Kipcorn
Belezen gebruiker
De avond die ik ga beschrijven is al een tijd geleden.
Wie? Ik, R(man), M(vrouw), J(man), N(man, sitter).
Wat? Truffels - Dolphins Delight .
Waar? Bij R thuis, groot huis + enorme "chill schuur".
Om te beginnen heb ik weinig ervaring met truffels. Die keren dat ik truffels gebruikt heb, vond ik het nogal heftig. Soms duurt het mij ietwat lang en ben ik er na een tijd wel klaar mee. Ik voel me wel heel vaag, maar ook relaxed en ik geniet ervan dat ik wat in de war ben.
Maargoed,
1800
We liepen al een tijdje met het idee truffels te gebruiken bij R thuis. Zijn ouders waren nu 4 weken op vakantie dus prima! We hebben daar alle ruimte en rust, huis ligt namelijk nogal afgelegen. Het was hoogzomer,, dus als eerst zaten we even heerlijk in de tuin. Daar hebben we tussen 1800 en 1830 rustig de truffels tot ons genomen. Vies goedje, kreeg het met wat moeite weg, maar uiteindelijk m'n portie op.
2000
Het kwam allemaal wat moelijk op gang. R en M moesten allebei een beetje overgeven. Maar iedereen begon al langzaam wat te merken. In het begin moest ik vooral om flauwe dingen lachen. We waren bijvoorbeeld "Benidorm Bastards" aan het kijken. Een dom programma over bejaarden die hun tijd in Benidorm doorbrengen, ik geloof ook dat ze pranks uithaalden. Normaal vond ik dit niet zoveel aan, maar nu werd het een stuk grappiger.
Tijdsbesef gone
Even later ging het allemaal wat sneller. Ik begin zowel visueel als auditief sterk effecten te merken. We liggen allemaal in een duik om de televisie. Supergrappig. Op een gegeven moment besluit M dat ze "The Sims" wil spelen op de computer. Ze daagde ons uit allemaal een Sims karakter en een bijbehorend huisje te maken. Dit was echt één van de moeilijkste opdrachten die iemand mij ooit had gegeven. Ik heb met moeite mijn karakter een naam gegeven en toen vond ik het wel goed. Te moeilijk, met een muis werken, moeilijk, toetsenbord, moeilijk, de hele Sims interface, één grote grap.
Enfin. Vanuit de computer liep ik naar de biljarttafel. Samen met J wilde ik een potje biljarten maar ook dit was niet te doen. Spanningsboog was compleet weg. N (sitter) was nuchter en probeerde ons de regels van biljarten uit te leggen. Iets met 3 wanden ofzo? Gekkenhuis.
Hierna ben ik even terug naar de woonkamer gelopen en heb ik even in mijn eentje gechillt. Dat was wel even fijn. Merkte dat de rust daar een enorme invloed had op mijn gedachten. Er was daar totaal geen geluid, ik kon mezelf bijna horen denken. Super relaxt. Had echt het gevoel dat ik het e.e.a. voor mezelf op een rijtje had gezet in m'n gedachten. Hoewel logisch nadenken soms niet helemaal lekker ging. Wat ik niet echt kon loslaten is dat ik geen tijdsbesef had. Ik bleef maar vragen aan N hoelaat het was. Dit kwam denk ik ook omdat ik de volgende dag om 1030 uur moest werken. Was een beetje bang dat ik te laat zou komen, of dat ik al moest beginnen met werken.
Ik lag nog steeds lekker rustig in de woonkamer. Heerlijk op een grote bank. Besloot nog een aflevering Benidorm Bastards te kijken. Dit was zo ontzettend raar. Ik kon echt niks uit het tv beeld halen. Ik zag alleen bewegende vlakken. Ook kon ik niet horen wat ze zeiden. Ik hoorde alleen ''bla bleh bloeh bla bla bla blie" (Eigenlijk net zoals de karakters in The Sims praten). Snapte er echt helemaal niets van.
TV weer uitgezet en weer even lekker in alle rust gechillt. Op een gegeven moment raakte ik een klein beetje in paniek door het tijdsbesef. Ik keek wel naar de klok maar kon echt HELEMAAL niets met de wijzers, haha. Door die paniek had ik ook het idee dat mijn vrienden (Die nog in de schuur aan het chillen waren) voor de ramen stonden. Eventjes werd het wat heftig. Maar al gauw kwam iedereen binnen en daardoor werd ik wat gerust gesteld.
R had destijds een hondje. Een kleine, oude Jack Russel. Hondje had nog weinig voer in zijn bak dus ik vroeg aan R of ik hem eten mocht geven. "Ja hoor, eten staat in de kast", zei R. De zak hondenvoer had ik zo gevonden. Echter de opening van de zak was wat moeilijker. Ik hield de zak per ongeluk op zijn kop en ja hooor; 3 kilo hondenvoer over de grond heen. Lekker, iedereen kwam niet meer bij van het lachen. Alles netjes opgeruimd wat prima ging en het voederbakje netjes gevuld.
Vanaf hier begonnen de effecten sterk af te nemen. Tijdsbesef was weer terug, dus ik was ook weer terug. Rond een uurtje of 130 ben ik rustig naar huis gegaan en lekker in m'n bed gaan liggen. Heerlijk geslapen, volgende dag zonder moeite uit bed en netjes op tijd op m'n werk gekomen.
Conclusie
Het was weliswaar een heerlijke trip, ik heb gelachen en genoten. Toch hou ik altijd een duister randje bij truffels. Het moment dat er lichte paniek ontstond was niet heel relaxt. Ook heb ik de effecten als nogal heftig ervaren.
Wie? Ik, R(man), M(vrouw), J(man), N(man, sitter).
Wat? Truffels - Dolphins Delight .
Waar? Bij R thuis, groot huis + enorme "chill schuur".
Om te beginnen heb ik weinig ervaring met truffels. Die keren dat ik truffels gebruikt heb, vond ik het nogal heftig. Soms duurt het mij ietwat lang en ben ik er na een tijd wel klaar mee. Ik voel me wel heel vaag, maar ook relaxed en ik geniet ervan dat ik wat in de war ben.
Maargoed,
1800
We liepen al een tijdje met het idee truffels te gebruiken bij R thuis. Zijn ouders waren nu 4 weken op vakantie dus prima! We hebben daar alle ruimte en rust, huis ligt namelijk nogal afgelegen. Het was hoogzomer,, dus als eerst zaten we even heerlijk in de tuin. Daar hebben we tussen 1800 en 1830 rustig de truffels tot ons genomen. Vies goedje, kreeg het met wat moeite weg, maar uiteindelijk m'n portie op.
2000
Het kwam allemaal wat moelijk op gang. R en M moesten allebei een beetje overgeven. Maar iedereen begon al langzaam wat te merken. In het begin moest ik vooral om flauwe dingen lachen. We waren bijvoorbeeld "Benidorm Bastards" aan het kijken. Een dom programma over bejaarden die hun tijd in Benidorm doorbrengen, ik geloof ook dat ze pranks uithaalden. Normaal vond ik dit niet zoveel aan, maar nu werd het een stuk grappiger.
Tijdsbesef gone
Even later ging het allemaal wat sneller. Ik begin zowel visueel als auditief sterk effecten te merken. We liggen allemaal in een duik om de televisie. Supergrappig. Op een gegeven moment besluit M dat ze "The Sims" wil spelen op de computer. Ze daagde ons uit allemaal een Sims karakter en een bijbehorend huisje te maken. Dit was echt één van de moeilijkste opdrachten die iemand mij ooit had gegeven. Ik heb met moeite mijn karakter een naam gegeven en toen vond ik het wel goed. Te moeilijk, met een muis werken, moeilijk, toetsenbord, moeilijk, de hele Sims interface, één grote grap.
Enfin. Vanuit de computer liep ik naar de biljarttafel. Samen met J wilde ik een potje biljarten maar ook dit was niet te doen. Spanningsboog was compleet weg. N (sitter) was nuchter en probeerde ons de regels van biljarten uit te leggen. Iets met 3 wanden ofzo? Gekkenhuis.
Hierna ben ik even terug naar de woonkamer gelopen en heb ik even in mijn eentje gechillt. Dat was wel even fijn. Merkte dat de rust daar een enorme invloed had op mijn gedachten. Er was daar totaal geen geluid, ik kon mezelf bijna horen denken. Super relaxt. Had echt het gevoel dat ik het e.e.a. voor mezelf op een rijtje had gezet in m'n gedachten. Hoewel logisch nadenken soms niet helemaal lekker ging. Wat ik niet echt kon loslaten is dat ik geen tijdsbesef had. Ik bleef maar vragen aan N hoelaat het was. Dit kwam denk ik ook omdat ik de volgende dag om 1030 uur moest werken. Was een beetje bang dat ik te laat zou komen, of dat ik al moest beginnen met werken.
Ik lag nog steeds lekker rustig in de woonkamer. Heerlijk op een grote bank. Besloot nog een aflevering Benidorm Bastards te kijken. Dit was zo ontzettend raar. Ik kon echt niks uit het tv beeld halen. Ik zag alleen bewegende vlakken. Ook kon ik niet horen wat ze zeiden. Ik hoorde alleen ''bla bleh bloeh bla bla bla blie" (Eigenlijk net zoals de karakters in The Sims praten). Snapte er echt helemaal niets van.
TV weer uitgezet en weer even lekker in alle rust gechillt. Op een gegeven moment raakte ik een klein beetje in paniek door het tijdsbesef. Ik keek wel naar de klok maar kon echt HELEMAAL niets met de wijzers, haha. Door die paniek had ik ook het idee dat mijn vrienden (Die nog in de schuur aan het chillen waren) voor de ramen stonden. Eventjes werd het wat heftig. Maar al gauw kwam iedereen binnen en daardoor werd ik wat gerust gesteld.
R had destijds een hondje. Een kleine, oude Jack Russel. Hondje had nog weinig voer in zijn bak dus ik vroeg aan R of ik hem eten mocht geven. "Ja hoor, eten staat in de kast", zei R. De zak hondenvoer had ik zo gevonden. Echter de opening van de zak was wat moeilijker. Ik hield de zak per ongeluk op zijn kop en ja hooor; 3 kilo hondenvoer over de grond heen. Lekker, iedereen kwam niet meer bij van het lachen. Alles netjes opgeruimd wat prima ging en het voederbakje netjes gevuld.
Vanaf hier begonnen de effecten sterk af te nemen. Tijdsbesef was weer terug, dus ik was ook weer terug. Rond een uurtje of 130 ben ik rustig naar huis gegaan en lekker in m'n bed gaan liggen. Heerlijk geslapen, volgende dag zonder moeite uit bed en netjes op tijd op m'n werk gekomen.
Conclusie
Het was weliswaar een heerlijke trip, ik heb gelachen en genoten. Toch hou ik altijd een duister randje bij truffels. Het moment dat er lichte paniek ontstond was niet heel relaxt. Ook heb ik de effecten als nogal heftig ervaren.
