Mijn definitie van verslaving.

[LucidLucy]

Ben nu wel geïnteresseerd in een praktijkvoorbeeld. Welk trauma en angsten leef jij mee anno 2025, en heb je drugs voor nodig om daarmee te kunnen leven? Je mag ook privé berichtje sturen, ben oprecht open minded, en wil best mee denken. Misschien heb ik ook ervaringen met die situatie.

Bedankt voor het aanbod.
Anno 2025 heb ik al veel minder angsten en onzekerheden dan 4 jaar geleden. Ik kan beter mijn grenzen en behoeftes aanvoelen en die ook naar anderen communiceren. Op een respectvolle manier zonder in egocentrisme te hangen. (Dus met oog voor de ander)

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat dit altijd perfect gaat. Maar betekent wel dat het me momenteel erg gemakkelijk af gaat om clean te zijn van alcohol, drugs en verslavende medicatie. Vandaag alweer 480 dagen clean.

Mijn laatste terugval en überhaupt mijn struggles in het stoppen met gebruiken, heb ik vrij uitgebreid over geschreven. Mocht je daarin geïnteresseerd zijn:

Deel 4: More will be revealed

Ik heb eerder al 3 (uitgebreide) verhalen geschreven over mijn verslaving en herstel. Deze zijn hier te vinden: Mijn zoektocht naar herstel (en plezier in het leven) Mijn rock-bottom - α-P(i)HP verslaving Mijn ervaring met injecteren van pyro's (of andere corrosieve RC's) En inmiddels komt...

drugsforum.nl

Links naar mijn andere topics, staan in dat topic ook vermeld.

Als ik dan nog enkele voorname dingen moet noemen waar ik tegenaan loop waarbij drugs een uitkomst kan zijn:

• Ik ben nog steeds goed in het uiten van mijn bewijsdrang. De rest van de wereld laten zien hoe goed ik bezig ben om te compenseren voor mijn angsten en onzekerheden. Ik ben hier wel ontzettend in verbeterd. Maar ik merk vooral weer tijdens het schrijven van mijn research paper recent, dat ik heel erg struggle met perfectionisme. Ik ben dan toch bang dat het niet goed genoeg is wat ik oplever. In mijn hoofd zie ik dan al scenarios voor me van professoren die me meewarig uitlachen omdat ik zulke lompe redeneringen maak en mijn onderzoek niet voldoende onderbouw met statische analyses. Ik weet dat dit in de praktijk reuze mee zal vallen. En ook heb ik op deze gebieden hulp gevraagd, die ik helaas niet altijd kreeg. Mijn collegas zijn vaak ook gewoon druk. De werkdruk ligt nu eenmaal hoog.
• Ik heb geregeld angst dat mensen niet het achterste van hun tong laten zien en ik ineens voor verrassingen kom te staan. Vooral in mijn relatie ben ik daar nog weleens bang voor. Dat het ineens uit zal zijn ofzo. Gelukkig is ook dat vertrouwen alweer gegroeid.
• Daarnaast is er altijd een stukje geweest rondom intimiteit/seksualiteit waar ik veel schaamte voor had. Ook daaraan heb ik hard gewerkt afgelopen jaar. Dit deel is eigenlijk het enige waar ik op het forum niet over deel gezien ik hier niet helemaal anoniem ben. Daarover spreek ik alleen met de mensen die het aangaat en die me daarin kunnen steunen en helpen.

Ongetwijfeld zijn er nog veel meer angsten en onzekerheden waar ik mee loop. Ik ben momenteel weer bezig in stap 4 van het 12 stappen programma en mag binnenkort dus ook weer aan de slag om mijn angsten op te schrijven en uit te werken. Zodat ik daarmee weer verder aan de slag kan.

Die lijst ziet er deze keer weer anders uit dan toen ik hem 2 jaar geleden schreef. Dat blijft toch actueel. Angsten vervagen zodra ik ze aan ga. Maar soms ontstaan er ook weer nieuwe, of kom ik simpelweg dichter tot mezelf en wordt ik me bewust van angsten waar ik me eerder voor afsloot.

Echt hele heftige onverwerkte trauma's heb ik niet. Ik heb in mijn jeugd een paar vervelende situaties gehad die niet goed waren voor mijn zelfbeeld. En ook bepalend zijn geweest voor hoever ik mezelf open stelde naar anderen. In die zin waren dat trauma's, maar wel relatief onschuldige. Toch hebben ze impact gehad op mijn vertrouwen in anderen en zorgden ze ervoor dat ik me anders ging gedragen dan ik werkelijk ben.

Dat stadium ben ik inmiddels gelukkig wel weer gepasseerd. Maar dat heeft wel flink wat werk gekost.

 

[_shikantaza]

Detoxen is ook niet de ziekte. Verslaving begint vaak al in je genen. Diep geworteld in je brein.

"Het niet doen" wilt iedere verslaafde. Maar daar ligt juist het probleem.
Bij een ziekte heb je behandeling nodig.

Dit. Ik kan mijn zieke hoofd niet gezond denken. Net als je een gebroken been niet gezond kan rennen.

Mijn herstel gaat niet over "niet gebruiken" maar wel over "het juiste blijven doen".

 

[Patrick a.k.a Spaceface]

Bedankt voor het aanbod.
Anno 2025 heb ik al veel minder angsten en onzekerheden dan 4 jaar geleden. Ik kan beter mijn grenzen en behoeftes aanvoelen en die ook naar anderen communiceren. Op een respectvolle manier zonder in egocentrisme te hangen. (Dus met oog voor de ander)

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat dit altijd perfect gaat. Maar betekent wel dat het me momenteel erg gemakkelijk af gaat om clean te zijn van alcohol, drugs en verslavende medicatie. Vandaag alweer 480 dagen clean.

Mijn laatste terugval en überhaupt mijn struggles in het stoppen met gebruiken, heb ik vrij uitgebreid over geschreven. Mocht je daarin geïnteresseerd zijn:

Deel 4: More will be revealed

Ik heb eerder al 3 (uitgebreide) verhalen geschreven over mijn verslaving en herstel. Deze zijn hier te vinden: Mijn zoektocht naar herstel (en plezier in het leven) Mijn rock-bottom - α-P(i)HP verslaving Mijn ervaring met injecteren van pyro's (of andere corrosieve RC's) En inmiddels komt...

drugsforum.nl

Links naar mijn andere topics, staan in dat topic ook vermeld.

Als ik dan nog enkele voorname dingen moet noemen waar ik tegenaan loop waarbij drugs een uitkomst kan zijn:

• Ik ben nog steeds goed in het uiten van mijn bewijsdrang. De rest van de wereld laten zien hoe goed ik bezig ben om te compenseren voor mijn angsten en onzekerheden. Ik ben hier wel ontzettend in verbeterd. Maar ik merk vooral weer tijdens het schrijven van mijn research paper recent, dat ik heel erg struggle met perfectionisme. Ik ben dan toch bang dat het niet goed genoeg is wat ik oplever. In mijn hoofd zie ik dan al scenarios voor me van professoren die me meewarig uitlachen omdat ik zulke lompe redeneringen maak en mijn onderzoek niet voldoende onderbouw met statische analyses. Ik weet dat dit in de praktijk reuze mee zal vallen. En ook heb ik op deze gebieden hulp gevraagd, die ik helaas niet altijd kreeg. Mijn collegas zijn vaak ook gewoon druk. De werkdruk ligt nu eenmaal hoog.
• Ik heb geregeld angst dat mensen niet het achterste van hun tong laten zien en ik ineens voor verrassingen kom te staan. Vooral in mijn relatie ben ik daar nog weleens bang voor. Dat het ineens uit zal zijn ofzo. Gelukkig is ook dat vertrouwen alweer gegroeid.
• Daarnaast is er altijd een stukje geweest rondom intimiteit/seksualiteit waar ik veel schaamte voor had. Ook daaraan heb ik hard gewerkt afgelopen jaar. Dit deel is eigenlijk het enige waar ik op het forum niet over deel gezien ik hier niet helemaal anoniem ben. Daarover spreek ik alleen met de mensen die het aangaat en die me daarin kunnen steunen en helpen.

Ongetwijfeld zijn er nog veel meer angsten en onzekerheden waar ik mee loop. Ik ben momenteel weer bezig in stap 4 van het 12 stappen programma en mag binnenkort dus ook weer aan de slag om mijn angsten op te schrijven en uit te werken. Zodat ik daarmee weer verder aan de slag kan.

Die lijst ziet er deze keer weer anders uit dan toen ik hem 2 jaar geleden schreef. Dat blijft toch actueel. Angsten vervagen zodra ik ze aan ga. Maar soms ontstaan er ook weer nieuwe, of kom ik simpelweg dichter tot mezelf en wordt ik me bewust van angsten waar ik me eerder voor afsloot.

Echt hele heftige onverwerkte trauma's heb ik niet. Ik heb in mijn jeugd een paar vervelende situaties gehad die niet goed waren voor mijn zelfbeeld. En ook bepalend zijn geweest voor hoever ik mezelf open stelde naar anderen. In die zin waren dat trauma's, maar wel relatief onschuldige. Toch hebben ze impact gehad op mijn vertrouwen in anderen en zorgden ze ervoor dat ik me anders ging gedragen dan ik werkelijk ben.

Dat stadium ben ik inmiddels gelukkig wel weer gepasseerd. Maar dat heeft wel flink wat werk gekost.

Ten eerste gefeliciteerd dat je al zo lang volhoud, en gelukt is een plek te geven. Snap nu ook beter waarom je 'verslaving' als een algemene ziekte ziet. Zelf zoom ik alijd op elk issue specifiek in wat daar het probleem is. In mijn wereld is er verslaving 1, 2, 3 en4 bij wijs van spreken, en probeer deze individueel op waarde en impact te schatten, daarna maak ik een plan van aanpak hoe ik de specifieke verslaving ga aanvliegen.

Verslaving ga ik altijd hebben dat gaat van tosti ham/kaas elke dag tot je ineens geen tosti kan zien. Naar mijn idee is dat onderdeel van het leven, geen ziekte, maar das ondertussen wel duidelijk.

Punt 1: Je hebt de wereld niks te bewijzen! Probeer ook nooit teveel 'van tevoren' te bedenken, als het puntje bij paaltje komt moet je toch direct kunnen anticiperen. Van tevoren druk maken is verspilde energie, pluk de dag zeg maar. Enige drugs die ik hier kan bedenken zijn benzo's om het wat meer te ontspannen, ik geloof dat je zonder kan, je bent goed in taal, en hebt blijkbaar altijd een antwoord klaar!

Punt 2: Voorspel wat mensen in het ergste geval zouden kunnen doen, dan valt de realiteit over het algemeen mee. Als je echt vermoeden hebt dat iemand niet eerlijk tegen je is, dan mag je dat gewoon recht in zijn/haar face zeggen. Drugs gaat hier niet helpen.

Punt 3: Intinimiteit is complex, en drugs maken het alleen maar complexer, je gaat je echt niet gemakkelijker voelen 'naakt' in bed met een vreemd persoon. Das ackward, biertje ofzo zal hier idd edge wel af kunnen halen, maar is dat het waard? Helemaal als je eigenlijk niet wilt drinken.

Just my thoughts fijn dat zo eerlijk over dit soort dingen durft te zijn.

 

[LucidLucy]

Punt 1: Je hebt de wereld niks te bewijzen! Probeer ook nooit teveel 'van tevoren' te bedenken, als het puntje bij paaltje komt moet je toch direct kunnen anticiperen. Van tevoren druk maken is verspilde energie, pluk de dag zeg maar. Enige drugs die ik hier kan bedenken zijn benzo's om het wat meer te ontspannen, ik geloof dat je zonder kan, je bent goed in taal, en hebt blijkbaar altijd een antwoord klaar!

Punt 2: Voorspel wat mensen in het ergste geval zouden kunnen doen, dan valt de realiteit over het algemeen mee. Als je echt vermoeden hebt dat iemand niet eerlijk tegen je is, dan mag je dat gewoon recht in zijn/haar face zeggen. Drugs gaat hier niet helpen.

Punt 3: Intinimiteit is complex, en drugs maken het alleen maar complexer, je gaat je echt niet gemakkelijker voelen 'naakt' in bed met een vreemd persoon. Das ackward, biertje ofzo zal hier idd edge wel af kunnen halen, maar is dat het waard? Helemaal als je eigenlijk niet wilt drinken.

Rationeel weet ik die dingen vaak ook wel. Maar in het moment voel ik dat vaak niet zo op die manier. Dat maakt zulke angsten ook zo lastig. Ze zijn irrationeel en irreëel.

Maar het helpt om ze te blijven erkennen, erover te praten en ze gewoon aan te gaan. Voorheen vond ik vooral dat ik geen angsten had, maar in werkelijkheid wilde ik niet erkennen dat ik angsten had.

Dat ging zover dat ik er in feite blind voor was. Ik geloofde heilig dat ik geen angsten had. Terwijl ik van binnen eigenlijk best wel een bang jongetje ben.

Wat betreft die seksuele/intieme dingen gaat het veel meer over de extremen opzoeken. En daar zijn dingen waar ik wel of niet over schrijf. Mijn porno binges van soms ruim 12 uur lang onder invloed van drugs, is hier bijvoorbeeld geen geheim. Maar zeker onder invloed van flakka, heb ik wel dingen gedaan waar veel schaamte voor is.
Nu helpt de gedachte enorm dat ik weet dat ik zulke dingen nuchter niet meer zou doen. Des te meer motivatie om geen flakka meer te gebruiken.

Maargoed, anyway. Ik kan daarover ook niet echt de diepte ingaan zonder dat in detail te beschrijven. Ook nuchter heb ik met bepaalde dingen op seksualiteit en intimiteit moeite. Drugs lost daarin niet alles op, maar maakt me wel afgevlakt op de schaamte of angst die ik er anders voor zou voelen.

 

[Patrick a.k.a Spaceface]

'Wat betreft die seksuele/intieme dingen gaat het veel meer over de extremen opzoeken. En daar zijn dingen waar ik wel of niet over schrijf. Mijn porno binges van soms ruim 12 uur lang onder invloed van drugs, is hier bijvoorbeeld geen geheim. Maar zeker onder invloed van flakka, heb ik wel dingen gedaan waar veel schaamte voor is.
Nu helpt de gedachte enorm dat ik weet dat ik zulke dingen nuchter niet meer zou doen. Des te meer motivatie om geen flakka meer te gebruiken.'

Dat is wel intens idd, met speed/meth ook wel soortgelijke sessies gehad. Misschien is mijn definitie van verslaving echt heel anders, maar begrijp wat je bedoelt. Als ik zin heb om een nachtelijke sessie bingen voel ik daar geen verslavings gevoel bij. Na zo'n sessie ben ik ook altijd wel weer even klaar, letterlijk! Is denk ik niks om je voor te schamen, en zolang je er andere niet mee lastig valt moet dat kunnen af en toe.

Hier zie ik in mijn wereld 2 issues die je aan kan pakken. De lust is er blijkbaar dus misschien als je liever geen porn wilt, op zoek naar een meer natuurlijke manier. De flakka zorgt ervoor dat je in een 'loop' terecht komt, je weet toch als je nu stopt je alsnog niet kan pitten, dus gaat maar lekker door. Flakka is sowiezo zooi dus kan je beter niet doen, als je er vanaf bent, nooit meer in de buurt komen.

Wil trouwens niet overkomen als iemand die alles weet en snapt, ben ook maar idioot die best doet van mijn, en andermans levens, iets beter probeer te maken. Soms helpt het gewoon al om beetje te praten en ventileren.

 

[LucidLucy]

Is denk ik niks om je voor te schamen, en zolang je er andere niet mee lastig valt moet dat kunnen af en toe.

In mijn definitie van verslaving zijn 2 dingen heel belangrijk. De constante obsessie naar gebruiken en daar in mijn hoofd dus constant mee bezig zijn.
Èn het niet kunnen stoppen als ik eenmaal begonnen ben. Hoe graag ik ook wil. Met wilskracht krijg ik het niet voor elkaar.

Zolang je niet verslaafd bent (volgens de definitie die ik hanteer), kan dat inderdaad misschien prima zolang je niemand tot last bent.

Maar zoals verslaving zich bij mij uit, laat mijn laatste terugval dat duidelijk zien. Ik ben begonnen met gebruiken en was direct 6 dagen wakker. In die 6 dagen heb ik nog geen vol bord rijst met curry en 1 peer op.
Ik had mezelf zo hard voorgenomen om niet te injecteren. Maar toch, na de eerste hits ga ik m'n gear al regelen en op dag 2 of 3 zit ik alweer met die naald in m'n arm. Terwijl ik dondersgoed weet dat ik dasr al meermaals bijna aan ben overleden.

Dat is hoe verslaving in actief gebruik er bij mij uitziet. En dan kan het dus niet. Simpelweg omdat ik de dood dan heel dichtbij breng.

Hier zie ik in mijn wereld 2 issues die je aan kan pakken. De lust is er blijkbaar dus misschien als je liever geen porn wilt, op zoek naar een meer natuurlijke manier. De flakka zorgt ervoor dat je in een 'loop' terecht komt, je weet toch als je nu stopt je alsnog niet kan pitten, dus gaat maar lekker door. Flakka is sowiezo zooi dus kan je beter niet doen, als je er vanaf bent, nooit meer in de buurt komen.

Dat is dus één van die dingen waar ik het afgelopen jaar mee aan de slag ben. Sowieso kijk ik eigenlijk geen porno als ik clean ben. Dan haal ik er niets meer uit. Het is vooral dat obsessieve in gebruik waar ik zo goed op ga.
85 tabbladen open. Telkens een nieuw filmpje zoeken. Enfin, sommigen kennen dit wel 🤣


Als ik ook maar iets van controle had, zou ik waarschijnlijk nog wel gebruiken. Maar zoals m'n leven nu is ben ik veel tevredener dan een paar jaar terug. Dus zo slecht is het nuchtere leven niet. Integendeel haha