Synchroniciteit - Deel je ervaring(en)

[Mindless]

Omdat ik synchroniciteit een fascinerend verschijnsel vind, open ik hierbij een topic over dit fenomeen. Het magische aan synchroniciteit is voor mij dat het de kracht heeft om rationeel denken stil te leggen en een wonderlijke dimensie in ons te openen. Het daagt op een heel directe manier het bestaan van 'toeval' en onze rationele interpretatie van de wereld uit. Dit topic is bedoeld voor het delen van jouw ervaring(en) met synchroniciteit en om mensen er bekend(er) mee te maken. Voor degenen die niet weten wat synchroniciteit precies inhoudt, zal ik eerst een korte beschrijving geven:

Wat is synchroniciteit?

Synchroniciteit is wanneer twee (of meer) gebeurtenissen die betekenis hebben voor jou tegelijkertijd plaatsvinden en het ene niet causaal is aan het andere. Bijvoorbeeld:

- Je denkt aan een liedje, zet de radio aan en datzelfde liedje begint exact op dat moment.

- Je denkt aan een vriend/vriendin, typt een tekst in (bijvoorbeeld) whatsapp en ziet dat diezelfde vriend/vriendin exact op datzelfde moment begint een bericht aan jou te typen.

- Jij en een ander persoon zeggen een heel specifiek iets tegelijk op hetzelfde moment.

Grappig is dat velen synchroniciteit toch vaak af doen als toeval, ook al is berekend dat dergelijke gebeurtenissen kansen zijn van 1 op een miljoen, of kleiner. Deze dingen zouden dus niet of heel sporadisch moeten gebeuren, maar de meeste mensen hebben er ervaring mee en dan niet één keer, maar vele malen in hun leven. Maar omdat ze een directe aanval zijn op ons idee van hoe dingen zouden moeten zijn en dat alles rationeel te verklaren is, is het voor velen comfortabeler om het op toeval te gooien. Ik persoonlijk geloof dat hoe bewuster men in het leven staat, dat wil zeggen: hoe minder in tijd (denken aan verleden/toekomst) en hoe meer men het hier en nu bewust beleefd, hoe meer men synchroniciteit zal gaan herkennen tot men simpelweg niet meer in toeval kan geloven.


Een paar van mijn ervaringen

Om af te trappen een paar van mijn persoonlijke ervaringen met synchroniciteit:

- Ongeveer een jaar geleden zat ik op mijn werk. Drie collega's en ik zelf waren aan het werk. De radio stond niet aan en er was al een tijd niets gezegd. Ineens beginnen twee van mijn collega's op exact hetzelfde moment hetzelfde liedje te zingen. Ik kijk op dat moment naar één van mijn collega's die me met grote ogen aankeek en zei: "what the fuck!! what the fuck!! Jij hoorde het ook hè?! what the fuck!!" We lachten er om en de ene zei: "dat is wel heeel toevallig" Yeah right...

- Dit is iets wat niet één keer is gebeurd, maar tientallen keren. Vaak wanneer ik mijn zusje besluit te appen, begint zij op exact datzelfde moment mij te appen. En het is niet dat wij zoveel appen met elkaar. Soms dagen of weken niet. Maar de keren dat we appen, gebeurd dit echt vaak, te vaak. Hetzelfde had ik een keer met mijn beste vriend toen wij een tijd lang geen contact hadden gehad en ik hem wou vragen om weer eens af te spreken. Na maanden elkaar niet gesproken te hebben, wou hij mij exact op datzelfde moment exact hetzelfde vragen.

- Het kijken naar de klok op een heel specifieke tijd. Ik kijk vaak naar een klok wanneer het 13:37 uur is. Zonet pas heb ik gelezen dat dit een teken zou zijn dat je op de goede weg bent. Er zijn meerdere van deze speciale cijfer combinaties, bijvoorbeeld 11:11. Dat gebeurd bij mij dan weer niet uitzonderlijk veel, maar bij vele mensen wel.


Nu jij!

Nu ben ik benieuwd naar jullie ervaringen met synchroniciteit! Ik weet dat velen van jullie dit ook ervaren!

 

[Roze Olifant]

Interessant topic. Al verschillen we hier wel over van mening. Ik denk dat de kans dat dit soort (i.m.o.) toevalligheden een aantal keer voorkomen juist heel groot is op een heel mensenleven, en dat ze dus voor onszelf heel speciaal aanvoelen (en meant to be lijken), maar dat eigenlijk statistisch gezien niet zijn. Ik zag ooit op tv een statisticus die sprak over rampen en het 'voorspellen' daarvan, dat vond ik wel boeiend, weet het niet meer in detail maar de strekking was: als er een ramp is gebeurd, zijn er altijd wel mensen die daar vantevoren over gedroomd hebben. Soms ook echt specifiek. Die mensen zijn dan zelf heel erg onder de indruk en worden soms zelfs als helderziend weggezet, maar volgens hem is de kans dat zo'n ramp op de hele wereldbol door een aantal mensen op voorhand gedroomd wordt ongeveer gelijk aan 1, gezien het grote aantal mensen. Toeval dus.

Anyway, ik wil je topic verder niet verzuren met mijn mening hierover want vind je visie erop boeiend en ben benieuwd wat mensen gaan posten.

Antwoord op je vraag: nu ik het dan toch over rampen had, ik droomde ooit dat er een vliegtuig in zee neergestort was. Toen ik wakker werd, was het eerste nieuws dat ik las op nu.nl: "Passagiersvliegtuig stort in zee." Toen keek ik wel even raar op. Wist even niet wat nu echt was en wat droom. Maar dat was dus echt gebeurd.

Ook je andere anekdotes zijn herkenbaar met exact hetzelfde zeggen/typen op whatsapp met vrienden en om 11:11 op de klok kijken.

 

[Psychedelibee]

Een kans van 1 op een miljoen mag dan klein lijken, maar aangezien er miljarden gebeurtenissen en beslissingen in een mensenleven plaats vinden en er ook nog eens een aantal miljard mensen op de aarde rond lopen vind ik het ook niet zo gek dat dit soort zaken wel eens voorkomen. Maargoed ik wil je topic ook niet verder verzuren.

 

[Langspeelplaat]

Ongeveer een jaar geleden zat ik op mijn werk. Drie collega's en ik zelf waren aan het werk. De radio stond niet aan en er was al een tijd niets gezegd. Ineens beginnen twee van mijn collega's op exact hetzelfde moment hetzelfde liedje te zingen. Ik kijk op dat moment naar één van mijn collega's die me met grote ogen aankeek en zei: "what the fuck!! what the fuck!! Jij hoorde het ook hè?! what the fuck!!" We lachten er om en de ene zei: "dat is wel heeel toevallig" Yeah right...

Grote kans dat dit nummer een aantal minuten daarvoor onbewust is opgevangen doordat het op de radio kwam o.i.d., waardoor zij dat nummer in hun hoofd hadden zitten. Dit gebeurt regelmatig, vind dit niet zo bijzonder te noemen.

Ik wil je verder ook niet ontmoedigen, maar voor mij geldt hiervoor wel: ''De wens is de vader van de gedachte.''

 

[Mindless]

Hehe ik had wel een paar van zulke opmerkingen verwacht.

Ik denk dat aan de ene kant (voornamelijk) rationele mensen naar logische verklaringen zullen zoeken en vinden en aan de andere kant mensen die (voornamelijk) spiritueel zijn spirituele verklaringen zullen zoeken en vinden. We zijn allemaal biased.

Voor mij is het te toevallig dat ik vrijwel elke keer dat ik mijn zusje app zij net begint mij te appen. 1 keer oké, 3 keer oké, maar tientallen keren? En dat is nog maar 1 geval van synchroniciteit die ik meemaak. Maar goed, ik ben me er ook van bewust dat ik prefereer dat er wel echt iets gebeurd dat niet te verklaren is met ons verstand. Voor mij is voornamelijk rationeel naar de wereld kijken een aangeleerd en mechanisch iets en is wonderlijk naar de wereld kijken een essentieel iets: terug naar ons innerlijke kind die verwondering nooit heeft afgeleerd. Zo zie ik in de bewegingen van een zwerm vogels/vissen het bewijs dat de zwerm als 1 wezen is, sterker nog: 1 wezen is. De rationalist echter zal altijd een verklaring zoeken en vinden: een vogel volgt de vogel links/rechts van hem.

Maar laat dit alsjeblieft geen discussie worden of synchroniciteit pure toeval is of niet. Maar post vooral je ervaringen!

 

[StimsalaBanne]

Hm..... Ik heb dat soort "dingetjes" ook wel eens, maar schaar het idd meestal wel onder toeval. Maar ik kan ook wel eens meer achter dingen zoeken, heel afhankelijk van mn bui en omstandigheden. Wel had ik tot 4 jaar terug een raar iets met de volle maan. Altijd als het volle maan was, van kinds af aan al, kon ik niet slapen en had ik "bewegingsdrang" (Spieren willen aanspannen). Zelfs een keer gehad dat op nieuws was dat die komende nacht volle maan was, en ik die nacht heerlijk geslapen had. Ik heb toen info opgezocht en toen bleek dat het nieuws er een dag naast zat. Placebo is het dus zeker niet.
Ik besef me trouwens nu pas, tijdens dat ik het wilde typen dat ik het dus al jaren niet meer gehad heb. Vreemd genoeg. Misschien overheen gegroeid ofzo. Heb er nooit een verklaring voor gevonden. Ooit wel een of andere hogere in de Wicca, zei dat het kon komen omdat ik een reïncarnatie was van een heks na de heksenverbranding. Haha. Ik ben niet zo zweverig maar vreemd was het wel. Verder geloof ik ergens wel dat je mensen op een bepaald moment in je leven tegenkomt, of juist later en dat er dingen zijn waarvan je dingen leert en dat die supposed too zijn.
Verder doe ik standaard een wens als ik 11:11 zie. Haha gewoon voor de zekerheid.

 

[Fenrir]

Een kans van 1 op een miljoen mag dan klein lijken, maar aangezien er miljarden gebeurtenissen en beslissingen in een mensenleven plaats vinden en er ook nog eens een aantal miljard mensen op de aarde rond lopen vind ik het ook niet zo gek dat dit soort zaken wel eens voorkomen. Maargoed ik wil je topic ook niet verder verzuren.

Precies wat ik wilde zeggen

... Het kijken naar de klok op een heel specifieke tijd. Ik kijk vaak naar een klok wanneer het 13:37 uur is. Zonet pas heb ik gelezen dat dit een teken zou zijn dat je op de goede weg bent. Er zijn meerdere van deze speciale cijfer combinaties, bijvoorbeeld 11:11. Dat gebeurd bij mij dan weer niet uitzonderlijk veel, maar bij vele mensen wel.

Dit overkomt mij inderdaad heel vaak, maar het is goed te verklaren: ik kijk honderden keren per dag op mijn smartphone, natuurlijk dat ik het dan opmerk wanneer er één van sie keren een significant getal op mijn scherm staat. De andere honderden keren vergeet je weer.

Wat mij altijd opvalt:
- Symmetrische getallen (00:00, 01:10, 02:20, 03:30, 04:40, 05:50, 10:01, 11:11, 12:21, 13:31, 14:41, 15:51, 20:02, 21:12, 22:22 en 23:32)
- 13:37 (LEET)
- 16:20 (four twenty)
- 15:20 (de laatste bel, ook al zit ik al lang niet meer op school)
- 13:49 (1349 is een band)
En 01:23 en 12:34 zijn ook leuk.

 

[Mindless]

Ik heb weinig verstand van kansberekening, maar wat als iets gebeurd met een kans van 1 op een miljoen en dan weer en weer en weer in korte tijd? Zijn de kansen op een paar opeenvolgende van zulke in de eerste plaats al zeer onwaarschijnlijke gebeurtenissen niet al heel gauw praktisch onmogelijk? Zelfs een hardcore rationalist moet toch érgens een punt hebben waarbij hij/zij begint te twijfelen aan toeval.

Qua op de klok kijken: Ik weet niet, ik kijk niet elke 5 minuten op de klok. Vaak kijk ik na de lunch de eerste keer 's middags op de klok, om 13:37. Ik ben het wel met je eens hoor, dat we onze informatie filteren. De voor ons niet relevante dingen negeren we.


Trouwens nog iets wat ik denk dat nauw verbonden is met synchroniciteit:

Wanneer tijdens psychedelische ervaringen gelijktijdig met gedachten tijd verdwijnt in eeuwigheid, neemt synchroniciteit enorm toe. Van de meer willekeurige gebeurtenissen in tijd, naar meer en meer orde en betekenis in eeuwigheid. Bijvoorbeeld de patronen waarin vogels vliegen (wat ik in reports heb beschreven). Ik heb hier nog veel over nagedacht. Eerst dacht ik dat ik in mijn normale staat (als persoon in tijd) gewoon niet genoeg aandacht gaf aan de patronen van vogels en dus simpelweg het al aanwezige patroon niet zag. Maar wat als de patronen normaal niet een dergelijke orde hebben, maar pas wanneer de observator zich beweegt van tijd naar eeuwigheid? Met andere woorden: dat wat gezien wordt (het geobserveerde), is direct afhankelijk van dat wat ziet (de observator) en veranderd dus zijn vorm in real time met de staat van bewustzijn van de observator. Bij het ontwaken naar het tijdloze (gedachteloze) bewustzijn, verandert de aard van dingen van willekeur naar orde/synchroniciteit.

Wat momenten van synchroniciteit dan zijn, zijn kleine openingen in tijd naar het tijdloze eeuwige bewustzijn, waar alles een en al orde/synchroniciteit is. Van het aardse naar het wonderlijke. Tenminste, zo geloof ik dat het is op dit moment.

 

[KropSla]

Hoewel ik het idee van synchroniciteit wel interessant vindt, wijt ik het toch ook een deel aan kansrekening (niet per se hetzelfde als toeval, maar juist: logica). Ik had een vriendin die ook altijd 11:11 op de klok keek en dan dat altijd uitriep: wow, weer 11:11, hoe kan dat toch? Ik heb een tijd bij haar ingewoond en ze keek echter praktisch non-stop vanuit haar ooghoeken naar de klok, of had telkens haar telefoon voor smsjes en andere dingen erbij. Dan was dan tientallen keren per dag, en natuurlijk is er dan logischerwijs de kans dat 11:11 daar ook tussen zit. Maar ook 09:07, 09:24, 09:36, etc. Al die keren lichtte ze alleen niet uit, die gingen aan haar voorbij. Zo werkt dat denk ik bij veel dingen. Eigenlijk wat Fenrir en Psychedelibee ook zeggen. Daarnaast weet ik niet of de kans daadwerkelijk 1 op een miljoen is, ik ben benieuwd waar dat getal vandaan komt?

Wanneer tijdens psychedelische ervaringen gelijktijdig met gedachten tijd verdwijnt in eeuwigheid, neemt synchroniciteit enorm toe.

Hier ben ik dan wel weer geïnteresseerd in, want nu je het zegt: dit heb ik tijdens mijn laatste psychedelische ervaring wel zo ervaren, terugblikkend erop. Grappig..

 

[Mindless]

Ja, ik ben het daar ook mee eens hoor. Dat veel mensen dan 11:11 wíllen zien en vaak naar de klok kijken. Maar dat valt te verwachten van de mens. Los van dat gegeven is de vraag: wat met de keren wanneer mensen niet proberen synchroniciteit te zien, maar het wel zien.

De 1 op een miljoen is maar een voorbeeld, dat heb ik ook maar ergens gelezen. Het punt is: de kansen zijn klein. Zeker wanneer meerdere gebeurtenissen elkaar rap opvolgen, worden de kansen zeer snel zeer klein. Ik ben het wel eens dat er een groot element van wishful thinking is bij mensen betreffende synchronistische gebeurtenissen, maar dus waar het om gaat: wat met de uitzonderingen? Wat met die gebeurtenissen die in staat zijn het rationele denken lam te leggen? Op een persoonlijke basis. Het ding is namelijk: zolang men met behulp van het rationele denken (en andere methoden) de wereld zoals men dénkt dat deze is kan blijven verklaren, men constant het wonderlijke op een afstand houdt. En omdat het wonderlijke - het niet verklaarbare - voor vele mensen zo'n enorme bron van geluk is (kijk alleen al naar kleine kinderen) onthouden we onszelf op die manier daarvan. Waar ik dus geïnteresseerd in ben, is dat vermogen van synchroniciteit om even een stilte te creëren in logica en wat dat met mensen doet. Grappig genoeg zijn de meesten hier vooral direct weer logica aan het verdedigen. Niet dat dat niet mag, maar ik ben wel erg benieuwd naar jullie ervaringen waar jullie ook niet even de situatie konden verklaren.

Wat betreft de toename van synchroniciteit in (min of meer) gedachteloze staten tijdens psychedelica: alleen aan de drugs ligt het imo ook niet. Ik ervaar namelijk exact hetzelfde met meditatie en met mindfulness gedurende de dag, maar dan op subtielere wijze.

Maar heb jij dan nooit zulke dingen in het dagelijkse leven meegemaakt KropSla?

 

[Fundamenteel]

Ja, ik dacht dat ik gek geworden was. Dat ik blijven hangen was Echt, in mijn nuchtere leven werd ik geconfronteerd met incidentjes dat zo snel op elkaar opvolgde dat ik er soms bang van werd. Wanneer mijn trips zich begonnen uitbreiden ben ik er dan ook mee gestopt. Het werd "echt". Ik was iets aan het uitbouwen en deze relatie drong zich nu binnen in mijn dagelijkse leven. Anders kan je zeggen, ach het was de trip. Maar wanneer je nergens meer (nuchter) kan komen zonder geconfronteerd te worden met je trip begon ik me echt vragen te stellen. Het werd me er te vreemd op. Ik heb daarna nog eens een lage dosis gedaan en het zette toen misverstanden recht en "zei" dat ik niet bang moest zijn. Maar ik ben daar simpelweg nog niet klaar voor. Het heeft wel mijn hele denkwereld veranderd over het leven en "toeval".

Dat ik soms een liedje in mijn hoofd heb en mijn vriendin perfect aansluit bij het hardop zingen heb ik ook regelmatig voor met haar.

 

[KropSla]

En omdat het wonderlijke - het niet verklaarbare - voor vele mensen zo'n enorme bron van geluk is (kijk alleen al naar kleine kinderen) onthouden we onszelf op die manier daarvan. Waar ik dus geïnteresseerd in ben, is dat vermogen van synchroniciteit om even een stilte te creëren in logica en wat dat met mensen doet. Grappig genoeg zijn de meesten hier vooral direct weer logica aan het verdedigen. Niet dat dat niet mag, maar ik ben wel erg benieuwd naar jullie ervaringen waar jullie ook niet even de situatie konden verklaren.

Dat vind ik dan wel weer een mooie insteek. Ik zal de komende tijd wel wat bewuster op gevallen van 'synchroniteit' letten om te kunnen delen. Of om mezelf over te kunnen verwonderen Overigens kan ik me wel voorstellen dat het goed samenhangt met bijv. mindfulness, omdat dit tenslotte ook draait om bewust zijn/bewustzijn.

Ik ervaar zulke dingen ook wel, maar zoals beschreven, wijt ik het dan aan dat het 'logisch' is, dus sta er niet speciaal bij stil. Misschien wel zonde eigenlijk, nu ik jouw post zo lees.

 

[Mindless]

Gewoon er inderdaad eens bij stilstaan op zulke momenten. Het is heerlijk om die kinderlijke verwondering te ervaren. Geen conclusies en verklaringen maar je gewoon verbazen over de onwaarschijnlijkheid van wat er gebeurd.

 

[Acidfreakx]

Ik heb ook wel al synchroniciteit meegemaakt maar ook pas na psychedelics te gebruiken begon ik hier echt bij stil te staan. Zo kwamen ik en een maat elkaar vaak tegen als we naar elkaar onderweg waren maar ook ben ik een meisje tegen gekomen op een raar moment dat precies dezelfde naam had (hetzelfde geschreven) en min of meer dezelfde gedachten, we hebben dan samen rondgehangen voor de rest van tribes gathering en dat was echt 1 van de mooiste synchronicities die ik heb mogen meemaken. We hebben ons ziek gelachen en geamuseerd, achteraf bezien zou je dit toeval kunnen noemen maar zo voelde het destijds absoluut niet, vermoed dat toeval kan bestaan maar betekenisvolle ontmoetingen of gebeurtenissen zeker ook. Leuke post mile:

 

[Mindless]

Dat is wel bijzonder. mile: Min of meer dezelfde gedachten? En die spraken jullie soms ook tegelijk uit?

 

[Acidfreakx]

Ja ze deed me echt denken aan hoe ik een aantal jaren terug dacht, ik herkende mezelf ongelooflijk in haar en dat was echt speciaal. Heb ook enorm goede gesprekken gehad maaar vraag me niet wat er precies gezegd is, ik heb haar wel al gezien daarvoor maar tijdens dit festival was ze een soulmate. We hebben momenten gehad dat we tegelijkertijd naar elkaar keken en elkaars naam riepen, wanneer dit gebeurde ging ik plat achterover in de modder Het is misschien al enkele jaren geleden maar zoiets vergeet je niet

 

[Fundamenteel]

Hebben jullie het ook al eens gehad? Een collectieve hallucinatie? Waar je met meerdere op helemaal dezelfde golflengte komt en hetzelfde ervaart? Hetzelfde ziet? Ik had vroeger een drugsmaatje en wij kenden elkaar meer dan tien jaar. Wanneer wij samen drugs namen zagen, dachten en ervoeren wij hetzelfde.

Als je dan doorwinterde psychonauten in één kamer zet en ze aan het praten laat, hoevelen sluiten elkaars zinnen dan niet aan? Hoeveel bevestigende knikken en commentaren volgen elkaar niet op in zo'n avond? Is het omdat wij uit dezelfde stof gemaakt zijn, of is het omdat er "extern" een "veld" is waarop je dan "instemt" ? Of zijn het gewoon de drugs? Or a little bit of them all?

 

[Mindless]

Dat heb ik nog niet ervaren geloof ik, maar ik trip dan ook meestal alleen.

Mijn visie is dat we letterlijk uit hetzelfde materiaal zijn gemaakt ja. Dat waar ik (en ieder ander wezen) nu naar kijk(t) het verenigd veld van bewustzijn is. Omdat er nergens echte grenzen zijn tussen "dingen". Dingen komen pas ogenschijnlijk in bestaan wanneer wij (ons verstand eigenlijk) dit verenigde veld opdelen door met het rationele verstand grenzen te stellen en daardoor objecten te creëren. Maar losstaande dingen kunnen niet bestaan. Een losstaand iets bestaat alleen als een abstractie in het voorstellingsvermogen. Je hand bijvoorbeeld, kan niet bestaan zonder de ruimte er omheen. Daarom zijn de ruimte om je hand en je hand zelf geen twee dingen, maar 1 "ding". En zo geldt dat voor alles. Er is nergens een harde grens te vinden tussen twee objecten. Als je die connectie tussen dingen of anders gezegd: die absentie van grenzen tussen dingen begint te zien is synchroniciteit niet meer zo'n vergezocht iets. Als alles in werkelijkheid 1 geheel, 1 beweging is, waarom zou dit geheel dan niet in staat zijn om als 1 geheel te bewegen? (In plaats van allemaal afzonderlijke dingen)

Synchronistische gebeurtenissen zijn in staat om ons naar die manier van irrationeel kijken te leiden (als je bereid bent je rationele mind tijdelijk te negeren), maar imo komt daarna pas de echte verwondering: wat is dit veld/geheel? Hoe is het in de eerste plaats mogelijk dat er ervaring is? Hoe kan het dat ik hier ben als dat wat ervaring kent? Uit het niets. Dat is de echte magie, het echte wonder wat mij betreft. Ik weet niet meer wie het zei, maar daarbij vergeleken zijn wonderen als water in wijn veranderen en over water lopen child's play.

 

[ooscaar]

Zelf zou ik ook geneigd zijn te reageren dat het toeval is en dat veel van de gevallen helemaal niet zo heel toevallig zijn en dat de kans veel groter is dan 1/1000000. Bijvoorbeeld met de tijd op de klok, je telt 11:11 uiteraard mee, maar ook 11:10, 11:09 misschien en mogelijk ook 11:12 worden dan meegeteld. Vaak zeg je dingen op hetzelfde moment omdat het er ook het juiste moment voor is. Verder gebeuren er zo ongelooflijk veel dingen dat er ook ongelooflijk veel uitzonderlijke dingen gebeuren. Het zou eerder raar zijn als er niets uitzonderlijks gebeurt.

Dat gezegd hebbende haha, hier mijn bevinden, want ik heb de afgelopen dagen wel een aantal 'synchroniciteit' ervaringen.

- Ik wilde naar de supermarkt gaan met een vriend van me. We staan op het punt om naar buiten te gaan maar allebei lopen we nog even snel ergens anders een. Ik pak een smintje en wil hem aanbieden. Hij doet precies hetzelfde. We lopen bijn a tegen elkaar aan met allebei een doosjes smint in onze handen.
- Gister wilde ik gaan slapen. Ik vraag hoe laat het is. 11:11, dezelfde tijd die eerder in dit topic als voorbeeld gegeven was.

Ik had er nog eentje maar die ben ik kwijt. Door te zeggen dat het toevallig is en kansberekening erbij te betrekken geef je een verklaring, die voor mij aannemelijk is. Je kunt het ook verklaren door synchroniciteit, maar dan vraagt het concept synchroniciteit ook om verdere uitleg. Er is geen goed en fout, maar meestal wordt het eenvoudigste 'model' gekozen om te verklaren die de minste aannames doen en de grootste verklarende kracht heeft. Dat betekent echter niet dat dit ook een juiste verklaring van de werkelijkheid is.

"Entia non sunt praeter necessitatem multiplicanda"
https://nl.wikipedia.org/wiki/Ockhams_scheermes

Ook bovenstaande stelling is slechts een mening natuurlijk

 

[Psychedelibee]

Vandaag had ik ook een momentje hoor, was aan het mediteren en had een timer op 20 minuten gezet. Vanwege de benauwde warmte begon het zweet op mijn voorhoofd te staan en op het moment dat ik mijn ogen opende om even het zweet van mijn hoofd te vegen ging de timer af.

Niet dat ik het direct relativeerde ofzo, helemaal niet zelfs, maar snap nog steeds niet helemaal wat hier nou zo bijzonder aan is. Het zorgde bij mij niet voor verwondering in ieder geval en was totaal niet bezig met het rationeel te verklaren of iets dergelijks.

 

[Mindless]

Had vandaag ook een mooie:

Ik keek op de klok op exact de seconde dat 13:36 overging naar 13:37 haha.


Wat er zo bijzonder is aan synchronistische gebeurtenissen? Het zijn (voor mij) de momenten wanneer de geest en de wereld van materie elkaar ontmoeten. Momenten waarop de fysieke materiële wereld redenen geeft dat het misschien niet van 'matter', maar van 'mind' gemaakt is. Je denken (en dat van anderen) heeft direct (in real-time) invloed op de wereld om je heen. Of je de stap neemt en die mogelijkheid in acht neemt of dat je je geloof in de materiële wereld in stand houdt is dan aan jou. Wanneer materie in één keer veranderd in min of meer gedachten, wordt alles in potentie mogelijk. Dan is verwondering niet zo moeilijk.

Misschien was je niet bewust bezig dit voorval rationeel te verklaren, maar we zijn (op de achtergrond) constant bezig onze ervaring rationeel te verklaren. Nu ik hier zit dit te typen ben ik bezig dit rationeel te verklaren door te denken dat ik hier zit dit te typen.

 

[Roze Olifant]

Ik keek op de klok op exact de seconde dat 13:36 overging naar 13:37 haha.

Dit heb ik elke dag wel een keer. Kijk waarschijnlijk teveel op de klok.

Trouwens. Heb achteraf nog wel even over je topic na zitten denken. Nog steeds vind ik persoonlijk synchronistische gebeurtenissen zoals die van hierboven niet echt bijzonder. Maar wat ik wél heel bijzonder vond is dat ik tijdens mijn LSD-trip die 'telepathie' (vage term maar ik kan het niet anders verwoorden dan dat) heb ervaren met Sanne. Ik had het idee dat we dezelfde gedachten hadden. En die ook van elkaar wisten zonder uit te spreken. Had het gevoel dat zij al las wat ik typte voor ik het had verstuurd. Achteraf bleek zij hetzelfde te hebben gehad, terwijl we het allebei tijdens de trip niet bewust uitgesproken hebben. Het werd nog maffer toen ik haar ervaringen zelf ook begon te zien. Dus dan zei zij bijvoorbeeld 'mijn shag smaakt naar een man met een snor die staat te roken op de vluchtstrook naast zijn auto', en dan zag ik dat. En hoewel ik van haar geen informatie had gekregen over hoe dat 'plaatje' er verder uitzag (bijvoorbeeld welke kleur de auto had, of de man links of rechts in het plaatje stond, op welk stripfiguur hij leek, hoe de omgeving eruit zag, in welk land/werelddeel het leek te zijn, etc.) kon ik dat achteraf toch vrijwel exact zeggen. En alles klopte, het was bijna creepy.

Ik wijd het nog altijd gewoon aan het effect van de LSD, en wat ik hier beschrijf is natuurlijk ook niet het type synchroniciteit waar jij op doelt in dit topic, maar ik vond het gewoon heel bizar dat het erop leek dat we synchroon lopende gedachtenpatronen hadden op dat moment. Hoe zie jij dit dan, als ik vragen mag?

 

[Mindless]

Dat is wel heel apart ja!

Hehe, je zegt 'Ik wijd het nog altijd gewoon aan het effect van de LSD". Alsof het dan in één keer te verklaren valt, in één keer 'gewoon' maakt. Mensen zeggen weleens: het zit maar tussen je oren. Ja... inderdaad... de hele wereld zit tussen je oren, heb je daar weleens over nagedacht denk ik dan. Dat het "gewoon" aan de LSD lag verklaart nog steeds niet dat jullie ervaringen overeenkwamen. Ook al was het allemaal voorstelling, hoe kunnen jullie dezelfde voorstelling hebben als er niet meer aan de hand is dan een drug nemen die je voorstellingsvermogen oplaait.

Hoe zie jij dit dan, als ik vragen mag?

Nou, volgens mij heb ik mijn mening daarover hierboven al uitvoerig beschreven, maar om het even kort te zeggen:

Wat als op het frequentie niveau van onze normale wereld (de wereld van tijd waarin we als personen door het leven gaan of anders gezegd: het ego-bewustzijn) alles min of meer chaotisch verloopt. Maar wanneer we naar een hogere "dimensie" gaan, (zoals bijvoorbeeld met mediteren, een hoge mate van mindfulness of tijdens trippen) de synchroniciteit van gebeurtenissen toeneemt. Dan verandert de chaotische aard van gebeurtenissen letterlijk naar die van synchroniciteit/orde. Dingen gebeuren niet zomaar willekeurig meer, maar volgens een hogere orde en connectiviteit. En jouw eigen mate van bewustzijn speelt hier een centrale rol in. Wanneer je dergelijke synchroniciteit allemaal niet zo heel bijzonder vind, zegt dat imo dat je vooral in de frequentie zit waarbij alles chaotisch verloopt (of lijkt te verlopen) met uitzondering van dergelijke 'toevalligheden'. Dat is geen kritiek of oordeel van mijn kant, want ik zit zelf zó vaak in die modus. Echter, stap ik uit die modus, dan verdwijnt de willekeur direct en worden gebeurtenissen meer en meer synchronistisch.

 

[Roze Olifant]

Haha. Ja, je hebt stiekem wel een beetje gelijk. De LSD verklaart het nog steeds niet. xD Ik ben dan toch geneigd om te denken dat er een soort onbewust gedrag heeft plaatsvonden waardoor we elkaar 'geframed' hebben om hetzelfde te denken. Een soort cold reading bij wijze van spreken, waar mediums/zogenaamde helderzienden ook graag gebruik van maken. Zoiets. Maar ik moet zeggen dat ik het ook niet precies weet. Het voelde erg apart. Misschien wil ik het ook wel niet kunnen verklaren maar liever gewoon echt geloven dat drugs poorten kunnen openen naar werelden die niet altijd stroken met rationaliteit.

Thanks voor je mening hierover. Ik dacht dat je dit misschien anders zou zien dan het type synchroniciteit dat je zelf beschreef, omdat het hier over gedachtenpatronen gaat.

Het is gewoon zo dat ik dit in eerste instantie een beetje een zweverig topic vond (wel boeiend hoor daar niet van, maar zweverig/niet zo aan mij besteed), maar toen ging ik nog eens nadenken over dat telepathie-gevoel en toen zette het me toch ineens wat meer aan het denken. Vandaar dat ik er even op terugkwam.

 

[Mindless]

Nee, ik zie dat soort synchroniciteit hetzelfde als andere vormen van synchroniciteit. Ik zie het allemaal als gebeurtenissen/ervaringen. Maakt niet uit welke vorm het aanneemt.

Ik ben ook wel een zweefteef hè?

 

[Roze Olifant]

Zweefteef of zweefkees?

Maar dat ben je wel een beetje ja, maar is niet erg, ik kan daar nog wat van leren.

 

[Mindless]

Zweefkees dan.

Tja, ik kan wel wat leren van meer nuchtere personen zoals jij i guess.

 

[Psychedelibee]

Misschien was je niet bewust bezig dit voorval rationeel te verklaren, maar we zijn (op de achtergrond) constant bezig onze ervaring rationeel te verklaren. Nu ik hier zit dit te typen ben ik bezig dit rationeel te verklaren door te denken dat ik hier zit dit te typen.

Of jij bent (on)bewust bezig er iets bijzonders van te maken. Persoonlijk heb ik het idee dat ik het gewoon observeerde en that's it.

Edit Dit klinkt misschien een beetje bot zoals ik het hierboven zei. Maar wat ik probeer te zeggen is dat omdat ik het niet als bijzonder interpreteer dat nog niet wilt zeggen dat ik het probeer te rationaliseren. Er is ook nog een tussenweg mogelijk waarin je gewoon observeert, zonder het te verbijzonderen of te rationaliseren. Iets is gewoon, zonder er een label of oordeel aan te hangen.

Zelf heb ik nu achteraf meer het idee dat ik door het mediteren meer in die tussenweg zat, het was gewoon. Is misschien een wat nihilistische kijk op mediteren hoor, maar mijn ervaringen met mediteren komen meestal meer in die hoek uit. Dat jouw ervaringen meer in de betekenisvolle hoek uitkomen is net zo legitiem, maar dat wilt niet zeggen dat dit dan bij anderen ook zo zou moeten zijn. Of dat wanneer anderen het niet betekenisvol ervaren dat ze het dan automatisch zitten te rationaliseren.

 

[KropSla]

Mijn bevindingen van een aantal dagen bewuster en meer mindfull door het leven gaan, met als insteek wellicht meer gevallen van synchroniteit waar te nemen: helaas, ik kijk nog altijd op saaie momenten op de klok En niemand belt me als ik aan ze denk, stom... Maar vond wel ineens twee mooie klavertjes vier recht naast elkaar, toen ik wandelde op een plek die me gelukkig maakt, samen met een persoon die me dierbaar is. Geen synchroniteit I guess, wel een mooie bijkomstigheid van het bewuster in het moment proberen te leven mede dankzij dit topic

 

[Mindless]

Of jij bent (on)bewust bezig er iets bijzonders van te maken. Persoonlijk heb ik het idee dat ik het gewoon observeerde en that's it.

Dat mag je denken, maar dat denk ik niet. Maar dan heb ik het over de echt bijzondere momenten alleen hè. Je hebt wel gelijk dat er ook weleens van die momenten bij zitten die ook makkelijk 'toeval' zouden kunnen zijn. Maar in het algemeen: hoe bewuster, hoe bijzonderder/magischer de wereld wordt gezien. We zijn een magisch wezen, dus als we daar bewust van worden, moet de wereld dat wel gaan weerspiegelen

Edit Dit klinkt misschien een beetje bot zoals ik het hierboven zei. Maar wat ik probeer te zeggen is dat omdat ik het niet als bijzonder interpreteer dat nog niet wilt zeggen dat ik het probeer te rationaliseren. Er is ook nog een tussenweg mogelijk waarin je gewoon observeert, zonder het te verbijzonderen of te rationaliseren. Iets is gewoon, zonder er een label of oordeel aan te hangen.

Zelf heb ik nu achteraf meer het idee dat ik door het mediteren meer in die tussenweg zat, het was gewoon. Is misschien een wat nihilistische kijk op mediteren hoor, maar mijn ervaringen met mediteren komen meestal meer in die hoek uit. Dat jouw ervaringen meer in de betekenisvolle hoek uitkomen is net zo legitiem, maar dat wilt niet zeggen dat dit dan bij anderen ook zo zou moeten zijn. Of dat wanneer anderen het niet betekenisvol ervaren dat ze het dan automatisch zitten te rationaliseren.

Nee ik begrijp het wel en vind het niet bot. En ik bedoel ook zeker niet dat dit bij anderen ook zo móet zijn. Maar ik denk wel dat de 'wonderlijkheid' van de wereld meer is dan alleen interpretatie. De inwaartse (transcendentale) beweging van bewustzijn is best nihilistisch te noemen. De uitwaartse terugkomende beweging (de wereld weer in) is zeker niet nihilistisch. Het universum is magisch. Als dat niet op wat voor moment dan ook ervaren wordt, dan zit daar enig rationaliseren tussen (in mijn ogen dus hè, ik wil niet weer teveel preken ).

Ik denk ook niet dat je (we eigenlijk) zoveel probéren te rationaliseren, maar dat dit vooral onbewust gebeurd en vaak heel erg subtiel.

 

[Psychedelibee]

Maar in het algemeen: hoe bewuster, hoe bijzonderder/magischer de wereld wordt gezien.

Dat ben ik helemaal met je eens hoor. Ik bedoelde meer die voorbeelden die je hier noemde zoals de klok die een bepaalde tijd aangeeft wanneer je erop kijkt. Of mijn voorbeeld dat toen ik mijn ogen opende met mediteren dat de timer af ging. Daar vind ik persoonlijk weinig magisch aan, ondanks dat ik er van overtuigd ben dat ik het niet onbewust rationaliseerde op dat moment.

Dat jij dat soort dingen wel magisch vind is hartstikke mooi, maar ik vind het een beetje kortzichtig en makkelijk om dan tegen mij te zeggen dat ik het dan onbewust rationaliseer omdat ik dit niet hetzelfde als jij ervaar. Ervaring en realiteit zijn subjectief en je kunt dus niet zomaar je eigen ervaring op die van een ander projecteren. Daarmee zeg je indirect dat jij de waarheid in pacht hebt en de ander niet. Dan doe je precies hetzelfde als bijvoorbeeld een christen of moslim.

Voor mijn zijn andere dingen magisch, zoals mindful door de natuur lopen ofzo en daar dus helemaal in opgaan. Of telepathie zoals hier eerder in het topic genoemd werd. Ik denk dat iedereen gewoon zijn of haar eigen invulling van magie heeft en dat is ook alleen maar mooi en goed.

 

[Mindless]

Nee, iedereen heeft zijn eigen voorkeuren uiteraard, daar wil ik niet tegenin gaan. Ik zie dat ik het inderdaad nogal cru neer heb gezet, excuses. Op dat niveau is er nou eenmaal diversiteit. Maar dat zijn persoonlijke voorkeuren. Opdelen van ervaring: dit vind ik leuk, dat vind ik niet leuk. Iedereen heeft deze, maar dat is niet echt waar ik op doel.

Dat jij dat soort dingen wel magisch vind is hartstikke mooi, maar ik vind het een beetje kortzichtig en makkelijk om dan tegen mij te zeggen dat ik het dan onbewust rationaliseer omdat ik dit niet hetzelfde als jij ervaar.

Maar ik wil helemaal niet beweren dat ik dat altijd zo ervaar. Mijn kritiek dat mensen magie negeren is net zo goed aan mezelf gericht. Ik zie slechts in dat ik mezelf (en anderen zichzelf) voor de gek houdt wanneer magie niet aanwezig lijkt te zijn in élk moment. De momenten waar magie ervaren wordt zijn volgens mij een indicatie dat realiteit dichtbij is. Momenten waar alles kil, mechanisch, en magie-loos is zijn daarentegen een indicatie dat men de realiteit aan het negeren is en meer in het verstand is. Ik deel hier de mening van Terence McKenna: schoonheid (nauw verwant aan wonderlijkheid/magie/liefde) is het hoogste, hoger dan "waarheid" en "goedheid". Er is imo wel degelijk een soort universele schoonheid.

Ik ben het ook eens met jou dat ervaring/realiteit subjectief zijn, maar aan de andere kant denk ik dat er in realiteit ook maar 1 subject is ( ), die meer en meer ervaren wordt naarmate magie/schoonheid/liefde meer ervaren wordt.

 

[Psychedelibee]

Volgens mij denken we dan gewoon hetzelfde over magie inderdaad, maar zien die beide in andere dingen terug.

 

[Fundamenteel]

Roze Olifant, dat je hier niet zo'n bijzondere dingen leest is wellicht te wijten aan het feit dat meesten er gewoon over zwijgen. Ik bedoel, how weird can it get?
ALLES is mogelijk! Maar echt alles wordt mogelijk. Via mijn trips werd ik onderworpen aan een vorm van "leerschool" en ik boekte resultaten die ik jullie voor nu even schuldig blijf. De synchroniciteit heeft hier een serieuze indruk nagelaten. Ik spreek dan niet over het samenvallen van cijfers. Maar over het samenvallen van incidentjes die elkaar zo snel opvolgde (in mijn nuchtere leven) dat ik het niet langer meer kon ontkennen. Ik zette de radio aan en het kwam op me af, via de mainstream media, via de social media, via mijn dierbaren, via alles. Ik heb "iets" te zien gekregen dat mij zo persoonlijk aangaat waarmee ik nu een heel leven zoet ben. Er is geen terugweg meer. Eerst toonde het mij iets, dan regelde het mijn nuchtere leven als een sneltrein aan een rotvaart terwijl het mij gedurig signalen gaf. Al mijn skeletten kwamen uit de kast en ik kon er niet meer van vluchten. Ik heb een leven van schijt gekend, maar toen ik om verlossing vroeg en me door de paddo liet leiden is het ook gekomen. Door het niet te aanvaarden en me er van af te keren heb ik nog lang nagesparteld in het leven. Maar ik aanvaard het nu en ik word er weer klaar voor.
Ik kan maar getuigen, er is "iets". En als je het mij vraagt was dat "iets" al hier voor de mens. De mens is misschien een product van dat "iets" wat het ook mag zijn. Of zoiets...

 

[Mindless]

Wat mooi Fundamenteel!

Met leerschool bedoel je dat je lessen in je leven krijgt die precies afgestemd zijn op de dingen die je moeilijk vindt of niet? Maar je weet dat je ze moet leren. Ik maak nu ook zulke dingen mee. Heel moeilijk, maar ook heel mooi!

 

[Fundamenteel]

Verscheidene lessen. Seksueel, relationeel, over mezelf, mijn partner, wat er achter de gordijnen te vinden is buiten onze eigen "cultuursbelevenis". Rationaliteit had daar geen thuishaven.

Ik zat heel mijn leven te "mokken" met waaroms en een onrechtvaardigheidsgevoel. Tot ik eens een ruimere blik op de zaken mocht werpen. Systematisch steeg ik op de trap. Via synchroniciteit belandde mijn levenspartner in mijn leven. Ik ken haar van vroeger toen we op de middelbare school zaten. Ik danste mijn eerste slow met haar op een liedje dat zo'n 18 jaar later op mijn werk op de radio te horen was. Ik dacht aan haar en kort erna kreeg ik na 18 jaar een SMS van haar. Ze had hemel en aarde bewogen aan mijn nummer te geraken. Ik ben anti facebook en andere sociale media. Dus ik was onzichtbaar.
Bon, bij haar begon ik terug te trippen. Maar mijn trips vielen plots in een ander perspectief, ik was nu volmaakt door haar en onderging wat je een seksueel ritueel mag noemen. "Doe dit, doe dat" kreeg ik van iets hogeraf door en mensenlief, ze reageerde daar wonderwel goed op. Het was alsof ik en zij opnieuw ontmaagd werden. Het was alsof ik voor de eerste keer echt seks had. Nu was het echt één worden.

Ik tripte om de twee weken op een deftige portie en dat was "ons" moment. En ja het was een leerschool op persoonlijk vlak. Maar ik voelde mij bekeken, ik kon niet geloven dat dit inzicht van mijzelf kon komen. Iets was erbij, vraag me niet wat. Ik vermoed iets inter- extradimensioneel. Iets zeer bewust. Het was alsof ik daar op "ingetapt" was en ik werd ingeleid in een wereld zonder grenzen. Alles werd nu mogelijk. Ik wou zeker weten of ik met "iets" bewust bezig was of ik nu met "niets" bezig was behalve een mindfart. Het is vanaf het moment dat ik het begon uit te dagen zich kenbaar te maken dat de synchroniciteit waanzinnig versnelde in mijn dagdagelijks leven. Je kan enkele keren zeggen "jup dat is toeval" maar je kan maar zolang de olifant in de kamer negeren.

Maar wederom, ik ben het nog allemaal aan het plaatsen. Jaren later. Het was het meest vreemde dat me ooit overkomen is. Ik geloof toch dat er "iets" is dat even nieuwsgierig en geïnteresseerd in ons is. In het begin werd me dat niet zichtbaar, ik was nog te verbaasd. Tot ik me echt liet leiden door de trip waarna ik later zelf begon te leiden. Maar dan toch het hoofdstuk afsloot om terug die rationaliteit aan te grijpen. Want hoe vreemd kan het erop worden he?

 

[Roze Olifant]

@Fundamenteel, ik had het inderdaad enkel over de voorvallen die hier beschreven stonden (op bepaalde momenten op de klok kijken, een bepaald nummer op een specifiek moment horen, etc.). Ik heb me nooit verdiept in synchroniteit dus ik heb me puur gebaseerd op wat ik hier las.

Bedankt voor het delen van jouw ervaring, vind het interessant om te lezen. Ik hoop zoiets bijzonders ook nog ooit mee te kunnen maken (al dan niet middels psychedelica). Het is misschien ook makkelijker om te geloven dat er 'iets' is zoals jij het beschrijft, als je dat zelf zo hebt meegemaakt. Ik heb die ervaring simpelweg niet. Zo herken ik het onrechtvaardigheidsgevoel waar je over schrijft (heb de nodige pech gekend in m'n leven) maar bij mij is dat omkeerpunt er nog niet geweest en de perfecte levenspartner heb ik ook nog niet gevonden. Dat het leven niet verloopt zoals je dat zelf wil terwijl je wél je best doet maakt het ook moeilijk te geloven dat er 'iets' is dat geïnteresseerd in ons is, snap je? En dergelijke dingen zoals jij beschrijft heb ik in mijn trips ook nooit meegemaakt. De vraag is dan een beetje welke kant het op werkt: je maakt deze dingen mee omdat je ervoor openstaat/gelooft dat er iets is, of je gelooft dat er iets is omdat je dit zelf hebt meegemaakt. Of misschien beide kanten? Hoe dan ook. Wel mooi, dat wat je beschrijft. Dat kan ik zeker niet ontkennen.

 

[Mindless]

Ik weet niet of zo'n perfecte levenspartner nou een zegen of een vloek is.

 

[Roze Olifant]

Nou, ik teken voor die perfecte levenspartner hoor. Maar dan niet in de letterlijke zin van perfectie, dat lijkt me nogal creepy en daar zou ik mezelf dan nogal schraal bij voelen afsteken.

 

[Fundamenteel]

Als het bestaat, een perfecte levenspartner, zou het op den duur toch ook maar gaan vervelen he? Er dienen imperfecties te zijn, dat is perfect menselijk! Perfectie is een norm leggen, we spreken hier over een wereld zonder grenzen. Zonder verwachtingen, zonder aannames, zonder oordeel, .. Het is gewoon wat het is puur zoals het altijd geweest is.
Maar als ik een "soulmate" zou hebben? Dan is zij het! Want toen ik haar voor het eerst zag op mijn 14-15 jaar was ik aan de vloer genageld. Love at first sight. Ik had toen een 4jarige relatie die ik meteen opgaf. Ik wist niet eens of mijn soulmate hetzelfde voor mij voelde. Maar op auto pilot maakte ik het gedaan met mijn huidig lief en deed ik er alles aan om mijn soulmate haar naam, adres, alles te weten te komen. Ik vroeg meteen verkering en we kusten, ik was nooit meer zo verliefd in mijn leven als toen die dag wij kusten.
Wij zeiden toen tegen elkaar: wij trouwen later. Maar onze wegen scheidden en ik kreeg dus bijna twintig jaar later een sms van haar, kort nadat ik aan haar gedacht had. Toeval?
En ook sluit de moment van haar komst perfect aan bij mijn -persoonlijke- gebeden.

Ik denk inderdaad ook wel dat de mindset er veel mee te maken heeft gehad. Ik stond heel open voor de ervaring. En ik ben dan ook diep gegaan. Ik heb rare gedachten en ben raar ontwikkeld, anders dan de meeste rond mij heen. Maar toch denk ik dat dat "iets" toegankelijk is voor iedereen. En dat iedereen die op dat "iets" intapt quasi met hetzelfde verhaal zal terugkomen. Ik vraag mij alleen af, kan iedereen dat "iets" wel aan? Ik was er niet klaar voor. En het heeft zich niet eens voluit getoond he. Het heeft maar een speldenkopje in mijn realiteitsbubbel geprikt en ik ben bang gaan lopen. Ik kan mij best inbeelden dat er mensen in de wereld zijn die niet bang zijn voor de ervaring en zich er voluit door laten opnemen, maar ik denk dan ook op keer dat die mensen zich niet snel gaan laten horen.
Want "iets" komt niet zoals je het verwacht. En mensen trekken niet graag aandacht of worden niet graag geridiculiseerd.