zesje
Newbie
Wat: 2 forse lijnen ketamine pp (& de rest)
Wie: 2 stellen
Waar: bij mij thuis
Wanneer: een zaterdagavond in november 2013
"K-hole" is a slang term for the subjective state of dissociation from the body commonly experienced after sufficiently high doses of the dissociative anesthetic ketamine (75-125 mg IM). This state may mimic the phenomenology of catatonic schizophrenia,[1] out-of-body experiences (OBEs) or near-death experiences (NDEs),[2] and is often accompanied by feelings of extreme derealization, depersonalization and disorientation, as well as temporary memory loss and vivid hallucinations
Het idee was om een keer echt te gaan trippen op ketamine, ik had al eens vaker een snuifje genomen maar wilde nu graag eens echt weg zijn for once in my life. Willem en Miranda zouden onze tripsitters zijn. Ze kwamen tegen 18:00 uur bij mij en we hebben een glas rose bubbels genuttigd gevolgd door enkele glazen witte wijn bij het eten. Ik had sushi gehaald! Was erg lekker en gezellig. Na het eten hebben we de absint gedronken die Willem voor zijn verjaardag had gekregen. Het was wel een leuk ritueel met suikerklontje op open lepeltje boven het glas dat overgoten wordt met absint en wordt aangestoken zodat de suiker in het glas smelt. Daarna water erbij waardoor het heldergroen drankje melkachtig wordt. Het smaakt naar anijs, zoals Pastis maar dan veel sterker. De mannen namen zelfs nog een glas! Niks voor Mees want hij drinkt bijna nooit. Toen hadden we dus de hele fles, dwz een halve liter op (al hebben de mannen wel wat laten staan)!
Na het eten hebben we ons ff opgeknapt en namen we allemaal wat x, Willem en Miranda een pil en wij een mdma theetje. Het duurde best lang voordat we een beetje op gang kwamen maar na verloop van tijd zat de stemming er goed in. Nog een mdma theetje genomen en wat ballonnetjes en ergens na middernacht (ik let nooit zo op de tijd) gaf Willem Miranda , Mees en mij een klein snuifje keta omdat stapelen wel voor een gegarandeerde trip zou moeten zorgen. Eerlijk gezegd kan ik me niet zoveel herinneren wat ik daar van merkte.
Op een gegeven moment vroeg Willem of we echt wilden trippen. We zeiden beiden enthousiast JAAAAA en heeft Willem de tripdoses voor Mees en mij bereid. Hij vroeg om een spiegel maar een mobiele telefoon werkt ook prima. Ik vond de twee lijntjes best fors. En dan bedenkend dat je er veel minder van moet snuiven als van coke.. niet dat ik daar veel ervaring mee heb maar ik vond het gewoon veel. Ik kreeg een rietje en snoof moeiteloos het ene lijntje in het linker en het tweede in het rechterneusgat. Niet pijnlijk, hooguit beetje vervelend.
Ik weet dat ik ging liggen op het matras. Ik had een lollie in mijn mond en kauwde op wat vulling uit de lollie. De K kwam aan en ik deed mijn ogen dicht. Ik weet dat Miranda vroeg of het goed ging met me en ik deed mijn duim omhoog, tenminste dat wilde ik doen maar had geen idee of ik het ook daadwerkelijk deed aangezien mijn arm niet meer bij mij hoorde maar wel de arm van een hijskraan leek zo reusachtig groot. Ik vroeg aan Miranda of ik mijn duim omhoog deed en ze zei van wel. Mijn kaken die op de lollievulling kauwden leken ineens reusachtig groot en ik WAS ineens mijn gigantische malende kaken die in slowmotion het zoete spul fijnmaalden. Ik hoorde iemand zeggen dat ik iets anders zou moeten doen en ik dacht dat ik iets niet goed deed en de trip daarom mis zou gaan. Paniekerig vroeg ik: "ik doe het niet goed, wat doe ik niet goed?" maar ze stelden me gerust: alles was goed.
Hierna ging ik diep de trip in en is alles vaag en moeilijk te beschrijven. Ik herinner me dat allerlei materie met enorm gekrijs langs me heen raasde als in een science fiction film noir. Ik hoorde achteraf dat ik overeind ben gaan zitten en WHAAAAAAAAAAAAAAA!!!! heb geroepen met wijd open ogen, waarschijnlijk omdat ik zo onder de indruk was van al het visuele en auditieve geweld. Ik schijn ook mijn adem in te hebben gehouden. Willem en Miranda schrokken geloof ik wel, Willem heeft tegen me gezegd dat ik moest ademen en Miranda heeft op de i-pad opgezocht wat te doen bij een overdosis hoorde ik achteraf. Gelukkig stond daar dat van keta je ademhaling en hartslag niet onderdrukt worden en het dus een relatief veilige trip is.
Ik had een hele andere perceptie van zelf tijdens de trip. Ik onderging. Ik had geen ego en dus geen oordeel en ik was ook niet bang. Ik wist niet meer wie ik was en ook niet wat ik aan 't doen was. Ik had er geen idee van dat we aan 't trippen waren, alles was weg. Ik WAS eenvoudig.
Ik herinner me diverse ruimtes (of waren het dimensies?), het waren holtes in materie als het ware. Dat begon met het langs me heen razen van materie en ik zag allerlei visuele geometrische effecten, caleidoscoopachtig met koude kleuren, metalig groen, blauw, rood, zwart en wit, die zich dan vormden tot een ruimte waarin ik een tijdje verbleef om dan weer verder te gaan. Mees was steeds bij me in die ruimtes. We communiceerden niet maar ik wist steeds wel dat hij er was.
In een van die ruimtes was ik copulerend vlees. Ik was diverse lichamen die seks met elkaar hadden en ik was ze allemaal. Achteraf werd me verteld dat Willem toen op me heeft gelegen om me in bedwang te houden. Ik schijn toen geroepen te hebben: "SEKS, SEKS, SEKS, ik ben SEKS!" Het was een soort oerinstinct dat bij me los kwam: seks is leven!
Ik herinner me ook een visual met geometrische witte panelen die omdraaiden en dat ze zo wit waren dat ik dat nog nooit gezien had; zo intens wit. Ook een visueel effect met draaiende metalige vlakken. Het was ook niet zo dat ik een besef had van grootte. Ik weet dat ik me afvroeg of het nou groot of klein was waar ik naar keek en ik het afwisselend klein en groot kon zien.
Ik wist op een gegeven moment dat ik in een soort doolhof van werelden was waar ik uit moest zien te komen. Ik moest ergens naar toe terug. Ik kreeg op een gegeven moment beeld van Mees gezicht. Ik probeerde me erop te concentreren want dat was belangrijk, dat was de ruimte waar ik naar toe terug moest. Maar toen zag ik in zijn gezicht allerlei geometrische kriebelige vormen en werd ik weer teruggezogen in andere dimensies. Voor mijn gevoel duurde het terugkomen eindeloos. Het besef dat we in mijn huis waren met vieren en we een ketaminetrip beleefden begon heel langzaam door te dringen. Ik vroeg aan Willem hoe lang we weg waren geweest en hij zei drie kwartier. Mees was later dan ik onder zeil gegaan en begon ook een beetje bij te komen. We lagen naast elkaar en ik kreeg een glas water van Miranda . Het zag en voelde als een kelk die van doorzichtige rose jelly gemaakt was. Heel voorzichtig gaf ik Mees en mezelf wat slokjes drinken. Ik kan me ook nog herinneren dat ik het slowmotion effect van de keta aan Miranda en Mees aan 't voordoen was in gebaren en geluiden en dat ik het zelf heel grappig vond.
Mees werd wat later helaas misselijk en moest een aantal keer overgeven. Geen eten maar alleen zwarte gal. Zelf vond hij het overgeven niet vervelend, voor zijn gevoel gooide hij negatieve dingen eruit en het luchtte hem enorm op. Hij moest echt begeleid worden naar het toilet want lopen lukte het eerste half uur na de trip zeker niet. Ik bleef ook nog heel lang wankelig en ik heb tot uren later de k nog gevoeld. Mees was daarna uitgeteld en is gemasseerd door Miranda. Daarna hebben we nog gekletst en uiteindelijk pas tegen 9:00 uur naar bed.
Ik vond het onzettend heftig. We zijn echt wel in een k-hole geweest! Ik was gelukkig niet bang omdat ik geen ego had tijdens de trip. Maar het was niet voor de fun. Ik zei de dag erna tegen Mees: ik denk eigenlijk dat doodgaan leuker is en Mees had datzelfde gedacht. Maar dat is een observatie zonder oordeel, niet negatief. Eerder positief.
Het was een interessante, once in a lifetime ervaring die alles in perspectief plaatst. Het had geen boodschap eigenlijk en ook het was zo mechanisch! Ondanks het copulerende vlees... dat was wel organisch maar ook heel erg zielloos. Ja ik denk dat ik dat mis in ketamine en dat is wat (voor mij) ayahuasca en truffels wel hebben, ziel!
Nawoord: Ik heb daarna nog wel k gedaan maar dan kleine snuifjes
Wie: 2 stellen
Waar: bij mij thuis
Wanneer: een zaterdagavond in november 2013
"K-hole" is a slang term for the subjective state of dissociation from the body commonly experienced after sufficiently high doses of the dissociative anesthetic ketamine (75-125 mg IM). This state may mimic the phenomenology of catatonic schizophrenia,[1] out-of-body experiences (OBEs) or near-death experiences (NDEs),[2] and is often accompanied by feelings of extreme derealization, depersonalization and disorientation, as well as temporary memory loss and vivid hallucinations
Het idee was om een keer echt te gaan trippen op ketamine, ik had al eens vaker een snuifje genomen maar wilde nu graag eens echt weg zijn for once in my life. Willem en Miranda zouden onze tripsitters zijn. Ze kwamen tegen 18:00 uur bij mij en we hebben een glas rose bubbels genuttigd gevolgd door enkele glazen witte wijn bij het eten. Ik had sushi gehaald! Was erg lekker en gezellig. Na het eten hebben we de absint gedronken die Willem voor zijn verjaardag had gekregen. Het was wel een leuk ritueel met suikerklontje op open lepeltje boven het glas dat overgoten wordt met absint en wordt aangestoken zodat de suiker in het glas smelt. Daarna water erbij waardoor het heldergroen drankje melkachtig wordt. Het smaakt naar anijs, zoals Pastis maar dan veel sterker. De mannen namen zelfs nog een glas! Niks voor Mees want hij drinkt bijna nooit. Toen hadden we dus de hele fles, dwz een halve liter op (al hebben de mannen wel wat laten staan)!
Na het eten hebben we ons ff opgeknapt en namen we allemaal wat x, Willem en Miranda een pil en wij een mdma theetje. Het duurde best lang voordat we een beetje op gang kwamen maar na verloop van tijd zat de stemming er goed in. Nog een mdma theetje genomen en wat ballonnetjes en ergens na middernacht (ik let nooit zo op de tijd) gaf Willem Miranda , Mees en mij een klein snuifje keta omdat stapelen wel voor een gegarandeerde trip zou moeten zorgen. Eerlijk gezegd kan ik me niet zoveel herinneren wat ik daar van merkte.
Op een gegeven moment vroeg Willem of we echt wilden trippen. We zeiden beiden enthousiast JAAAAA en heeft Willem de tripdoses voor Mees en mij bereid. Hij vroeg om een spiegel maar een mobiele telefoon werkt ook prima. Ik vond de twee lijntjes best fors. En dan bedenkend dat je er veel minder van moet snuiven als van coke.. niet dat ik daar veel ervaring mee heb maar ik vond het gewoon veel. Ik kreeg een rietje en snoof moeiteloos het ene lijntje in het linker en het tweede in het rechterneusgat. Niet pijnlijk, hooguit beetje vervelend.
Ik weet dat ik ging liggen op het matras. Ik had een lollie in mijn mond en kauwde op wat vulling uit de lollie. De K kwam aan en ik deed mijn ogen dicht. Ik weet dat Miranda vroeg of het goed ging met me en ik deed mijn duim omhoog, tenminste dat wilde ik doen maar had geen idee of ik het ook daadwerkelijk deed aangezien mijn arm niet meer bij mij hoorde maar wel de arm van een hijskraan leek zo reusachtig groot. Ik vroeg aan Miranda of ik mijn duim omhoog deed en ze zei van wel. Mijn kaken die op de lollievulling kauwden leken ineens reusachtig groot en ik WAS ineens mijn gigantische malende kaken die in slowmotion het zoete spul fijnmaalden. Ik hoorde iemand zeggen dat ik iets anders zou moeten doen en ik dacht dat ik iets niet goed deed en de trip daarom mis zou gaan. Paniekerig vroeg ik: "ik doe het niet goed, wat doe ik niet goed?" maar ze stelden me gerust: alles was goed.
Hierna ging ik diep de trip in en is alles vaag en moeilijk te beschrijven. Ik herinner me dat allerlei materie met enorm gekrijs langs me heen raasde als in een science fiction film noir. Ik hoorde achteraf dat ik overeind ben gaan zitten en WHAAAAAAAAAAAAAAA!!!! heb geroepen met wijd open ogen, waarschijnlijk omdat ik zo onder de indruk was van al het visuele en auditieve geweld. Ik schijn ook mijn adem in te hebben gehouden. Willem en Miranda schrokken geloof ik wel, Willem heeft tegen me gezegd dat ik moest ademen en Miranda heeft op de i-pad opgezocht wat te doen bij een overdosis hoorde ik achteraf. Gelukkig stond daar dat van keta je ademhaling en hartslag niet onderdrukt worden en het dus een relatief veilige trip is.
Ik had een hele andere perceptie van zelf tijdens de trip. Ik onderging. Ik had geen ego en dus geen oordeel en ik was ook niet bang. Ik wist niet meer wie ik was en ook niet wat ik aan 't doen was. Ik had er geen idee van dat we aan 't trippen waren, alles was weg. Ik WAS eenvoudig.
Ik herinner me diverse ruimtes (of waren het dimensies?), het waren holtes in materie als het ware. Dat begon met het langs me heen razen van materie en ik zag allerlei visuele geometrische effecten, caleidoscoopachtig met koude kleuren, metalig groen, blauw, rood, zwart en wit, die zich dan vormden tot een ruimte waarin ik een tijdje verbleef om dan weer verder te gaan. Mees was steeds bij me in die ruimtes. We communiceerden niet maar ik wist steeds wel dat hij er was.
In een van die ruimtes was ik copulerend vlees. Ik was diverse lichamen die seks met elkaar hadden en ik was ze allemaal. Achteraf werd me verteld dat Willem toen op me heeft gelegen om me in bedwang te houden. Ik schijn toen geroepen te hebben: "SEKS, SEKS, SEKS, ik ben SEKS!" Het was een soort oerinstinct dat bij me los kwam: seks is leven!
Ik herinner me ook een visual met geometrische witte panelen die omdraaiden en dat ze zo wit waren dat ik dat nog nooit gezien had; zo intens wit. Ook een visueel effect met draaiende metalige vlakken. Het was ook niet zo dat ik een besef had van grootte. Ik weet dat ik me afvroeg of het nou groot of klein was waar ik naar keek en ik het afwisselend klein en groot kon zien.
Ik wist op een gegeven moment dat ik in een soort doolhof van werelden was waar ik uit moest zien te komen. Ik moest ergens naar toe terug. Ik kreeg op een gegeven moment beeld van Mees gezicht. Ik probeerde me erop te concentreren want dat was belangrijk, dat was de ruimte waar ik naar toe terug moest. Maar toen zag ik in zijn gezicht allerlei geometrische kriebelige vormen en werd ik weer teruggezogen in andere dimensies. Voor mijn gevoel duurde het terugkomen eindeloos. Het besef dat we in mijn huis waren met vieren en we een ketaminetrip beleefden begon heel langzaam door te dringen. Ik vroeg aan Willem hoe lang we weg waren geweest en hij zei drie kwartier. Mees was later dan ik onder zeil gegaan en begon ook een beetje bij te komen. We lagen naast elkaar en ik kreeg een glas water van Miranda . Het zag en voelde als een kelk die van doorzichtige rose jelly gemaakt was. Heel voorzichtig gaf ik Mees en mezelf wat slokjes drinken. Ik kan me ook nog herinneren dat ik het slowmotion effect van de keta aan Miranda en Mees aan 't voordoen was in gebaren en geluiden en dat ik het zelf heel grappig vond.
Mees werd wat later helaas misselijk en moest een aantal keer overgeven. Geen eten maar alleen zwarte gal. Zelf vond hij het overgeven niet vervelend, voor zijn gevoel gooide hij negatieve dingen eruit en het luchtte hem enorm op. Hij moest echt begeleid worden naar het toilet want lopen lukte het eerste half uur na de trip zeker niet. Ik bleef ook nog heel lang wankelig en ik heb tot uren later de k nog gevoeld. Mees was daarna uitgeteld en is gemasseerd door Miranda. Daarna hebben we nog gekletst en uiteindelijk pas tegen 9:00 uur naar bed.
Ik vond het onzettend heftig. We zijn echt wel in een k-hole geweest! Ik was gelukkig niet bang omdat ik geen ego had tijdens de trip. Maar het was niet voor de fun. Ik zei de dag erna tegen Mees: ik denk eigenlijk dat doodgaan leuker is en Mees had datzelfde gedacht. Maar dat is een observatie zonder oordeel, niet negatief. Eerder positief.
Het was een interessante, once in a lifetime ervaring die alles in perspectief plaatst. Het had geen boodschap eigenlijk en ook het was zo mechanisch! Ondanks het copulerende vlees... dat was wel organisch maar ook heel erg zielloos. Ja ik denk dat ik dat mis in ketamine en dat is wat (voor mij) ayahuasca en truffels wel hebben, ziel!
Nawoord: Ik heb daarna nog wel k gedaan maar dan kleine snuifjes
