My slippery road

Medic

Belezen gebruiker
Jaren geleden ben ik ooit met zeer veel pijn opgenomen geweest in een ziekenhuis, op de SEH.
Direct kreeg ik een infuus met paracetamol en diclofenac en wat morfine IM in mijn bovenbeen.
Door de helse pijn die ik toen had voelde ik daar absoluut niks van, dus werd er opgewaardeerd naar subcutaan en uiteindelijk een spuit IV.

Uiteindelijk kwam daar dan de pomp en werd morfine vervangen door een sterk werkend opiaat, ik weet niet meer welke, enkele uren verder merkte ik dat ik lichtelijk high begon te worden en het net leek alsof de pijn een beetje stoned werd, maar was nog zeer heftig aanwezig. Zo hevig dat ze nog niks met mij aan konden.

Een paar uur later werd de ars overgenomen door zijn collega die hier meteen korte metten mee maakte door mij een spuit met een spierverslapper te geven, ik weet niet meer welk middel het is geweest.
Dit voelde direct zeer aangenaam en was enorm pijnverlichtend.
Met wat acteerwerk heb ik het nog voor elkaar gekregen om daar nog 2 spuiten van bij te krijgen, waarna ik absoluut pijnvrij was.

Bij ontslkag kreeg ik naast paracetamol, diclofenac een maagbeschermer en een laxans (tegen bijwerkingen van de opiaten) ook Oxycodone mee naar huis, toen nog de enige echte OxyContin en OxyNorm. 10 en 20 mg, kort- en langwerkend. Een enorme lading was het en kon het zelfs een aantal keer herhalen, maar uiteindelijk werd het afgebouwd en kreeg ik op het laatst enkel de nsaid met tramadol.

Hiervoor had ik al ervaring met codeine, voorgeschreven gehad bij hoestklachten en toen ik erachter kwam dat er een hoestdrank was met codeine die vrij verkrijgbaar was, deze ook dikwijls gekocht.
Paste goed bij mijn liefde voor cannabis, het combineerde prima.

Later kwam er weer oxycontin kijken... via via...
Ik merkte dat ik er vrij goed op kon studeren bij een juiste dosis en het werkte als een perfect anxiolyticum.

Alleen... voordat je het weet ga je eens terugrekenen naar wanneer je eigenlijk bent begonnen, het voelde als weken of hooguit een paar maanden, terwijl, als ik goed rekende, ik allang over het jaar heen zat. Met dagelijks gebruik.

Later werd de tolerantie steeds hoger en ben ik overgestapt op het spotgoedkope heroine.
Uiteindelijk is dat helemaal uit de hand gelopen en IVde ik elke per dag, met full-time studeren en een baan erbij.

Ik heb heel lang bij een verslavingszorg gezeten die niet goed voor mij was, veel praten, weinig therapie, veel medicatie, maar methadon o.i.d. was uit den boze, daarvoor moest ik mijzelf maar laten opnemen, met niet eens de garantie dat ik het kon afbouwen met methadon. Het kon net zo goed zijn dat het cold-turkey moest, wat mij overigens wel al een paar keer gelukt is... alleen het volhouden is erg lastig. Mijn record is een aantal jaar clean, mijn lowest is een paar weken.

Nu bewandel ik een heel andere weg en gebruik nu al een kleine maand geen heroine meer.
Heroine abrupt gestaakt en overgegaan op OxyContin en OxyNorm en slik daarvan momenteel 490 mg per dag en start morgen met de afbouw.
De streefdosis is ongeveer 6x daags 40 mg.

Daarna zal ik overgaan op de Suboxone, dat wil zeggen, cold turkey stoppen met de streefdosis, wachten tot de afkick onderhand op zijn hoogtepunt is en dan steeds een dosis nemen tot de afkick wegblijft, zodat ik daarvan de dosis kan bepalen die ik dagelijks nodig heb om afkick-vrij te blijven.

Gaat dit goed dan zal ook de Suboxone worden afgebouwd en kan dan over op alleen Naloxon.

Jammer dat de implantaten met Naloxon niet worden gemaakt in Nederland en niet geplaatst kunnen worden in Nederland. Elders in de wereld zijn er wel gerenomeerde instellingen die dat wel kunnen plaatsen, alleen wordt dit niet vergoed. Al denk ik wel dat dit het waard zal zijn. Duizenden euros per zoveel jaar is het mij wel waard om er zeker van te zijn dat ik het gewoon echt niet ga nemen, ben natuurlijk niet zo dom om dan alsnog te gebruiken en mij door een hel te gooien. Capsules slikken moet je erg sterk in je schoenen staan... ben nog wel erg huiverig voor wat allemaal nog gaat komen...
 

Psychedelibee

Badass junkie
Oppersjamaan
Emeritus Mod
Tripreporter
Heel veel sterkte met wat nog komen gaat! Het probleem onderkennen en het van je afschrijven is in ieder geval een stap in de goede richting.
 

Medic

Belezen gebruiker
De originele OxyNorm die ik nu heb is te goed te misbruiken.
Ik kan beter direct op de Suboxone, dan maar even een tijdje in een vervelende afkick.

Begin bericht was up, nu gaat het weer down... heel vervelend die ups en downs.
Familie is wel op de hoogte van mijn situatie, mijn werk is mijn alles, ben zo bang om alles te verliezen.

Veel contacten verloren in de loop der tijd, met werk gaat het super.
Soms baal ik wel... fulltime werken gaat ten kostte van heel veel, stress, druk en indrukken zijn hoog en veel, waardoor de behoefte blijft om goed en snel te ontspannen, zodat alle overige moet-dingen zoals het huishouden ook nog gedaan kunnen worden binnen het minimale aan vrije tijd.

Ik zei altijd dat ik de tijd niet terug wilde draaien, al waren het zware periodes... deze gitzwarte periode met opiaten wel, nooit gedacht dat dit mij zo zou overkomen en zo erg bij mij zou blijven.

Ook het missen van mijn vriendin die bij mij weg is gegaan, ongeveer een jaar geleden en het overlijden van een aantal dierbaren, jaren terug vallen nog steeds heel erg zwaar, met opiaat of niet... bah
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Erg naar allemaal. :( Ik heb zelf flinke pijn ervaren in mijn leven, maar zo te lezen valt dat in het niet bij wat jij hebt ervaren. Ik hoop dat het gauw beter met je gaat.

Dat met je werk is wel een lastig (en voor velen bekend) iets. Je werk zó belangrijk vinden, zorgt natuurlijk juist voor die enorme druk. Maar ja, dat weet je zelf ook wel. Maar geloof me, werk kán gewoon niet hetgeen zijn wat het belangrijkste is voor jou. Dat gaat je op de een of andere manier opbreken. Werk is een externe en onstabiele factor (zeker in deze tijden). Probeer het eens meer van een afstandje te zien, in perspectief te plaatsen. Is dat werk nou écht zo belangrijk, of heb jij dat zo bedacht voor jezelf?

En ik kan begrijpen dat het soms ondraaglijk lijkt en het dan het beste lijkt om die middelen te gebruiken. En misschien ís het soms ook ondraaglijk. Maar is het altijd ondraaglijk? Mijn ervaring met pijn, is dat je er doorheen moet. En dat gaat nooit lukken met die middelen. Je zult ooit, wanneer dan ook, door die pijn heen moeten. Ik raad je aan om daar zo snel mogelijk mee te beginnen. Uiteraard zal er bij extreme fysieke pijn iets nodig zijn, maar aan je verhaal te lezen is het niet allemaal fysiek. Vaak is geestelijke pijn (lijden) ook nog eens vele malen erger dan fysieke.

En die dingen die in je verleden zijn gebeurd zijn ongetwijfeld erg, maar het is ook belangrijk om te beseffen dat dat het verleden is. Ik weet verder niets van jou en je verleden, behalve dit verhaal, maar wat ik wel weet is dat het verleden voorbij is. Helemaal niet persoonlijk bedoeld, maar wat proberen we te vinden in het verleden? Dat is werkelijk een doodlopende weg die je dan bewandeld.
 

Jixx

Bewuste gebruiker
Beste Medic,

Ik heb jouw verhaal gelezen nadat iemand met de tip kwam om mijn vragen eens bij jou te stellen. Ik lees uit jouw verhaal dat jij ook liefde heb voor cannabis net zoals ik. Echter, ik wil jou eens vragen om mijn topics / citaten te lezen rondom antipsychotica (risperidon) en cannabis? Jouw verhaal doet mij sterk denken aan die van mij. Bij mij begon alles met extreme lage rugpijn en pijn in mijn spieren. De huisarts wilde niks sterkers voorschrijven dan tramadol, maar die hielp niet tegen de pijn. Vragen naar valium was helemaal uit ten boze. Hij verweet ook al mijn pijn aan cannabis gebruik. Cannabis werkte overigens ook niet tegen de pijn. Op ten duur stelde hij mij risperidon voor als spierverslapper. Echter heeft dit middel voor een keerzijde in mijn leven gezorgd. Mijn liefde voor cannabis ben ik er min of meer ook door verloren, daar alle voor mij gunstige effecten niet meer werken. Ik verwijt dit aan de risperidon, maar ik kan er naast zitten. Daarnaast meld Jellinek interacties op het dopamine stelsel tussen cannabis en antipsychotica. Maar zelf persoonlijk denk ik dat ze nog niet eens de helft weten van wat er precies gebeurd als je het combineert met elkaar. Afbouwen zou normaal niet zo een probleem te hoeven zijn bij antipsychotica, mits je rustig afbouwt. Dit heb ik ook gedaan, maar na het afbouwen kwamen de ergste klachten pas. Onrust, paniekaanval, verwarring, werking van cannabis was volledig gedempt, agitatie, depressief, niet meer uit bed kunnen komen, en steeds denken dat je dood gaat, rare gedachten gangen, zelfmoord gedachten. Daarvoor kreeg ik alprazolam 3 x 0,5 mg voorgeschreven en sertraline 100 mg van mijn huidige arts. Maar deze deden amper iets tegen de klachten. Binnen 2 weken zat ik al op de maximale ddd van alprazolam. Na 8 weken was er nog geen verbetering, en ben ik weer gestart met risperidon. Deze keus heeft mij er weer een heel klein beetje bovenop geholpen.
 

MeejheM

Badass junkie
a;s je meer topics gebruikt om de invloed van je risperidon op je beleveing van cannabisgebruik krijg je steeds minder diepgang in de reacties. wacht maar gewoon af, mensen reageren wel, als ze willen.
 

Snowblind

Belezen gebruiker
Hallo medic.

Hopelijk gaat het je met de afbouw van oxynorm/oxycodon, dat ik zelf langdurig ge- en misbruikt hebt, net zo makkelijk af als ondergetekende.
Na een weekje elke dag wat minder nemen, heb ik twee dagen overal pijn gehad en gezweet als een das. Nog een paar nachtjes weirde dromen en toen was het ergste wel voorbij. Kan dat spul nog steeds op voorschrift krijgen. Echter totaal geen behoefte meer aan.

Moet er wel eerlijk bij zeggen dat ik benzo's ben blijven gebruiken. Misschien maakte dat het makkelijker maar wellicht is de afkick easier dan je denkt.
Er wordt beweert dat het verslavingsrisicovan oxy vrij laag is wanneer je het op medische gronden gekregen hebt. Geen idee of dat klopt. Kan ook een glad praatje van medische specialisten zijn om de angst voor opiaten weg te nemen.
Helaas heb ik me niet lang daarna weer op de cocaïne gestort maar daar nu ook maar een punt achter gezet.
Kan coca ook moeilijk als een vervanger voor opiaten beschouwen. Dat spul heeft voor mij meer met genot zoeken te maken.

Het is me niet helemaal duidelijk of je nog steeds regelmatig pijn hebt of de oxycontin als escapistisch middel inzet. In ieder geval is het een markante substantie: erg effectief als pijnstiller terwijl je er toch actief onder blijft. Daarnaast geeft het een zekere bedrieglijke innerlijke rust. Je vat situaties niet meer als problematisch op terwijl ze dat vaak wel zijn. Zo beleefde ik het tenminste persoonlijk: onder invloed van oxy bevond ik me in een uitermate chill universum. Aangezien ik geen last van obstipatie of jeuk kreeg, was de drempel om te stoppen lange tijd afwezig.

Wat Mindless zegt is absoluut waar. Pijn kan je ook accepteren ipv meteen zo'n capsule naar binnen te werken. Je pijngrens verlegt zich dikwijls ook.
Verder zijn er legio methoden om eventuele cravings het hoofd te bieden. De ontspannende werking van een warm bad kan bijv wonderen in dit opzicht verrrichten.
Probeer verder iemand te vinden bij wie je al je twijfels kwijt kan. Die je op kan bellen zodra je weer verscheurd wordt door het verlangen te gaan gebruiken en de afweermechanismen daartegen.

In ieder geval veel kracht toegewenst.
 
Bovenaan