Na een paar maanden quetiapine te gebruiken kan een beter oordeel vijlen. Helaas moet ik wederom vermelden dat ook quetiapine ten opzichten van risperidon geen verbetering biedt.
2 voordelen die ik er wel van heb zijn A: dat ik minder eetlust heb (wat mijn overgewicht wel ten goede komt) B: Ik slaap er s´nachts goed op door.
Verders spelen nog steeds dezelfde klachten/symptomen/bijwerkingen die ik ook bij risperidon had.
Ik zou nooit meer terug naar de risperidon willen. Maar bij quetiapine heb ik veel meer het idee dat het mijn stemmingen verslechterd i.p.v. verbeterd. Wederom kan ik concluderen dat antipsychotica en cannabis een no-go is. De werking van cannabis wordt wel degelijk beinvloed op verschillende manieren. Dit is voor mij van toepassing, dus ik wil niet zeggen dat andere misschien andere ervaringen hebben.
Even offtopic-ontopic : Dat recreatieve gebruik van antipsychotica vind ik nergens op slaan? Het enigste wat je eruit kan halen is versuftheid, ontspannen, en slaperig? De bijwerkingen daarin tegenover doen voor naar mijn mening af van de recreatieve waarde. Dan kun je naar mijne inzien toch beter een jointje roken of een paar biertjes drinken? Wellicht is antipsychotica niet of minder verslavend, dan blowen. (op langer termijn) Maar ook bij antipsychotica kun je hele nare ontwenningsklachten krijgen naar mijn mening. (maar ook dit is eigen ervaring) Overigens snap ik het nut wel dat het als tegen middel wordt ingezet bij mensen die bad gaan op psychoactieve stoffen. Waar thc dus ook onder valt. Maar dit was bij mij niet van toepassing. Het is eigenlijk meer andersom: Ik ga meer bad sinds ik antipsychotica ben gaan gebruiken naast mijn cannabis-gebruik.
Ik zeg wel eerlijk: De eerste keer dat ik 1 mg risperidon slikte (s´avonds) en toen de volgende ochtend wakker werd voelde ik mij stukken relaxter aangezien ik in een tijd vol spanningen zat. Het blowen erbij ging prima! Daarna was het iedere keer vragen om ophoging, totdat ik 4 mg per dag slikte. Dat ging ook nog een tijdje goed. Maar daarna kwam de keerzijde. Dus ja, het is best wel moeilijk in te schatten als je de eerste paar maanden goeie ervaringen ermee hebt, maar dat kan dus omslaan. Mijn zus waarschuwde mij nog. Ze zag heel mijn gedrag veranderen, en ook mijn gelaat veranderde door het gebruik. Maar ik vond het in het begin allemaal wel prima zo.
Om weer even terug te komen op de quetiapine,
Wat ik wel nog steeds heel verbazend vind was de overgang van risperidon naar quetiapine. De eerste week was vooral wennen, aangezien er heel snel een omslag plaats vond in positieve zin. Ik viel even in een soort van gat waarin niks was. De week daarop begon het leuk te worden. Ik accepteerde dat het grootste deel van de klachten voorbij was, en ik voelde mij best wel weer de oude ik. Ook kon ik in die periode veel beter tegen stress-momenten.
Mijn huisarts wilde het alprazolam gebruik nog wat meer proberen terug te dringen, na aanleiding van een telefoontje van mij, dat ik goeie ervaring had met quetiapine, alleen dat mijn alprazolam behoefte nog steeds iets te hoog lag. De voorgeschreven dosis is: 4 x 0,5 mg per dag, en ik gebruikte 6 x 0.5 mg per dag. Dus zijn voorstel was om die 2 x 25 mg quetiapine te verhogen naar 3 x 25 mg. 50 mg in de ochtend, en 25 mg in de avond. Voor meer sedatieve werking overdag (dacht hij) waarschijnlijk. Helaas gebeurde dit niet. Ook mijn stemmingen verbeterde niet nog meer of beter in die zin dan dat het bij de begin dosis al deed. Al snel verdween de sedatieve werking. De eerste 2 weken kon ik in de ochtend nog voor een paar uurtjes in slaap vallen, nadat ik mijn medicatie had ingenomen. Dat is nu al een tijdje niet meer van toepassing.
Mijn stemmingen zijn ook anders. (minder opgewekt) En ik gedraag me als een soort kasplantje die veel wilt liggen. Ik ben nog meer passiever geworden in mijn doen en laten. Niet omdat ik mij versuffend of vermoeid voel, maar omdat ik down in mijn stemmingen ben. Ik vind het erg jammer, aangezien het er even op leek of dat quetiapine de perfecte uitkomst leek te zijn.