10 April, goede vrijdag. Mijn eerste Ayahuasca ceremonie en de zenuwen zijn al flink te voelen. Eerst kon ik niet wachten, ik had er zo'n zin in. Maar nu ik daar eindelijk was aangekomen na een vermoeiende reis, was mijn zin overgenomen door zenuwen en nieuwsgierigheid. Ik was redelijk laat want bijna iedereen was er al. Na een bescheidde kennismaking begon het wachten. De begeleiders waren druk heen en weer aan het lopen. Tipi in, tipi uit. En ondertussen volgde ik boeiende discussies tussen mijn mede reizigers van de avond.
Het begon te schemeren toen de sjamaan kwam vertellen dat we dan eindelijk plaats konden nemen in de tipi. Ik was nog bezig met allerlei dingen bij elkaar te zoeken die ik de nacht in de tipi bij me wilde hebben. En toen ik dan eindelijk een plekje ging zoeken wist ik me geen raad. Naast wie moest ik plaats nemen, wie was een geschikte buurman/vrouw? Ik ben uiteindelijk maar ergens neer geploft waar nog 2 lege plekjes naast waren. Dan hoef ik tenminste niet te kiezen, maar dan kiest iemand anders of die naast me wil zitten.
De sjamaan opende de ceremonie, wat ik geboeid heb gevolgd. De setting was niet nieuw voor me, ik ben met dit soort dingen opgegroeid. Mijn moeder is een sjamane te noemen, dus ik voelde me al vrij snel op me gemak. Wat wel een wereld van verschil was, is de manier waarop hij zo'n ceremonie doet. Het grote verschil is natuurlijk ook dat mijn moeder niet werkt met de medicijn planten maar puur met energie. En deze ceremonie stond natuurlijk wel in het teken van de medicijn planten. Prachtige rituelen voerde hij uit, schitterende woorden die hij sprak. Met pure energie werd deze kring geopend.
Er ging een pijp rond, met kruiden of tabak. Deze pijp was bedoelt om je te verbinden met de kring. Je naam te zeggen, aan alle aanwezigen(niet alleen stoffelijke). En dan eventueel je intentie uit te spreken, of een gebed te doen. Er gingen allerlei mooie woorden door mijn hoofd, maar geen ervan wilde of durfde ik uit te spreken. Terwijl ik zoveel moois te delen had, kon ik het niet in deze kring van vreemde. Dit zat me heel erg dwars, maar gelukkig ben ik hier om aan dit soort dingen te werken. Dus toen de pijp mij passeerde heb ik slechts mijn naam genoemd en the great spirit begroet.
Na dat iedereen zijn woord had gesproken, de woorden met de rook via het vuur omhoog gingen was de kring geopend. De sjamaan vervolgde met een enorm lang verhaal. Aan het einde vertelde hij hoe de rest van de avond in zijn werk zou treden. Het verloop van de ceremonie, de mogelijkheden om je proces te helpen en wat we vooral wel en wat we niet moesten doen.
Nu was het tijd voor de tabak, vloeibare tabak om te snuiven. Het was bedoelt om je te reinigen en je neus en voorhoofdsholte open te zetten. Gorgelende en snotterende geluiden vulde te tipi. De tabak brandde je neus schoon en bracht tranen in je ogen. Na de tabak was het dan tijd om de Ayahuasca te gaan drinken. Ook dit was weer een heel ritueel. Hij vroeg iedereen apart om voor hem te komen zitten en zo kon hij de juiste doses door krijgen van je hogere zelf. Ik was al als 2e aan de beurt en wist niet wat er ging komen. Hij vroeg, ben je er klaar voor. En terwijl ik ja zei was ik dat helemaal niet. Ik stond op het punt een wereld te betreden die ik nog niet kende. Ik kreeg het glas in handen en dronk het in 1 teug leeg. Een apparte smaak, niet heel vies maar alles behalve lekker.
Ik zat ongemakkelijk op mijn matras toe te kijken hoe iedereen het medicijn nam. Het heeft wel een half uur geduurd voordat de laatste had gedronken. Ik dacht dat ik me goed had ingelezen, maar ik wist helemaal niet hoe lang het zou duren voordat ik wat zou voelen. Ik wist niet wat ik zou gaan voelen. Ik wist niet hoe lang het zou duren. Ik wist even helemaal niks meer. Mijn gedachten maalden rond in mijn hoofd, nog erger dan anders. Ik besloot te gaan mediteren. Ondertussen ging de sjamaan verder met de ceremonie, schitterende muziek, liederen, offers, vuur. Salie werd gebrand op de kolen die zojuist door de vuurmeester werden neer gelegd. De rook van Salie is fijn en het reinigt. De sjamaan vertelde iedereen ook dat ze zichzelf konden reinigen door de rook over je heen te strijken. Alsof je met je handen over je aura heen strijkt. Dit deed ik uitvoerig want dat was wel even nodig. Daarna ging ik weer verder met mediteren. Ik probeerde op Alfa brain waves over te gaan, normaal overdag dan werken je hersens in Beta waves. Door bepaalde dingen te doen ga je naar je Alfa staat. Daar kwam ik volledig tot rust. Ik voelde dat mijn maag de Ayahuasca had opgenomen. Een golf van tintelingen trok over mijn lichaam heen. Maar ik merkte daarnaast nog helemaal niks. En ik was ook niet misselijk. Hoorde je niet te kotsen?
Iemand die later dan mij had gedronken die rende al naar buiten om over te geven. Ik vond het maar raar dat ik zo weinig merkte. Was ik er immuun voor? Ayahuasca, liniaan van de ziel. Zou ik nu niet door hemel en aarde heen en weer moeten worden geslingerd? Ik besloot maar gewoon af te wachten en te mediteren. Ondertussen ging ik opzoek in mezelf. Wat bracht me hier, waar wil ik aan werken, wat denk ik hiermee te bereiken? Ik wist het niet. Maar toch was ik op mijn gemak. Ik luisterde naar de mooie muziek en verzonk weer in gedachten. Ondertussen waren er al een aantal mensen voor een 2e kopje Ayahuasca naar de sjamaan gegaan. Al bijna de helft van de cirkel had een nieuwe doses gehad. Was dit het dan? Zo mild, bijna niemand die een intense trip heeft. Ik zat een tijdje te twijfelen tot ik voelde dat ik er nu wel klaar voor was.
Misschien heb ik het eerste kopje onderdrukt door zo veel te denken. Maar nu zal het anders gaan, weer op Alfa en dan geen enkele gedachte. Ik ging naar de sjamaan voor een 2e kopje en zei dat ik er klaar voor was. Dit kopje bevatte een andere soort Ayahuasca en smaakte dus ook anders. Het was wel ongeveer de zelfde hoeveelheid. Toen ik het had opgedronken kwamen de gedachten al weer. Nee, weg ermee. Niet meer denken.
Na voor mijn gevoel 20 minuten kwamen opnieuw de tintelingen in mijn lichaam terug. Het voelde alsof ik MDMA met lachgas op had, qua lichamelijke ervaring. Het was heftiger als eerst. Zou het nu dan eindelijk gaan werken? Ik voelde me maag zwaar en drukkend. Ondanks dat er in de tipi teiltjes stonden wilde ik liever buiten overgeven. Ik weet niet waarom maar dat voelde beter. Maar zo ver was het nog niet. Het voelde als een paddo trip die op komt. Lichtelijk werden mijn visuele vermogens beïnvloed. Ik voelde me ook langzaam een beetje trippie worden.
Rood en groen vulde de tipi. De balken van de tipi trilde van de energie. Verhalen en films speelde zich af achter het tent doek. Ik ging erbij liggen want het kwam zo sterk op. Ik lag te woelen en had mijn ogen even dicht gedaan. Deze Ayahuasca komt met geweld. Even leek het pijn te gaan doen, maar toen liet ik het weer los en ging ik nog dieper. De trillende energie kon ik nu ook voelen, en ik tapte mee met mijn voet op de frequentie. Mijn mede reizigers in de kring waren moeilijk herkenbaar geworden en vormden nieuwe wezens die ik deze avond nog niet had ontmoet. Het vuur straalde kracht uit. De muziek nam me mee, steeds dieper. Ik sloot weer mijn ogen.
En toen ik daar lag gebeurde een van meest bizarre dingen in heel mijn leven. In 1 flits was ik weg. Ik vloog tussen hemel en aarde. Ik zag universa, werelden, dimensies. Bizarre beelden trokken aan mij voorbij. En toen opende ik mijn ogen. Ik was weer in de tipi, ik voelde weer waar ik was. Ik voelde me lichaam weer. Ik voelde dat ik nu flink moest overgeven. Wankel strompelde ik de tipi uit en ik zocht een kuil op dat ze hadden gegraven. Hier was mijn echte worsteling van mijn proces. Het ging nu tussen mij en mijn pijn/verdriet/problemen. Ik zou en moest het er uit gooien. Maar hoe doe je dat? Na een paar keer kokhalzen boven het gat en wat overtollig speeksel te hebben uit gespuugd ben ik water gaan drinken in het toilet. En daar hing een spiegel. Ik bewonderde mezelf en zag mezelf zoals ik al heel lang niet meer had gezien. Het was een verwelkomend beeld. En dat had ik nodig want ik voelde me intens rot van binnen.
Zwarte energie die er uit moest. Ik voelde het in heel me lichaam. En toen kwam die tinteling weer, vanuit mijn tenen zo omhoog. Hopla daar ging de eerste lading het toilet in. Het voelde intens slecht, maar juist vanuit dat gevoel kwam ik mezelf tegen. Ik voelde wie ik ben, en dat ik kracht genoeg heb om dit monster te lijf te gaan.
Voor wie het willen weten. Dat monster was een mix van depressies, stuk gelopen relaties en een moeilijke jeugd. Ook het gevoel van hier niet thuis horen en altijd alleen zijn ben ik te lijf gegaan.
Na 3 keer een enorme last van mijn schouders te hebben gegooid vond ik dat het wel weer mooi was geweest. Het voelde zo intens slecht om al die oude pijn weer naar boven te moeten halen, maar het voelde goed om het kwijt te zijn. Ik friste me even op en keek weer in de spiegel. Daar was hij weer, mijn ware ik. We glimlachten naar elkaar en ik ging even naar buiten. Frisse lucht en ademhalen deed me goed.
Ik voelde geluk en liefde, en dat gevoel groeide steeds een klein beetje. Het was heerlijk en ik voelde me echt opgelucht. De visuals van de ayahuasca waren ook zo mooi, echt een cadeautje.
Toen ik daar zo buiten stond na die strijd merkte ik dat mijn proces nog niet klaar was. De gedachten kwamen weer. Maar deze waren anders. Dit waren gedachten die me tot een inzicht zouden leiden. Het ging over mijn leven, hoe het nu in elkaar zit en alle ups en downs. En wat nog even apart aan bod kwam, was mijn verlangen om mijn leven te eindigen van toen ik wat jonger was. In de leeftijd van 12 tot 16 is zelfmoord toch iets waar ik zeer vaak aan heb gedacht en stiekem naar verlangde. Ik kreeg het inzicht waarom ik daar toen zo over dacht, en dat het is niet erg is. Ik heb het niet gedaan en dat heeft een reden. Ik zou het nooit hebben gedaan. Daar is mijn leven te bijzonder voor. Ik ben hier met een doel, en dat ga ik ook verwezenlijken.
Na dit "denkend proces" bemerkte ik het gelukzalige liefde gevoel weer, het was niet weg maar verwelkomde me weer even opnieuw. Het was nog sterker dan voorheen. Ik kreeg een big smile op mijn gezicht en moest denken aan het love gevoel van de mdma wat ik zo heerlijk vind. Dit was nog 10 keer beter. Glunderend stapte ik de tipi weer binnen om vervolgens nog te proberen om weer even te vliegen op mijn matras. Helaas begonnen de visuals wat minder intens te worden en kon ik de dimensies niet meer visueel waarnemen. Maar ik kon ze nog altijd voelen.
Het love gevoel werd steeds intenser en ik kon mijn geluk niet op. Ik heb toen nog uren lang met een grote grijns naar het vuur zitten staren en niks doen behalve liefde ontvangen en uitstralen. Ondertussen gingen sommige mensen nog voor een 3e kopje maar dat was niet aan mij besteed. Ik heb wel genoten om al die processen van anderen in actie te zien. Iedereen verwerkt op een andere manier. Er waren die avond een aantal hele verschrikkelijk heftige dingen aan de gang. Tot schreeuwen aan toe, het ging er op los. Ayahuasca is niet genadig. Het moet gewoon gebeuren, het liefst met harde hand want dan weet je zeker dat het los komt.
Ik bemerkte op gegeven moment dat mijn gedachten niet meer werden beïnvloed door mijn ego. Sterker nog mijn hele ego leek afwezig te zijn. Ik vond het prettig en ik kon zo weer fijn in contact komen met mijn hogere ik, met mijn ziel. Die avond heb ik me ziel weer goed leren kennen. En ik weet nu dus weer wie ik ben.
Toen was het tijd voor de Santa Maria. Een speciaal gekweekt wietje wat dus is bedoel als medicijn. Ik nam een hijs van de wiet uit een speciale pijp. Het smaakte heerlijk, maar niet zoals de wiet die ik ken. Het was heel anders en dat merkte ik ook even later toen ik het voelde. De Santa Maria gleed als een warme deken over me heen. Het voelde alsof een vrouw achter me kwam en haar armen om me heen sloeg. Het voelde alsof ze me trooste voor de intense reiniging die ik had ondergaan. Ik voelde me veilig en vol met liefde. Ik was zo dankbaar voor dit gevoel. Die vrouw die me om armde.
Nog een laatste detail uit mijn trip. In de periode van love gevoel en bij het vuur zitten ben ik nog wel een paar keer naar buiten geweest. Ook om mensen te bedanken etc. Maar ook om mezelf even te luchten en te aarden. En er was een moment dat er in de vuurplaats de 7 pleiaden werden uitgebeeld met brandende kooltjes. En toen werd er weer Salie gebrand wat ik heerlijk vond. Maar kort daarna ben ik weer even buiten wezen kijken en toen voelde ik mijn sterk aangetrokken tot een tempel die daar stond. En ik kon zien hoe die tempel de energie trillingen naar boven straalde. En daar was de volle maan. Ik groette de maanwezens en toen zag ik de 7 pleiaden rond om de maan. Ik wist niet wat dit betekende maar het was prachtig en het gaf me een goed gevoel. Later in mijn volgende ceremonie zal blijken dat dit een hint was.
Na dat alle processen een beetje tot rust waren gekomen was er brood en soep. Soep van the famous soup queen. Een heerlijke soep met lekker Turks brood. Dit deed me echt heel goed. En na even lekker een praatje te hebben gemaakt met mede reizigers ben ik maar gaan slapen. De volgende ochtend sloten we de kring af zoals we hem begonnen waren. Met als verschil, de mensen. Ik heb zoveel liefde voor iedereen gevoeld. En iedereen heeft zoveel liefde met mij gedeeld. Iedereen voelde stuk voor stuk als goeie vrienden. En nog een verschil. Ik, ik was niet meer de persoon die gister was aangekomen daar bij de tipi. Maar ik was weer mezelf. En dit maal kon ik mijn mooie woorden gewoon delen met een groep vrienden die geen vreemde meer voor mij waren.
Wat een energie, wat een proces. Ik heb ervan genoten en het is echt magisch en bijzonder. Dit is zeker niet mijn laatste keer want er zijn nog een aantal dingen op te helderen en te verwerken.
Intussen heb ik ook al weer een ceremonie gehad en dat verslag komt hopelijk nog eind deze week, anders volgende week. Respect voor wie dit leest, want ik heb geprobeerd het wel zo kort mogelijk te houden. Dit verhaal had nog 3 keer zo lang gekunt.
Het begon te schemeren toen de sjamaan kwam vertellen dat we dan eindelijk plaats konden nemen in de tipi. Ik was nog bezig met allerlei dingen bij elkaar te zoeken die ik de nacht in de tipi bij me wilde hebben. En toen ik dan eindelijk een plekje ging zoeken wist ik me geen raad. Naast wie moest ik plaats nemen, wie was een geschikte buurman/vrouw? Ik ben uiteindelijk maar ergens neer geploft waar nog 2 lege plekjes naast waren. Dan hoef ik tenminste niet te kiezen, maar dan kiest iemand anders of die naast me wil zitten.
De sjamaan opende de ceremonie, wat ik geboeid heb gevolgd. De setting was niet nieuw voor me, ik ben met dit soort dingen opgegroeid. Mijn moeder is een sjamane te noemen, dus ik voelde me al vrij snel op me gemak. Wat wel een wereld van verschil was, is de manier waarop hij zo'n ceremonie doet. Het grote verschil is natuurlijk ook dat mijn moeder niet werkt met de medicijn planten maar puur met energie. En deze ceremonie stond natuurlijk wel in het teken van de medicijn planten. Prachtige rituelen voerde hij uit, schitterende woorden die hij sprak. Met pure energie werd deze kring geopend.
Er ging een pijp rond, met kruiden of tabak. Deze pijp was bedoelt om je te verbinden met de kring. Je naam te zeggen, aan alle aanwezigen(niet alleen stoffelijke). En dan eventueel je intentie uit te spreken, of een gebed te doen. Er gingen allerlei mooie woorden door mijn hoofd, maar geen ervan wilde of durfde ik uit te spreken. Terwijl ik zoveel moois te delen had, kon ik het niet in deze kring van vreemde. Dit zat me heel erg dwars, maar gelukkig ben ik hier om aan dit soort dingen te werken. Dus toen de pijp mij passeerde heb ik slechts mijn naam genoemd en the great spirit begroet.
Na dat iedereen zijn woord had gesproken, de woorden met de rook via het vuur omhoog gingen was de kring geopend. De sjamaan vervolgde met een enorm lang verhaal. Aan het einde vertelde hij hoe de rest van de avond in zijn werk zou treden. Het verloop van de ceremonie, de mogelijkheden om je proces te helpen en wat we vooral wel en wat we niet moesten doen.
Nu was het tijd voor de tabak, vloeibare tabak om te snuiven. Het was bedoelt om je te reinigen en je neus en voorhoofdsholte open te zetten. Gorgelende en snotterende geluiden vulde te tipi. De tabak brandde je neus schoon en bracht tranen in je ogen. Na de tabak was het dan tijd om de Ayahuasca te gaan drinken. Ook dit was weer een heel ritueel. Hij vroeg iedereen apart om voor hem te komen zitten en zo kon hij de juiste doses door krijgen van je hogere zelf. Ik was al als 2e aan de beurt en wist niet wat er ging komen. Hij vroeg, ben je er klaar voor. En terwijl ik ja zei was ik dat helemaal niet. Ik stond op het punt een wereld te betreden die ik nog niet kende. Ik kreeg het glas in handen en dronk het in 1 teug leeg. Een apparte smaak, niet heel vies maar alles behalve lekker.
Ik zat ongemakkelijk op mijn matras toe te kijken hoe iedereen het medicijn nam. Het heeft wel een half uur geduurd voordat de laatste had gedronken. Ik dacht dat ik me goed had ingelezen, maar ik wist helemaal niet hoe lang het zou duren voordat ik wat zou voelen. Ik wist niet wat ik zou gaan voelen. Ik wist niet hoe lang het zou duren. Ik wist even helemaal niks meer. Mijn gedachten maalden rond in mijn hoofd, nog erger dan anders. Ik besloot te gaan mediteren. Ondertussen ging de sjamaan verder met de ceremonie, schitterende muziek, liederen, offers, vuur. Salie werd gebrand op de kolen die zojuist door de vuurmeester werden neer gelegd. De rook van Salie is fijn en het reinigt. De sjamaan vertelde iedereen ook dat ze zichzelf konden reinigen door de rook over je heen te strijken. Alsof je met je handen over je aura heen strijkt. Dit deed ik uitvoerig want dat was wel even nodig. Daarna ging ik weer verder met mediteren. Ik probeerde op Alfa brain waves over te gaan, normaal overdag dan werken je hersens in Beta waves. Door bepaalde dingen te doen ga je naar je Alfa staat. Daar kwam ik volledig tot rust. Ik voelde dat mijn maag de Ayahuasca had opgenomen. Een golf van tintelingen trok over mijn lichaam heen. Maar ik merkte daarnaast nog helemaal niks. En ik was ook niet misselijk. Hoorde je niet te kotsen?
Iemand die later dan mij had gedronken die rende al naar buiten om over te geven. Ik vond het maar raar dat ik zo weinig merkte. Was ik er immuun voor? Ayahuasca, liniaan van de ziel. Zou ik nu niet door hemel en aarde heen en weer moeten worden geslingerd? Ik besloot maar gewoon af te wachten en te mediteren. Ondertussen ging ik opzoek in mezelf. Wat bracht me hier, waar wil ik aan werken, wat denk ik hiermee te bereiken? Ik wist het niet. Maar toch was ik op mijn gemak. Ik luisterde naar de mooie muziek en verzonk weer in gedachten. Ondertussen waren er al een aantal mensen voor een 2e kopje Ayahuasca naar de sjamaan gegaan. Al bijna de helft van de cirkel had een nieuwe doses gehad. Was dit het dan? Zo mild, bijna niemand die een intense trip heeft. Ik zat een tijdje te twijfelen tot ik voelde dat ik er nu wel klaar voor was.
Misschien heb ik het eerste kopje onderdrukt door zo veel te denken. Maar nu zal het anders gaan, weer op Alfa en dan geen enkele gedachte. Ik ging naar de sjamaan voor een 2e kopje en zei dat ik er klaar voor was. Dit kopje bevatte een andere soort Ayahuasca en smaakte dus ook anders. Het was wel ongeveer de zelfde hoeveelheid. Toen ik het had opgedronken kwamen de gedachten al weer. Nee, weg ermee. Niet meer denken.
Na voor mijn gevoel 20 minuten kwamen opnieuw de tintelingen in mijn lichaam terug. Het voelde alsof ik MDMA met lachgas op had, qua lichamelijke ervaring. Het was heftiger als eerst. Zou het nu dan eindelijk gaan werken? Ik voelde me maag zwaar en drukkend. Ondanks dat er in de tipi teiltjes stonden wilde ik liever buiten overgeven. Ik weet niet waarom maar dat voelde beter. Maar zo ver was het nog niet. Het voelde als een paddo trip die op komt. Lichtelijk werden mijn visuele vermogens beïnvloed. Ik voelde me ook langzaam een beetje trippie worden.
Rood en groen vulde de tipi. De balken van de tipi trilde van de energie. Verhalen en films speelde zich af achter het tent doek. Ik ging erbij liggen want het kwam zo sterk op. Ik lag te woelen en had mijn ogen even dicht gedaan. Deze Ayahuasca komt met geweld. Even leek het pijn te gaan doen, maar toen liet ik het weer los en ging ik nog dieper. De trillende energie kon ik nu ook voelen, en ik tapte mee met mijn voet op de frequentie. Mijn mede reizigers in de kring waren moeilijk herkenbaar geworden en vormden nieuwe wezens die ik deze avond nog niet had ontmoet. Het vuur straalde kracht uit. De muziek nam me mee, steeds dieper. Ik sloot weer mijn ogen.
En toen ik daar lag gebeurde een van meest bizarre dingen in heel mijn leven. In 1 flits was ik weg. Ik vloog tussen hemel en aarde. Ik zag universa, werelden, dimensies. Bizarre beelden trokken aan mij voorbij. En toen opende ik mijn ogen. Ik was weer in de tipi, ik voelde weer waar ik was. Ik voelde me lichaam weer. Ik voelde dat ik nu flink moest overgeven. Wankel strompelde ik de tipi uit en ik zocht een kuil op dat ze hadden gegraven. Hier was mijn echte worsteling van mijn proces. Het ging nu tussen mij en mijn pijn/verdriet/problemen. Ik zou en moest het er uit gooien. Maar hoe doe je dat? Na een paar keer kokhalzen boven het gat en wat overtollig speeksel te hebben uit gespuugd ben ik water gaan drinken in het toilet. En daar hing een spiegel. Ik bewonderde mezelf en zag mezelf zoals ik al heel lang niet meer had gezien. Het was een verwelkomend beeld. En dat had ik nodig want ik voelde me intens rot van binnen.
Zwarte energie die er uit moest. Ik voelde het in heel me lichaam. En toen kwam die tinteling weer, vanuit mijn tenen zo omhoog. Hopla daar ging de eerste lading het toilet in. Het voelde intens slecht, maar juist vanuit dat gevoel kwam ik mezelf tegen. Ik voelde wie ik ben, en dat ik kracht genoeg heb om dit monster te lijf te gaan.
Voor wie het willen weten. Dat monster was een mix van depressies, stuk gelopen relaties en een moeilijke jeugd. Ook het gevoel van hier niet thuis horen en altijd alleen zijn ben ik te lijf gegaan.
Na 3 keer een enorme last van mijn schouders te hebben gegooid vond ik dat het wel weer mooi was geweest. Het voelde zo intens slecht om al die oude pijn weer naar boven te moeten halen, maar het voelde goed om het kwijt te zijn. Ik friste me even op en keek weer in de spiegel. Daar was hij weer, mijn ware ik. We glimlachten naar elkaar en ik ging even naar buiten. Frisse lucht en ademhalen deed me goed.
Ik voelde geluk en liefde, en dat gevoel groeide steeds een klein beetje. Het was heerlijk en ik voelde me echt opgelucht. De visuals van de ayahuasca waren ook zo mooi, echt een cadeautje.
Toen ik daar zo buiten stond na die strijd merkte ik dat mijn proces nog niet klaar was. De gedachten kwamen weer. Maar deze waren anders. Dit waren gedachten die me tot een inzicht zouden leiden. Het ging over mijn leven, hoe het nu in elkaar zit en alle ups en downs. En wat nog even apart aan bod kwam, was mijn verlangen om mijn leven te eindigen van toen ik wat jonger was. In de leeftijd van 12 tot 16 is zelfmoord toch iets waar ik zeer vaak aan heb gedacht en stiekem naar verlangde. Ik kreeg het inzicht waarom ik daar toen zo over dacht, en dat het is niet erg is. Ik heb het niet gedaan en dat heeft een reden. Ik zou het nooit hebben gedaan. Daar is mijn leven te bijzonder voor. Ik ben hier met een doel, en dat ga ik ook verwezenlijken.
Na dit "denkend proces" bemerkte ik het gelukzalige liefde gevoel weer, het was niet weg maar verwelkomde me weer even opnieuw. Het was nog sterker dan voorheen. Ik kreeg een big smile op mijn gezicht en moest denken aan het love gevoel van de mdma wat ik zo heerlijk vind. Dit was nog 10 keer beter. Glunderend stapte ik de tipi weer binnen om vervolgens nog te proberen om weer even te vliegen op mijn matras. Helaas begonnen de visuals wat minder intens te worden en kon ik de dimensies niet meer visueel waarnemen. Maar ik kon ze nog altijd voelen.
Het love gevoel werd steeds intenser en ik kon mijn geluk niet op. Ik heb toen nog uren lang met een grote grijns naar het vuur zitten staren en niks doen behalve liefde ontvangen en uitstralen. Ondertussen gingen sommige mensen nog voor een 3e kopje maar dat was niet aan mij besteed. Ik heb wel genoten om al die processen van anderen in actie te zien. Iedereen verwerkt op een andere manier. Er waren die avond een aantal hele verschrikkelijk heftige dingen aan de gang. Tot schreeuwen aan toe, het ging er op los. Ayahuasca is niet genadig. Het moet gewoon gebeuren, het liefst met harde hand want dan weet je zeker dat het los komt.
Ik bemerkte op gegeven moment dat mijn gedachten niet meer werden beïnvloed door mijn ego. Sterker nog mijn hele ego leek afwezig te zijn. Ik vond het prettig en ik kon zo weer fijn in contact komen met mijn hogere ik, met mijn ziel. Die avond heb ik me ziel weer goed leren kennen. En ik weet nu dus weer wie ik ben.
Toen was het tijd voor de Santa Maria. Een speciaal gekweekt wietje wat dus is bedoel als medicijn. Ik nam een hijs van de wiet uit een speciale pijp. Het smaakte heerlijk, maar niet zoals de wiet die ik ken. Het was heel anders en dat merkte ik ook even later toen ik het voelde. De Santa Maria gleed als een warme deken over me heen. Het voelde alsof een vrouw achter me kwam en haar armen om me heen sloeg. Het voelde alsof ze me trooste voor de intense reiniging die ik had ondergaan. Ik voelde me veilig en vol met liefde. Ik was zo dankbaar voor dit gevoel. Die vrouw die me om armde.
Nog een laatste detail uit mijn trip. In de periode van love gevoel en bij het vuur zitten ben ik nog wel een paar keer naar buiten geweest. Ook om mensen te bedanken etc. Maar ook om mezelf even te luchten en te aarden. En er was een moment dat er in de vuurplaats de 7 pleiaden werden uitgebeeld met brandende kooltjes. En toen werd er weer Salie gebrand wat ik heerlijk vond. Maar kort daarna ben ik weer even buiten wezen kijken en toen voelde ik mijn sterk aangetrokken tot een tempel die daar stond. En ik kon zien hoe die tempel de energie trillingen naar boven straalde. En daar was de volle maan. Ik groette de maanwezens en toen zag ik de 7 pleiaden rond om de maan. Ik wist niet wat dit betekende maar het was prachtig en het gaf me een goed gevoel. Later in mijn volgende ceremonie zal blijken dat dit een hint was.
Na dat alle processen een beetje tot rust waren gekomen was er brood en soep. Soep van the famous soup queen. Een heerlijke soep met lekker Turks brood. Dit deed me echt heel goed. En na even lekker een praatje te hebben gemaakt met mede reizigers ben ik maar gaan slapen. De volgende ochtend sloten we de kring af zoals we hem begonnen waren. Met als verschil, de mensen. Ik heb zoveel liefde voor iedereen gevoeld. En iedereen heeft zoveel liefde met mij gedeeld. Iedereen voelde stuk voor stuk als goeie vrienden. En nog een verschil. Ik, ik was niet meer de persoon die gister was aangekomen daar bij de tipi. Maar ik was weer mezelf. En dit maal kon ik mijn mooie woorden gewoon delen met een groep vrienden die geen vreemde meer voor mij waren.
Wat een energie, wat een proces. Ik heb ervan genoten en het is echt magisch en bijzonder. Dit is zeker niet mijn laatste keer want er zijn nog een aantal dingen op te helderen en te verwerken.
Intussen heb ik ook al weer een ceremonie gehad en dat verslag komt hopelijk nog eind deze week, anders volgende week. Respect voor wie dit leest, want ik heb geprobeerd het wel zo kort mogelijk te houden. Dit verhaal had nog 3 keer zo lang gekunt.
