Eigenlijk mag hij zn kinderen niet zien of althans hij mag niet bij zn vriendin thuis komen zolang hij niet stabiel is. Dat wil zeggen zolang hij niet in een of ander progamma zit. Ik snap dat wel maar ik ben ook van mening dat "men "niet zomaar kan uit maken dat hij in eens geen vader meer zou kunnen zijn!
Ook al heeft hij fouten gemaakt (wat een ieder volgens mij wel doet) Hij is ook een persoon, vader van , vriend van, zoon van en dan kan je niet zeggen nou jij gebruikt dus mag jij je kinderen niet meer zien.
En dan stuit je dus inderdaad op heel veel onbegrip,wantrouwen en ga zo maar door! Daar wordt ik wel boos van eigenlijk!

Ik ga ervan uit dat je als kind zijnde alle kanten van je ouders zult moeten leren kennen en aanvaarden wil je uit eindelijk alles wat er in je leven gebeurt een plekje kunt geven. Zelfs al zijn de kinderen jong maar als ze "meegroeien "in het proces, ook al is dat niet altijd even positief, dan leren ze er wel veel van. Althans dat is mijn eigen ervaring met mn ouders.

Ik heb nare ervaring met mn ouders maar door ze bewust mee te maken en te doorgaan zeg maar heb ik er wel mee om leren gaan.
Daardoor ben ik er tegen om kinderen te veel af te schermen voor de realiteit.
Hoe vervelend dat soms ook is.
Mijn eigen kinderen hebben ook wel het een en ander mee gemaakt maar ik kan niet zeggen dat ze er slechter van zijn geworden. Ook mn zoon niet! Hij heeft een goed karakter, is echt een goede vader, een kei in zn vak, en ik vertrouw erop dat hij zn weg wel zal vinden! Al heeft hij maar de helft van de gene van zn moeder. lol.

Ik wil ook nog even zeggen dat ik het fijn vind dat je zo je verhaal hebt gedaan op mn oproep! Begrijp dat het voor jouw ook niet allemaal van een leie dakje is gegaan! Fijn om te lezen dat je ook mensen om je heen hebt die je begrijpen en naast je staan!!Niet iedereen heeft dat heb ik wel gezien en gehoord.En inderdaad het is een lange weg maar zolang er hoop is is er leven !
Groetjes !pamela

 

[pamela]

Hallo,

'T is alweer een tijdje geleden maar dacht zal toch maar weer eens een berichtje plaatsen om te laten weten hoe het gaat met mn zoon en zn afkicken.

Hij heeft 10 dagen in de PI gezeten en op zich is dat redelijk goed gegaan. Al wilde ze daar na een paar dagen dat hij over zou stappen op methadon ipv de suboxone! Dit vanwege de kosten die hieraan hangen! Gelukkig na opgespeeld te hebben mocht hij na ruim een dag toch weer zn suboxone en daarna is het goed gegaan.

Nu weer thuis gekomen staat hij nog steeds op 10 mg en krijgt hij van de post voor een paar dagen tegelijk mee zodat hij niet iedere dag hoeft te halen.

Volgende week krijgt hij te horen wat er voor vervolg plan aangeboden gaat worden en dan is het ff bekijken of hij zich daar in kan vinden.

Hij is wel een stuk helderder en komt ook wat aan wat gewicht betreft maar loopt verder een beetje met zn ziel onder zn arm rond.
T is net of hij uitstraalt dat zn leven een beetje stil staat op dit moment?
Voor zijn gevoel is dat waarschijnlijk ook zo maar ik denk dan dat hij eerst nog even tijd nodig heeft om te aclamatiseren zeg maar? Er is een grote leegte gekomen in zn leven op dit moment maar tegelijkertijd is er zoveel te doen en kan hij er nog niet echt iets mee. Er komen zoveel problemen boven water die stap voor stap opgelost moeten worden maar wel veel energie kosten.

Ik kan me zo voorstellen dat dit soort momenten een grote valkuil zijn.
Maar voorals nog ga ik ervanuit dat hij het red en langzaamaan de weg en zn manier vindt om eruit te komen.

groetjs pamela.

 

[Aricanary]

als eerste wil ik toch nog ff zeggen dat ik het schitterend vind, van hoe jij je als moeder opstelt. Zelf heb ik het, helaas herhaaldelijk, mee mogen maken hoe ver ouderliefde kan komen en daar heb ik heel wat van geleerd. Al zouden mn ouders me niets anders geleerd hebben, dan nog heb ik geleerd wat onvoorwaardelijke (ouder)liefde inhoudt... Dat zie ik erg terug bij jou en je zoon

Het gevaar daarin zit natuurlijk wel dat je kind daar gebruik van gaat maken, daar ben je zelf bij natuurlijk, maar het is zeker niet iets om onder de tafel te schuiven, zeker niet bij mensen die drugs gebruiken. Iemand kan nog zo lang clean zijn geweest, het heeft soms veel minder nodig dan je denkt om weer te gaan gebruiken..
maar daar ben je denk ik wel flink bewust van inmiddels, dus daar zal ik niet over doorgaan ...

wat ik nou eigenlijk wilde zeggen. Ik denk dat je zoon inderdaad een beetje in een gat aan het vallen is. Normaal gesproken was hij altijd op jacht naar dope of geld om dope te halen. Die dope is nu meer en meer aan het afzwakken in belangrijkheid in zijn leven en dus komen er 'tijd' maar ook 'energie, gedachtes en gedragingen' vrij .. normaal had hij zoveel te doen, mensen om mee om te gaan, maar nu kan dat allemaal niet en dat is vaak nog best een fase die mensen vergeten.

is het geen idee voor hem om lid te worden van een sportschool en bv een bibliotheek .. vooral het laatste klinkt natuurlijk een beetje kinderachtig, maar mijn ervaring is dat een bieb heel wat te bieden heeft aan beeld, letter en geluidsdragend materiaal aan iemand die (geestelijke) energie teveel heeft

het gevoel van dat je leven stil staat en zeker in vergelijking met de situatie van je zoon ken ik maar al te goed en voor mij heeft de combinatie van sportschool, bieb, internet en later thuisstudie, heel veel gedaan om mn eigenbeeld op te vijzelen ( want je hebt tijdens het einde van je afkicken en daarna, juist des te beter door hoe mager je bent geworden en hoe traag je geest soms reageert op dingen die vroeger op school eigenlijk als vanzelf gingen. Dat gevoel is eigenlijk een net zo groot gevaar als de cravings die je kunt krijgen, want dat gevoel ondermijnt alles wat je nodig hebt om van de dope af te komen en vooral, het belangrijkste, ervanaf te blijven ...

en voor mijzelf heeft die regelmaat van sportschool bezoeken en mn geest bezighouden me achteraf gezien toch heel erg goed gedaan in ontwikkeling van lichaam, maar als belangrijkste vooral ook van eigenbeeld en geestelijke en emotionele ontwikkeling. Want vooral die laatste twee hadden dus inderdaad jaren stilgestaan, iets wat jij en je zoon waarschijnlijk wel hebben ondervonden.

sterkte
AkA

 

[Eric]

Beste Pamela.
Ikzelf vecht al jaren tegen een heroineverslaving.Ik verloor mijn broers werd wild en raakte de weg kwijt.Eerst kan je alles nog wel de baas maar langzaam glij je steeds verder af...Ik had een schat van een moeder (Heeft mij v.a. m`n 11e opgevoed),zij heeft mij altijd weer opgevangen...Soms denk ik wel eens dat ze te lief is geweest(Ik was haar enige overgebleven kind,dus wel begrijpelijk.)
Het is een heel fijn balans wat je moet vinden tussen hard zijn (zeker tot het tegendeel is gebleken uitkijken met beloftes\leugens !!!).Ik weet hoe moeilijk het kan zijn om als je hem als zo`n zielig hoopje ziet hard te zijn,het is voor z`n eigen bestwil...Let op voor vage vrienden,pas heel erg op met geld en zo.Suboxone e.d. bevatten Buprenorfine,dit is een halfopiaat...Aan de ene kant verdrijft het de heroine uit het lijf en houdt het lichaam een beetje voor de gek zodat je niet zo ziek wordt.Buprenorfine is een veel "beter" middel als methadon,vind ik...Methadon is troep,net zo verslavend als heroine...Ik hoop dat alles goed gaat,DAT MEEN IK ECHT (Ik gun niemand de ellende die ik heb meegemaakt !).Ik hoop dat je de kracht hebt om het allemaal te doen.Het zal een hele nare zware tijd worden,en vergeet niet dat iemand z`n hele leven veslavingsgevoellig blijft !!!HEEL VEEL STERKTE(Jij en je zoon\familie,het is n`l voor iedereen zwaar die om hem heen leeft)...Sterke:Eric...

 

[BillyBilo]

Het verschil tussen suboxone en subutex is dat in suboxone een extra stof zit, nl. naloxon, wat het injecteren van de pil tegen gaat. Zou je het wel injecteren word je vet ziek.

 

[Eric]

Pamela,hier Eric weer.Ik hoop echt voor jullie dat het lukt.Bij mij was het op een gegeven moment zo erg dat m`n moeder "blij" was als ik vastzat,ze wist dan in ieder geval dat ik geen domme dingen deed en waar ik was.Natuurlijk vond ze het zeker niet leuk maar het gaf haar een vorm van rust.Ik hoop dat je zoon snel iets vindt waar hij z`n dag mee kan vullen,verveling was voor mij,en vele anderen,heel gevaarlijk.Je gaat dan denken:"waar doe ik het voor ect.ect.,ik ben nu clean en alles is nog steeds ellende",wat natuurijk link is.


HEEL veel geluk,gezondheid en sterkte;Eric...

 

[erikgeleen]

Mjjn vriendin heeft 15 maanden in detentie gezeten. Ging er verslaafd in, en kwam er clean uit. Ze is nu 2 maanden uit de gevangenis, en haar detentieprogramma is twee weken geleden beïndigd. Ze ziet er niet alleen heel goed uit, maar kijkt ook verlangend naar haar toekomst. Volgende week krijgt ze de sleutels van haar eigen flatje. Ik ben eigenlijk nog de enigste uit haar "oude" personenkring met wie ze nog contact wil hebben. Hier is wel een grote maar aan verbonden: Ik mag met niemand meer praten uit haar oude omgeving, of laten doorschemeren dat ik nog contact met haar heb. Het liefst zag ze dat ik snel ga verhuizen naar een andere omgeving, vooral omdat ik de laatste tijd enkele aanvaringen heb gehad met haar dealer die nog een openstaande rekening van haar wil vereffenen.
Ik had sinds oktober (toen ze nog in detentie zat) na een meningsverschilletje niks meer van haar gehoord, wist via haar moeder dat ze weer vrij was, en ook bij haar in huis woont, maar afgelopen dinsdag (op mijn verjaardag) stond ze opeens met haar moeder voor de deur om me te feliciteren.

Vrijdag werd mijn telefoonaansluiting opgeleverd, en ik moest haar even bellen als ik weer telefoon had. Woensdag en donderdag ben ik weer bij haar en haar moeder geweest, en moest ik even bellen als ik weer thuis was (mijn auto is kapot, en van haar naar mij thuis is 8 km).

Vooralsnog zijn we gewoon goede vrienden, al wil ze me geen valse hoop geven, maar ze wil ook niks uitsluiten.

Het is natuurlijk te hopen dat ze stand houdt, maar ze wil echt niks meer te maken hebben met die personen uit haar vorige leven. Ik hoop voor haar dat ze ook volhoudt als ze niet meer bij moeders inwoont, en op haar eigen flatje zit. Al is het nog geen 200 meter van haar moeder vandaan.

Lieve moeder: Je kunt je zoon helaas niet helpen. Hij moet het zelf zien te klaren. Maar je kunt hem wel steunen. Heb ik ook steeds met mijn vriendin gedaan. Blijf hoop houden in de toekomst, en gooi het bijltje er niet bij neer als het even niet goed gaat. Nu zit jouw zoon niet in detentie, maar afkicken = afkicken.

 

[Eric]

Dat is zo WAAR ALS WAT !!! Afkicken moet je ZELF doen,ook niet voor een ander,voor een baan of:"Ik ga op vakantie en kom clean terug".Als je stopt moet je je problemen (om je heen of in je hoofd) oplossen.Als je vastzit\weggaat of zo kom je terug in dezelfde wereld en als je je shit niet hebt "opgeruimd" zit je weer in hetzelfde schuitje.Dat wil niet zeggen dat je het niet op vakantie of in de bajes kan doen,je moet alleen wel alles goed regelen om je heen.Het is hard werk en een hele sterke WIL is nodig !!! Een goede dagindeeling is voor de meeste ook heel belangrijk !!!
Ik wens iedereen heel veel sterkte,gezondheid en geluk,groetjes:Eric.............

 

[erikgeleen]

Dat is zo WAAR ALS WAT !!! Afkicken moet je ZELF doen,ook niet voor een ander,voor een baan of:"Ik ga op vakantie en kom clean terug".Als je stopt moet je je problemen (om je heen of in je hoofd) oplossen.Als je vastzit\weggaat of zo kom je terug in dezelfde wereld en als je je shit niet hebt "opgeruimd" zit je weer in hetzelfde schuitje.Dat wil niet zeggen dat je het niet op vakantie of in de bajes kan doen,je moet alleen wel alles goed regelen om je heen.Het is hard werk en een hele sterke WIL is nodig !!! Een goede dagindeeling is voor de meeste ook heel belangrijk !!!
Ik wens iedereen heel veel sterkte,gezondheid en geluk,groetjes:Eric.............

Ik ben het volkomen met mijn naamgenoot eens... Een goed voorbeeld van 'shit' opruimen is om geen contact meer te willen met mensen die je in de 'shit' kunnen brengen, en te kiezen voor een andere woonomgeving. Desnoods in de buurt van mensen die je lief hebt zoals vrienden en ouders. En... open staan voor hulp van bijvoorbeeld maatschappelijk werk, budget beheer etc. Dit in combinatie met je eigen wil brengt je heel ver.

 

[pamela]

Hallo mensen!!!

Het is alweer een tijdje geleden dat ik ingelogd heb en ik ben BLIJ verrast over alle reacties!!
Ik kan zoveel dingen herkennen die jullie allemaal schrijven! Dat is erg fijn want het is moeilijk genoeg om mensen te bereiken in zo een situatie als die van ons allemaal hier!Ik schrijf ons omdat het allemaal zo dichtbij voelt hier op het forum.

Als eerste wil ik iedereen laten weten dat het ontzettend goed gaat met mn zoon!!
Op dit moment is hij al weer aan het werk! Hij is ijzervlechter van beroep en voor de mensen die niet weten wat dat is; het verwerken van betonijzer in funderingen en vloeren van woningen en gebouwen. Dit is een zwaar beroep! Lichamelijk maar ook moet je je koppie erbij kunnen houden omdat je volgens buigstaten en tekeningen moet werken. Daarnaast stuurt hij soms een aantal mensen aan. Houd het overzicht op de projecten waar hij werkt en kontacten met de opdracht gever.Moet er wel bij zeggen dat hij bij ons in dienst is.(we hebben zelf een betonstaalvelchtbedrijfje. Voorheen was hij ZZP er.) Waarschijnlijk geeft dat hem nu de steun die hij nodig heeft omdat hij weet dat wij hem waarderen in zn werk en er vertrouwen in hebben dat hij het kan. In zn beroep is hij echt een vakman voor een jonge van deze leeftijd!Hij hoeft dus niet te vechten tegen mogelijke vooroordelen van werkgevers.Komt bij dat veel mensen bij ons weten van zn situaitie en hem kennen als een vakman! Hij is nu sinds 2 weken aan het werk, de eerste dagen waren een ware uitputting voor hem maar nu begint hij langzaam weer een ritme te krijgen en kan zijn lichaam het beter aan.
We kunnen duidelijk aan hem merken dat het goed is voor zijn zelfvertrouwen om weer iets nuttigs te doen en in kontact te zijn met "gewone"mensen!

De hulpverlening moet ik zeggen komt maar mondjes maat op gang. Hij mag nu omdat hij werkt in het weekend voor de hele week zn medicijnen ophalen. Daarnaast heeft hij nu een vaste maatschappelijk werkster toegewezen gekregen. Zij heeft nu een aantal punten zoals woonruimte en schuld hulpverlening op de agenda gezet en daar gaat hij nu mee aan de slag.
Het "opruimen "is dus begonnen. Moet wel zeggen dat ik vind dat dit soort dingen allemaal erg lang duurt! aan de andere kant is hij feitelijk pas op 11 -01-2010 begonnen met afkicken en wil ik misschien iets te snel!
We zijn zelf hier thuis ook begonnen met afspraken maken met deurwaarders en dergelijke om maar vast een begin te maken. Helaas geen leuke klus en dat merk ik wel aan hem. Je wordt toch elke keer met je neus op je oude leventje terug gedrukt. Niet dat hij het niet aanvaard dat het zo is maar wel dat hij niet weet hoe hij het allemaal moet aanpakken. Administratie is zo ie zo nooit zn sterkste kant geweest.

Verder vult hij zn vrije tijd in met gamen. we hebben een palystation 3 en een x box dus kan hij zich wel uitleven. Soms een beetje te ,merken we. Dan is het moeiljik om te stoppen voor hem.En dan herken ik weer de dingen die jullie hier allemaal vertellen!!!
De druk in je hoofd, de afleiding zoeken om maar niet te hoeven denken aan! Af en toe kan hij ook niet slapen, zweet zich nog wel eens het ongans 's nachts en is onrustig. Gelukkig geeft hij dat wel aan en we laten hem dan zoveel mogelijk zn eigen ding doen. Vooral de paniek aan vallen 's nachts zijn moeilijk voor hem. Nadat we erover gepraat hebben blijkt dus dat hij die vooral in het weekend heeft. Als hij niet veel te doen heeft en het ritme anders is als door de weeks. We hebben namelijk door de weeks een vrij strak ritme. Kennelijk geeft hem dat rust?

Wat me ook opvalt is dat hij zich meer bezig houdt met de dingen om hem heen zoals zn kinderen. Die komen hier nu elke zondag eten omdat hij ze niet thuis mag bezoeken. In het begin toonde hij niet veel interressen maar nu begint dt steeds meer te komen. Wat hieraan opvalt is dat hij in "conflict"is met zn dochtertje. Ze is bijna 4 en ZEER eigenwijs! mede doordat ze wel het nodige heeft meegemaakt natuurlijk. Zijn band met haar voelt voor hem niet helemaal goed. Hij heeft het gevoel dat er iets stuk is en dat schijnt zij ook te voelen.
Ze weigert eigenlijk zijn vaderschap en dat doet hem pijn! Niet dat ze hem volledig negeert maar wel een soort misbruik maakt van zijn onzekerheid naar haar toe. Ze weigert naar hem te luisteren eigenlijk als hij iets verbied ofzo.
En dat zijn dus duidelijk van die dingentjes waar hij voor moet knokken!
Want je ziet aan hem en merkt het aan zn reactie dat hij het moeilijk vind om op die manier geconfronteerd te worden met de consiquenties van zijn gebruik.

Tja en dan komen we toch weer bij het opruimen he! Ook dit zijn de dingen die op je afkomen!
En hoe moeilijk het ook is ik kan alleen maar aan de zijlijn staan en hem met raad en daad bijstaan maar het grootste deel moet hij zelf doen!!!

Maar ik neem mijn petje voor hem af!!!!!!!!
En voor iedereen hier, geloof in jezelf!!!!

 

[Eric]

Ik vind`t echt top om te horen dat`t goed gaat.Die "verveelmomentjes" zullen de rest van z`n leven gevaarlijk blijven,je kan er alleen steeds iets makkelijker mee omgaan.Je blijft n.l. de rest van je leven verslavingsgevoelig en hoe sneller je dat inziet des te beter.Als hij blijft vechten voor z`n dochtertje komt ook dat wel goed.Een kind in die leeftijd wordt soms al wat rebels en als ze aanvoelen dat er iets niet helemaal "goed" zit kunnen ze er snel "misbruik\gebruik" van maken.Het is heel goed dat hij lekker bezig is en al zit hij op z`n vrije dag\dagen non-stop achter de computer alles is beter als die troep.Als hij eenmaal wat rust in z`n koppie krijgt wordt ook dat minder.Verveling en die onrust zijn je grootste vijanden.Probeer ook MET DER TIJD met die Buprenorfine te stoppen\minderen.Het is een stuk beter als methadon (vind ik) maar het blijft invloed hebben op je geestelijke gesteldheid.
Ik wens jullie heel veel sterkte,ik vind`t te gek om te horen dat`t zo goed gaat(ECHT !!!).

Hou vol,geluk en gezondheid;Eric.

 

[pamela]

Hallo allemaal.
Het is alweer een poosje geleden dat ik wat heb laten horen van de situatie bij ons maar geen bericht is goed bericht zeggen ze altijd.
Hij is nu bijna 3 maanden bezig met afkicken en ook aan t afbouwen. Hij zit nu op 2 pillen suboxone per dag en dat gaat op zich redelkijk goed. Wel heeft hij ontzettend veel last van zweten 's nachts en ook nog wel van de paniek aanvallen. Soms kan hij niet goed slapen en spookt een beetje rond 's nachts.Werkt wel bijna 5 dagen in de week bij ons op de bouw. alleen als hij afspraken heeft met zn hulpverlening is hij vrij of een halve dag vrij.
Dat betekend dus vroeg op ( half 6, 6 uur) en ongeveer 4 uur klaar met werken en naar huis.
lange dagen dus met lichamelijk zwaar werk.
Als hij thuis is is hij eigenlijk altijd aan het gamen. Dat geeft hem kennelijk de afleiding die hij nodig heeft. Het lijkt op het moment een soort tussen fase? Of het allemaal een beetje stil staat.
Er wordt wel gewerkt aan zn schulden en hij werkt om zn geld te verdienen daarvoor en hij bouwt dan zn medicijnen af maar verder zie ik in hem zelf niet een soort ontwikkeling????Heb het idee dat hij een beetje met zn ziel onder zn arm rond loopt zeg maar. Een beetje afwachten, verdwaasd. Ik zie hem wel bezig maar toch met een uitdrukking van nou wat moet ik nou? I s dit het nou? Wat verwacht men van me?
Allemaal vragen. Soms denk ik ook wel zijn het mijn vragen?
Aan de andere kant denk ik dan : ja hij heeft wel een tijd een heel ander leven gehad en moet nu weer leren dit leven te leven!Leren gevoel te ervaren wat voor mensen die niet gebruiken "normaal "is. leren dingen te zien die hij niet meer zag.
emoties verwerken. boosheid, liefde, verdriet,pijn en ga zo maar door.
Voel ik het wel ? Lees ik op zn gezicht. wat moet ik ermee ?Hoe komt het dat ik al die tijd er niet mee bezig ben geweest? Zoveel vragen zoveel ???????
Staat tegenover dat ik zo ontzettend trots op hem ben!!!!
Want hij doet het maar wel even!!!!!
Voor iedereen die in hetzelfde proces zit .... veel liefde en geluk! Je verdiend het!!!!

 

[Eric]

Pamela,hoi hoi,met Eric.
Ik vind`t super dat`t goed gaat.Dat hij alleen maar spelletjes speelt is goed,ik ben,als ik`t op m`n heupen heb,soms ook dagen met m`n softstudio(Muziekstudio die gebruik maakt v.d.computer)bezig.Het is wel een beetje je problemen voor je uitschuiven,omdat je eigenlijk niet wilt nadenken/stilzitten,maar als dit`m van die troep afhoudt is`t toch goed.Het zal moeten slijten.Ik ben nu nog steeds niet 100% ok en dat is na jaren !!!(Ik heb wel veel langer en meer gebruikt als hem).Zo lang hij bezig is,werkt,spelletjes speelt,is z`n koppie niet met die zooi bezig.DAAROM is`t nu nog zo dat hij vaak "met z`n ziel onder z`n arm loopt",je krijgt n.l.vaak alleen nog maar meer ellende na`t stoppen terwijl je eigenlijk het gevoel hebt dat je het moeilijk hebt gehad,en hard gevochten hebt en een soort van "beloond" wilt worden.Ik denk dat je wel begrijpt wat ik bedoel...Hij zal`t METEEN begrijpen,het is n.l. het moeilijkste punt als je wil stoppen.IK zou wel,en`k zeg ik(en`k ben geen arts!)zo snel mogelijk met die pillen stoppen.Dit zit voor een "leek" misschien wat vreemd in elkaar maar het is toch een soort van houvast aan die dope.Zodra hij er vanaf is krijgt hij veel van z`n trots en eigenwaarde terug wat hem een soort van positieve kick zal geven...

Ik wens jullie het aller,aller beste.Een heel fijn paasweekend;Eric.

PS: Dit soort weekends zijn heel belangrijk,hij krijgt weer contact met mensen en het gevoel dat "iedereen" achter hem staat.Ik vind`t ook top dat je hem zo steunt.Ik had op m`n moeder na niemand meer en als zij mij had laten vallen was`t met mij helemaal fout gegaan.(Zij is net helaas ook overleden).Wees trots op jezelf,wat anderen ook mogen zeggen !!!

 

[pamela]

Hoi erik,

Ik ben blij met je reactie!!!
Soms merk ik dat ik een beetje weg zak in het proces om het zo maar te noemen en dan moet ik weer ff tot orde geroepen worden!
Ik heb wel eens het gevoel dat ik met hem mee ga lopen zo van ook met mn ziel onder mn armen lopen......
Het valt niet mee om je in te leven in de wereld van een persoon die aan het afkicken is!
Ook al heb ik dan zelf wel enige ervaring met verschillende drugs ik heb het niet met heroine.
Komt bij dat je je beseft dat je meekijkt vanaf de zijlijn en hij het zelf allemaal moet doen.
Als ik zie hoe de jaren zich aftekenen op zijn gezicht ! Het leven dat hij geleefd, heeft dan doet dat pijn en wil ik het weg vagen voor hem.
Zijn tanden beginnen nu tekenen van verval te krijgen, de een na de ander raakt aangetast. dat zijn vervelende dingen. Zeker voor hemzelf!!! Hij constateert het en weet dat hij er iets aan moet doen maar tegelijker tijd vindt hij dat ontzettend moeilijk. Het zijn al die dingentjes die je dan tegenkomt he.
Met deze paas dagen doet hij wel actief mee aan de activiteiten. ik organiseer dan eitjes zoeken hier bij ons in de straat en hij en zn kinderen doen dan gezellig mee. Ook met eten bied hij zn hulp aan.
Wat afbouwen betreft is hij verder dan de arts heeft gezegd. Hij slikt nu 1 pil minder dan opgegeven door de arts. Hij verteld dat dan wel gewoon aan ons maar niet aan de arts?!
Hij geeft ook zelf wel aan wanneer het minder met hen gaat en wanneer het wat beter gaat.
Maar ondanks deze dingen blijf ik het gevoel houden dat we niet echt kontact hebben.
Ik neem het hem niet kwalijk maar als moeder zijnde ben je toch bang dat het verkeerd gaat. Dat heeft dan meer te maken met mijn eigen gevoel dan met zijn gevoel.

VERDER denk ik dat er echt wel meer mensen zijn die jouw waarderen dan je eigenlijk denkt!!!!!!!!!!!!Voor jouw was er alleen maar je moeder die er altijd voor je was maar ik geloof dat er altijd nog iemand is die er OOK voor je is!!!!
Misschien heb ik het mis maar ik denk dat mensen in dit soort situaties een focus hebben op de persoon die hun het dichtsbij staan en door de "waas" die over hun leven hangt, eventjes niet meer kunnen "zien "dat er ook nog andere mensen zijn die hun hun lot aan trekken!!!

Maar hoe dan ook blijf je de goede dingen herrinneren! Ik weet dat ze langzaam weer boven komen al zijn ze nog zo klein! Het zijn de kleine dingen die het doen!
Liefs pamela

 

[Eric]

Hoi Pamela.
Die Heroine zie ik als een soort van brandmerk op mijn hersenen,het zal er altijd blijven zitten en ik zal altijd moeten uitkijken.Hij zal ook iets moeten vinden waar hij echt "z`n ei in kwijt kan".
Die videospelletjes werken als een scherm tegen het tobben(wat je vreselijk doet als je stopt).Hij heeft er nu waarschijnlijk nog niet de rust voor in z`n hoofd maar het zou mooi zijn als hij iets heeft wat hij ECHT leuk vindt,een leuke hobby b.v.Ik ga muziek maken als m`n koppie "op hol slaat",als ik dan iets moois heb gemaakt ben ik trots en hestelt het m`n eigenwaarde.(Daar verlies je heel veel van met die rotzooi!).Hij zal ook het gevoel hebben dat niemand hem begrijpt(denk ik).Ik zelf heb weinig vrienden maar die ik heb zijn bijna allemaal ex-gebruikers(die wel al LANG gestopt zijn !),dat zijn n.l. de enige mensen waar ik een beetje vrij mee kan praten ! De rest van de wereld zit vaak op de eerste rij om te (ver-)oordelen(vaak zodat ze hun eigen ellende vergeten),en deze vrienden doen dit niet.Kijk wel altijd heel goed uit dat`t mensen zijn die je POSITIEF stimuleren en niet negatief !!! Ik vond`t heel lief wat je schreef,dank je.Dat is ook zo iets van deze maatschappij;mensen moeten eens wat meer elkaar complimentjes geven,helpen(NIET de grond in helpen),als dit wat vaker zou gebeuren zag de wereld er een stuk beter uit!Wat ik wel heel positief vind van m`n verslaving is;Ik heb nu hele goede mensenkennis en ik oordeel een heel stuk minder als anderen.Hij heeft nog familie en hij mag blij zijn met zo`n lieve moeder.(Ik verloor m`n enige 2 broers kort na elkaar en een tijd daarna m`n vader,stiefvader en nu m`n moeder,m`n moeder deed er 7 jr.over om dood te gaan en was een vreselijke lijdensweg,ik heb dus echt niemand kwa familie over maar daar moet je gewoon overheen).Ik kijk dan altijd naar m`n moedertje,die heeft n.l. echt een rotleven gehad en dat geeft mij dan kracht(Zij was ZOOOO sterk!).Ik hoop dat je zoon beseft hoe gelukkig hij is.(Zal nog wel ff duren).Ik had ook zo`n schat van een moeder,zonder haar had ik heeel anders geeindigd.Nou...ik wens jullie heel veel sterkte...fijne dagen,groetjes;Eric.

 

[joolie-ah]

hallo Pamela,

ik heb je berichten gelezen en ben het met de reacties van eric eens.
verder wil ik alleen maar zeggen dat ik enorm veel respect voor je heb!
zelf ben ik op mijn 16de het huis al uitgevlucht en vanaf mijn 18de tot mijn 38ste verslaafd geweest aan heroine en de eerste 15 jaar daarvan ook coke.
ik zal de rest van het verhaal maar besparen, daar word je niet echt vrolijk van.
ben nu 42 en bijna van de methadon af en mijn leven alweer een hele tijd op de rails.
ik heb een dochter van 22, die altijd gewoon bij me heeft gewoond en het is een fantastische meid, ik heb haar ook altijd geprobeerd mee te geven dat als er wat is, wat dan ook , ze altijd op mijn steun kon rekenen( dat heb ik nooit gekund nl.)
en dat is wat jij nu doet, je zoon steunen, dat is zwaar omdat hij het moet doen en jij aan de zijlijn staat van zijn leven en strijd.
ik hoop voor jullie dat jullie het redden en als je het eens helemaal niet meer ziet zitten, probeer te denken dat er altijd weer een morgen komt waarin het wel weer gaat!!!!
blijf positief en blijf praten, het klinkt misschien raar maar ik ben blij dat er mensen zijn zoals jij.
ik wens je heel veel suc6 en stop niet al je energie in je zoon, bewaar wat voor jezelf, want zonder energie ben je nergens, vergeet niet dat dit ook jouw leven is waarin jij ook happy moet zijn.

 

[Eric]

Hallo Joolie-ah.
Ik ben ook 42 en ook al heel lang met die rotzooi bezig.Het begon met blowtjes,pilletjes trippies en later alles wat ik voor me kreeg.Ik ben tot 6 jr. terug de weg helemaal kwijtgeweest.Dat mis ik wel in m`n leven,ik zou best een zoon of dochter willen hebben(NU niet toen ik zo verrot was !).
Heeft Pamela "advies" van 2 ervaringsdeskundigen,LOL.Ik ben het ook zo met je eens dat zij ook een schouderKLOP verdient en aan zichzelf moet blijven denken.Als zij hiedoor afglijdt en depressief wordt kan ze ook geen goede hulp voor haar zoon zijn.We(De ex-\verslaafden moeten wel weten dat we het allemaal zelf hebben gedaan !!!).Ik heb veel ellende in m`n leven gehad maar de KEUZE is altijd van jezelf !!! Als ik dan naar m`n moeders leven kijk,die heeft veel meer ellende gehad en die heeft nooit ergens naar gegrepen.Nou is niet iedereen hetzelfde maar als je een "vent bent" gooi je niet alles daarop.En wat Joolie-ah ook zegt,soms moet je het echt dag voor dag bekijken !(In`t begin zeker !!!).Joolie-ah,jij zal nu wel heel veel kracht en trots uit`t feit dat je`n dochter hebt halen.Tof om te horen dat`t goed met je gaat...HOUWE ZOOOOO !!!!!...Je hoort uit dat wereldje eigenlijk alleen maar negatieve verhalen,het is ook wel eens leuk en belangrijk positieve te horen !!! (Dat kan de hele wereld trouwens wel gebruiken !).

Ik wens jullie heel veel sterke,de zomer komt eraan(Verandert ook weer chemie in je hoofd,op een positieve manier...o.a.melatonine en nog wat meer!!!).

Heel veel S6;Eric...

 

[joolie-ah]

hoi Eric,
das idd ook leuk om te horen, dat er ook zat mensen zijn die wel uit het leven kunnen stappen en een normaal leven op kunnen bouwen.
en je hebt volledig gelijk, mensen gaan zelf gebruiken ze worden niet gedwongen, de ellende kies je niet maar het zijn wel de gevolgen van je eigen keuzes.
ik had gisteren mijn dochter op msn en daar heb ik schoorvoetend tegen gezegd dat ik nog wat methadon gebruikte ( ze dacht nl dat ik daar ook 5 jaar geleden mee opgehouden was) we hadden altijd de afspraak; liegen doet iedereen wel eens, maar niet tegen elkaar;
ik had verwacht dat ze toch op z'n minst een beetje boos zou zijn maar ze zei: "mam, ik ben trots op je, je bent zonder echte hulp van ales afgekomen, dit lukt je ook wel en als het niet gaat, neem ik je mee naar geertje( mijn meest walgelijke tante) dan zie je dat het nog veel erger kan", das echt mijn kind! en mijn humor ook, ik was dus zo ontroerd dat ik maar besloten heb gelijk te stoppen met het slikken en het ziek zijn maar te aanvaarden, daar zou ik maandag mee beginnen omdat ik de laatste dagen er een kwart pil afhaalde, dus vanaf nu op 0, ik hoef je denk ik niet te zeggen hoe ik me voel maar ik hou vol!

groetjes joolie

 

[Eric]

Hoi Joolie;
Met mij begon de onzin toen ik m`n enige 2 broers verloren was en m`n pa me verrot had geslagen.Ik heb toen +/-15jr. gedacht;"Ze kunnen me wat".M`n moeder werd 6 jr.terug zo ziek dat ze 24/7 hulp nodig had en ik had haar beloofd dat ik haar NOOIT in een tehuis zou stoppen.Ik had verder geen broers meer en m`n pa was een KL*****K dus alles kwam op mijn bordje.Mensen zijn altijd zo snel met ver-/oordelen maar dat soort dingen vergeten ze dan.Het ging,sinds ik die beslissing had genomen voor haar te zorgen,allemaal best goed.(Misschien ook omdat ik 24/7 met haar bezig was).Toen verloor ik +/- 11mnd. terug m`n pa,m`n stiefpa en m`n moeder en ben ik toch weer een paar keer onderuit gegaan.Ik wil dus zeggen;Je bent NOOIT helemaal van die zooi af.Je moet ervoor zorgen dat je kracht haalt uit dingen die je vroeger misschien burgelijk of saai zou noemen maar die dingen zijn vaak de mooiste dingen in`t leven,B.V.:Je dochter,het is toch kicken als je trots bent op haar.(Daar kan toch geen drug tegenop!!!).Ik doe dat nu ook,ik heb wel geen kinderen,ik zei altijd;"zolang ik nog "kind" ben ga ik geen kind op de wereld zetten(Ik oordeel niet hoor ik denk dat dat als man toch heel wat makkelijker is als dat je vrouw bent,(denk ik).Mannen zetten ze op de wereld en zijn dan VAAK snel weg!)maar ik heb lol in dingen waar ik vroeger op zou "neerkijken".Je moet ook trots zijn op jezelf in deze wereld,en op de mensen om je heen(en het ook ZEGGEN!),mensen geven elkaar VEEL TE WEINIG complimentjes !!! Nou.....ik hoop dat alles heel goed gaat met alle moeders,dochters en zoons en ik wens iedereen heel veel sterkte en geluk !!!
Groetjes;Eric...

Doorbijten he,zolang je nog aan die pillen zit komt je eigenwaarde NOOIT helemaal terug !!!
Je blijft dan als`t ware toch een beetje aan die rotzooi hangen.Heel veel S6 !!!

 

[joolie-ah]

hoi Eric,
das ook niet niks he, dan zou je het gevoel krijgen niks meer te hebben om voor te leven.
ben toch blij te horen dat er wel veel dingen zijn die je de moeite waard vindt!
ik heb nog steeds een litteken in mijn pols ( poging op mn 15de) soms zit ik er wel een half uur naar te staren en me te beseffen wat een idioot ik was maar dan word ik ook trots dat ik boven al mijn problemen ben gegroeid.
mijn vader had een eigen bedrijf, was zoals het nu zo mooi zzper heet, hij had de ziekte van bechtrew( googgle maar) daardoor kon hij niet meer werken en raakte in een zware depressie, das nooit meer over gegaan, hij was zwaar psychiatrisch patient, ik heb hem 3 x van een zelfmoord poging" gered" 1ste x toen ik 12 was vond ik hem in de schuur met een touw over een balk en klaar om zijn hoofd door de lus te doen, de 2de x een jaar later met teveel pillen de derde x een paar maanden later toen ik mijn moeder hoorde schreeuwen, hing hij weer in de schuur en mijn moeder stond alleen maar te schreeuwen.
aangezien ik niet het makkelijkste kind was( understatement van het jaar!) gaf mijn moeder mij de schuld, ben sinds ik mij kan herinnneren zowel geestelijk als lichamelijk mishandeld, tot poging tot wurging toe, totdat ik 12 was en inmiddels agressief en sloeg ik terug.
tegenwoordig als je kind zo is zoek je hulp, maar toen schaamde je je voor de buren.
ben puur gaan gebruiken uit een nieuwsgierigheid en heb altijd een hang gehad naar spanning, nooit grenzen gehad( of geleerd)
ik merkte pas na een aantal maanden geen bruin meer te hebben gehad, dat was mei 2005, dat het al die jaren enorm mijn gevoelens onderdrukt heeft die kwamen er knallend uit, heb met mijn therapeut waar ik jan. 2007 terecht kwam alle "lijken" 1 voor 1 uit de kast gehaald en ermee leren omgaan, ondertussen weet ik dat de chemie in mn kop niet helemaal werkt zoals dat zou horen, ik ben eens gaan spitten in mijn vaders fam. en daar blijken meer van det soort gevallen te zitten, helaas denkt mijn moeder nog steeds dat het mijn schuld is maar ja, das haar probleem, niet meer het mijne!
Pamela, laat je niet ontmoedigen hoor, ik ben ( nu ff niet, ben er te gammel voor)erg happie, heb zelfs weer een goed contact met mn moeder, heb mijn leven erg goed op de rails, de leuke en waardevolle dingen in het leven zijn de kleine, dus let daarop, verlang niet teveel te gelijk, dat valt altijd tegen en das zoooo frustrerend!
ik vind het echt reuze knap van je en ik kan niet vaak genoeg zeggen dat je wel in de gaten houdt dat jij zelf je leven bepaalt, jij leeft jouw leven en het moet niet zo worden dat je geleefd wordt, ik weet heel goed dat je als moeder vaak een paar stappen terug moet zetten voor je kind, maar verlies jezelf er niet in, blijf dingen doen die jezelf leuk vindt.
het verschil tussen mogelijk en onmogelijk wordt bepaald door de mate van de wil, heel erg clichee ik weet het ,maar o zo waar!
wens jullie veel suc6

 

[Eric]

Beste Pamela;
Daarom zei ik;"Je bent pas gestopt als je ook echt gestopt bent".Zolang je nog aan die pillen zit blijf je een soort van houvast houden aan die heroine,het blijft vreten aan je eigenwaarde.Als hij straks een tijdje echt helemaal gestopt is is`t net of je lijf tintelt van de energie(En ook trots\eigenwaarde is heel belangrijk!).De tijd die hij nu doorgaat is`t moeilijkste van alles,VERREWEG !!! Nu is de tijd dat hij/jullie goed moeten opletten.Je heb`t gevoel;"Is dit`t dan"? Je denkt\voelt;Ik heb me zo ingespannen en m`n best gedaan,nu moet alles in een keer "goed" zijn.Alleen werkt`t niet zo,de puinhoop die je door je gebruik gemaakt hebt is veel moeilijker op te ruimen als stoppen met die shit !!! In`t Buddhisme vind ik dat altijd mooi;"zoek alles(problemen,oplossingen ect.)in jezelf.Zo moet je ook stoppen,voor jezelf,door jezelf.Als je dit niet doet hoeft er maar iets mis te gaan en je gebruikt weer ! Hij mag zich gelukkig prijzen met zo`n moeder ! (Geef jezelf ook af en toe eens een "schouderklopje",meestal doet`n ander het niet voor je!).Als mensen nou eens wat vaker elkaar positief helpen ipv veroordelen,maar ja daar heb ik`t al zo vaak over gehad.Ik weet niet met hoeveel jullie zijn(Ik geloof dat je ooit gezegd had nog`n kind te hebben)maar zie dat gewoon als`t "heilige" groepje,jullie zullen alles met elkaar moeten oplossen.(Mijn moeder ook,m`n pa en ik spraken niet en hij heeft ons vroeg verlaten,zij alleen moest mij proberen te "redden" in d`r eentje).
Dit is wel de tijd dat je moet blijven opletten,kijk of er niks in z`n dagindeling verandert,DAT is n.l.een van de eerste tekenen.Let ook op z.g."vrienden".Ik weet niet of je hem vertelt van dit forum(Maakt mij niet uit hoor!)maar ik weet zeker dat hij PRECIES weet wat ik bedoel in al m`n "brieven".Probeer zo dicht mogelijk "bij" hem te blijven.(Ik bedoel in afstand maar ook in gevoel).
Heel veel succes,maak er leuke dagen van,met de mensen waar jullie ECHT om geven(Koninginnedag ect.),dat "laadt z`n batterijtje weer wat op"! Sterkte,liefs en groetjes;Eric.
PS;Daarom is`t ook zo belangrijk dat jij jezelf een beetje "beloont",als jullie straks beiden in de put zitten,daar heeft niemand wat aan !!!(Op een moment dat hij werkt of zo doe lekker iets voor jezelf,zorg er ook voor,indien mogelijk,dat ook jij iemand hebt waar je je hart kan luchten !!!).

 

[joolie-ah]

hoi,Pamela en Eric,

ik weet niet wat wijsheid is, zo heeft ieder z´n eigen verhaal erin.
mijn ervaring is als ik te snel afbouwde( met hulp) ik zo weer verslaafd raakte, dat is best veel gebeurd, ik heb zolang in die wereld gezeten, dat ik met grote zekerheid kan zeggen dat dit voor de meeste gebruikers geldt.
je moet echt zelf op het punt staan van, tot hier en niet verder, nu ben ik er klaar mee, en het dan ook echt willen!!!
in die tijd, kwamen bij mij dealers om de bruin te testen, ik heb ze allemaal gezegd weg te blijven en daar was ik heel trots op en heel belangrijk voor me, want toen wist ik het zeker,ik ben er klaar mee!
ik heb met methadon de afgelopen 5 jaar een prima leven gehad hoor, geen hang of lijntje naar dope en ook geen gevreet aan mijn eigenwaarde, eerst andere puin geruimd en nu al 7 dagen op 0. ik voel me bagger maar heel trots en dat voel ik me al sinds ik geen bruin meer gebruik, het gevoel van als het koppie het maar wil, dan kan ik de wereld aan, dat heet "eigenwaarde"
wat ik maar wil zeggen, iedereen is er op zijn tijd aan toe!
met eric eens dat je z'n dagpatroon en vrienden in de gaten moet houden, zonder dat hij het gevoel heeft gecontroleerd te worden.
joolie

 

[Eric]

Ik kan natuurlijk niet voor anderen praten maar ik had`t gevoel dat zolang ik nog pillen slikte ik nog steeds "slaaf" van een middel was,nog steeds niet 100% controle over m`n eigen leven.Dat gevoel vrat aan m`n eigenwaarde,IK vind`t vreselijk "slaaf" te zijn van wat dan ook ! Ik merkte dat ook heel sterk toen ik helemaal stopte,m`n hele lijf,smaak en emoties waren anders.Mijn hele lijf bruisde van de energie.(M`n geest ook!).Ik ben iemand die het vreselijk vind als ik geen contole heb over m`n eigen lijf,ik vond dat`t ergste van het gebruik.Ik was ook zo dat ik JUIST wat pijn wou voelen in m`n afkick(Een soort van straf en wakkerschudden van\voor m`n gebruik,m`n stommiteit!).Wel goed dat je met je meta gestopt bent,VOLHOUDEN !!!
Ik ga af en toe nog op m`n bek en blow of zuip me klem,dit gebeurt alleen steeds minder en ik denk dat ik nooit een heilige zal worden.Die +20jr.gebruik haal ik er nooit helemaal uit.Ik heb ook veel te veel LSD/Ketamine/Paddo`s en zo gebruikt,wat m`n koppie goed door elkaar geschud heeft ! Nou,ik brei er weer een eind aan.Ik wens iedereen die aan`t vechten is,of`t nou voor je zoon,of tegen de drugs is heel veel sterkte.
Groetjes;Eric. (Pamela jij ook,veel geluk,gezondheid en sterkte !).
PS:Wat mij altijd zo opvalt is dat "de buitenwereld" vaak over gebruikers denkt dat`t allemaal aggressieve idioten zijn,maar wat mij is opgevallen is dat er veel van dat soort figuren zijn MAAR dat er ook heel veel gebruikers zijn die juist heel gevoelig zijn.<=Ik wou dit alleen effe melden.

 

[joolie-ah]

hoi eric,
welke pillen slikte je dan? en tuurlijk ben je wel een soort van slaaf van je pillen, ben ze wel eens vergeten en dan merk je dat je afhankelijk bent maar doorgaans heb ik er normaal mee geleefd, ik had eerst andere zaken glad te strijken.
nu eenmaal een week op 0, ondanks mijn brakheid, kan ik eindelijk zeggen IK BEN ONAFHANKELIJK!!!!!!!!!!! das dan wel weer lekker hoor. :P