Verminderde werking cannabis met risperidon

[Jixx]

Sinds ik Risperidon ben gaan gebruiken, worden mijn ogen niet meer rood, en ook niet versuft of wallen onder mijn ogen als ik een joint rook. Op zich is dit wel prettig, want kan nu een amnesia joint roken, en in de trein stappen, en niemand zal aan mij zien dat ik stoned ben. Anderzijds betekend dit volgens mij dat de cannabis niet meer werkt zoals het hoort. Thc is een psychoactive stof. (de naam zegt het al) Risperidon is antipsychotica. Eigenlijk zeg ik hier mee dat ik altijd een beetje psychotisch was. Maar ik ervoer dat net zoals vele blowers als prettig. Ik vind het ook niet echt psychotisch, maar meer prettig gestoord.

 

[Jixx]

Dopamine wordt niet meer gestimuleerd

De meeste blowers kennen het gevoel wel bij een jointje. De goosebumps ? (kippenvel) als je je lievelings muziek draait ? Compleet euforisch? Ik was dagelijks mijn dopamine aan het belonen, en dat vond ik prettig. Maar wie was ik eigenlijk als ik nooit geen cannabis was gaan roken? Was ik dan wel zo gelukkig? Hoort een normaal mens zich dagelijks euforisch te voelen? Was het slechts een onderdrukker? Ik voelde me er wel prettig bij 17 jaar lang! Maar ook dit heeft vermoedelijk Risperidon om zeep geholpen? Mijn goosebumps zijn weg, en ik wordt niet meer euforisch. Ach ja ik was in die 17 jaar ook geen scheet gewend, had helemaal niks zwaars meegemaakt en het ging eigenlijk allemaal veel te goed, voordat mijn zus ziek werd. Misschien heeft die omslag ook wel een hoop op gang gebracht.

 

[MeejheM]

Re: Dopamine wordt niet meer gestimuleerd

ik heb zelf risperdal voorgeschreven gekregen en voelde me net een mummie ofzo. als ik een film keek die ik echt vet vond kreeg ik er geen beetje emotie uit, nog geen glimlach, terwijl ik wel genoot van de film.

ik heb nu seroquel(quetiapine) en dat bevalt al een stuk beter. overstappen was een kwestie van de risperdal afbouwen in 2 weken, en in die zelfde 2 weken de seroquel opbouwen tot een volgens het boekje vergelijkbare dosering. ik ben een paar dagen erg duf geweest van de seroquel waar ik aan moest wennen, maar nu ben ik erg tevreden. mn dopamine werkt ook nog steeds, ik heb ook geen erg hoge dosering seroquel. ik heb geen psychose of iets dergelijks.

dat is al bijna 10 jaar geleden. tegenwoordig heb je weer een hele hoop nieuwe antipsychotica. ik zou zeggen, doe zelf je onderzoek, en probeer een goed onderbouwd verhaal neer te leggen bij je behandelende arts.

ik ben nog steeds tevreden met de seroquel, alleen ken ik die nieuwere middelen niet. misschien moet ik ook maar eens wat research gaan doen.

 

[Psychedelibee]

Ik heb beide topics even samengevoegd, kwamen allebei ongeveer op hetzelfde voor.

 

[Jixx]

Ik heb beide topics even samengevoegd, kwamen allebei ongeveer op hetzelfde voor.

Bedankt! Deze 2 verhalen kunnen goed samen.

 

[Jixx]

Re: Dopamine wordt niet meer gestimuleerd

ik heb zelf risperdal voorgeschreven gekregen en voelde me net een mummie ofzo. als ik een film keek die ik echt vet vond kreeg ik er geen beetje emotie uit, nog geen glimlach, terwijl ik wel genoot van de film.

ik heb nu seroquel(quetiapine) en dat bevalt al een stuk beter. overstappen was een kwestie van de risperdal afbouwen in 2 weken, en in die zelfde 2 weken de seroquel opbouwen tot een volgens het boekje vergelijkbare dosering. ik ben een paar dagen erg duf geweest van de seroquel waar ik aan moest wennen, maar nu ben ik erg tevreden. mn dopamine werkt ook nog steeds, ik heb ook geen erg hoge dosering seroquel. ik heb geen psychose of iets dergelijks.

dat is al bijna 10 jaar geleden. tegenwoordig heb je weer een hele hoop nieuwe antipsychotica. ik zou zeggen, doe zelf je onderzoek, en probeer een goed onderbouwd verhaal neer te leggen bij je behandelende arts.

ik ben nog steeds tevreden met de seroquel, alleen ken ik die nieuwere middelen niet. misschien moet ik ook maar eens wat research gaan doen.

Misschien moet ik dan ook eens kijken wat er gebeurd als ik overstap op een ander antipsychoticum zoals abilify of seroquel. Ik had namelijk ook ergens gelezen dat ze soms het restless leg syndroom ontstaan door rispridon of ander a.p. weer kunnen verminderen. Echter ben ik erg huiverig geworden over a.p. , en heb ook geen zin om het ene middeltje na het andere te proberen. Daarbij moet ik waarschijnlijk weer eerst door een hel heen met afbouwen van de risperidon eer ik kan overstappen op een andere Van sommige a.p. is bewezen dat ze geen interacties hebben met cannabis. Wat jij vertelt over risperidon is heel herkenbaar. Ook al blow ik bewijze van 10 joints en kijk ik een film of luister ik naar muziek, er komt amper emotie bij kijken. Daardoor kijk ik amper nog tv of luister ik amper nog naar muziek. En muziek was mijn alles, maar het raakt me niet meer. Zelfs de beste hardcore tracks geven amper nog kippenvel. Ik krijg er eerder een verdrietig of rot gevoel bij. En omdat ik van niks meer kan genieten, maar mijn omgeving nog wel, sluit ik me helemaal af van vrienden etc.. Klinkt misschien een beetje egoistisch? Maar ik voel me niet meer thuis tussen de mensen die wel ergens van kunnen genieten.

Achteraf gezien. Toen de huisarts het mij voorschreef , zat er een vrouwelijke arts in opleiding naast hem. En toen mijn vorige huisarts over risperidon begon, zag ik een niet veel goed belovend blik in de ogen van de arts in opleiding. Ze liep zelfs geen stage bij die arts, maar bij een andere arts. Alleen omdat die andere arts op vakantie was, was ze tijdelijk aanwezig bij mijn vorige arts zijn praktijk . Ze moest waarschijnlijk mee gaan in zijn beleid, en misschien mag ze daar verder helemaal niks op inbrengen? Op dat moment stond ik er ook niet echt bij stil, maar achteraf? Ja, ik zag een bepaalde blik in haar ogen. Toen ze mij even alleen sprak, zei ze tegen mij: je moet zelf maar kijken of je het inneemt, meestal werkt het niet. Misschien was dat een soort van tip of hint, ik weet het niet? Kan ook zijn dat de wiet mij paranoide laat denken? :P Aangezien ik in mijn theorie er nog steeds vanuit ga dat mijn vorige huisarts het met een ander achterliggend doel heeft voorgeschreven, dan als spierverslapper. Hij was zo ernstig tegen mijn cannabisgebruik, dat ik dit te verdacht vind. Het is zijn goed recht om als arts tegen cannabisgebruik te zijn. Maar zijn opzet om mij dwangmatig te laten stoppen met wiet door antipsychotica voor te schrijven, gaat mij iets te ver. Althans dit is mijn theorie, ik zeg niet dat ik de plank volledig mis kan slaan, maar toch....

 

[Jixx]

Re: Dopamine wordt niet meer gestimuleerd

ik heb zelf risperdal voorgeschreven gekregen en voelde me net een mummie ofzo. als ik een film keek die ik echt vet vond kreeg ik er geen beetje emotie uit, nog geen glimlach, terwijl ik wel genoot van de film.

ik heb nu seroquel(quetiapine) en dat bevalt al een stuk beter. overstappen was een kwestie van de risperdal afbouwen in 2 weken, en in die zelfde 2 weken de seroquel opbouwen tot een volgens het boekje vergelijkbare dosering. ik ben een paar dagen erg duf geweest van de seroquel waar ik aan moest wennen, maar nu ben ik erg tevreden. mn dopamine werkt ook nog steeds, ik heb ook geen erg hoge dosering seroquel. ik heb geen psychose of iets dergelijks.

dat is al bijna 10 jaar geleden. tegenwoordig heb je weer een hele hoop nieuwe antipsychotica. ik zou zeggen, doe zelf je onderzoek, en probeer een goed onderbouwd verhaal neer te leggen bij je behandelende arts.

ik ben nog steeds tevreden met de seroquel, alleen ken ik die nieuwere middelen niet. misschien moet ik ook maar eens wat research gaan doen.

@ MeejheeM,

Je kan dus wel gewoon tijdens het afbouwen van de ene antipsychotica, opbouwen met de andere?
Ik kreeg hier maar zeer weinig informatie over gevonden. De informatie die ik gevonden had gaf aan dat je van elke antipsychotica helemaal clean moet zijn , voordat je met de andere begint. Of heb jij je hart laten monitoren tijdens die switch?

 

[MeejheM]

Ik heb mijn hart niet laten monitoren. ik gebruikte zo'n 2 jaar risperidon.

om over te stappen heeft mijn arts toen uitgerekend hoeveel quetiapine gelijk stond aan mijn dosering risperidon. ik ben toen begonnen met risperidon afbouwen naar 0 in twee weken, en tegelijkertijd opbouwen van een vergelijkbare dosering quetiapine. na 2 weken gebruikte ik dus geen risperidon meer en enkel quetiapine.

ik gebruikte een vrij lage dosis antipsychotica als prikkelremmer. geen normale of zware dosis, en geen psychotische klachten gehad.

ik ben geen arts en het is ongeveer 10 jaar geleden. ik kan me geen echte details herinneren. volgens mij had ik geen bijwerkingen, en ben ik na 1 week en na de volgende nog bij de psychiater langs geweest. volgens mij ging ik in die tijd toch al elke week.

de reden was dat ik een week van huis was zonder mijn medicatie mee te nemen, en dat ik toen van een vriendin seroquel(quetiapine) gebruikte, omdat we dachten dat het wel hetzelfde was, maar de quetiapine mij veel beter beviel.

mijn arts vond het geen slim verhaal, maar was best bereid mijn recept te switchen.

 

[MeejheM]

Even toevoegen:

Dit soort dingen kun je zelf uitzoeken, maar als je zelf geen recepten kan schrijven kun je ze net zo goed, of beter nog, bij je behandelend arts neerleggen. daar moet je toch langs, en die heeft meer ervaring hopelijk dan wat informatie van internet.

Ook is het belangrijk dat je arts je gewoon face to face ziet, en in kan schatten hoe het met je gaat.

Als dat nog steeds je huisarts is raad ik je aan om je te laten doorverwijzen naar een psychiater.

 

[gandwarf777]

Aripiprazol en Lurasidone zijn nieuwe atypische antipsychotica. Ze werken minder sederend, hebben minder effect op je prolactin level en ze hebben een positievere werking op je stemming. Ze zijn echter wel een stuk of 2.50 euro per pil

 

[Jixx]

Even toevoegen:

Dit soort dingen kun je zelf uitzoeken, maar als je zelf geen recepten kan schrijven kun je ze net zo goed, of beter nog, bij je behandelend arts neerleggen. daar moet je toch langs, en die heeft meer ervaring hopelijk dan wat informatie van internet.

Ook is het belangrijk dat je arts je gewoon face to face ziet, en in kan schatten hoe het met je gaat.

Als dat nog steeds je huisarts is raad ik je aan om je te laten doorverwijzen naar een psychiater.

Daar houdt mijn huisarts mij dus in tegen om het feit dat ik cannabis rook.
Inmiddels zijn we wel een andere weg ingeslagen, door een orthopedagoge in te schakelen.

Wat nog steeds heel bizar is , is dat ik na mijn val gedeeltelijk van mijn klachten af ben. (en ik ben echt niet op mijn hoofd gevallen) Alleen mijn voet flink gekneusd. Wat er daarna precies is gebeurd, waardoor de andere klachten naar de achtergrond zijn gegaan of deels verdwenen zijn is echt een raadsel en behoorlijk mysterieus? Ik heb echt een tijdje lekker in mijn vel gezeten na de val, en ik voelde me min of meer gewoon weer de oude mijzelf (zoals ik was) Risperidon lijkt ook ineens minder te vloeken met cannabis dan ik steeds dacht. Wat ik hier denk uit geleerd te hebben is dat mijn klachten grotendeels toch geestelijk van aard zijn, terwijl ik lichamelijk steeds van alles voelde.

Misschien is dit echt een domme vraag? Maar kan het zijn dat als je flink pijn gedaan hebt, dat er dan bepaalde stofjes vrij komen, of meer worden aangemaakt dan anders, waardoor er verandering in de hersenen plaats kan vinden?

 

[Vlindertje91]

Dat kan zeker! Als je je flink pijn doet maakt je lijf namelijk allemaal pijnstillers aan (allemaal verschillende soorten endorfinen), daar kun je je ontzettend fijn van gaan voelen. Dus als jij je enkel flink gekneusd hebt ofzo dan kan het zeker zo zijn dat je je een paar dagen lang veel vrolijker dan normaal hebt gevoeld.

Die endorfinen zijn precies ook de redenen dat sommige mensen zich laten vastbinden, of zich blauw laten meppen. Alleen dan heet het BDSM en het fijne gevoel heet dan "spacen" (en daar zijn dan weer varianten van als subspace, masospace, ropespace etc, want een andere activiteit zorgt ook voor n net ander gevoel).

Het klopt dus ook dat dat gevoel weer weg ging. Want als je voet geneest is er minder pijnstilling nodig. Dus krijg je ook minder 'bijeffecten' van je lichaamseigen pijnstillers.

 

[Jixx]

Dat kan zeker! Als je je flink pijn doet maakt je lijf namelijk allemaal pijnstillers aan (allemaal verschillende soorten endorfinen), daar kun je je ontzettend fijn van gaan voelen. Dus als jij je enkel flink gekneusd hebt ofzo dan kan het zeker zo zijn dat je je een paar dagen lang veel vrolijker dan normaal hebt gevoeld.

Die endorfinen zijn precies ook de redenen dat sommige mensen zich laten vastbinden, of zich blauw laten meppen. Alleen dan heet het BDSM en het fijne gevoel heet dan "spacen" (en daar zijn dan weer varianten van als subspace, masospace, ropespace etc, want een andere activiteit zorgt ook voor n net ander gevoel).

Het klopt dus ook dat dat gevoel weer weg ging. Want als je voet geneest is er minder pijnstilling nodig. Dus krijg je ook minder 'bijeffecten' van je lichaamseigen pijnstillers.

Dankzij jouw reactie ben ik me toch eens wat meer gaan verdiepen in endorfine. En wat blijkt?

Endorfine speelt een belangrijke rol in de hersenhormonen. Endorfine brengt de de volgende hersenhormonen in balans: Serotonine, Dopamine, Oxytocine, GABA en Acetylcholine.
Daarnaast is endorfine het snelst werkende anti stress hormoon, en speelt het een rol in een hele hoop meer belangrijke processen in het lichaam. Voor diegene die daar eens interesse in hebben kunnen de functies van endorfine op deze pagina lezen: http://www.centrumintegralegeneeskunde. ... ndorfines/

Daarnaast vraag ik me wel af of er verschil zit in onverwachtse pijn, of pijn waar je op voorbereid bent?

LowDosisNaltrexon proberen of sporten , of toch maar sm?

 

[MeejheM]

volgens mij kun je beter een tijdje gaan rennen of iets sportiefs. niet alles hoeft uit een strip tabletten te komen.

 

[Jixx]

volgens mij kun je beter een tijdje gaan rennen of iets sportiefs. niet alles hoeft uit een strip tabletten te komen.

Dat laatste zinnetje moet je ook met een korrel zout nemen. Ik ga hier nog geen definitieve uitspraak over doen. Ik weet namelijk ook nog niet in hoeverre zoiets gunstig is voor mijn klachten. Ik weet dat sporten sowieso gezond is, maar ik ben helaas niet sportief aangelegd. (mss met een lijntje pep) Komt niet uit een strip. :P

 

[Fool]

Met een lijntje pep kun je beter niet gaan sporten.

 

[Jixx]

Met een lijntje pep kun je beter niet gaan sporten.

Maar binnen de Hardcore scene werd/wordt dit toch ook gebruikt om intensief te hakkuh?

Dat hartslag probeert het aantal dreunen per minuut op te volgen, en dat gaat niet.
Ach maaaaaan!

 

[Fool]

Juistem, maar je bereikt het ongekeerde effect dat je met sporten voor elkaar probeert te krijgen. Je sloopt je lichaam nog meer, ipv dat je iets aan het onbouwen bent.

 

[gandwarf777]

Endorfinen zijn ook de reden dat sommige mensen zichzelf snijden.


Je kan ook een vriendin gaan zoeken(als je die niet al hebt). Die geven ook dopamine, serotonine, endorfine etc :P

 

[MeejheM]

nu krijg ik rare beelden in m hoofd, een stelletje met een soort navelstreng tussen hun hoofden verbonden, en een vrouw die al knielend een klein doosje openklapt waar je een ring in zou verwachten, maar dan met serotonine in een klein flesje.

 

[Jixx]

Endorfinen zijn ook de reden dat sommige mensen zichzelf snijden.


Je kan ook een vriendin gaan zoeken(als je die niet al hebt). Die geven ook dopamine, serotonine, endorfine etc :P

Tijdens een potje vrijen komen er inderdaad endorfine's vrij.
Maar inmiddels hebben ze ook ontdekt dat het knuffelhormoon oxytocine een duistere kant heeft.
Het zorgt voor angstherinneringen in stress situaties of zoiets, waardoor we na een stress situatie nog heel lang angstig kunnen blijven.

 

[Jixx]

nu krijg ik rare beelden in m hoofd, een stelletje met een soort navelstreng tussen hun hoofden verbonden, en een vrouw die al knielend een klein doosje openklapt waar je een ring in zou verwachten, maar dan met serotonine in een klein flesje.

 

[Vlindertje91]

Daarnaast vraag ik me wel af of er verschil zit in onverwachtse pijn, of pijn waar je op voorbereid bent?

LowDosisNaltrexon proberen of sporten , of toch maar sm?

Volgens mij maakt het niet uit of de pijn onverwachts is of dat je er op voorbereid bent.

Zelf zou ik voor de optie sporten gaan trouwens. Let wel op dat je flink moet doorzetten. Als je al 10 jaar niet meer gesport hebt, duurt het ws 2 maanden (met 3x per week sporten) voordat die sporthigh de overhand krijgt op het gvd-wat-ben-ik-kapot-moe-gevoel. Maar als je daardoorheen bent kun je het met 1x in de week makkelijk bijhouden.

Maar serieus, ga echt voor de sportoplossing. Sporten helpt mij ook serieus om mijn ADHD onder bedwang te houden en minder snel overprikkeld te zijn. Als je risperidon tegen ASS gebruikt zou dat een zelfde soort effect kunnen hebben.

 

[Jixx]

Daarnaast vraag ik me wel af of er verschil zit in onverwachtse pijn, of pijn waar je op voorbereid bent?

LowDosisNaltrexon proberen of sporten , of toch maar sm?

Volgens mij maakt het niet uit of de pijn onverwachts is of dat je er op voorbereid bent.

Zelf zou ik voor de optie sporten gaan trouwens. Let wel op dat je flink moet doorzetten. Als je al 10 jaar niet meer gesport hebt, duurt het ws 2 maanden (met 3x per week sporten) voordat die sporthigh de overhand krijgt op het gvd-wat-ben-ik-kapot-moe-gevoel. Maar als je daardoorheen bent kun je het met 1x in de week makkelijk bijhouden.

Maar serieus, ga echt voor de sportoplossing. Sporten helpt mij ook serieus om mijn ADHD onder bedwang te houden en minder snel overprikkeld te zijn. Als je risperidon tegen ASS gebruikt zou dat een zelfde soort effect kunnen hebben.

Ik gebruik risperidon niet voor het autismespectrum. Er zullen wellicht wat autistische trekjes in mij zitten, dat herken ik.

De huisarts heeft het mij als spierverslapper voorgeschreven. Het ergste van dat spul is ook nog dat het juist meer dingen uit het autismespectrum triggert, aangezien het de werking van cannabis deels opheft, wat nou juist ervoor zorgde dat ik nauwelijks autisme in mij had.

 

[MeejheM]

Ik snap niet dat je zo'n aandeel van je zelfbeeld toeschrijft aan cannabis danwel antipsychotica.

Als je echt denkt dat je beter functioneerd als je constant blowt, of ervaart dat blowen niet meer werkt omdat je antipsychotica inneemt moet je toch eens voor een spiegel gaan staan.

zo'n enorme invloed hebben drugs en medicijnen meestal niet dat je persoonlijkheid eraan zal lijden. tenzij je zelf meer toeschrijft aan die middelen, of dat je echt zware doseringen gebruikt.

ben je inmiddels al gestopt met je risperidon?

 

[Jixx]

Ik hoop niet dat je nu loopt te beweren dat drugs en medicatie of een combinatie van beidde je persoonlijkheid/gedrag niet kunnen beinvloeden? Lees eens op askapatient.com of mijnmedicijn.nl over risperidon en wat dat kan doen met mensen.

Nee, ik ben nog niet van de risperidon af.

 

[MeejheM]

mijn ervaring is dat het vooral je persoonlijkheid kan versterken, zowel positief als negatief. je blijft dezelfde persoon ook zonder drugs en of medicatie.

waarom ben je nog niet met je risperidon gestopt eigenlijk?

 

[Jixx]

mijn ervaring is dat het vooral je persoonlijkheid kan versterken, zowel positief als negatief. je blijft dezelfde persoon ook zonder drugs en of medicatie.

waarom ben je nog niet met je risperidon gestopt eigenlijk?

Iemands identiteit en persoonlijkheid is een verhaal, met een begin en een eind, en met vele vertakkingen ertussenin.

Versterken is toch ook beinvloeden?

Afbouwangst is de reden waarom ik nog niet gestopt ben. Drie keer een stoppoging gedaan onder begeleiding van de huisarts, maar ik kan niet tegen de onthoudingsverschijnselen. Zelfs niet bij 0,25 mg doseringen omlaag.

 

[Marshmallow]

Ik gebruikte eerst risperidon, maar daar werd ik echt een zombie van. Ik voelde totaal geen emoties meer. Ook had ik weinig energie. Verder was mijn motoriek verstoord en had ik nog wat andere klachten. Ik ben nu overgestapt op Abilify en dit bevalt prima. Ik slik nu sowieso een lagere dosering, dus dat scheelt ook weer. Ik heb nu meer energie en ben minder emotieloos.

 

[Jixx]

Risperidon vlakt bij mij geen emoties af. Het versterkt negatieve prikkelingen (althans , ik ervaar emoties zoals: agressie, boosheid, verdriet als negatieve prikkelingen) Lachen ervaar ik als iets positiefs. De rest heb ik op de een of andere manier nooit echt leren te accepteren. Altijd maar onderdrukken met cannabis. Ik voel me te nuchter zonder cannabis, en ik wil graag ontsnappen aan de realiteit. Wat je dan 17 jaar onderdrukt hebt, komt door een of ander medicijn ineens naar boven omdat het de werking van cannabis naar mijn mening veranderd. Vroeg of laat was het misschien toch een keer naar boven gekomen. Maar ik vergeet er vaak bij te vermelden dat het ziektebeeld van mijn zus ook enorme impact op mij heeft gehad, en nog steeds heeft. En dat niet alles te verwijten is aan risperidon. De persoon hoe ik me nu voel heeft met veel verschillende factoren te maken die complex in elkaar zitten.

Alhoewel ik wel van mening ben dat ik er ietwat apathisch van ben geworden.

 

[MeejheM]

Bij mij zorgde risperidon ook voor een afvlakking van de emoties, vooral de positieve vond ik natuurlijk een nadeel.

zo kon ik geniale comedy/cabarettiers kijken zonder ook maar een spier in mn gezicht te spannen/ontspannen. en dat terwijl ik het er naar mijn zin had. via vreemde weg heb ik nu seroquel/quetiapine voorgeschreven (sinds 10 jaar ofzo) en toon ik in elk geval innerlijk, maar ook uiterlijk wat meer emoties. ik kan me de laatste keer nog herrinneren dat ik echt buikpijn van het lachen had. dat was met risperdal/risperidon nooit gebeurt.

het ziektebeeld van je zus kan een negatief effect op je gemoedstoestand hebben, maar lachen, huilen en alles daartussen is ook afhankelijk van je medicatie. ik kan je van harte aanraden de risperidon in te ruilen voor iets anders. ikzelf heb nu quetiapine, wat opzich ook stokoud is, maar er zijn weer talloze nieuwe middelen waarvan de hierboven genoemde abilify er eentje is, al hoor ik daar gemengde verhalen over van mensen die er rusteloos of hyper van worden.

in elk geval ben ik van mening dat je ondertussen echt al een zorgverlener zou moeten hebben waar je vertrouwen in hebt, en wat verder zou zijn met kappen met risperidon, of het inwisselen voor een ander middel.

in de nederlandse zorg moet je echt hard en duidelijk klagen als je verandering wilt.

 

[Jixx]

Zo een switch zou ik aan de ene kant wel heel graag willen. Maar dan zonder afbouwen. En zelfs dan denk ik nog dat ik mij er behoorlijk angstig door ga voelen, vanwege de keren daarvoor. Maar dat direct switchen laat niet elke antipsychotica toe. Nou weet ik van mijzelf dat mijn hart gezond is. Maar er gaan verhalen rond dat het risicovol voor je rikketik kan zijn?

 

[MeejheM]

toen ik lang geleden overstapte van risperidon op quetiapine ging dat best makkelijk. in dezelfde twee weken de eerste afbouwen en tegelijk de 2e opbouwen na een vergelijking volgens een medicijnkompas(boekje in elk geval). omdat deze middelen zo lang aanwezig blijven in je bloed zou het niet zo'n probleem moeten zijn. De angst dat je je angstig gaat voelen of iets aan je rikketik krijgt zijn ongegrond.

moderne antipsychotica zijn wel slecht voor je hart, maar dat is meer iets wat in de loop van jarenlang gebruik voorkomt. tevens verhogen ze het risico op leveraandoeningen en diabetes.

welkom bij de club.

 

[Jixx]

Daar moet ik helaas aan toevoegen dat mijn leverwaarde al niet in orde is, terwijl ik maar zelden drink, en dat mijn cholesterol veel te hoog is. Ik weet nog goed dat het mij werd voorgeschreven door de dokter als spierverslapper, met alleen een versuffende bijwerking. Niet dus!

 

[MeejheM]

Afbouwen, stoppen of switchen dan...

Met antipsychotica heb je verhoogd risico op dat soort aandoengingen, geen absoluut risico. als je gezond leeft en eet hoef je geen klachten op te lopen. de exacte manier waarop je meer risico op juist die ziekten heb is mij ook onduidelijk, maar dat het risico aanwezig is bewijst het jaarlijkse "anti-psychotica-protocol" wel waardoor je automatisch elk jaar opgeroepen word bloed af te staan(leverwaarden, cholesterol en diabetes), jezelf moet laten meten, wegen en een hartfilmpje laat maken.(BMI en hart/vaatziektes).

maar je zal echt met je arts of een andere moeten gaan praten als je van die risperidon af wilt. afbouwen is heel goed mogelijk, als je toch anti-psychotica nodig denkt te hebben zijn er veel modernere middelen met minder bijwerkingen.

als je echt alleen spierspasmes of kramp hebt zou ik me persoonlijk nog verder laten onderzoeken, en in elk geval stoppen met medicatie die je niet nodig hebt. er zijn genoeg pillen tegen spierspasmes te krijgen.

 

[Jixx]

Meer spierkrampen. Het hard worden van bepaalde spieren, alsof ze heel gespannen staan.
Ik heb daarvoor wat spierverslappers mogen gebruiken zoals baclofen, en alprazolam werkt ook enigszins spierverslappend. Toch hebben beidde middelen weinig effect op de soort klacht die ik heb. Mijn spieren blijven toch verkrampen, met of zonder spierverslappers. Gelukkig is de mate waarin het voorkomt een stuk afgenomen de laatste jaren. Inmiddels ben ik er ook een beetje aan gewend geraakt, dat ik daar nou eenmaal last van heb. Zolang het maar niet de overhand krijgt,valt er aardig mee te leven.

Mijn vorige huisarts was ervan overtuigt dat ze mij lang en breed konden onderzoeken, maar dat ze de oorzaak toch niet gevonden kregen. Want volgens hem was de oorzaak al gevonden door hem zelf. Namelijk zou het door de wiet komen. Wel nu, ik ben het drievoud gaan gebruiken van cannabis vergeleken met 3-4 jaar geleden. De spierkrampen en mede ook de lage rugpijn zijn de laatste jaren afgenomen. Dit maakt dus totaal geen logica bij mij, waardoor ik mijn vorige huisarts nog steeds niet serieus kan nemen.

Ik ben een paar weken geleden door de standaard medische molen heen gehaald. Dus alle belangrijke organen zijn onderzocht, bloedwaardes gemeten etc. Leverwaarde was wat afwijkend, maar daar hoefde ik mij nog geen zorgen over te maken. Over 3-4 weken moet ik op hercontrole. Verders ziet alles er prima uit. Verder onderzoeken vond de huisarts niet nodig. Hij vermoed dat veel geestelijk zit. En dat over het hyperventileren laten onderzoeken: Op internet staan verschillende methodes, maar hier bestaan volgens mijn huisarts geen indicaties voor. Valt dus buiten de verzekering, en moet geheel op eigen kosten. Hij raadde mij aan om de dosis van de antidepressiva te verhogen, waarop ik akkoord ben gegaan.

Ik merk dat de alprazolam behoefte nu wat begint af te nemen.

Antipsychotica ben ik van mening dat het officieel niet in mij thuis hoort. Ik heb nooit geen psychoses,schizofrenie gehad. Voor bijna alle andere doelen waarvoor het middel gebruikt wordt ben ik geen voorstander van. Ik gebruik het nu puur als onderhoudsdosering omdat onthoudingsverschijnselen te heftig waren.

 

[MeejheM]

de onthoudig van langzaam afbouwen met risperidon is niks vergeleken bij hart- en vaatziekten, diabetes, levercirrose en andere klachten gerelateerd aan antipsychotica denk ik.

het lijkt mij wijs om echt te gaan kappen met dat spul als je geen psychische klachten hebt. diazepam lijkt me een beter middel tegen spierkrampen maar is een stuk moeilijker om mee te stoppen als risperidon/quetiapine etc.

wat is eigenlijk precies je diagnose die je van de huisarts toen gekregen hebt?

 

[Jixx]

De diagnose? Teveel cannabis gebruik.

Ik heb waarschijnlijk wel psychische klachten, maar dat heeft niks te maken met psychoses/schizofrenie.

 

[MeejheM]

volgens mij zijn er een hoop huisartsen die vooral de oudere paardenmiddelen, mede door de bijwerkingen die ze zelf gezien hebben, bij ptss, ass en borderline ook nog wel eens voorschrijven.

nogmaals, als je er niet blij mee bent regel je een ander middel, of een andere arts. stoppen met risperidon en overstappen op iets nieuws is voor iedereen te doen, alleen hebben vooral psychiaters veel ervaring met die nieuwere middelen.

als jij wil stoppen kun je dat zelf doen, maar ook eens praten met een andere arts of specialist is heel normaal als je ontevreden bent met je behandeling. het enige wat je moet doen is zelf gaan bellen/regelen.

 

[Jixx]

Even ter correctie. Ik was al overgestapt naar een andere huisarts. Bij deze huisarts zit ik nu nog steeds. Met hem heb ik ook besproken om de risperidon af te bouwen van 4 mg per dag naar niks.
Zijn advies was 1 mg per 2 weken af te bouwen. Dit ging op zich redelijk totdat ik op niks meer zat. De dag daarna kreeg ik het restless leg syndroom, een zware paniekaanval, en daarbovenop ben ik heel angstig,onrustig en depressief geworden. Ik heb dit over me heen laten gaan, omdat ik dacht dat het bij de ontwenning hoorde. Tevens kon ik die periode blowen wat ik wilde, maar de werking was volledig gedempt, niet meer merkbaar. 8 weken verder was er nog niks verbeterd, en ik zat inmiddels al 6 -7 weken aan de antidepressiva en alprazolam. Alprazolam had weinig nut in lage doseringen. Daarna heb ik deze huisarts opgebeld om te vragen of ik weer kon starten met een lage dosis (2 mg) risperidon, waarop hij akkoord is gegaan. Na 2 dagen begon de wiet weer te werken, en kwam ik langzaam uit mijn depressie. De rest is gebleven. Tevens leek het alsof ik in een soort ontwenningspsychose terecht was gekomen na het afbouwen. Een ontwenningspsychose kan iedereen krijgen van antipsychotica, ook mensen die nooit eerder een psychose hebben gehad, en het voor een andere reden hebben voorgeschreven gekregen.

https://psychoseanders.wordpress.com/20 ... medicatie/

Maar ook deze huisarts speelt net zoals mijn vorige huisarts liever zelf psychiater zolang ik cannabis gebruik.