10-daagse vipassana: Compleet nuchter maar toch een psychedelische bliss

[_shikantaza]

Ik denk dat accepteren een beter woord is. Verdragen betekent volgens mij niet noodzakelijk dat je iets ook accepteert of het ergens mee bent. Meditatie is accepteren wat en wie je bent met al je gebreken, je verleden, enz.

Ik accepteer mijn gedachten, mijn lijden, mijn illusies klinkt volgens mij anders en beter dan ik verdraag iets.

Snap ik. Het begon bij mij ook met acceptatie van de dingen waarvan ik kon beredeneren dat acceptatie behulpzaam zou zijn. Maar de echte hardnekkige dingen daar kom ik pas achter als ik ze verdraag zonder er op te reageren. De reactie verbloemt als het ware de oorzaak. En de reactie is bij mij vaak hetgeen dat het alleen maar erger maakt, en in zommige gevallen zelfs hetgeen dat lijden initieert.

 

[Deadwing]

Snap ik. Het begon bij mij ook met acceptatie van de dingen waarvan ik kon beredeneren dat acceptatie behulpzaam zou zijn. Maar de echte hardnekkige dingen daar kom ik pas achter als ik ze verdraag zonder er op te reageren. De reactie verbloemt als het ware de oorzaak. En de reactie is bij mij vaak hetgeen dat het alleen maar erger maakt, en in zommige gevallen zelfs hetgeen dat lijden initieert.

Tolereren is ook een ander woord voor verdragen. Dan ben je er in mijn ogen nog lang niet als je mediteert. Accepteren betekent voor mij ook je overgeven zoals wij dat in het christendom omschrijven.De betekenis en de daad gaan dieper dan bij verdragen of tolereren vind ik.

En ik kwam onlangs nog tot de onprettige realisatie dat ik iets of een deel van mijn verleden nog niet volledig had geaccepteerd. Het kwam dan ook tijdens mijn meditaties op vreemde momenten weer opduiken. Ik bevind me nu weer in zo’n fase dat het minder nadrukkelijk aanwezig is in mijn leven. Maar geaccepteerd wat gebeurd is heb ik nog steeds niet echt. Ik moet dus ook nog veel werk verrichten.

 

[Neo-Shulginist]

Tolereren is ook een ander woord voor verdragen. Dan ben je er in mijn ogen nog lang niet als je mediteert. Accepteren betekent voor mij ook je overgeven zoals wij dat in het christendom omschrijven.De betekenis en de daad gaan dieper dan bij verdragen of tolereren vind ik.

En ik kwam onlangs nog tot de onprettige realisatie dat ik iets of een deel van mijn verleden nog niet volledig had geaccepteerd. Het kwam dan ook tijdens mijn meditaties op vreemde momenten weer opduiken. Ik bevind me nu weer in zo’n fase dat het minder nadrukkelijk aanwezig is in mijn leven. Maar geaccepteerd wat gebeurd is heb ik nog steeds niet echt. Ik moet dus ook nog veel werk verrichten.

"[..] grant me the serenity to accept the things I cannot change,
the courage to change the things I can,
and the wisdom to know the difference."

 

[Mezelf]

"[..] grant me the serenity to accept the things I cannot change,
the courage to change the things I can,
and the wisdom to know the difference"

Moest me even denken aan deze:
"Do not pursue what rises and falls. Seek what remains when all is still."
Of"misschien nog beter
"True peace comes from accepting what is and enduring what cannot be changed.

Edit: Nog 1 dan:
"Acceptance ends the struggle; endurance carries you through what remains."