Nee.Maar jij gelooft et dus niet in
Ik vind leven een stuk enger dan de doodT lijkt me eng maar om te weten dat het echt kan bijvb is het ook weer minder eng
Het zoeken is in bepaalde zin leuk te noemen ja, maar zoeken leidt ook altijd juist weg van jezelf. Staak de zoektocht en dat wat je zoekt zal zich openbaren aan je.We zoeken naar iets wat we al weten. Maakt het zoeken niet minder leuk![]()
Je vind leven enger als de dood? Mag ik vragen wrm? of ik snap het verkeerd kan aan mij liggen maar.Ik vind leven een stuk enger dan de dood.. Leuker? weet ik in deze "nu" niet. Misschien in een latere
![]()
Jaa dat is ook zo dat we zoeken naar iets wat er al is. Je kunt eindeloos verder zoeken zoals ik steeds doe.en k heb ook verder niemand in de familie of naasten die een BDE hebben gehad. anders had ik het jullie 100 procent ceker kunnen vertellen/uitleggen. En was al dat zoeken niet nodig geweest. Maar t blijft soms een raadsel tenmniste bij mij.Het zoeken is in bepaalde zin leuk te noemen ja, maar zoeken leidt ook altijd juist weg van jezelf. Staak de zoektocht en dat wat je zoekt zal zich openbaren aan je.
Het is te dichtbij. We kijken er allemaal overheen omdat het té dichtbij is. En dus beginnen we een zoektocht naar dat wat hier alreeds is .
Stoppen met zoeken kan ik altijd nog. Stiekem hoef ik allang niet te zoeken. Sterker nog, dat heeft nooit gehoeven inderdaad. Maar er zijn ook vele leuke dingen in het zoeken, met vele ups (zoals nu) en downs. Dus geniet daar nog van en leer... Deel van Mezelf is niet voor niks dit leven gaan leidenHet zoeken is in bepaalde zin leuk te noemen ja, maar zoeken leidt ook altijd juist weg van jezelf. Staak de zoektocht en dat wat je zoekt zal zich openbaren aan je.![]()
Vind jij dat het leven niet beangstigend kan zijn dan? Dood is voor mij hetzelfde als wat ik was vóór dit leven/bewustzijn. Van die tijd kan ik me sowieso geen leed herinneren. Wel in dit leven... hoop angst verdriet en haat wat ik om mij heen zie. Gelukkig bestaat de liefde ook nog maar soms heb ik het idee dat die specifiek gezocht moet worden.Je vind leven enger als de dood? Mag ik vragen wrm? of ik snap het verkeerd kan aan mij liggen maar.
Dat ceker ma de dood lijkt me best n beetje eng behalve als ze echt bewezen dat er meer is wat ik ook wel denk. k zit nu al 8 maand met dingen als angst enzv door 1 foutje. Maar je geeft al aan van dat je je niks kan herinneren enzv, wat ook normaal is. Maar hoe weet je dan dat je hiervoor leven/bewustzijn hebt gehad?.Stoppen met zoeken kan ik altijd nog. Stiekem hoef ik allang niet te zoeken. Sterker nog, dat heeft nooit gehoeven inderdaad. Maar er zijn ook vele leuke dingen in het zoeken, met vele ups (zoals nu) en downs. Dus geniet daar nog van en leer... Deel van Mezelf is niet voor niks dit leven gaan leiden
Vind jij dat het leven niet beangstigend kan zijn dan? Dood is voor mij hetzelfde als wat ik was vóór dit leven/bewustzijn. Van die tijd kan ik me sowieso geen leed herinneren. Wel in dit leven... hoop angst verdriet en haat wat ik om mij heen zie. Gelukkig bestaat de liefde ook nog maar soms heb ik het idee dat die specifiek gezocht moet worden.
Over die BDE's durf ik niets te zeggen. Wat daar de vorm en inhoud van is, verschilt wellicht (subtiel of niet) per persoon. De geloofsfactor die erbij komt kijken zit me ook niet goed. Ik ben niet iemand die graag gelooft in iets, want geloven betekent dat je het niet (100%) weet. Ik denk dat je het pas 100% weet wanneer je echt dood gaat en daarom is erover speculeren ook niet zo interessant voor me.Jaa dat is ook zo dat we zoeken naar iets wat er al is. Je kunt eindeloos verder zoeken zoals ik steeds doe.en k heb ook verder niemand in de familie of naasten die een BDE hebben gehad. anders had ik het jullie 100 procent ceker kunnen vertellen/uitleggen. En was al dat zoeken niet nodig geweest. Maar t blijft soms een raadsel tenmniste bij mij.
We gaan er zo lang mee door totdat we die ups en downs zat worden denk ik. Ik ben ze (blijkbaar) ook nog niet zat. Het geeft nog een kick om te zoeken, om te verlangen.Stoppen met zoeken kan ik altijd nog. Stiekem hoef ik allang niet te zoeken. Sterker nog, dat heeft nooit gehoeven inderdaad. Maar er zijn ook vele leuke dingen in het zoeken, met vele ups (zoals nu) en downs. Dus geniet daar nog van en leer... Deel van Mezelf is niet voor niks dit leven gaan leiden![]()
Vind ik ook ja.Vind jij dat het leven niet beangstigend kan zijn dan? Dood is voor mij hetzelfde als wat ik was vóór dit leven/bewustzijn. Van die tijd kan ik me sowieso geen leed herinneren. Wel in dit leven... hoop angst verdriet en haat wat ik om mij heen zie. Gelukkig bestaat de liefde ook nog maar soms heb ik het idee dat die specifiek gezocht moet worden.
Jaa hier kun je wel uuuren over discussiëren maar ze zeggen dat het ook behalve eng is ook n heele mooie ervaring moet zijnMisschien een vreemde uitspraak, maar men gedachten kunnen dat niet aan.
De meningen hieromtrent blijven boeiend en fascinerend.
De dood, de uiterste grenservaring van de mens. Wie zal het weten...
Kan er niet dieper over nadenken.
We zijn het ongelofelijk eens andere ik !We gaan er zo lang mee door totdat we die ups en downs zat worden denk ik. Ik ben ze (blijkbaar) ook nog niet zat. Het geeft nog een kick om te zoeken, om te verlangen.
Al denk ik toch dat we juist hier komen om te leren dat het ultieme geluk niet in de wereld is te vinden. Maar alles op zijn eigen tijd. Het heeft ook geen zin om het te forceren. Je bent pas ergens klaar mee als je er klaar mee bent, dat bepaal je zelf niet.
De cyclus van reïncarnatie stoppen. Van het wiel van Samsara afstappen, wat ze in het boeddhisme geloven.hoop dat het einde bewustzijn is. ze mogen van mijn lijk een mooi knutselwerk maken, maar ik wil mij nooit meer ergens van bewustzijn. Beetje dat waar je bent waar je bent als je heel diep slaapt, maar dan nog dieper...
Mij lijkt het juist weer razend interessant om in detail te weten wat er aan mijn leven voorafging. Ik ben nogal nostalgisch ingesteld, dus ik zou het leuk vinden om terug te kunnen blikken en te ontdekken waar delen van mijn persoonlijkheid hun oorsprong vonden.Lijkt me vrij klote als je al je vorige levens herinnerde... Dus vind het wel een goed idee dat we dat niet weten.
Mij lijkt het juist weer razend interessant om in detail te weten wat er aan mijn leven voorafging. Ik ben nogal nostalgisch ingesteld, dus ik zou het leuk vinden om terug te kunnen blikken en te ontdekken waar delen van mijn persoonlijkheid hun oorsprong vonden.
Ook zie ik mijn vorige levens als een soort familieleden. Je herkent jezelf immers terug op bepaalde vlakken, dus wekt dat een vertrouwd gevoel op. Daarnaast vind ik het ook gewoon fijn om er een herinnering aan te hebben. Het engste aan de dood is voor mij in de vergetelheid raken, waardoor het ook weer een vorm van respect is om me bewust te zijn van de reis die mijn ziel tot nu toe gemaakt heeft en daar betekenis aan te geven
Nou ik denk dat het wijs was van de natuur om ons met een schone lei te laten beginnen. Want als je een eerder leven hebt gehad, heb je er waarschijnlijk meerdere gehad. 1 leven trauma om te herinneren lijkt mij meer dan genoeg. We hebben ook niet voor niets een onderbewuste waar we niet constant bewust van zijn. Het lijkt mooi, om dingen te kunnen herinneren van je vorige leven(s), maar dan wil je je selectief de mooie dingen kunnen herinneren. Ik denk niet dat je élke pijn, élke manier waarop je om het leven gekomen bent, vermoord, verkracht en gemarteld bent, wilt herinneren.Mij lijkt het juist weer razend interessant om in detail te weten wat er aan mijn leven voorafging. Ik ben nogal nostalgisch ingesteld, dus ik zou het leuk vinden om terug te kunnen blikken en te ontdekken waar delen van mijn persoonlijkheid hun oorsprong vonden.
Ook zie ik mijn vorige levens als een soort familieleden. Je herkent jezelf immers terug op bepaalde vlakken, dus wekt dat een vertrouwd gevoel op. Daarnaast vind ik het ook gewoon fijn om er een herinnering aan te hebben. Het engste aan de dood is voor mij in de vergetelheid raken, waardoor het ook weer een vorm van respect is om me bewust te zijn van de reis die mijn ziel tot nu toe gemaakt heeft en daar betekenis aan te geven
Misschien dat ons bewustzijn zich nu gefocust heeft tot een zeer beperkte 'straal': dat wat we onze geest noemen (in de ruime zin: gedachten, sensaties en percepties). Dat er een hogere zelf is, maar dat dat dezelfde zelf is die je nu bent, maar niet meer gefocust tot de menselijke geest, maar meer 'wijd open'. Op die manier heb ik ego-oplossingen tijdens trippen ook altijd ervaren: de focus van bewustzijn tot een persoon + wereld verdwijnt en een "groter" bewustzijn openbaart zich, maar er is nooit een overgang van het "ene" naar het "andere" bewustzijn. Geen grens tussen twee verschillende "bewustzijnen". Het is ditzelfde bewustzijn dat ik nu ben, maar dan niet- of minder gefocust.Je gaat er hier nog steeds van uit dat er een hogere ego bestaat. Dat er een ander is buiten jou zelf.
Maar je heb het zelf verzonnen. Dus dan ga je er van uit dat jou fantasie echt is.
Dan ben je inweze god. Maar wat houd je als god zijnde tegen om niet jezelf voor de gek te houden om te bedenken dat er iets bestaat buiten jezelf?
Nou ik denk dat het wijs was van de natuur om ons met een schone lei te laten beginnen. Want als je een eerder leven hebt gehad, heb je er waarschijnlijk meerdere gehad. 1 leven trauma om te herinneren lijkt mij meer dan genoeg. We hebben ook niet voor niets een onderbewuste waar we niet constant bewust van zijn. Het lijkt mooi, om dingen te kunnen herinneren van je vorige leven(s), maar dan wil je je selectief de mooie dingen kunnen herinneren. Ik denk niet dat je élke pijn, élke manier waarop je om het leven gekomen bent, vermoord, verkracht en gemarteld bent, wilt herinneren.
Ik vind het een enorm geruststellende gedachte dat het tijdelijke in de vergetelheid raakt en elk moment zo steeds een nieuw begin is. That's the way of life, alles gaat in cycli. Alles dat in tijd bestaat is vergankelijk, dat wat buiten tijd bestaat blijft hetzelfde. De dood is alleen voor dat wat in tijd bestaat.
Misschien dat ons bewustzijn zich nu gefocust heeft tot een zeer beperkte 'straal': dat wat we onze geest noemen (in de ruime zin: gedachten, sensaties en percepties). Dat er een hogere zelf is, maar dat dat dezelfde zelf is die je nu bent, maar niet meer gefocust tot de menselijke geest, maar meer 'wijd open'. Op die manier heb ik ego-oplossingen tijdens trippen ook altijd ervaren: de focus van bewustzijn tot een persoon + wereld verdwijnt en een "groter" bewustzijn openbaart zich, maar er is nooit een overgang van het "ene" naar het "andere" bewustzijn. Geen grens tussen twee verschillende "bewustzijnen". Het is ditzelfde bewustzijn dat ik nu ben, maar dan niet- of minder gefocust.
Ik probeer je bericht te plaatsen, maar het lukt niet helemaal. Hoe denk jij precies dat het zit?Je gaat er hier nog steeds van uit dat er een hogere ego bestaat. Dat er een ander is buiten jou zelf.
Maar je heb het zelf verzonnen. Dus dan ga je er van uit dat jou fantasie echt is.
Dan ben je inweze god. Maar wat houd je als god zijnde tegen om niet jezelf voor de gek te houden om te bedenken dat er iets bestaat buiten jezelf?
Voor mij lijkt het niet alleen mooi, maar is het ook gewoon mooi haha. Als je alleen naar de positieve herinneringen kijkt, is het beeld immers niet compleet? Je zou kunnen zeggen dat ik de minder leuke gebeurtenissen juist interessanter vindt. Daar zitten vaak mogelijkheden tot ontwikkeling in verborgen.Nou ik denk dat het wijs was van de natuur om ons met een schone lei te laten beginnen. Want als je een eerder leven hebt gehad, heb je er waarschijnlijk meerdere gehad. 1 leven trauma om te herinneren lijkt mij meer dan genoeg. We hebben ook niet voor niets een onderbewuste waar we niet constant bewust van zijn. Het lijkt mooi, om dingen te kunnen herinneren van je vorige leven(s), maar dan wil je je selectief de mooie dingen kunnen herinneren. Ik denk niet dat je élke pijn, élke manier waarop je om het leven gekomen bent, vermoord, verkracht en gemarteld bent, wilt herinneren.
Ik vind het een enorm geruststellende gedachte dat het tijdelijke in de vergetelheid raakt en elk moment zo steeds een nieuw begin is. That's the way of life, alles gaat in cycli. Alles dat in tijd bestaat is vergankelijk, dat wat buiten tijd bestaat blijft hetzelfde. De dood is alleen voor dat wat in tijd bestaat.
Aha, nu begrijp ik je.Naja, het hele idee van dat je vorige levens heb en die zou herinneren suggereerd dat niet alle levens je vorige levens waren. Daar kwam mijn hogere ego vandaan. Want dan zou er dus een hogere laag op de realitijt zitten. Een soort spirit realm. Waar dan hogere bewuste egos wonen die reincarneren in deze lagere realiteit. En dat boven die geestenwereld dan weer een laag zit met bijvoorbeeld een bundel van bewustzijn van de hele planeet. De planeet ego. En dan zit in die laag met andere planeet egos. En zo kun je dan eindeloos door gaan.
Ik denk zelf dat dat ook zo is. Maar tegelijkertijd dat er "hogere" dimensies kunnen zijn. Niet dat die hogere dimensies meer echt zijn.Maar ja. Waarom zou het niet meteen van mens of stoel of kip bewustzijn direct naar het universele geheel overlopen?
Dat denk ik wel ja. Het is het ego die de dood vreest, omdat het weet dat dat het einde van zichzelf betekent. Daarom fantaseert het dimensies waar het kan voortbestaan, maar het ziet tegelijkertijd niet in dat de realiteit van zichzelf, hetgeen waar het uiteindelijk van gemaakt is, alreeds onsterfelijk is. Alleen is datgene niet een vorm en niet een persoon, maar puur spirit: ondoorgrondelijk (voor het verstand), onzichtbaar, maar toch dat wat 'is'.En mijn eerste gedachte bij dat soort hogere dimenties is. Is dit niet gewoon de ego die voor onstervelijkheid wenst?
Bedoel je met dat laatste dat je ziet dat alles slechts uit oppervlakten bestaat en je dus "ziet" dat ze geen substantie, geen inhoud van zichzelf hebben? Dat is precies wat ik vaak zie in trips. Soms is dat zeer shockerend, want de implicatie is dat alles wat ik ooit heb gezien en meegemaakt, in wezen "leeg" is. Dat alles 'luchtkastelen' zijn. Het heeft vorm maar geen inhoud. Alle inhoud is alleen van de Zelf, dat wat we in essentie zijn. Tenminste, dit is mijn terugkerende ervaring in trips. Als ik die manier van kijken op voel komen word ik vaak angstig nu, omdat alle 'echtheid' die ik aan de wereld toe heb gewezen, begint te verdwijnen dan.Mijn ervaringen met psychedelics hebben me wel wat hints gegeven. Mijn bewustzijn samensmelten met dat van het bewustzijn van een kussen was een rare ervaring. En ik zou zweren dat ik eens door iets heen kon kijken en toen zag ik dat er niks binnen in dat gene zat.
Voor mij hoeft het niet.Voor mij lijkt het niet alleen mooi, maar is het ook gewoon mooi haha. Als je alleen naar de positieve herinneringen kijkt, is het beeld immers niet compleet? Je zou kunnen zeggen dat ik de minder leuke gebeurtenissen juist interessanter vindt. Daar zitten vaak mogelijkheden tot ontwikkeling in verborgen.
Mijn levenslust ligt dus echt in het bewust ervaren van gebeurtenissen zoals ze zijn en mijn gedachten en gevoelens te analyseren, proberen te peilen waar ze vandaan komen. Tot nu toe lijkt het allemaal in elkaar te passen.
Natuurlijk ben ik ook weer niet overal tegenop gewassen - ik ben ook maar een mens, maar de herinneringen die ik aankan, wil ik zoveel mogelijk toelaten tot in de kleinste details aan toe
Ik probeer je bericht te plaatsen, maar het lukt niet helemaal. Hoe denk jij precies dat het zit?
Bedoel je met dat laatste dat je ziet dat alles slechts uit oppervlakten bestaat en je dus "ziet" dat ze geen substantie, geen inhoud van zichzelf hebben? Dat is precies wat ik vaak zie in trips. Soms is dat zeer shockerend, want de implicatie is dat alles wat ik ooit heb gezien en meegemaakt, in wezen "leeg" zijn. Dat alles 'luchtkastelen' zijn. Het heeft vorm maar geen inhoud. Alle inhoud is alleen van de Zelf, dat wat we in essentie zijn. Tenminste, dit is mijn terugkerende ervaring in trips. Als ik die manier van kijken op voel komen word ik vaak angstig nu, omdat alle 'echtheid' die ik aan de wereld toe heb gewezen, begint te verdwijnen dan.
Ik zie het niet echt als een hogere ziel. Dat zou mijn ziel boven die van andere plaatsen. Als ik levens zou hebben gehad vóór mijn huidige bestaan, is het niet meer dan vanzelfsprekend dat voor de rest van de mensheid hetzelfde geldt.Sorry. Ik ben niet de beste schrijver. Zoals ik in mijn latere post schreef. Als je geloofd dat je een soort hogere ziel heb die meerdere levens in deze wereld leeft, dan zouden er ook andere van die zielen zijn. Dan zou er dus een soort hogere dimentie zijn. Een hogere realitijt boven deze.
Nee, mijn eigen ziel staat los van die van anderen en maakt dan ook zijn eigen reis van leven tot leven, waardoor hij zich door het opdoen van levenservaring steeds meer ontwikkelt.Als je vorige levens heb, zouden dan niet alle levens die ooit gaan leven jou vorige levens zijn? Inclusief mijn leven?
Exact!!Juist dit ja, ik dacht er eerst niet zo heel veel van. Maar laatst kwam ik langs een video waarbij de maker het had over dat het enige dat je echt ervaar je zintuigen zijn. En dat de rest allemaal verhaaltjes zijn. Dat het idee van een onderliggende realitijt alleen maar een idee is. En toen viel er een soort 5 gulden muntje in mn achterhoofd... het verklaart al die hallucinaties perfect...
Ik zie het niet echt als een hogere ziel. Dat zou mijn ziel boven die van andere plaatsen. Als ik levens zou hebben gehad vóór mijn huidige bestaan, is het niet meer dan vanzelfsprekend dat voor de rest van de mensheid hetzelfde geldt.
Ik heb geen idee of er hogere hoogtes zijn. Dat gaat me de pet te boven en klinkt me te vaag in de oren om er iets van kunnen te maken haha.
Nee, mijn eigen ziel staat los van die van anderen en maakt dan ook zijn eigen reis van leven tot leven, waardoor hij zich door het opdoen van levenservaring steeds meer ontwikkelt.
Ik snap trouwens best dat het voor jou kan klinken alsof ik een mafketel met een grote fantasie ben hoor hahaha
Dat wat je "van de wereld" ervaart zijn alleen je zintuigen. Maar daar leg je normaal een interpretatie overheen. Wat je denkt dat je ziet, is niet wat je echt ziet. Normaal zie je het "verleden". Je interpreteert de wereld aan de hand van je eerdere ervaringen, dus je ziet niet wat Nu is, maar je ziet de wereld gefilterd door jouw verleden. En het ding dat mij dus heel vaak gebeurt tijdens met name trips (ook tijdens meditaties soms) is dat dat verleden soms helemaal verdwijnt en ik puur en alleen zie wat mijn zintuigen zien. En dan zie ik dus bijvoorbeeld geen 'tafel' meer, geen 'muren', geen 'lichaam', geen 'diepte', geen 'ruimte', geen 'tijd'. Al dat is alleen maar gedachten interpretatie gebaseerd op herinneringen: verleden. Hetgeen dat ik echt zie is enkel ongefilterde zintuiglijke informatie dat geen naam heeft.
Soms ben ik zo overdonderd door die manier van kijken dat ik letterlijk schreeuw: no fucking way!! no fucking way!! Want ik zie dan dat dat niet slechts een trip effect is of zo, ik doorzie dan dat dingen écht niet zijn hoe ik normaal dénk dat ze zijn. Dat mijn hele leven een soort droom is waar ik zelf betekenis aan álles heb gegeven en ik nu heel even wakker word uit die droom.
ThanksBeschrijf je daar niet op een mooie manier egodood? Het klinkt wel heel anders dan ik me zou voorstellen. Omdat het misschien onmogelijk is om voor te stellen.
Tieten en kont +10?Ik had vorig weekend het idee op al-lad dat ik kon besturen hoe mijn vriendin er uit zag. Dat freakte me behoorlijk uit.
Nu ik er terug aan probeer te denken is het moeilijk te bevatten.
Tieten en kont +10?
Klinkt best intens, je had een hoge dosering toch?
Ik vond Al-Lad ook echt vreemd, maar ook erg kil en mechanisch. Miste het warme van LSD.
De laatste reis? Dat staat zeker niet vast. Misschien is de dood in werkelijkheid een nieuw begin.De dood is onlosmakelijk verbonden met het leven.
Het is de enige echte zekerheid, dat wij allemaal op een zekere dag, op een zeker moment de laatste adem uitblazen, en onze laatste reis beginnen.
Voor mij dus: naar Charon!
Dat alles staat dus vast.
Heb je weleens de verhalen van voornamelijk kleine kinderen gehoord die in detail hun vorige leven omschreven en naar de plek gingen waar hun vorige lichaam leefde en dit allemaal verifieerden?Reïncarnatie?
Leuk verzinsel, ik geloof er niet in.
Maar steken zielen echt anders in elkaar? Neemt de ziel niet eerder een bepaalde rol aan, die de ziel loslaat bij de dood.Als dit waar zou zijn, waar blijven al die zielen dan, waarvisvde kantine, het zal druk worden! ...en de zielen uit de tijd van de Romeinen en de Visigothen....die zitten en steken echt heel anders in elkaar, dan de zielen van ons uit hedendaagse tijden, dacht ik zo....
Je hebt alleen geen garantie dat je dat krijgt. Als er eeuwige rust was, waarom zijn we dan überhaupt hier in de eerste plaats? Zo'n soort rust is dus onbetrouwbaar, het is al minimaal 1 keer verstoort.Envwat gebeurt er met de zielen, die niet terug willen reincarneren, die zeggen van : voor mij geen polonaise meer, ik heb genoeg meegemaakt voor 10 andere zielen, geef die maar een voorrangsbehandeling?
Ik ben reuze gesteld op mijn rust. En dat voor eeuwig. Juist, ja.
Ik associeer "verlichting" zelf niet meteen met een helder licht, maar meer met vinden van je ware zelf en daardoor ballast laat vallen, bijvoorbeeld gedragspatronen en overtuigingen die niet bij je passen, waardoor je als het ware lichter wordt. Natuurlijk is het wel weer zo dat je daar alleen maar gelukkiger van wordt en je uitstraling daarvan als vanzelf gaat shinenZelfrealisatie en verlichting...
Verlichting treffen we aan bij diverse religies en sekten.
Zoals ik meen Boeddha, en wijlen Bhaghwan Shree Raineesh.
Vooral de laatst genoemde was eerder een plaats voor de "dolende" medemens, immers, waarom moest de leider geen 80, maar ruim 90 Rolls Royces in zijn garages hebben staan?
Wat hield in zijn sekte " verlichting" in? En, was dat vergelijkbaar met de verlichting in andere religies?
We zullen dit nooit weten.
En op één reïncarnatie zit de wereld niet te wachten.
Dat is die van Adolf Hitler en zijn henchmen...
Zandman toch... Een schat aan ongelofelijke inzichten gegeven aan de wereld en weer richten op iets triviaals als die Rolls Royce verzameling... Naar eigen zeggen zag Osho verschil tussen een 'saint' en een 'sage'. Een 'saint', oftewel heilige is altijd bezig met de minder bedeelden te helpen. Een 'sage' is een verlicht iemand, iemand die de ware aard kent. Er zijn geen regels verbonden aan hoe zo iemand zich zou moeten gedragen. Osho zag weelde ook niet als een verkeerd iets.Zelfrealisatie en verlichting...
Verlichting treffen we aan bij diverse religies en sekten.
Zoals ik meen Boeddha, en wijlen Bhaghwan Shree Raineesh.
Vooral de laatst genoemde was eerder een plaats voor de "dolende" medemens, immers, waarom moest de leider geen 80, maar ruim 90 Rolls Royces in zijn garages hebben staan?
Wat hield in zijn sekte " verlichting" in? En, was dat vergelijkbaar met de verlichting in andere religies?
We zullen dit nooit weten.
En op één reïncarnatie zit de wereld niet te wachten.
Hiermee lijk je te impliceren dat de ziel van zichzelf inherent kwaad kan zijn(?) Zelf kijk ik er zo niet naar. De ziel is een manifestatie van de pure spirit. We komen niet kwaad ter wereld. De ziel identificeert zich vervolgens met het lichaam en vormt zo het ego. Het is het ego die zich af kan sluiten van de goedheid van de ziel. Wie weet hebben wijzelf wel vorige levens geleefd waarin wij zeer slechte ego's waren...Dat is die van Adolf Hitler en zijn henchmen...
Maar als pasgeborene al? Ja, kleine kinderen vertonen al "kwade" karaktertrekken. Het is misschien ook niet per se aangeleerd, maar ontstaat door de identificatie met het lichaam. Identificatie met je lichaam, betekent dat alles buiten jouw lichaam "niet jou" is. Een baby in de baarmoeder heeft dat besef nog niet. De baby leeft compleet als 1 met zijn/haar omgeving. Bij de geboorte ontstaat de eerste breuk tussen zelf en "de ander" al. Als een baby of kind dan vervolgens niet de liefde krijgt die nodig is, kan dit een kwaadaardig karakter bouwen. Tenminste, zo zie ik het. Maar misschien heb je gelijk en is er al iets daarvan aanwezig in de ziel. Maar de ziel is gelukkig het eindstation nog niet.Ik geloof dus wél, dat er zielen zijn, die met een hele hoop kwaadaardigheid ter wereld komen.
Dat noem ik dan: een kwaadaardig karakter.
Eigenschappen zoals jaloezie, narcisme, hebzucht, materialisme, moordzucht, deze karaktertrekken leer je niet aan. Nee, daarmee behept kom je ter aarde.
Ik heb anders van mensen die de oorlog mee hebben gemaakt gehoord dat gewoon normale mensen in staat waren tot gruwelen in de "juiste" situatie. Of gruwelen goedkeurden voor het "grotere goed".Adolf, die uiterst slechte man, Himmler met zijn zwarte garde, dit leer je niet.
Als je één van de allerslechtste plaatsen ter wereld bezoekt, Birkenau Stammlager II, dat niet te bevatten vernietigingskamp, dan "voel" je deze allerzwartste plaats, en ik geloof dus niet, dat mensen die gang van zaken aangeleerd is, behalve het aanleren van systemen om dat daar draaiende te kunnen (vol) houden.
Maar als je die kwaadaardige instelling niet hebt, (of had), dan kan je die handelingen daar absoluut niet uitvoeren.
Laat staan volhouden.
Het is OshoTal van inzichten gegeven aan de wereld, door die meneer Sosho?
Welke steekhoudende inzichten waren dat?
Het in rode kleding steken van de sannyasins? En de "worship" van die volgelingen? Want het moesten meer dan 100 dure auto's worden?
2 jaar lang je mond houden, en dan toch inzien, dat er misbruik van gemaakt werd?
Ik hoef niet verlicht te zijn, om deze voorspelling te doen, namelijk: natuurlijk gaat dat fout. Ja.
Ik zie ze daar nog staan, een rij van vele honderden in het rood geklede mensen, in opperste staat van aanhankelijkheid/afhankelijkheid van die meneer die in een auto langzaam voorbij kwam rijden, de weg vóór hem eerst uitvoerig natspuitende omdat hij niet tegen stof kon..
En een jongedame, die 6 dollar bij zich had, en beweerde, dat zij kon kopen wat zij wilde terwijl een handijsje al 12 (!!) Dollar kostte...
In dat laatste gevalletje had en heb ik toch de stellige overtuiging, dat deze dame toch echt nog moet leren hoofdrekenen...
En 12 dollar voor een ijsje, dat is niks anders dan oplichterij van je eigen volgelingen!
Het moet gezegd worden dat die commune economisch bezien draaide als een tierelier in een emmer olijfolie.
Maar op bovenstaande manier kan ik dit ook...
Er is ooit een documentaire over die mensen in het rood uitgezonden.
Ik zou het er zelf nog geen halve dag kunnen volhouden daar.
Maar dat is onbelangrijk.
De mensen die het er wél konden volhouden, daar ging het om.
Maar de wijsheden, die vind ik, (mocht ik daar behoefte aan hebben) in het oude boek, dat de naam: Bijbel draagt.
Niet inbdie video's van Sosho.
Zij die daar anders over denken, prima.
Ik ga er igg niet in mee.