Maar ja dit is maar mijn menig en als je wil zal ik niet meer in dit topic posten
@Zweibeiner .
Je begrijpt mijn woorden denk ik verkeerd, je mag gerust in dit topic posten maar wat ik persoonlijk graag zie is dat het wel on topic blijft. Dit is een onderwerp wat voor mij heel bekend is en dit topic helpt mij om het een plek te geven. Ik zou het zonde vinden als het topic een andere wending neemt en het oorspronkelijke onderwerp vergeten word. Vandaar dat ik voorstelde of je de praat over je fetish (zo noem ik het maar even oor de handigheid) in een topic wilde doen waar dat op zijn plek is.
Ik hoor en zie graag meer over je fetish want ik meende het dat ik zei dat het een kunst vorm is.
Jij ook bedankt voor het delen van je verhaal, je hebt het ook erg heftig gehad, geen kind hoort zo te beginnen aan zijn leven.
Je zegt dat jouw uiting van je woede was door middel van vandalisme, ergens vind ik het mooi dat je het zegt. Automutilatie is daar denk ik wel een beetje mee te vergelijken. Vandalisme is gericht naar buiten en automutilatie is gericht naar binnen. Heel misschien dat het wat logischer is voor je met deze vergelijking.
Ik krijg een beetje het gevoel alsof je wat gefrustreerd bent met me, klopt dat?
Je vraagt of het nu ontopic genoeg is, dat je weggaat als ik dat wil. Waarom zou ik dat willen? Het is toch geen rare of onbeleefde vraag van mij of je hier rekening wil houden met waar het topic over gaat? Ik hoop ook niet dat je je verhaal verteld hebt omdat je het gevoel hebt dat ik je een schuldgevoel aan gepraat hebt dat je een beetje afdwaalde. Dat je je verplicht voelde om je verhaal te vertellen terwijl je dat eigenlijk niet wilde. Het was zeker niet mijn bedoeling om je een schuldgevoel (of een andere negatieve emotie) te geven.
Dus als je frustratie of boosheid of iets dergelijks voelt richting mij dan heb ik graag dat je dat aangeeft. Als ik je woorden verkeerd inschat en je niet boos/gefrustreerd bent op me dan corrigeer me gerust.
Ik vind het erg fijn om te weten waar ik sta, ik waardeer duidelijkheid.
wilde hun niet kwetsen. Ik wilde hun laten zien dat ik dat kon. Ik liet het nooit zien als ik niet zeker wist dat ze het wilden zien. Dat dat me bijzonder maakte. Sommige vonden het zo boeiend dat ze het ook wilde proberen. En dat mocht niet van mij. Ik wilde ze ook niet wijsmaken dat het "leuk" was. Het was een trucje. Ik hoopte dat ze me daarom leuk/bijzonder vonden.
Dank je wel voor de uitleg
. Dat je me een klein beetje verteld (en daardoor laat zien) hoe dit voor jouw was en in welke waarheid jij leefde met de gedachtes die je had. Laat ik ook even zeggen dat je niet fout of goed kan antwoorden hoor, jij hebt dit meegemaakt en alleen jouw waarheid is belangrijk.
Klopt het dat je zegt dat dit een manier was voor jou om je belangrijk/stoer/goed te voelen. Dat door zoiets raar's en luguber te doen je ego een boost kreeg. Want die dames vonden het heel knap en stoer dat je dat deed. Waarschijnlijk praatte ze nog weken of je acties waardoor je een indruk hebt kunnen achter laten bij die mensen. Misschien was dit voor jou een van de weinige manieren om indruk te maken op iemand, mensen waren onder de indruk van je en dat gaf je een trots gevoel.
Klopt het een beetje nu ik het in deze woorden schrijf?
Wees gvd eens niet zo bang en doe er gewoon wat aan!" In plaats van iedereen de schuld te geven en te verzanden in haat/afzondering en vermijding. "De wereld is zo hard voor mij BOEHOEE". Het snijden en de naalden was ook gewoon een compensatie denk ik. Iets waar ik niet bang voor was, om te verhullen hoe bang ik was voor het belangrijkste: Het Leven.
Voor mij voelt het aan alsof je daar nog lang geen vrede mee hebt, dat dit je nog dwars zit. Het voelt ook een beetje aan alsof je nu je jongere zelf de schuld geeft. Je geeft andere niet meer de schuld maar je geeft wel nog steeds iemand de schuld.
Heb je het nodig om een schuldige aan te wijzen?
Ik denk dat je jongere zelf echt wel zijn best heeft gedaan, op die manier die je jongere zelf aankon. Het is vanaf een afstandje en x jaar later makkelijk om te zien wat er fout gegaan is. Als je er zelf middenin zit is dat toch een heel stuk moeilijker. Het deel van je jongere ik heeft je gemaakt tot de persoon die je nu bent. Alles wat je meegemaakt hebt en daarom ook geleerd hebt heeft je gevormd tot de persoon die je nu bent. Als je die klote periodes niet had gehad was je nu minder wijs geweest, dan had je misschien wel nog andere de schuld gegeven en noem maar op hoe anders je nu had kunnen zijn.
Je jongere zelf heeft een hoop moeten overleven en nu je er uitgekomen bent krijgt je jongere zelf opnieuw de lading over zich heen. Heeft je jongere zelf niet ook wat vrede verdient?
Kan het ook zijn dat je boos op jezelf blijft zo lang je je jongere zelf wil schoppen, dus boos blijft op je jongere versie. Je jongere versie ben jij ook, in mijn hoofd ben je dan boos op jezelf.
Je zegt dat je niet sterk was, dat is oke. Je jongere zelf was pas net op de wereld en moest alles nog leren en toen ging je de puberteit in, allemaal hormonen racen door je lichaam, je krijgt depressieve klachten. Nu ben je hier over je ervaringen aan het vertellen, je bent sterk geworden. Je jongere zelf was ook heel sterk, ze kon gewoon simpelweg geen 5 ballen tegelijk in de lucht gooien. Ze moest nog leren hoe je dingen effectief in het leven aanpakt. Dat gaat met vallen en opstaan en fouten blijven maken totdat je de weg gevonden hebt die bij jou past. Je vind maar 1x de goede weg, de andere 1000x dat je de verkeerde weg insloeg heb je niet als reden gebruikt om het op te geven. Je bent blijven zoeken naar jouw manier.
Ik zie een hele sterke puber die keer op keer tegen de vlakte gegaan is en steeds weer opgestaan is om te vechten. Die versie van jou heeft veel klappen gehad, en jij vind haar niet sterk. Dat ze niet genoeg gedaan heeft? Ze heeft alles alleen uit mogen zoeken zodat jij nu kan zijn wie je bent. Ze heeft alle klappen gevangen zodat jij dat nu niet meer hoeft te doen.
Nu je oudere versie terug kijkt op je jeugd versie geloof ik meteen dat je ziet waar het allemaal fout is gegaan en wat ze beter had kunnen doen. De beste stuurlui staan aan wal! Spreekwoord is er niet voor niks
Ik denk dat je je jongere zelf een heel groot bedankje schuldig bent.
Misschien zie ik het wel helemaal verkeerd, als dat zo is dan corrigeer me gerust hoor. Maar uit je tekst krijg ik dat gevoel dus schrijf ik dat ook op. Je jongere zelf heeft genoeg klappen en schoppen gehad, geef haar ook vrede
Ik ben het helemaal eens met je laatste post.
Niks aan toe te voegen. Behalve dat ik er wel de grap van in kan zien dat ik aan bdsm doe, graag pijn ontvang en mezelf ook pijn gedaan heb
. Sorry, ik haal je hier een beetje onderuit terwijl je de standaard wil doorbreken
.
Voor mij staan die 2 ook volledig los. Automutilatie was om mezelf te voorkomen dat ik compleet gek werd. Ik voelde ook geen pijn wanneer ik mezelf pijn doe. Mentale pijn was veel te groot om lichamelijk pijn te kunnen voelen.
Bdsm doe ik omdat ik kick op angst.
