opvoeding en drugs

[darkbull]

wat vertel je je kinderen over drugs?

ik ben daar wel benieuwd naar, als je kinderen hebt wat vertel je ze dan over drugs en als je nog geen kinderen hebt... hoe zou jij dat aanpakken dan?

wat vertel je ze, vertel je ze wat?
vertel je ze over je eigen drugsgebruik? (lijkt mij niet echt verstandig).

wie heeft hierover een gedachte?

 

[ooscaar]

Ik vind dat ouders nooit zelf moeten vertellen over hun eigen gebruik en het hun kinderen gewoon ten zeerste af moeten raden. Doen hun kinderen het dan toch, dan zal het wel zijn omdat de kinderen het echt willen. Ouders moeten het juiste voorbeeld geven. Pas vanaf een jaar of 21 of als je verstandige kinderen hebt vanaf een jaar of 18 vind ik dat ouders wel kunnen vertellen dat ze zelf ook wel eens wat gebruiken of hebben gebruikt. Als je het eerder vertelt als ouder geef je je kind het idee dat iedereen wel eens drugs gebruikt ofzo en dat de risico's dus heel erg meevallen. Ik denk dat de kans dat je kind zelf dan ook wat gaat proberen een stuk hoger gaat liggen.

Aan de andere kant, als je merkt dat je kind gebruikt maar het niet wilt toegeven, vind ik dat een goede ouder een gesprek gaat voeren met zijn of haar kind over het drugsgebruik. Door aan te geven dat je zelf ooit gebruikt hebt voelt je kind zich niet aangevallen en kun je samen beslissen hoe je kind verantwoordelijk moet gebruiken. Blijft een lastig onderwerp natuurlijk

 

[ZERO-]

Ik zou ze er niks over vertellen tenzij ze er naar vragen of zelf over drugs beginnen. Maar ik wil niet degene zijn die hen laat denken dat het normaal is of op ideeën brengen. Dus alleen als ze het gericht vragen of als het gesprek zo loopt dat ze toch drugs willen gaan gebruiken, dan begin ik liever met informeren over verantwoord drugsgebruik. En daar mag best uiteindelijk uit naar voren komen dat ik zelf wel eens drugs heb gedaan, want dat maakt wel denk ik, als ze het dan toch willen doen, dat je een betrouwbare bron voor ze kunt zijn. Maar dan zeg ik liever wel nog dat ik het 'wel eens' gedaan heb en niet vaak.

Het is denk ik wel een voordeel idat als je vermoed dat je kind drugs gebruikt of verslaafd raakt dat je voor die symptomen eerder oog hebt omdat je ze gemakkelijker kunt herkennen uit ervaring. En dat je weet hoe je wil dat er wel/niet tegen je gesproken wordt als drugsgebruiker, dat kun je inzetten tijdens het in gesprek gaan met je kind.

 

[leipebaviaan]

Je komt die ZERO tegenwoordig ook in elk forum tegen.

 

[MusicIsLife]

Ik zou mn kinderen het pas vertellen als ze ernaar vragen. En dan zou ik zoals hierboven ook al staat vermeld zeggen dat ik 'wel eens' wat gebruikt heb.

Ik denk dat het belangrijk is dat ze zien dat je het niet veroordeelt. Op het moment dat ze dat aan je merken klappen ze namelijk dicht en zullen ze altijd tegen je ontkennen dat ze iets gebruiken.

Toevallig kwam het gister thuis bij ons ter sprake omdat er een nieuwsfragment op tv kwam over het toenemend aantal doden als gevolg van xtc gebruik. Mn moeder heeft weer eens "subtiel" laten blijken dat ze werkelijk geen idee heeft van wat het is en wat het doet. Ze begon allemaal vragen te stellen die dit maar weer eens duidelijk lieten blijken. Tegelijkertijd merkte ik dat ze ontzettend anti is en drugagebruik dus volledig veroordeelt.

Ik heb dus glashard zitten liegen, dat is het resultaat. Never nooit zal ik tegen mijn ouders iets loslaten over mijn drugsgebruik en daar hebben ze helemaal zelf voor gezorgd. Nooit veroordelen dus, openstaan voor de redenen van gebruik en je proberen in te leven. Dan heb je kans dat je kind je eerlijk zal vertellen wat hij/zij gebruikt, hoe vaak en waarom.

 

[Skirre]

Inderdaad MusicIsLife, gister was er op de radio een onderwerp over xtc en het aantal ongevallen dat erbij kwamen kijken... Kwam pap dus aan met een verhaal waarbij iemand door vier agenten/beveiligers/EHBO medewerkers in bedwang moest worden gehouden en zeer agressief was. Ik proberen te zeggen dat het waarschijnlijk niet alleen door de xtc zou komen maar daar was hij zeker van. Toen ik door liet schemeren dat er op de festivals waar ik naartoe ga ook wel eens mensen niet zo helder rondlopen moest ik uit hun buurt blijven :\

Ik hoef ook niet te proberen om ook maar iets erover te zeggen want dan kom ik tot m'n 25e het huis niet meer uit.

 

[ZERO-]

^Ik zou daar echt ontzettend wild van kunnen worden. Dat je van te voren al weet dat ze niet naar je zullen luisteren. Dat je je niet gehoord voelt.. Ik zie mezelf al staan schreeuwen en met deuren smijten. Het is maar goed dat ik niet nog thuis woon anders was ik er allang uit geschopt
Hoewel m'n eigen moedertje wel weet dat ik af en toe drugs neem. Ze vindt het niet leuk maar ze weet dat ze toch geen controle meer over me heeft.. Ze heeft wel gevraagd of ik het dan altijd laat testen en dat heb ik beloofd.

 

[Leonina]

Mijn vader heeft het aantal maanden geleden aan mij gevraagd..
We zaten in de auto: Mijn vader achter het stuur, mijn moeder in de passagier stoel en ik achterin.
Ik vertelde hen dat ik zaterdag een feest heb, en toen vroeg hij of ik ooit een pilletje heb gebruikt. (gesprek was natuurlijk uitgebreider maar ik vertel ff in het kort).
We hebben nooit over drugs gehad, dus ik wist niet goed hoe mijn ouders hierop zouden reageren. Ik zie mijn ouders ook niet vaak meer dus ik had ook niet zo zin om te liegen. Dus ik antwoordde met "Ja, ik heb het wel es geprobeerd ja.." Waarop mijn vader meteen zei: "Nou, dat is dom." En mijn moeder begon toen ook meteen te bemoeien enzo.
Mijn vader ook weer blablabla.

Ja.. ik had dus geen zin om uit te leggen, waarom. Ik had zelfs geen hoop meer dat het gesprek nog positief zou aflopen. Dus toen mijn pa vroeg hoevaak ik het had gedaan had ik besloten om toch het gesprek af te sluiten met een kleine leugen voor eigen bestwil... dat het maar 1x was en daarna nooit meer.
Mijn vader begrijpt dat ik nog jong ben en dingen wil uitproberen maar hij zei dat ik met mijn leven aan het spelen was.
Nu, als ik mijn ouders weer zie, vraagt mijn pa mij wel es wanneer ik naar een festival ga. (Heel irritant, want ik weet meteen waar het gesprek naar toe leidt). Hij is gewoon heel lief en zorgzaam eigenlijk.
Ook als ik het huis verlaat om naar een feest te gaan, roept hij mij dan terug en geeft hij mij advies dat ik niet moet gaan gebruiken en zo. Hij bedoelt het hartstikke goed, maar ik voel me zo naar dat ik toch weer moet gaan liegen.

Ik heb een jonger broertje, en hij is nu 14. Ik merk dat ik best veel invloed op hem heb. Hij doet dingen / vindt dingen leuk die ik ook leuk vind. (Muziek, Games, Lichamelijke oefeningen, etc..). Hij en ik zijn ook best wel close, en we hebben altijd van die kleine geheimpjes die we ook niet aan onze ouders vertellen.

Door het gesprek met mijn ouders over drugs, ben ik gaan denken... Tuurlijk wil ik niet dat mijn broertje nu/later drugs gaat gebruiken.. Dat vind ik gewoon.. raar. Mijn kleine broertje...
Aan de andere kant.. als hij later ouder wordt en daar ooit interesse in heeft, heb ik het liefst dat hij het mij gewoon verteld. Dan zou ik op hem kunnen letten en evt. tips/advies kunnen geven. Van do's en don'ts. (Niet dat ik onwijs veel erover weet over alle drugs, maar zou wel info op kunnen zoeken).
Mocht hij te ver gaan dan zou ik hem dus eruit kunnen helpen. OF BETER: Voorkomen dat het te ver gaat!

Dus.. ik heb het mijn broertje verteld dat ik wel es dingen heb gebruikt. En hij heeft ook ernaar gevraagd, en ik heb hem mijn ervaringen verteld.

.. Ik heb hem gewaarschuwd voor de gevaren, en die gevaren uiteraard EXTRA overdreven gemaakt. Bijvoorbeeld dat als hij voor zijn 18ste drugs gaat gebruiken dat het zeer schadelijk voor zijn hersenen zijn omdat ze nog in de groei zijn. En dat hij nooit slimmer wordt enzo. En dat hij het beste zo lang mogelijk kan uitstellen.

De fouten die ik maak, leert hij er van.

Misschien vinden jullie het fout, dat ik het mijn minderjarige broertje verteld heb.. ik heb echt getwijfeld.. ik wil gewoon dat hij over dit onderwerp, open met mij erover kan hebben.
En dat ik er voor hem ben.

 

[Psychedelibee]

Ik heb nog geen kinderen, maar ik denk hier wel eens over na. Met name omdat mijn zus kinderen heeft en redelijk open tegen ze is over drugs gebruik. Ik was er altijd tegen, aangezien ik in de basis vind dat je als ouder een goed voorbeeld zou moeten zijn. Tegelijkertijd, ben ik het ook wel eens met wat de anderen hierboven hebben gezegd over open zijn waardoor je kind eerder de waarheid zal vertellen. Ik vind het sowieso heel dubbel, want de hele maatschappij is bijzonder open (ook tegen kinderen) over alcohol, maar wanneer het over drugs gaat is het in enen een probleem.

Ik denk dat ik het zelf niet direct zou vertellen, maar mocht het gesprek er op komen dan zou ik wel zeggen dat ik ook wel eens gebruik of gebruikt heb. Ik zou het als ouder ook liever weten dat mijn kind gebruikt zodat ik dat allemaal een beetje kan sturen. Wat me overigens geen goed idee lijkt is gebruiken waar je kinderen bij zijn, dat vind ik wel echt het slechte voorbeeld geven. Maarja, aan de andere kant drinken mensen ook wel eens een biertje of wijntje waar kinderen bij zijn. Het blijft gewoon een bijzonder lastige kwestie, en dat is toch hoofdzakelijk door het enorme taboe wat er op drugs heerst.

 

[ZERO-]

Het is ook logisch dat je als ouder wil dat je kind geen drugs gebruikt. Ik denk dat wij dat als drugsgebruikers zelf ook nog het liefst zien als we ooit kinderen krijgen (of misschien al hebben). Maar ontkomen eraan doe je toch niet. Denk dat je alleen iets bij je kind echt kan overbrengen wat betreft drugsgebruik als je dat op een onbevooroordeelde manier doet. Als je een lekker puberend kind hebt moet je daar denk ik al helemaal voorzichtig mee omgaan.

 

[uncoolbeatle]

De strengste ouders veroorzaken vaak de losbandigste kinderen. Met werkelijk alles verbieden, beginnend bij alcohol, bereik je naar mijn mening het averechtse effect.
Ik zou als ouder drugs natuurlijk nooit adviseren aan mijn kinderen, maar als mijn kind zou thuiskomen met een specifieke vraag over eenderwelke drug zou ik er niet over liegen.

Wat dat betreft vind ik dat mijn ouders het wat slecht aanpakken. Ze zijn heel onverschillig en negatief over alle drugs buiten alcohol, gewoonweg omdat ze er niks over weten en nooit gebruikt hebben. Met de wetenschap hoe overdreven ze over wiet denken (volgens mij denken ze dat dit veel en veel erger is dan alcohol) durf ik ze dus echt niks te vertellen over mijn drugsgebruik.

 

[Bobsacamano]

Misschien hebben wij wel een voordeel ten opzichte van ouders die nooit zelf wat hebben gebruikt. Dat voordeel is dat we het wellicht eerder doorhebben als onze kinderen wat gebruikt hebben en daar dan een open en fijn gesprek over kunnen hebben.

Ik heb nog geen kinderen, maar ik denk hier wel eens over na. Met name omdat mijn zus kinderen heeft en redelijk open tegen ze is over drugs gebruik. Ik was er altijd tegen, aangezien ik in de basis vind dat je als ouder een goed voorbeeld zou moeten zijn. Tegelijkertijd, ben ik het ook wel eens met wat de anderen hierboven hebben gezegd over open zijn waardoor je kind eerder de waarheid zal vertellen. Ik vind het sowieso heel dubbel, want de hele maatschappij is bijzonder open (ook tegen kinderen) over alcohol, maar wanneer het over drugs gaat is het in enen een probleem.

Ik denk dat ik het zelf niet direct zou vertellen, maar mocht het gesprek er op komen dan zou ik wel zeggen dat ik ook wel eens gebruik of gebruikt heb. Ik zou het als ouder ook liever weten dat mijn kind gebruikt zodat ik dat allemaal een beetje kan sturen. Wat me overigens geen goed idee lijkt is gebruiken waar je kinderen bij zijn, dat vind ik wel echt het slechte voorbeeld geven. Maarja, aan de andere kant drinken mensen ook wel eens een biertje of wijntje waar kinderen bij zijn. Het blijft gewoon een bijzonder lastige kwestie, en dat is toch hoofdzakelijk door het enorme taboe wat er op drugs heerst.

 

[Psychedelibee]

Het is zeker een voordeel als je zelf gebruikt hebt en het daardoor eerder herkent. Toen ik nog thuis woonde kwam ik vaak genoeg om 9 in de ochtend thuis met gigantische doppen en me ouders hadden helemaal niks door haha.

 

[Missyy23]

Misschien hebben wij wel een voordeel ten opzichte van ouders die nooit zelf wat hebben gebruikt. Dat voordeel is dat we het wellicht eerder doorhebben als onze kinderen wat gebruikt hebben en daar dan een open en fijn gesprek over kunnen hebben.

Ikzelf zou idd zien/weten/doorhebben als een kind van mij ooit iets zou gebruiken, maar ben echt zo blij dat mijn ouders het niet doorhadden. Zou er niet aan moeten denken dat mijn ouders het wel zagen en er een 'open en fijn gesprek' erover hadden willen voeren. Lijkt mij dat geen enkele puber dat leuk zou vinden eigenlijk, haha, maar goed.

 

[MusicIsLife]

Als mijn ouders er voor open zouden staan zou ik het best een keer met ze erover willen hebben......

Ik ben eigenlijk wel blij dat ik het waarschijnlijk wel herken bij mijn eventueel toekomstige kinderen

 

[Narayani]

Mijn vriend en ik gebruiken allebei wel eens wat, en we zijn al wat jaar samen dus ook wel besproken hoe we dat vorm zouden geven als we ooit kinderen zouden krijgen.

Zijn vader weet redelijk wat wij doen wat drugs betreft en vindt dat helemaal prima mits de frequentie en hoeveelheid binnen de perken blijft. Zelf is ie er ook niet vies van, het is wel echt iemand die er van kan genieten om de psychonaut uit te hangen en hij is een groot voorstander van therapeutisch gebruik van MDMA, maar ook een keurige meneer met een fulltime baan. Ik vind dat geweldig zo iemand Het is momenteel zelfs zo dat we nog wat M en acid voor 'm hebben liggen

Mijn moeder weet dat we blowen, maar meer ook niet denk ik. Ik peil wel eens wat ze er van vindt dat er mensen zijn die drugs doen en dan komt het er toch op neer dat ze liever heel bewust d'r oogklepjes ophoudt. Ook prima hoor, ze doet verder niet moeilijk ofzo.

En zelf? Tsja, hangt er ook wel een beetje van af, maar ik denk dat wanneer ze er naar vragen, ik altijd eerlijk over zal zijn, zoals ik hoop dat ze naar mij toe zijn. Ik ben van mening dat je kinderen nóóit als achterlijke mini-me's moet beschouwen ongeacht hun leeftijd. Het zijn bewuste individuen die hun eigen keuzes kunnen en zullen maken. Dan kan jij ze beter begeleiden hierin door ze voldoende informatie te verschaffen en te laten weten dat ze bij je terecht kunnen als er iets aan de hand is, óók als dat 'iets' drugs betreft. Ik denk dat wanneer je hen eerlijkheid en kennis verschaft zij ook minder snel losbandig zullen zijn. Ik heb sowieso liever dat mijn kinderen als ze oud genoeg zijn een jointje roken in m'n achtertuin, dan dat ze in een steegje hangen met een fles drank. Of ik er gezellig bij kom zitten weet ik dan weer niet, een blowende moeder is misschien niet heel cool

 

[darkbull]

ik ben dus wel ouder (en ouder).

ben niet van plan mijn kroost te vertellen dat ik zelf wel es drugs gebruik,denk wel dat het een voordeel is want ik ben wel op mijn hoede, ik ken de symptomen .

nu vind ik mijn kinderen wat betreft drugs, erg intolerant. Sigaretten vinden ze smerig. Ik zal ze dus niet vertellen dat ik wel es blow bijv.

 

[Psychedelibee]

nu vind ik mijn kinderen wat betreft drugs, erg intolerant. Sigaretten vinden ze smerig. Ik zal ze dus niet vertellen dat ik wel es blow bijv.

Zijn ze al oud genoeg om uberhaupt met zaken als roken, drinken en blowen te beginnen?

Mijn neefjes vinden nu ook nog alles vies en stom, maar de oudste is pas 10. Mijn zus en zwager zijn er behoorlijk open over en ik heb laatst wel samen met mijn zwager aan ze uitgelegd dat er een duidelijk verschil is tussen roken en blowen. Dat je je van blowen toch ook echt anders gaat voelen en van sigaretten niet.

 

[Timmie94]

Gelukkig heerst het taboe van drugs een stuk minder in mijn familie. Mijn ouders weten van mij dat ik wel is wat gebruik en eerlijk gezegd vind ik het best fijn dat ze het weten. Of in ieder geval dat ik er niet over hoef te liegen.
Ze weten natuurlijk lang niet alles, en dat is misschien maar beter ook haha.

Mijn ouders hebben mij laten weten dat ze er natuurlijk niet achter staan, maar ze wisten jaren geleden waarschijnlijk al wel dat ik er niet vies van ben n wel nieuwsgierig ben naar drugs.

Als ik later kinderen heb zou ik het denk ik wel op een gegeven moment (jaar of 17) ter sprake laten komen, maar het ze dan wel ook afraden.
Maar liever heb ik dat ik het later weet van mn kinderen en hun drugsgebruik/gedrag nog enigzins kan sturen dan dat ze het keihard ontkennen en hun vrije gang ermee gaan.
Zo ben ik ook wel redelijk opgevoed, als jongste van 5 kinderen. Mijn ouders wouden liever beperken als verbieden omdat dat toch averechts werkt.

 

[reverb]

Zijn vader weet redelijk wat wij doen wat drugs betreft en vindt dat helemaal prima mits de frequentie en hoeveelheid binnen de perken blijft. Zelf is ie er ook niet vies van, het is wel echt iemand die er van kan genieten om de psychonaut uit te hangen en hij is een groot voorstander van therapeutisch gebruik van MDMA, maar ook een keurige meneer met een fulltime baan. Ik vind dat geweldig zo iemand Het is momenteel zelfs zo dat we nog wat M en acid voor 'm hebben liggen

Kijk zo kan het natuurlijk ook. Volwassen omgang met geestverruimende middelen en volwassen met elkaar omgaan.

 

[Demo Psycho]

Ik zou mijn kinderen niet vertellen over mijn eigen drugsgebruik, maar als ze zelf willen experimenteren zou ik daar niet heel moeilijk over doen. Het ligt natuurlijk ook aan de leeftijd van de kinderen.

Als je er vanaf het begin af aan te kwaad over word, of alles afkeurt gaat het achter je rug om gebeuren. Dat wil je natuurlijk niet.

 

[Jmths]

Ik heb altijd open kaart gespeeld met mijn ouders over wat ik gebruik en hoeveel, erg prettig dat dat gewoon kan als je het mij vraagt en heeft naar mijn gevoel ook zeer positief uitgepakt.

Mijn vader die zelf nooit drugs heeft aangeraakt heeft er volledig vrede mee, het enige wat hij er standaard aan toe voegt "zolang je er maar verstandig en verantwoord mee omgaat". En zo is het ook gelopen, ik behandel psychoactieve substanties met respect en veel voorzichtigheid.

Mijn vriendin idem, die accepteert dat ik af en toe een beetje experimenteer zolang ik dit met beleid doe. Zo zou het voor iedereen moeten wezen, de vrijheid om eigen keuzes te maken zolang je voor jezelf je keuzes op verantwoorde wijze kunt relativeren.

Als ik kinderen zou hebben zou ik er niet over beginnen voordat zij er zelf over beginnen, ze weten zelf het beste wanneer dit een rol in hun leven gaat spelen, als je open kaart met ze speelt zullen ze hun eventuele nieuwsgierigheid ook niet verzwijgen.
Als ze er naar vragen zou ik ze vertellen dat drugs krachtige geestverruimende middelen zijn die enorm veel teweeg kunnen brengen, die met respect behandeld moeten worden en nooit als speelgoed. En als ze ooit besluiten om iets uit te proberen dat ze zich van tevoren goed moeten informeren, dit in een veilige omgeving moeten doen en altijd een B plan hebben mochten dingen anders uitpakken dan verwacht.
Dezelfde verwachtingen die ik mezelf stel dus.

 

[Leonina]

Recent hebben mijn ouders zak met wietbong, zakje SALVIA en jonko's gevonden.. Ze dachten eerst dat het van mij was of van een familie lid die ooit bij ons een jaar heeft gewoont..
Blijkt van mijn 14-jarige broertje te zijn. Hij heeft het toegegeven..

Mijn vader was echt teleurgesteld. En mijn moeder erg verdrietig. Gelukkig lieten mijn ouders hem uitpraten, en mijn broertje heeft echt alles rustig en duidelijk kunnen uitleggen..

Toch kan mijn vader het niet accepteren en heeft het weggegooid. Snap ik ook wel.
Hij heeft gezegd dat het bij 1x moet blijven en ehm.. ja.. het komt gewoon erop neer dat als iemand in huis verslaafd is aan drugs dat diegene het huis uit moet. Of mijn pa zelf uit huis. Want hij kan niet met dat soort mensen leven. Geldt zelfde voor zijn eigen kinderen.

Ik ga vanaf nu ook echt alles geheim houden. Met tegenzin. Denk dat ze om wiet al para gaat worden.. want ze dachten eerst dat het zakje WIET was, en geen salvia. En om dat waren ze al geshockeerd......

Ik heb serieus zitten nadenken, om te stoppen/minderen. Maar als het feestje al bijna is, dan krijg ik toch de kriebels om weer xtc/4fmp/2cb te gebruiken.. Dat zijn ook zowat de enige wat ik gebruik.. Tis niet zo dat als mijn geld op is, dat ik spullen ga verkopen om drugs te kopen
Voel me behoorlijk kut erover, want ik hou ontzettend veel van mn pa. En doet wel elke keer pijn als ik tegen hem moet liegen. Toch WIL ik niet meteen stoppen met drugs gebruiken. Wil of Kan? Ik KAN wel een feestje nuchter pakken.

 

[Jmths]

Recent hebben mijn ouders zak met wietbong, zakje SALVIA en jonko's gevonden.. Ze dachten eerst dat het van mij was of van een familie lid die ooit bij ons een jaar heeft gewoont..
Blijkt van mijn 14-jarige broertje te zijn. Hij heeft het toegegeven..

Mijn vader was echt teleurgesteld. En mijn moeder erg verdrietig. Gelukkig lieten mijn ouders hem uitpraten, en mijn broertje heeft echt alles rustig en duidelijk kunnen uitleggen..

Toch kan mijn vader het niet accepteren en heeft het weggegooid. Snap ik ook wel.
Hij heeft gezegd dat het bij 1x moet blijven en ehm.. ja.. het komt gewoon erop neer dat als iemand in huis verslaafd is aan drugs dat diegene het huis uit moet. Of mijn pa zelf uit huis. Want hij kan niet met dat soort mensen leven. Geldt zelfde voor zijn eigen kinderen.

Ik ga vanaf nu ook echt alles geheim houden. Met tegenzin. Denk dat ze om wiet al para gaat worden.. want ze dachten eerst dat het zakje WIET was, en geen salvia. En om dat waren ze al geshockeerd......

Ik heb serieus zitten nadenken, om te stoppen/minderen. Maar als het feestje al bijna is, dan krijg ik toch de kriebels om weer xtc/4fmp/2cb te gebruiken.. Dat zijn ook zowat de enige wat ik gebruik.. Tis niet zo dat als mijn geld op is, dat ik spullen ga verkopen om drugs te kopen
Voel me behoorlijk kut erover, want ik hou ontzettend veel van mn pa. En doet wel elke keer pijn als ik tegen hem moet liegen. Toch WIL ik niet meteen stoppen met drugs gebruiken. Wil of Kan? Ik KAN wel een feestje nuchter pakken.

Ik ben best wel flexibel al zeg ik het zelf maar als ik een zoon had van 14 met een flinke verborgen stash aan wiet compleet met bong er bij zou ik waarschijnlijk ook niet zo chill reageren.
En slavia, wat de fuck moet een kindje van 14 met slavia, dat kan echt niet gezond wezen voor een knullie van 14.
Van de mensen die ik ken die verneukt zijn door drugs is het overgrote deel toch wel verneukt door cannabis naar mijn gevoel. Ze zullen er wellicht niet dood aan gaan maar het zijn wel stuk voor stuk mensen die elke dag blowen omdat het zo toegankelijk en geaccepteerd is met als gevolgd dat ze vrijwel niets meer ondernemen met hun leven, ik heb me hier in het verleden ook wel pissig over gemaakt tegenover goede vrienden. Ik heb haast liever had ze dagelijks aan de amfetamine zitten dan aan wiet, dan voeren ze tenminste nog iets uit met hun leven.

Je broertje is 14, die is in de groei van zijn leven, dit moment van zijn leven zal erg bepalend wezen voor met wat voor mindset hij de rest van zijn leven verder zal gaan. Als je op je 14de al met aanzienlijke hoeveelheden wiet begint geef ik het eerlijk gezegd weinig hoop.

Ik heb dit al 2x eerder vermeld op deze site maar als ik mijn psychologie lesboeken moet geloven is de kans dat je op de 14de verslaafd raakt aan een substantie al snel 20x zo groot als wanneer je er op je 21e mee begint. Jonge pubers zijn net dieren, die reageren nog voor een groot deel op instinct en hebben weinig impulscontrole. Kut voor je broertje dat ik en anderen hem niet als 'volwaardig' mens zien maar hij is op zijn 14de nog niet volwassen genoeg om drugs als warme broodjes naar binnen te werken.

Ik denk dat vrijwel iedereen met volledig volgroeid brein (die heb je ongeveer vanaf je 22e) het hier wel met je vader eens is dat een 14jarige knul niet dagelijks wiet hoort te gebruiken laat staan salvia, een zwaar potent psychedelisch middel, en een soortgelijke reactie had gegeven als je vader.

Als je broertje 18 was geweest afgaand op de reactie die ze gaven die jij beschrijft ben ik er vrijwel zeker van dat ze niet hetzelfde hadden gereageerd.
Ik weet niet hoe je vader normaal gesproken handelt maar in deze situatie is het weinig verbazingwekkend, misschien wil hij wel gewoon angst inwerken voornamelijk omdat hij zo bezorgd is vanwege de leeftijd van je broertje. Je pa komt nog best relaxed over, misschien had hij wel volledig anders gereageerd als hij bij jou een pilletje had ontdekt.

 

[cheiron]

Ik vind dat ouders nooit zelf moeten vertellen over hun eigen gebruik en het hun kinderen gewoon ten zeerste af moeten raden.

Nogal hypocriet, vind ik.

Ik probeer mijn kinderen vooral op te voeden zodat ze een goed beeld hebben van drugs, en niet het achterlijke beeld zonder meer overnemen dat over het algemeen heerst. Algemene acceptatie van een drug (koffie, sigaretten, alcohol) zegt echt heel weinig over de schadelijkheid ervan. De meeste mensen vinden dat soort dingen niet eens drugs.

Ik leg ze helder uit wat de gevaren zijn van verschillende soorten drugs, en natuurlijk probeer ik ze uit te leggen waarom je sommige dingen ver moet blijven. Maar dat zijn middelen die ik zelf ook niet gebruik. De middelen die ik wel gebruik, hebben voor mij een acceptabel risico. Ik zou er dan ook weinig bezwaar in zien als mijn kinderen daar (op een gepaste leeftijd natuurlijk) mee gaan experimenteren. Niet alles wat verboden is, is slecht en niet alles wat toegestaan is, is goed. Leren voor jezelf te denken lijkt me een veel beter verdedigbare opvoeding dan hypocriet geheim houden en afraden wat je schijnbaar voor jezelf wel ok vindt...

 

[ooscaar]

Ik vind dat ouders nooit zelf moeten vertellen over hun eigen gebruik en het hun kinderen gewoon ten zeerste af moeten raden.

Nogal hypocriet, vind ik.

Ik probeer mijn kinderen vooral op te voeden zodat ze een goed beeld hebben van drugs, en niet het achterlijke beeld zonder meer overnemen dat over het algemeen heerst. Algemene acceptatie van een drug (koffie, sigaretten, alcohol) zegt echt heel weinig over de schadelijkheid ervan. De meeste mensen vinden dat soort dingen niet eens drugs.

Ik leg ze helder uit wat de gevaren zijn van verschillende soorten drugs, en natuurlijk probeer ik ze uit te leggen waarom je sommige dingen ver moet blijven. Maar dat zijn middelen die ik zelf ook niet gebruik. De middelen die ik wel gebruik, hebben voor mij een acceptabel risico. Ik zou er dan ook weinig bezwaar in zien als mijn kinderen daar (op een gepaste leeftijd natuurlijk) mee gaan experimenteren. Niet alles wat verboden is, is slecht en niet alles wat toegestaan is, is goed. Leren voor jezelf te denken lijkt me een veel beter verdedigbare opvoeding dan hypocriet geheim houden en afraden wat je schijnbaar voor jezelf wel ok vindt...

Ik ben zelf ook 14, 15, 16 geweest. Ik weet gewoon dat wanneer mijn ouders mij op die leeftijd hadden verteld over drugs en dat bepaalde dingen wel kunnen, dat ik drugs dan als een stuk minder gevaarlijk had gezien. Op een leeftijd waarop je al vrij impulsief kunt zijn, lijkt het me toch niet handig om ook nog eens van je ouders te horen dat zij het vroeger ook hebben gedaan. De logsiche conclusie die een puber dan kan trekken is dat zij goed terecht zijn gekomen en dat je dus zelf ook best op je 14e drugs kunt proberen en goed terecht kunt komen. Wanneer je hoort dat je vader iets geprobeerd heeft op, laten we zeggen, zijn 18e, ziet de gemiddelde puber misschien ook wel niet het probleem om iets te proberen op 14/15-jarige leeftijd.Uiteraard werkt het niet voor elke puber zo, maar er zijn genoeg pubers die zo denken.

Voor de duidelijkheid: ik vind niet dat je altijd op deze manier hoeft te blijven liegen over drugs tegen je kinderen. Zodra je kinderen ouder zijn, weet je dat ze beter in staat zijn om goed doordachte keuzes te maken. Je kunt best tegen je kind van 17/18 vertellen over drugs. Ook als je merkt dat je kinderen iets gebruiken kun je naar mijn idee best een open gesprek over drugs met ze hebben. Maar als een kind jong is, kun je deze informatie naar mijn idee toch beter nog even niet geven, want je weet niet wat iemand van 14 of 15 of zo met deze informatie doet. Net zoals je je kind van 10 geen erg gewelddadige film laat zien en dat je je kind van 6 niet vertelt dat Sinterklaas niet bestaat.

Soms moet je als ouder nou eenmaal een beetje acteren, een leugentje voor eigen bestwil kan dan niet veel kwaad. Ik zelf ben in ieder geval blij dat mijn ouders mij niet op mijn 14e, 15e of 16e vertelden dat drugs niet zo veel kwaad kunnen. Volgens mij was ik destijds nog best een verstandige jongen, maar ik denk toch dat als ik zou horen van mijn ouders dat een jointje niet zo veel kwaad zou kunnen, dat ik destijds een stuk vaker had geblowd. Misschien had ik zelfs een keer xtc geprobeerd toen, want ja, dat wilde ik ook heel graag toen ik die leeftijd had. Iemand van 14/15 ziet drugs denk ik ook een stuk sneller als een oplossing dan iemand die wat ouder is. Dan is het toch beter als je ouders dat even ontmoedigen voor je.

En uiteraard werkt dat met andere harddrugs net zo. Ook goed dus dat de alcoholgrens naar 18 jaar is, want een kind van 14 die een fles mixdrank van zijn 16-jarige vriendjes heeft gekregen kan hier mogelijk niet zo heel verstandig mee omgaan.

 

[cheiron]

Ik ben zelf ook 14, 15, 16 geweest. Ik weet gewoon dat wanneer mijn ouders mij op die leeftijd hadden verteld over drugs en dat bepaalde dingen wel kunnen, dat ik drugs dan als een stuk minder gevaarlijk had gezien.

Ik zeg ook niet dat je moet vertellen dat 'alle drugs best kunnen'. Dat is evenmin waar. Ik denk dat je best aan een kind kunt uitleggen waarom sommige dingen gevaarlijker zijn als je jonger bent (bv alcohol drinken op jongere leeftijd beschadigd het zich nog ontwikkelende brein) terwijl je als je ouder bent best een glas kunt drinken.

Het lijkt wel alsof je vindt dat je als ouder maar moet vertellen dat 'alle drugs heel gevaarlijk zijn' zodat ze er niet aan beginnen. Zo'n standpunt is natuurlijk onzin. Het enige dat dan gebeurt is dat je kinderen je niet meer serieus nemen wanneer ze voor zichzelf kunnen denken. Ik denk juist dat dat bij heel veel jongeren gebeurt: ze hebben altijd gehoord 'oh drugs is zo slecht' en komen er dan zelf achter dat je helemaal niet direct verslaafd bent als je een keer een jointje rookt. Conclusie: ouders weten er niks van.

Maar als een kind jong is, kun je deze informatie naar mijn idee toch beter nog even niet geven, want je weet niet wat iemand van 14 of 15 of zo met deze informatie doet. Net zoals je je kind van 10 geen erg gewelddadige film laat zien en dat je je kind van 6 niet vertelt dat Sinterklaas niet bestaat.

Je moet informatie natuurlijk afstemmen op het niveau van een kind. Maar het idee dat je iemand van 14/15 geen reeele voorlichting kunt geven, maar in plaats daarvan dom moet houden, vind ik niet echt slim. Iemand van 14/15 wil gewoon weten hoe het zit. Bovendien, kinderen hebben al vanaf veel jonger vragen over dingen als alcohol, koffie, roken. Dat zijn ook drugs, dus waarom niet op hun niveau uitleggen hoe dat zit.

Ik zelf ben in ieder geval blij dat mijn ouders mij niet op mijn 14e, 15e of 16e vertelden dat drugs niet zo veel kwaad kunnen.

Dat zouden ze ook niet moeten vertellen, want het is niet waar. Sommige drugs kunnen heel veel kwaad, zeker op jonge leeftijd. Andere drugs zijn een stuk minder gevaarlijk.

ik denk toch dat als ik zou horen van mijn ouders dat een jointje niet zo veel kwaad zou kunnen, dat ik destijds een stuk vaker had geblowd. Misschien had ik zelfs een keer xtc geprobeerd toen,

Ik denk dat hier het hele punt zit. Alsof je zegt: ofwel vertel je je kind dat 'alle drugs best kunnen' ofwel vertel je ze dat 'alle drugs gevaarlijk is'. Beide is dom, beide is niet waar. Een jointje heeft ook risicos. XTC nog veel meer. Je moet je kind goede voorlichting geven, zodat ze zelf kunnen leren nadenken en zelf beslissingen kunnen maken.

Dan ga je dus reageren zoals deze vader:

het komt gewoon erop neer dat als iemand in huis verslaafd is aan drugs dat diegene het huis uit moet. Of mijn pa zelf uit huis. Want hij kan niet met dat soort mensen leven. Geldt zelfde voor zijn eigen kinderen.Ik ga vanaf nu ook echt alles geheim houden. Met tegenzin. Denk dat ze om wiet al para gaat worden.. want ze dachten eerst dat het zakje WIET was, en geen salvia. En om dat waren ze al geshockeerd......

Iemand die zich zo druk maakt om wat wiet, die weet gewoon niet waar hij het over heeft. Ik zeg niet dat ik blij zou zijn als mijn zoon van 14 zou blowen, maar dit is nogal een overtrokken reactie. Gevolg: ze houden het gewoon geheim. Wat moet je anders, met iemand waar je geen behoorlijk gesprek mee kunt voeren en die niet naar de feiten wil luisteren...

 

[ooscaar]

Volgens mij druk ik me niet helemaal handig uit, want ik ben het best wel met je eens Cheiron!

Punt was meer dat ik denk dat je een kind van 14/15 beter niet over je eigen vroegere drugsgebruik kunt vertellen, aangezien iemand van 14/15 dan misschien denkt dat ook hij/zij het wel kan doen en nog eens goed terecht kan komen. Als je kind met vragen komt, kun je best wel voorlichting geven inderdaad, met ook duidelijke uitleg over de negatieve kanten en gevaren van drugs. Net zoals kinderen ook seksuele voorlichtingen krijgen en te horen krijgen over SOA's. Alleen anders dan bij seksuele voorlichting zou ik als ouder zelf niet met de informatie over drugs komen, ik zou er pas over beginnen als het mij werd gevraagd, om geen interesse te wekken in drugs die er (nog) niet is bij mijn kinderen.

Ik ben dus zeker niet van mening dat het is 'alle drugs zijn slecht' vs. 'alle drugs kunnen geen kwaad'. Informatie geven als je kinderen ernaar vragen kan inderdaad geen kwaad. Alleen je kinderen aanraden om nog even met drugs (en alcohol) te wachten vind ik wel erg belangrijk. Wat ik ook erg bedoelde met vorige posts was dat je als ouder ook je best moet doen om je kinderen niet een te positief beeld van drugs te geven. Aangezien sommige kinderen van 14/15 al een te positief beeld hebben van drugs is het naar mijn mening erg belangrijk om ook de negatieve kanten van drugs erg goed uit te leggen. En vooral dat je er niet te vroeg mee moet beginnen.

Ik vind, net zoals jij Cheiron, dat je als ouder ook zeker niet overspannen moet reageren, want dat resulteert er alleen maar in dat kinderen hun drugsgebruik geheim gaan houden. Je moet als ouders een vertrouwensband creëren zodat het onderwerp drugs bespreekbaar is én je moet proberen je kinderen te ontmoedigen drugs te gebruiken op een te jonge leeftijd. Misschien een moeilijke opgave, maar het is denk ik te doen. Het belangrijkste hierbij is denk ik dat je kinderen je vertrouwen als je aangeeft dat drugs gewoon bespreekbaar zijn.

 

[MusicIsLife]

Vannacht gedroomd dat mijn vader erachter kwam dat ik drugs gebruik en in die droom zieke ruzies gehad met mn vader die me uiteindelijk besloot te gaan negeren.

Denk dat dit wel mooi laat zien hoe mijn ouders tegenover drugs staan en niet zo raar dus dat ik alles voor ze verzwijg.

Verbieden is gewoon zo'n slechte oplossing.......

 

[cheiron]

Punt was meer dat ik denk dat je een kind van 14/15 beter niet over je eigen vroegere drugsgebruik kunt vertellen, aangezien iemand van 14/15 dan misschien denkt dat ook hij/zij het wel kan doen en nog eens goed terecht kan komen.

Als je eigen vroegere drugsgebruik nogal roekeloos was, is dat misschien wel beter ja

Als je kind met vragen komt, kun je best wel voorlichting geven inderdaad,

Daar zijn we het inderdaad over eens dan

Ik heb het vroeger als puber wel storend gevonden dat er zoveel waanideeen waren over drugs. Toch echt een groep volwassenen die heel erg denkt "drugs is alles wat verboden is en dus slecht, alles wat legaal is, is niet zo erg". Dus als je kind van 16 flink bier drinkt, niks aan de hand, maar een jointje maakt hem ineens een junkie. Zelf meegemaakt dat een moeder van mijn vriend tegen hem zei dat ze liever had dat hij 'gewoon alcohol dronk'. Zij was ervan overtuigd dat hij naar een afkickkliniek moest omdat hij wiet rookte. Gelukkig is niet iedereen zo hysterisch, maar toch....

Reeele voorlichting werkt veel beter, dan kun je tenminste een gesprek hebben. Hoe zit het nu eigenlijk precies met verslaafd raken, bijvoorbeeld? Toen ik er achter kwam dat je na 1x een sigaret roken echt niet meteen verslaafd was, leek me dat risico toch best mee te vallen. Maar na een jaar kwam ik erachter dat er toch langzaam een verslaving was ingeslopen.

ik zou er pas over beginnen als het mij werd gevraagd, om geen interesse te wekken in drugs die er (nog) niet is bij mijn kinderen.

kinderen hebben toch al best vroeg vragen over dingen die ze om zich heen zien, zoals alcohol, sigaretten en koffie. Niet te vergeten de ritalin. Hoe zit dat eigenlijk, wanneer en waarom is iets slecht, wat is dat dan verslaafd zijn.

Alleen je kinderen aanraden om nog even met drugs (en alcohol) te wachten vind ik wel erg belangrijk.

Denk ik ook, en daar is ook wel een goede reden voor. Alcohol is nu eenmaal aantoonbaar een stuk slechter voor je wanneer je 14 bent, dan wanneer je 21 bent. Wat dat betreft is die puberleeftijd toch lastig wat dat betreft, omdat je zoveel wilt uitproberen juist wat niet mag. Ik hoop dat een genuanceerd beeld een kind dan helpt om goede keuzes te maken. Hoe bepaal je eigenlijk of iets slecht voor je is? Daar hebben genoeg mensen helemaal geen idee van. Ik heb dan liever dat mijn kind, als hij dan toch iets wil proberen van drugs, weet welke afweging hij maakt. Ik zou liever hebben dat mijn kind als puber wat blowt, dan dat hij alcohol drinkt bijvoorbeeld.

mijn mening erg belangrijk om ook de negatieve kanten van drugs erg goed uit te leggen. En vooral dat je er niet te vroeg mee moet beginnen.Ik vind, net zoals jij Cheiron, dat je als ouder ook zeker niet overspannen moet reageren, want dat resulteert er alleen maar in dat kinderen hun drugsgebruik geheim gaan houden. Je moet als ouders een vertrouwensband creëren zodat het onderwerp drugs bespreekbaar is én je moet proberen je kinderen te ontmoedigen drugs te gebruiken op een te jonge leeftijd.

We zijn het inderdaad meer eens dan ik eerder dacht Kan ik me helemaal in vinden.
Blijft denk ik toch altijd een spannend onderwerp, kinderen doen nu eenmaal op een bepaalde leeftijd niet meer zonder meer wat je als ouder zegt...

 

[Psychedelibee]

Zelf meegemaakt dat een moeder van mijn vriend tegen hem zei dat ze liever had dat hij 'gewoon alcohol dronk'. Zij was ervan overtuigd dat hij naar een afkickkliniek moest omdat hij wiet rookte.

Echt ernstig zoiets. Helaas denken zoveel mensen dat alcohol maar moet kunnen omdat het legaal is. Uberhaupt altijd maar het moeten benoemen van alcohol en drugs, op de dag dat je gewoon drugs kunt zeggen en alcohol daarbij wordt gerekend doe ik een vreugde dansje.

 

[ooscaar]

Tja, ik vind het toch onvoorstelbaar dat mensen die toch prima in staat zijn zelfstandig na te denken hun hele leven lang over bepaalde onderwerpen, waaronder drugs dus, maar blijven geloven wat een ander hun zegt, zonder er zelf over na te denken. Dit wordt vooral duidelijk als je zelfs slimme mensen dingen hoort zeggen als 'alcohol is helemaal geen drug' ('want het is legaal').

 

[ZERO-]

Ik vind het vreemd dat als je zou zeggen, ik heb pep gebruikt waar mijn kind bij is, dan all hell breaks loose en zo. Maar iedereen zuipt zich gewoon dronken op verjaardagen waar kinderen bij zijn.

Dat is dus iets wat ik nou echt niet begrijp.

 

[Timmie94]

dat komt gewoon omdat alcohol zo ingeburgerd/geaccepteerd is als iets 'redelijk onschuldigs' denk ik...

 

[Fool]

Bij de verjaardagen waar ik kom zuipt ook niet iedereen zich klem als er kinderen bij zijn hoor. :P

 

[MusicIsLife]

Bij de verjaardagen waar ik kom zuipt ook niet iedereen zich klem als er kinderen bij zijn hoor. :P

Saaie verjaardagen beleef jij dan

 

[Fool]

Nouja, de andere verjaardagen heeft gewoon niemand kinderen. :P

 

[Bezorgdiemand]

Toen ik (44) nog op school zat kregen we naast seksuele voorlichting ook weleens voorlichting over drugs. We leerden op school al dat drugs, en met name heroïne je leven totaal verwoest. Mijn jongste zus wordt volgende week 36 en heeft nooit iets over drugs op school geleerd. Terwijl we allebei op de zelfde school hebben gezeten. Met andere woorden: dat stukje voorlichting dat ik dus wel nog heb gehad is wegbezuinigd.

Helaas is mijn zus wel aan het bruin en wit geraakt met alle gevolgen van dien. Mijn zoon is nu 13 en mijn dochter is 11. Kennen mij zus dus ook. Ze hebben gelukkig nog nooit vragen gesteld waarom tante zo "raar" doet. Maar ben ik hun een streep voor geweest. Ik heb mijn zoon en dochter uitgelegd dat tante ziek is, en nog zieker is geworden van de medicijnen die ze hiervoor moet gebruiken. Ik weet dat het liegen is, maar ga kinderen van 11 en 13 eens uitleggen dat hun tante een junkie is die zowat de hele familie op d'r kop heeft gezet, en nog steeds zet.

Hoewel het aantal mensen dat met heroïne begint de laatste jaren afneemt. Is er naar XTC en andere smartdrugs de laatste jaren weer meer vraag naar. Daarom ben ik fel voorstander van de terugkeer van voorlichting op de lagere school en de eerste klassen in het voortgezet onderwijs. Dat we op school wel leren dat we een condoom moeten gebruiken als we naar bed willen gaan met ons vriendje of vriendinnetje is algemeen bekend. Dat roepen ouders ook steeds tegen hun kinderen (tenminste mijn ouders deden dat). Maar over drugs, en de gevaren ervan weten ouders niks. Tenminste 99,9% van de ouders, de ouders met een verslaafde in hun midden daargelaten. Tegenwoordig leren ze op scholen wel over de gevaren van roken en alcohol, maar daar horen zeer zeker ook heroïne, cocaïne, XTC en de rest bij.

 

[MusicIsLife]

Ik heb ook drugsvoorlichting gehad op school hoor, ik ben nu 21. Niet dat het iets heeft geholpen want dat bestond uit: het is slecht, niet doen!

Je zult altijd mensen hebben die vanaf een bepaalde leeftijd met drugs gaan experimenteren. Ipv deze mensen te blijven verkondigen dat het slecht is en dat je het niet moet doen kun je ze beter uitleggen op wat voor manier je veilig kan gebruiken.

 

[MeejheM]

keihard verbieden werkt niet. zolangs ze eerlijk blijven kun je er ook over praten. als ze willen doen ze het toch wel, en dan kun je beter hebben dat ze erover praten, of eerlijk zijn als je ernaar vraagt wanneer je een verandering in hun gedrag ziet.

slechte voorbeelden geven helpt ook niet, want voor een puber is iemand anders zn verslaving en de strijdt daarvanaf te komen te ver van zn bed.

ze zich thuis helemaal ziek laten blowen heb ik wel eens van gehoord, maar ik twijfel aan het nut daarvan.

ik denk dat het beste werkt dat je laat doorschemeren dat je zelf wel wat ervaring hebt, en dat ze altijd bij je terechtkunnen.

heb je die ervaring niet dan is kennis uit boekjes en folders niet voldoende interessant op die leeftijd. jaag ze in elk geval niet je huis uit, dat heeft bij mij niet goed gewerkt.