Ik heb NU echt steun en hulp nodig oxycodon verslaving

Paaseieren

Experimenterende gebruiker
Na 11 jaar gebruik van oxycodon in de meest bizarre hoeveelheden ( ik at er 4 van 40mg tegelijk en dat 6/7 keer per dag) was ik het zo spuug en spuug zat om al m’n geld aan dealers te geven, om altijd maar in de stress te zitten of ik genoeg had etc dat ik wilde stoppen.

Eerste stap was huisarts maar die vond doodleuk dat ik het zelf had veroorzaakt dus ook maar zelf moest oplossen dus daar had ik niets aan.

Toen heb ik zelf m’n pillen geteld en een afbouwschema gemaakt en wat IC-26 besteld wegens de lange werking om mij te helpen met de afkick.

Ben met afbouwen gekomen tot 20-30MG Oxy per dag en toen overgestapt op de IC26 en daar 2x 15mg per dag van genomen/1x per dag 15MG en toen om de dag nouja je kent het wel.

Heb het echt moeilijk gehad maar heb nu al 15 dagen helemaal niets gebruikt van opiaten. Het gaat opzich redelijk goed alleen heb ik mn oude pijn weer terug ( waardoor ik ermee was begonnen) maar dat is opzich uit te houden maar ik trok die restless body gewoon echt niet meer en het niet slapen sloopt me ook. Was met zolpidem begonnen om te kunnen slapen maar daar moet ik er nu al 3 van nemen om 4 uurtjes te kunnen slapen en het is niet de bedoeling dat ik ook nog eens een benzo verslaving erbij krijg.

Nouja in elk geval was ik gister zwaar depri en had pijn en nouja het ging echt ff niet goed met mij. Helaas toen op zoek gegaan naar Oxy en gister kon ik niets krijgen maar vanmorgen wel… Nu zit ik hier dus weer met 3 dozen Oxy maar heb nog niets genomen. Zodra ik 1 cap neem dan ben ik weer terug bij af incl afkickverschijnselen en dat wil ik niet nog een keer meemaken maar heb het erg moeilijk nu en zou het echt fijn vinden als iemand me een beetje steun of ervaring kan geven hier.
 
Allereerst, respect voor je behaalde resultaten met stoppen. Hou vooral vast aan de gedachte dat je niet wéér wil afkicken. Je weet dat 1 keer weer nemen meteen weer chronisch gebruik triggert. Dus niet doen! Probeer je gedachten te verzetten, maak een wandeling ofzo.
 
Dank je wel en idd die afkick was ondanks afbouw echt vreselijk. Ik zie het ook echt als een teken dat ik gister niet aan oxycodon kon komen want als ik deze dozen gisteravond had gekregen dan waren ze nu waarschijnlijk al leeg geweest en nu blijf ik er al uren vanaf.

M’n geest is ook domme dingen aan het zeggen. Ik heb kinderen en ze hebben een kut vakantie omdat ik nauwelijks wat met ze kon doen door die afkick maar gelukkig zijn ze wel elke dag met vriendjes op pad geweest enzo maar dan zit ik nu te denken “ als ik wat oxycodon eet ben ik weer een leuke moeder en heb ik weer kracht en kan ik met ze op pad”, “ maar voor 1 keer kan toch wel” “ neem gwn voor 1 keer dan slaap je eindelijk normaal” en zo loop ik allemaal smoesjes te bedenken om toch te nemen.

NIEMAND in mn omgeving weet dat in verslaafd ben echt helemaal NIEMAND en iedereen denkt dat ik de laatste weken gewoon normaal ziek ben en heb niemand om mee te praten en zat naar een meeting te zoeken in persoon van NA maar vond niet zo snel wat in de buurt en weet ook niet of ik dat durf maar heb echt steun nodig dus echt bedankt voor je berichtje.
 
Dank je wel, vind dit echt lief van je. Hoop dat ik het mijn kinderen later eerlijk kan vertellen waarom deze vakantie zo klote was. Gelukkig gaat het hier in de straat bij hun vrienden thuis ook ff niet zo lekker dus zijn ze de hele tijd met z’n allen op
Pad en maken veel plezier dus daar ben ik echt dankbaar voor.
 
Zit hier echt te janken en voel me zo dom dat ik toch weer heb gehaald en kan mezelf er niet toe zetten om het weg te gooien.

Heb echt hulp nodig en door de bomen zie ik het bos ff niet meer. Is er iemand die weet of er vandaag een meeting is omgeving Rotterdam? Of Hoogvliet, Spijkenisse, Vlaardingen of Schiedam oid? En kan iemand vertellen hoe dat in z’n gang gaat?
 
Het is knap wat je behaalt heb en ik weet als je zo doorgaat je ook zal slagen!


Het enige wat ik kan zeggen is ; pas op met Zolpidem en andere middelen.
Je kunt zomaar weer in een valkuil lopen door middelen te gaan vervangen door andere middelen.
Probeer een definitieve oplossing te zoeken voor je pijn.
En deel dit met iemand die je vertrouwt als dat mogelijk is.

Over de NA meeting ; kan iemand je niet brengen/ophalen? Je hoeft niet persé te vermelden dat je naar een meeting gaat als je dat niet wilt.
Daar komen is wel een gunst in dit geval aangezien je liever de omgeving dit verhaal bespaard.
 
Zit hier echt te janken en voel me zo dom dat ik toch weer heb gehaald en kan mezelf er niet toe zetten om het weg te gooien.

Heb echt hulp nodig en door de bomen zie ik het bos ff niet meer. Is er iemand die weet of er vandaag een meeting is omgeving Rotterdam? Of Hoogvliet, Spijkenisse, Vlaardingen of Schiedam oid? En kan iemand vertellen hoe dat in z’n gang gaat?
Wat een vervelende situatie voor je. Goed dat je hulp zoekt en hier uit probeert te komen!

Volgens mij kun je bij de meeste meetings gewoon langskomen - maar ik heb hier zelf geen ervaring mee. @LucidLucy @_shikantaza kunnen je hier absoluut meer info over geven.

Voor nu; je zegt dat niemand van je verslaving weet. Is er iemand die je in vertrouwen kunt nemen in jouw directe omgeving? Dat kan echt schelen.

En ik zou van huisarts wisselen, wanneer je weer wat tot rust bent gekomen. Heb je ook verslavingszorg overwogen?

Heel veel sterkte en schrijf vooral van je af.
 
Ik hoef niet gebracht of gehaald te worden hoor ik kan zelf gewoon rijden zeker nu ik nuchter ben, kan gewoon niet vinden waar er 1 in de buurt is en weet niet hoe zo’n meeting gaat dus daar krijg ik ook alweer paniek van.

En m’n omgeving zou kapot gaan als ze dit weten. Mijn vader is al overleden door een cocaïne overdosis, 1 van mijn broers is bijna overleden door een overdosis en hij is letterlijk alles kwijt geraakt door zijn verslaving…. Ik ben altijd een “ functionerende” verslaafde geweest.. Ik heb mijn kinderen, mijn huis, mijn baan, auto, geen schulden ( of nouja wel schulden want kon de Oxy niet meer betalen maar heb het al bijna afbetaald weer) en ik zou iedereen hier zoveel verdriet mee doen dat kan ik ze niet aan doen. Heb altijd goed gefunctioneerd nog behalve nu de laatste 2 maanden en zeker de laatste weken niet wegens die klote afkick.

Helaas kan ik niet naar verslavingszorg want ik heb dan een verwijzing van mijn huisarts nodig en ik ga echt nooit meer wat aan hem vragen. Heb jaren niet om hulp durven vragen en met zoveel moeite tijd terug eindelijk met schaamte om hulp durven vragen en hij vond het mijn probleem wat ik zelf moest oplossen aangezien “ ik het allemaal beter weet dan echte artsen en zo van zelf medicatie hou dus waar heb ik een arts dan nog voor nodig?” Nou na die reactie ben ik huilend weggegaan.

Heb gelukkig nog steeds geen cap genomen en voel me mentaal en fysiek ook echt veeeeeel beter dan gister ( al gaat het nog steeds kut) dus nog niets genomen. Maar echt had ik deze caps gister al gekregen dan had ik alles al opgemaakt.

En durf nu ook niet goed te nemen want het is 40MG en heb denk ik geen tolerantie meer want toen ik aan het afbouwen was en maar op 20mg per 24 uur zat was ik het ook ff zat en nam een 40mg en die sloeg toen in als een bom en zat zo te zweten en te shaken met hartkloppingen dat ik dacht dat ik dood zou gaan.

Vind het wel echt enorm fijn dat jullie de tijd nemen om mij te helpen. Jullie beseffen niet hoe fijn het voelt dat iemand ff meedenkt en de tijd neemt om mij een bericht te sturen. Echt heel erg bedankt.
 
Een huisarts die zo reageert kun je beter van weg blijven. Het feit dat hij zegt dat het uw eigen schuld is is een teken van incompetentie, die heeft duidelijk geen verstand van verslaving want dat is niet altijd de schuld van de verslaafde. Er zijn mensen die bv kanker hebben, morfine krijgen en eraan verslaafd geraken, of die het van hun ouders aangeleerd hebben gekregen, dus gewoon zeggen het is uw eigen schuld is kort door de bocht en zelfs arrogant.

Daarbovenop is het (in België) verboden voor een arts om een patient die hulp nodig heeft hulp te weigeren zolang die daar geen goede reden voor heeft, dat kan hem zijn erkenning kosten.

Ik zou op zoek gaan naar een dokter die u wel wil helpen en u kan door verwijzen naar een goede psychiater die wel verstand heeft van verslaving.

Veel succes gewenst.
 
CA is toch alleen voor cocaïne? Of mag ik daar ook gewoon heen?

Vind het doodeng maar heb het echt nodig want in m’n eentje kan ik dit niet volhouden, toen de afkick het ergste was die eerste week heb ik bijna een ambulance gebeld omdat ik me zo rot voelde en dacht dat ik dood zou gaan en wil me NOOIT meer zo voelen maar het constante nadenken in m’n hoofd aan Oxy en smoesjes om het toch te nemen trek ik ook erg slecht maar ben bang dat ik niet welkom ben bij een meeting omdat ik dan nieuw ben of dat ze me belachelijk gaan maken dat ik zo raar denk.

Toen ik aan de Oxy zat had ik allemaal geen last van die paniek en anxiety meer en was een veel leuker mens 😭
 
CA is toch alleen voor cocaïne? Of mag ik daar ook gewoon heen?

Vind het doodeng maar heb het echt nodig want in m’n eentje kan ik dit niet volhouden, toen de afkick het ergste was die eerste week heb ik bijna een ambulance gebeld omdat ik me zo rot voelde en dacht dat ik dood zou gaan en wil me NOOIT meer zo voelen maar het constante nadenken in m’n hoofd aan Oxy en smoesjes om het toch te nemen trek ik ook erg slecht maar ben bang dat ik niet welkom ben bij een meeting omdat ik dan nieuw ben of dat ze me belachelijk gaan maken dat ik zo raar denk.

Toen ik aan de Oxy zat had ik allemaal geen last van die paniek en anxiety meer en was een veel leuker mens 😭
Je bent welkom bij CA, NA maar ook AA. Het middel is niet zo heel belangrijk. Verslaving is verslaving. Ik denk dat je minder aansluiting vindt op een meeting voor gokkers of overeters oid maar op een middelenmeeting herken je vast wel wat.

Oh ja, je zei dat je zenuwachtig was / het spannend vond. Dat is wel logisch, jij en ik en velen met ons vonden onze eerste meeting spannend, of misschien raar. Als je nou een meeting hebt gevonden dan staat er een telefoonnummer bij. Als je dat van te voren even belt en uitlegt dat je het spanning vindt dan kan iemand je even opvangen en je een zachte landing bieden.
 
Laatst bewerkt:
Verslaving is verslaving, zoals @_shikantaza terecht aangeeft.

Mijn vrouw is praktiserend alcoholist en ik ben nu net weer 3 weken 'clean' van alle drank en drugs.

Ik ben vooral verslaafd aan cannabis, maar verving dat of vulde dat moeiteloos aan met alcohol, opiaten, stimulerende middelen en wat ik maar kon gebruiken. Ik herken heel veel in het verslavingsgedrag van mijn vrouw, die gelukkig alleen alcohol gebruikt.
 
daar krijg ik ook alweer paniek van.
Daarom stelde ik voor om je te laten vervoeren, ook voor e.v.t steun in de rug.
Ik kan niet weten via een forum hoe rijvaardig iemand is.
Het ging juist om de andere factoren.

Het delen met mensen is uit mijn ervaring echt wat me heeft gered.
Wat ik veel lees is dat het allemaal niet lukt en kan, maar ik geloof erin dat je het wel kan!
Wat je hebt doorstaan met de afbouw en tot zover bent gekomen zelfstandig is echt een opgave, niet vergeten hoe sterk je bent.
Een meeting is zeer goed plan.
 
Na 11 jaar gebruik van oxycodon in de meest bizarre hoeveelheden ( ik at er 4 van 40mg tegelijk en dat 6/7 keer per dag) was ik het zo spuug en spuug zat om al m’n geld aan dealers te geven, om altijd maar in de stress te zitten of ik genoeg had etc dat ik wilde stoppen.

Eerste stap was huisarts maar die vond doodleuk dat ik het zelf had veroorzaakt dus ook maar zelf moest oplossen dus daar had ik niets aan.

Toen heb ik zelf m’n pillen geteld en een afbouwschema gemaakt en wat IC-26 besteld wegens de lange werking om mij te helpen met de afkick.

Ben met afbouwen gekomen tot 20-30MG Oxy per dag en toen overgestapt op de IC26 en daar 2x 15mg per dag van genomen/1x per dag 15MG en toen om de dag nouja je kent het wel.

Heb het echt moeilijk gehad maar heb nu al 15 dagen helemaal niets gebruikt van opiaten. Het gaat opzich redelijk goed alleen heb ik mn oude pijn weer terug ( waardoor ik ermee was begonnen) maar dat is opzich uit te houden maar ik trok die restless body gewoon echt niet meer en het niet slapen sloopt me ook. Was met zolpidem begonnen om te kunnen slapen maar daar moet ik er nu al 3 van nemen om 4 uurtjes te kunnen slapen en het is niet de bedoeling dat ik ook nog eens een benzo verslaving erbij krijg.

Nouja in elk geval was ik gister zwaar depri en had pijn en nouja het ging echt ff niet goed met mij. Helaas toen op zoek gegaan naar Oxy en gister kon ik niets krijgen maar vanmorgen wel… Nu zit ik hier dus weer met 3 dozen Oxy maar heb nog niets genomen. Zodra ik 1 cap neem dan ben ik weer terug bij af incl afkickverschijnselen en dat wil ik niet nog een keer meemaken maar heb het erg moeilijk nu en zou het echt fijn vinden als iemand me een beetje steun of ervaring kan geven hier.
Als je nu al 15 dagen niks heb gebruikt zou je het moeten proberen verder vol te houden. Fysiek is het zwaarste bijna voorbij. Bij mij was het toch zo.
Ben er ook aan verslaafd geweest en het is rotzooi. Laatste keer was cold turkey en dat is een 6 jaar geleden ongeveer. Heb een maand lang lopen ontwennen tot ik me beter begon te voelen. Zat ook op een hogere dosis.
Probeer je sterk te houden voor je kinderen. Zorg dat je genoeg afleiding hebt. Ga buiten genoeg wandelen, frisse lucht doet altijd goed. Sporten en werken is ook hele goeie afleiding.
Wat bij mij hielp om de ontwenning volledig weg te halen en toch even te kunnen slapen was een warm bad nemen. Als ik dat deed en in een warm bad zat was de ontwenning volledig weg. Ook de restless legs, weet niet of dit bij een ander ook zo is maar misschien kan je het proberen.
Voor de pijn die je hebt misschien eens langs de pijnkliniek gaan.
De weg is nog lang maar ik kan je zeggen dat de cravings langzaam zullen verdwijnen. Je moet het gewoon tijd geven.
 
Wat een lieve reacties van jullie allemaal 😭.

Ik heb die doosjes weggedaan want ik bleef er maar naar kijken en ik denk niet dat ik er vanaf kan blijven- nu wel maar wat ik zei op dagen zoals gister neem ik het wel en wil echt niet weer terug bij af zijn.

Ook zo dom van me niet eens 1 of 2 caps halen maar gelijk weer 3 doosjes.

Heel erg bedankt voor de info over meetings, als het hier straks wat rustiger is ga ik even goed kijken waar ik heen kan morgen en een nr bellen durf ik al helemaal niet maar appen durf ik wel dus dat zou ik misschien evt ook kunnen doen.

Een ander jaar geleden wilde ik ook naar een meeting en kwam daar binnen en daar stond m’n vriendje van toen ik kind was en die zei gelijk heeee wat doe jij nou hier en ja toen ben ik dus omgedraaid om weggelopen ook zo stom maarja zo erg hoef ik me ook weer niet te schamen.

Echt heel erg bedankt voor jullie hulp dit had ik echt ff nodig
 
Zit hier echt te janken en voel me zo dom dat ik toch weer heb gehaald en kan mezelf er niet toe zetten om het weg te gooien.

Heb echt hulp nodig en door de bomen zie ik het bos ff niet meer. Is er iemand die weet of er vandaag een meeting is omgeving Rotterdam? Of Hoogvliet, Spijkenisse, Vlaardingen of Schiedam oid? En kan iemand vertellen hoe dat in z’n gang gaat?

Je bent altijd welkom op een meeting als je het verlangen hebt om te stoppen met gebruiken. Je hoeft je niet aan te melden, maar het kan wel fijn zijn om van tevoren te bellen zodat je al een bekende stem hebt op de meeting.

Ook als je te laat bent, ben je nog steeds welkom. Stap gerust eens binnen. De meeste meetings openen ongeveer een half uur voor aanvang hun deuren. Dan druppelen de eerste mensen binnen en wordt de koffie en thee gezet.

Ieders eerste meeting is spannend, en voor de meesten ook een rare bedoeling. Ik had echt het idee dat ik in een sekte was beland, maar dat gevoel trok na de eerste weken weg.

Over het algemeen wordt er door een voorzitter geopend en worden er verschillende voorleeskaarten voorgelezen. Daarna is er in de meeting ruimte om te delen. Dat gaat soms over de problemen die iemand die week heeft gehad, maar gelukkig ook heel vaak over oplossingen om met die problemen om te gaan. Want uiteindelijk is drugsgebruik niet het probleem, het is de oplossing die onze problemen verdoofd.

Ergens aan het begin of eind worden ook mijlpalen voor cleantijd gevierd.

Laat het lekker over je heen komen en probeer een groep te vinden waar je je prettig voelt. Dat kan bij de NA, dat kan bij de CA of eventueel bij de AA, als zal je je bij die laatste meestal voorstellen als alcoholist ipv verslaafd. Uiteindelijk gaat het erom dat je een groep vind waar je je prettig voelt. Ik voel me soms ook niet fijn bij een bepaalde groep, maar wel bij een heel andere. Probeer daarom wat verschillende meetings voordat je besluit of het iets voor je is.

Als je een groep gevonden hebt waar je je fijn voelt, probeer daar dan wekelijks geen te gaan. Zo raak je betrokken bij de groep en de groep bij jou. Juist die verbinding is waar je uiteindelijk veel mee wint.

Veel succes! Als je vragen hebt, mag je altijd een PB'tje sturen. Ik was er niet meer geweest zonder deze meetings.
 
Dank je wel wat enorm lief. Echt jullie hebben mij echt ff er deze keer doorheen getrokken hoor en ben jullie erg dankbaar.

2 dagen geleden voelde ik me helemaal goed en trots en 1 dag geleden pure ellende en vandaag oxycodon gehaald dus ik ging alweer achteruit en had echt zoiets van ik moet nu echt even wat steun hebben want ik kan er niet vanaf blijven en dankzij jullie toch weer een extra dag clean te blijven.

Lees hier vaak dat mensen het per dag moeten bekijken maar het lijkt wel of ik alles per kwartier ofzo bekijk en alsof ik elke 15 minuten weer anders denk.

Ook vond ik het fijn om te horen dat voor iedereen een meeting eng is en het advies om eerst te bellen was echt super slim.

Ik ga nu maar proberen te slapen ( deze keer met een oxazepam ipv zolpidem want wil niet weer verslaafd zijn aan wat anders maar ik slaap anders echt niet) en morgen een meeting in de buurt proberen op te zoeken.

Echt heel erg bedankt!!
 
Dank je wel wat enorm lief. Echt jullie hebben mij echt ff er deze keer doorheen getrokken hoor en ben jullie erg dankbaar.

2 dagen geleden voelde ik me helemaal goed en trots en 1 dag geleden pure ellende en vandaag oxycodon gehaald dus ik ging alweer achteruit en had echt zoiets van ik moet nu echt even wat steun hebben want ik kan er niet vanaf blijven en dankzij jullie toch weer een extra dag clean te blijven.

Lees hier vaak dat mensen het per dag moeten bekijken maar het lijkt wel of ik alles per kwartier ofzo bekijk en alsof ik elke 15 minuten weer anders denk.

Ook vond ik het fijn om te horen dat voor iedereen een meeting eng is en het advies om eerst te bellen was echt super slim.

Ik ga nu maar proberen te slapen ( deze keer met een oxazepam ipv zolpidem want wil niet weer verslaafd zijn aan wat anders maar ik slaap anders echt niet) en morgen een meeting in de buurt proberen op te zoeken.

Echt heel erg bedankt!!


Een tip, gezien je in de regio Rotterdam een meeting zoekt. Op zaterdagavond heb je de Saturday Night Live meeting. Hier komt elke week een spreker zijn levensverhaal doen. Dit is een hele gave meeting, maar wel erg druk. Het is niet ongebruikelijk dat er 60 mensen op komen dagen. Voor een eerste meeting kan dat misschien wat heftig zijn. Maar als je dat niet erg vind, zou ik zeker gaan!

Verder heb je vandaag nog een meeting in Rotterdam om 11:30 en 16:30. Die laatste is een Rainbow&friends meeting, meer gericht op mensen die zich tot de LGBTQ+ gemeenschap scharen. Maar iedereen is welkom.
Om 17:00 heb je ook een Russische meeting en om 19:00 een farsi (Iraans) meeting. Daar vind de meeting plaats in die talen, dus zou ik niet heen gaan tenzij je de taal spreekt.

Zondagochtend heb je ook een vrouwen meeting om 11:00.

Dit alles is NA. Van CA heb je ook zat meetings in die buurt, maar daar ben ik zelf wat minder bekend mee.
 
Het is goed om eens een keer een meeting te proberen. Daar zul je zeker niet slechter van worden!

Toch denk ik dat het veel makkelijker is om te stoppen als je wat intensievere hulp accepteert. In je bericht lees ik veel schaamte. Dat is een heel normaal gevoel wat veel voorkomt bij verslaving. Mensen zijn vaak bang dat anderen je als paria zullen behandelen wanneer je open bent over je verslaving. Toch zal het je verrassen hoeveel hulp en steun je krijgt als je open bent over je verslaving en je de dingen die je doet om daarvan af te komen. Op dit moment houdt de schaamte je dus tegen om hulp van anderen te krijgen. Dat is begrijpelijk, maar je zult toch even door die schaamte heen moeten.

Ik denk dat de verslavingzorg de juiste plek is om af te kicken, omdat ze je zowel kunnen helpen met het afbouwen als met alle mentale en sociale moeilijkheden die daarbij komen kijken. Verslavingszorginstellingen organiseren ook 'systeemgesprekken' waarbij je samen met de behandelaar in gesprek gaat met je familie en/of geliefde(n). Ze bieden dus heel complete zorg die je helpt bij alle facetten die je nu zegt moeilijk te vinden.

Inderdaad moet je dan wel een verwijzing van de huisarts hebben. Als je nou echt niet meer bij je huidige huisarts langs durft te gaan, dan kan je het nog wel bij een andere huisarts proberen toch? Je zegt dat je nu nooit meer iets van je huisarts durft te vragen. Zo'n vertrouwensbreuk lijkt me sowieso problematisch. Want je moet wel om medische hulp durven te vragen. Als dat bij je huidige huisarts niet meer lukt dan is er ook nog wel een andere waarbij je dat kan doen.
Zo'n gesprek is in feite heel simpel: "Ik ben verslaafd, kunt u me doorverwijzen naar de verslavingszorg aub?" Dat is eigenlijk alles wat je hoeft te zeggen. De huisarts zal wellicht nog wat vragen ter verduidelijking stellen, maar als je het gesprek zo aanvliegt dan zullen ze je 100% zeker doorverwijzen.
Ik weet niet hoe het vorige gesprek met de huisarts is gegaan. Maar ik kan me voorstellen dat die persoon je vraag heeft geïnterpreteerd als een poging om meer drugs te krijgen. Dan zeggen ze inderdaad nee. Vandaar dat het belangrijk is dat je vraag zich richt op verslavingszorg. Dat is wat je wil.
 
Laatst bewerkt:
Al de kans genomen om contact op te nemen voor een meeting?
Denk zelf dat het je goed gaat doen!

Als ik wat langer in m'n herstel zit ga ik een bezoeken.
Al is het om gelijkgestemden (mensen die nuchter leven/willen leven)
En zo een gezonder netwerk te creëren.
Het lijkt me sowieso beter dan m'n naasten die zelf in de ontkenning van verslaving zitten raad te vragen over mijn verslavingsproblematiek.
Het begrijpen en weten hoe te handelen lukt niet goed te vinden bij m'n naasten en daar ben ik ook meer een last dan een zegen waarbij beide kanten niet veel goed doen ermee.
 
Als ik wat langer in m'n herstel zit ga ik een bezoeken.
Stel het niet uit zou ik zeggen. Zelfs onder invloed ben je welkom op een meeting. Het belangrijkste is de interne wil om te stoppen.

Al is het om gelijkgestemden (mensen die nuchter leven/willen leven)
En zo een gezonder netwerk te creëren.
Het lijkt me sowieso beter dan m'n naasten die zelf in de ontkenning van verslaving zitten raad te vragen over mijn verslavingsproblematiek.
Het begrijpen en weten hoe te handelen lukt niet goed te vinden bij m'n naasten en daar ben ik ook meer een last dan een zegen waarbij beide kanten niet veel goed doen ermee.

Lijkt me een hele gezonde gedachtegang. Wat ik ook heb gemerkt, is dat ik het makkelijker vind om me uit te spreken tegen wat onbekendere fellows, dan bijvoorbeeld mijn moeder of mijn partner. Als ik bijvoorbeeld zeg dat ik zucht heb, gaan zij zich zorgen maken. Ze staan eigenlijk emotioneel té dichtbij om over dat soort zaken gezond te communiceren. Met fellows gaat dat beter omdat ze iets verder weg staan, zeker in het begin. Èn omdat ze precies weten hoe het is om zucht te hebben.

Het is goed om eens een keer een meeting te proberen. Daar zul je zeker niet slechter van worden! Wel denk ik dat het veel makkelijker is om te stoppen als je hulp accepteert. In je bericht lees ik veel schaamte. Dat is een heel normaal gevoel wat veel voorkomt bij verslaving. Mensen zijn vaak bang dat anderen je als paria zullen behandelen wanneer je open bent over je verslaving. Toch zal het je verrassen hoeveel hulp en steun je krijgt als je open bent over je verslaving en je de dingen die je doet om daarvan af te komen. Op dit moment houdt de schaamte je dus tegen om hulp van anderen te krijgen. Dat is begrijpelijk, maar je zult toch even door die schaamte heen moeten.

Ik denk dat de verslavingzorg de juiste plek is om af te kicken, omdat ze je zowel kunnen helpen met het afbouwen als met alle mentale en sociale moeilijkheden die daarbij komen kijken. Verslavingszorginstellingen organiseren ook 'systeemgesprekken' waarbij je samen met de behandelaar in gesprek gaat met je familie en/of geliefde(n). Ze bieden dus heel complete zorg die je helpt bij alle facetten die je nu zegt moeilijk te vinden.

Inderdaad moet je dan wel een verwijzing van de huisarts hebben. Als je nou echt niet meer bij je huidige huisarts langs durft te gaan, dan kan je het nog wel bij een andere huisarts proberen toch? Je zegt dat je nu nooit meer iets van je huisarts durft te vragen. Zo'n vertrouwensbreuk lijkt me sowieso problematisch. Want je moet wel om medische hulp durven te vragen. Als dat bij je huidige huisarts niet meer lukt dan is er ook nog wel een andere waarbij je dat kan doen.
Zo'n gesprek is in feite heel simpel: "Ik ben verslaafd, kunt u me doorverwijzen naar de verslavingszorg aub?" Dat is eigenlijk alles wat je hoeft te zeggen. De huisarts zal wellicht nog wat vragen ter verduidelijking stellen, maar als je het gesprek zo aanvliegt dan zullen ze je 100% zeker doorverwijzen.
Ik weet niet hoe het vorige gesprek met de huisarts is gegaan. Maar ik kan me voorstellen dat die persoon je vraag heeft geïnterpreteerd als een poging om meer drugs te krijgen. Dan zeggen ze inderdaad nee. Vandaar dat het belangrijk is dat je vraag zich richt op verslavingszorg. Dat is wat je wil.
Mee eens! Een meeting kan ook een eerste stap zijn om toch over die drempel te gaan om ook professionele hulp te zoeken. Dan kan je direct ook van anderen horen welke instanties fijn of juist niet zijn.
 
Wat lief dat je nog aan mij hebt gedacht zeg!

Ik ben nog steeds clean! Alleen precies nu vreselijke tandpijn en een wortelpuntontsteking gekregen dus daar druk mee geweest, gelukkig weet ik allang uit ervaring dat oxycodon daar niet tegen werkt dus het was geen reden om terug te vallen.

Vandaag de 23ste dag zonder oxycodon, ook al een paar dagen geen zolpidem of quatiapine op voor het slapen dus ook dat gaat goed. Daar wilde ik zsm mee stoppen want van oxy afkicken was al een hel maar zoals ik lees is van benzos afkicken nog veel erger en ook nog eens levensgevaarlijk dus wilde echt snel stoppen met slaapmiddelen. Slapen gaat nog steeds niet geweldig maar zonder slaapmiddelen slaap ik wel een uurtje of 4 en dat is voor nu prima. Restless body is nog wel een dingetje maar het rare is de ene dag/nacht heb ik er niet/nauwelijks last van en de volgende dag weer heel erg maar ook dat wordt beetje bij beetje minder.


Begin ook weer een beetje tot leven te komen. Heb weer wat energie ( niet veel hoor) maar wel genoeg om mij gewoon aan te kleden en op te maken en het huishouden en wat leuks met de kinderen te doen en daar ben ik erg blij mee. Ik functioneer weer een beetje.

Over mijn huisarts is een lang verhaal maar het komt er in het kort op neer dat hij jaren geleden al mijn oxycodon recept stop heeft gezet en na aandringen van mij heeft hij mij een tramadol recept gegeven. Die tramadol kan ik totaal niet tegen, wordt er super misselijk van en geef veel over, ik zweet extreem erdoor ( en ik zweet normaal nooit maar met tramadol is na 3 stappen al m’n kleding echt doorweekt) en wordt er erg duizelig van en nouja helemaal klote dus. Daarom ben ik toendertijd op zoek gegaan om oxycodon te kopen en dat heb ik jaren gedaan tot het steeds schaarder en duurder werd. Ik begon schulden te maken voor de oxycodon en kon aan onvoldoende komen dus constant zat ik op de rand van ziek zijn en paniekaanvallen omdat ik geen Oxy kon vinden en sowieso wilde ik er echt allang al mee stoppen omdat ik oxycodon belangrijker vond dan wat dan ook in mijn leven, na wat cold turkey pogingen van mij die compleet mislukten ben ik naar de huisarts gegaan en met de billen bloot gegaan.

Zijn reactie was “ Je denkt dus dat je zelf een arts bent en bent flink bezig met zelfmedicatie dus waarom zou ik dan nog wat voor je moeten doen? Jij weet alles zoooo goed, eerst zware pijnstillers inkopen en jezelf drogeren en dan kom je nu vertellen dat je verslaafd bent en hulp nodig hebt? Als je alles zo goed weet dan kan je dat ook wel zelf regelen toch!” En nouja toen ben ik helemaal van slag weg gelopen. Het heeft denk ik ook met de normen en waarden van mijn huisarts persoonlijk te maken, het is een Turkse man rond de 60 jaar en met andere dingen merkte ik al ouderwetse opvattingen etc.

Wat een grote reden is waarom ik niet gewoon een andere huisarts opbel voor een verwijzing is dat ik als de dood ben voor jeugdzorg. Ik wil mijn kinderen niet kwijtraken.. Ondanks mijn verslaving zijn mijn kinderen nooit iets tekort gekomen en hebben altijd de aandacht en liefde etc gehad die ze nodig hadden. Ik ben geen perfecte moeder maar ik ben ook zeker geen slechte moeder, ik moet er niet aan denken om ze kwijt te raken omdat ik wordt gemeld bij jeugdzorg omdat ik een verslaafde ben. Ik ben daar zo enorm bang voor!!

Wat ik wel heb gedaan is aan mijn oudste broer iets hierover verteld.. Hij weet niet hoever het ging en hoe erg verslaafd ik was maar heb wel gezegd iets in de trant van dat ik de oxycodon te lekker vond en te ver ben gegaan en er nu wel echt mee gestopt ben maar het wel moeilijk heb daarmee. Hij staat achter mij en ik weet dat hij sowieso achter me staat als hij het hele verhaal weet maar we zijn onze vader al aan een overdosis coke verloren- 1 van mijn broers heeft een overdosis bijna niet overleefd dus ik vind het erg dat ik zo’n teleurstelling ben en alleen maar verdriet veroorzaak als ik alles vertel. Om eerlijk te zijn kom ik uit een lange lijn van alcoholisten en junkies en wil geen last voor de anderen zijn zeg maar.

Mijn broer gaf trouwens wel aan dat hij met kerst had gezien dat ik stiekem een handje pillen at maar hij had het uit z’n hoofd gezet en zichzelf wijsgemaakt dat hij het fout had gezien en dat het snoep was ofzo want “ Niemand neemt zo een handje pillen en kauwt er nog op ook” en ja toen heb ik wel gezegd dat het wel pillen waren en dat ik erop kauwde zodat de laag van de langwerkende kapot zou gaan en alles in 1x in zou slaan… Hij heeft gezegd dat hij alles wil doen om te helpen en hij vroeg of mijn kinderen nooit de dupe zijn geworden of dat hun het wel eens gezien hadden maar dat is gelukkig niet zo. Ook vond hij het niet leuk dat ik afgelopen week een drankje op had want hij was nu ook bang dat ik daar ook verslaafd aan zou zijn maar “ gelukkig” voor mij vind ik drank en andere drugs niet zo leuk.

Wil jullie nogmaals bedanken en vind het zo lief dat jullie nog aan mij gedacht hebben!! Zonder jullie had ik die dag al die oxy genomen en doodleuk door gegaan ermee dus ik ben jullie erg dankbaar. Hoop ook dat iemand in mijn situatie ooit dit topic leest en ziet dat afkicken echt mogelijk is.

Heb wel nog erg vaak trek in oxycodon trouwens en ook de dealers appen en bellen mij regelmatig of ik nog wat nodig heb maar walg gewoon van het idee dat ik weer ziek wordt en weer mn hele salaris eraan uitgeef. Ik was het zo zat om me altijd maar zo ellendig en depressief te voelen dus ik heb ze nu allemaal geblokt en hoop dat ik nooit meer zo zwak ben zoals vorige keer.
 
Wat lief dat je nog aan mij hebt gedacht zeg!

Ik ben nog steeds clean! Alleen precies nu vreselijke tandpijn en een wortelpuntontsteking gekregen dus daar druk mee geweest, gelukkig weet ik allang uit ervaring dat oxycodon daar niet tegen werkt dus het was geen reden om terug te vallen.

Vandaag de 23ste dag zonder oxycodon, ook al een paar dagen geen zolpidem of quatiapine op voor het slapen dus ook dat gaat goed. Daar wilde ik zsm mee stoppen want van oxy afkicken was al een hel maar zoals ik lees is van benzos afkicken nog veel erger en ook nog eens levensgevaarlijk dus wilde echt snel stoppen met slaapmiddelen. Slapen gaat nog steeds niet geweldig maar zonder slaapmiddelen slaap ik wel een uurtje of 4 en dat is voor nu prima. Restless body is nog wel een dingetje maar het rare is de ene dag/nacht heb ik er niet/nauwelijks last van en de volgende dag weer heel erg maar ook dat wordt beetje bij beetje minder.


Begin ook weer een beetje tot leven te komen. Heb weer wat energie ( niet veel hoor) maar wel genoeg om mij gewoon aan te kleden en op te maken en het huishouden en wat leuks met de kinderen te doen en daar ben ik erg blij mee. Ik functioneer weer een beetje.

Over mijn huisarts is een lang verhaal maar het komt er in het kort op neer dat hij jaren geleden al mijn oxycodon recept stop heeft gezet en na aandringen van mij heeft hij mij een tramadol recept gegeven. Die tramadol kan ik totaal niet tegen, wordt er super misselijk van en geef veel over, ik zweet extreem erdoor ( en ik zweet normaal nooit maar met tramadol is na 3 stappen al m’n kleding echt doorweekt) en wordt er erg duizelig van en nouja helemaal klote dus. Daarom ben ik toendertijd op zoek gegaan om oxycodon te kopen en dat heb ik jaren gedaan tot het steeds schaarder en duurder werd. Ik begon schulden te maken voor de oxycodon en kon aan onvoldoende komen dus constant zat ik op de rand van ziek zijn en paniekaanvallen omdat ik geen Oxy kon vinden en sowieso wilde ik er echt allang al mee stoppen omdat ik oxycodon belangrijker vond dan wat dan ook in mijn leven, na wat cold turkey pogingen van mij die compleet mislukten ben ik naar de huisarts gegaan en met de billen bloot gegaan.

Zijn reactie was “ Je denkt dus dat je zelf een arts bent en bent flink bezig met zelfmedicatie dus waarom zou ik dan nog wat voor je moeten doen? Jij weet alles zoooo goed, eerst zware pijnstillers inkopen en jezelf drogeren en dan kom je nu vertellen dat je verslaafd bent en hulp nodig hebt? Als je alles zo goed weet dan kan je dat ook wel zelf regelen toch!” En nouja toen ben ik helemaal van slag weg gelopen. Het heeft denk ik ook met de normen en waarden van mijn huisarts persoonlijk te maken, het is een Turkse man rond de 60 jaar en met andere dingen merkte ik al ouderwetse opvattingen etc.

Wat een grote reden is waarom ik niet gewoon een andere huisarts opbel voor een verwijzing is dat ik als de dood ben voor jeugdzorg. Ik wil mijn kinderen niet kwijtraken.. Ondanks mijn verslaving zijn mijn kinderen nooit iets tekort gekomen en hebben altijd de aandacht en liefde etc gehad die ze nodig hadden. Ik ben geen perfecte moeder maar ik ben ook zeker geen slechte moeder, ik moet er niet aan denken om ze kwijt te raken omdat ik wordt gemeld bij jeugdzorg omdat ik een verslaafde ben. Ik ben daar zo enorm bang voor!!

Wat ik wel heb gedaan is aan mijn oudste broer iets hierover verteld.. Hij weet niet hoever het ging en hoe erg verslaafd ik was maar heb wel gezegd iets in de trant van dat ik de oxycodon te lekker vond en te ver ben gegaan en er nu wel echt mee gestopt ben maar het wel moeilijk heb daarmee. Hij staat achter mij en ik weet dat hij sowieso achter me staat als hij het hele verhaal weet maar we zijn onze vader al aan een overdosis coke verloren- 1 van mijn broers heeft een overdosis bijna niet overleefd dus ik vind het erg dat ik zo’n teleurstelling ben en alleen maar verdriet veroorzaak als ik alles vertel. Om eerlijk te zijn kom ik uit een lange lijn van alcoholisten en junkies en wil geen last voor de anderen zijn zeg maar.

Mijn broer gaf trouwens wel aan dat hij met kerst had gezien dat ik stiekem een handje pillen at maar hij had het uit z’n hoofd gezet en zichzelf wijsgemaakt dat hij het fout had gezien en dat het snoep was ofzo want “ Niemand neemt zo een handje pillen en kauwt er nog op ook” en ja toen heb ik wel gezegd dat het wel pillen waren en dat ik erop kauwde zodat de laag van de langwerkende kapot zou gaan en alles in 1x in zou slaan… Hij heeft gezegd dat hij alles wil doen om te helpen en hij vroeg of mijn kinderen nooit de dupe zijn geworden of dat hun het wel eens gezien hadden maar dat is gelukkig niet zo. Ook vond hij het niet leuk dat ik afgelopen week een drankje op had want hij was nu ook bang dat ik daar ook verslaafd aan zou zijn maar “ gelukkig” voor mij vind ik drank en andere drugs niet zo leuk.

Wil jullie nogmaals bedanken en vind het zo lief dat jullie nog aan mij gedacht hebben!! Zonder jullie had ik die dag al die oxy genomen en doodleuk door gegaan ermee dus ik ben jullie erg dankbaar. Hoop ook dat iemand in mijn situatie ooit dit topic leest en ziet dat afkicken echt mogelijk is.

Heb wel nog erg vaak trek in oxycodon trouwens en ook de dealers appen en bellen mij regelmatig of ik nog wat nodig heb maar walg gewoon van het idee dat ik weer ziek wordt en weer mn hele salaris eraan uitgeef. Ik was het zo zat om me altijd maar zo ellendig en depressief te voelen dus ik heb ze nu allemaal geblokt en hoop dat ik nooit meer zo zwak ben zoals vorige keer.
Ik vind het verhaal van de huisarts maar vaag, en waarom zou jeugdzorg ingeschakeld worden bij een nieuwe huisarts, dat zouden ze nu toch ook kunnen doen?

Vind de reacties van de huisarts als dit daadwerkelijk ook waar is, echt niet kunnen en zou hier zeker wat mee doen. Dit hoort een huisarts niet te zeggen.
 
Wat lief dat je nog aan mij hebt gedacht zeg!

Ik ben nog steeds clean! Alleen precies nu vreselijke tandpijn en een wortelpuntontsteking gekregen dus daar druk mee geweest, gelukkig weet ik allang uit ervaring dat oxycodon daar niet tegen werkt dus het was geen reden om terug te vallen.

Vandaag de 23ste dag zonder oxycodon, ook al een paar dagen geen zolpidem of quatiapine op voor het slapen dus ook dat gaat goed. Daar wilde ik zsm mee stoppen want van oxy afkicken was al een hel maar zoals ik lees is van benzos afkicken nog veel erger en ook nog eens levensgevaarlijk dus wilde echt snel stoppen met slaapmiddelen. Slapen gaat nog steeds niet geweldig maar zonder slaapmiddelen slaap ik wel een uurtje of 4 en dat is voor nu prima. Restless body is nog wel een dingetje maar het rare is de ene dag/nacht heb ik er niet/nauwelijks last van en de volgende dag weer heel erg maar ook dat wordt beetje bij beetje minder.


Begin ook weer een beetje tot leven te komen. Heb weer wat energie ( niet veel hoor) maar wel genoeg om mij gewoon aan te kleden en op te maken en het huishouden en wat leuks met de kinderen te doen en daar ben ik erg blij mee. Ik functioneer weer een beetje.

Over mijn huisarts is een lang verhaal maar het komt er in het kort op neer dat hij jaren geleden al mijn oxycodon recept stop heeft gezet en na aandringen van mij heeft hij mij een tramadol recept gegeven. Die tramadol kan ik totaal niet tegen, wordt er super misselijk van en geef veel over, ik zweet extreem erdoor ( en ik zweet normaal nooit maar met tramadol is na 3 stappen al m’n kleding echt doorweekt) en wordt er erg duizelig van en nouja helemaal klote dus. Daarom ben ik toendertijd op zoek gegaan om oxycodon te kopen en dat heb ik jaren gedaan tot het steeds schaarder en duurder werd. Ik begon schulden te maken voor de oxycodon en kon aan onvoldoende komen dus constant zat ik op de rand van ziek zijn en paniekaanvallen omdat ik geen Oxy kon vinden en sowieso wilde ik er echt allang al mee stoppen omdat ik oxycodon belangrijker vond dan wat dan ook in mijn leven, na wat cold turkey pogingen van mij die compleet mislukten ben ik naar de huisarts gegaan en met de billen bloot gegaan.

Zijn reactie was “ Je denkt dus dat je zelf een arts bent en bent flink bezig met zelfmedicatie dus waarom zou ik dan nog wat voor je moeten doen? Jij weet alles zoooo goed, eerst zware pijnstillers inkopen en jezelf drogeren en dan kom je nu vertellen dat je verslaafd bent en hulp nodig hebt? Als je alles zo goed weet dan kan je dat ook wel zelf regelen toch!” En nouja toen ben ik helemaal van slag weg gelopen. Het heeft denk ik ook met de normen en waarden van mijn huisarts persoonlijk te maken, het is een Turkse man rond de 60 jaar en met andere dingen merkte ik al ouderwetse opvattingen etc.

Wat een grote reden is waarom ik niet gewoon een andere huisarts opbel voor een verwijzing is dat ik als de dood ben voor jeugdzorg. Ik wil mijn kinderen niet kwijtraken.. Ondanks mijn verslaving zijn mijn kinderen nooit iets tekort gekomen en hebben altijd de aandacht en liefde etc gehad die ze nodig hadden. Ik ben geen perfecte moeder maar ik ben ook zeker geen slechte moeder, ik moet er niet aan denken om ze kwijt te raken omdat ik wordt gemeld bij jeugdzorg omdat ik een verslaafde ben. Ik ben daar zo enorm bang voor!!

Wat ik wel heb gedaan is aan mijn oudste broer iets hierover verteld.. Hij weet niet hoever het ging en hoe erg verslaafd ik was maar heb wel gezegd iets in de trant van dat ik de oxycodon te lekker vond en te ver ben gegaan en er nu wel echt mee gestopt ben maar het wel moeilijk heb daarmee. Hij staat achter mij en ik weet dat hij sowieso achter me staat als hij het hele verhaal weet maar we zijn onze vader al aan een overdosis coke verloren- 1 van mijn broers heeft een overdosis bijna niet overleefd dus ik vind het erg dat ik zo’n teleurstelling ben en alleen maar verdriet veroorzaak als ik alles vertel. Om eerlijk te zijn kom ik uit een lange lijn van alcoholisten en junkies en wil geen last voor de anderen zijn zeg maar.

Mijn broer gaf trouwens wel aan dat hij met kerst had gezien dat ik stiekem een handje pillen at maar hij had het uit z’n hoofd gezet en zichzelf wijsgemaakt dat hij het fout had gezien en dat het snoep was ofzo want “ Niemand neemt zo een handje pillen en kauwt er nog op ook” en ja toen heb ik wel gezegd dat het wel pillen waren en dat ik erop kauwde zodat de laag van de langwerkende kapot zou gaan en alles in 1x in zou slaan… Hij heeft gezegd dat hij alles wil doen om te helpen en hij vroeg of mijn kinderen nooit de dupe zijn geworden of dat hun het wel eens gezien hadden maar dat is gelukkig niet zo. Ook vond hij het niet leuk dat ik afgelopen week een drankje op had want hij was nu ook bang dat ik daar ook verslaafd aan zou zijn maar “ gelukkig” voor mij vind ik drank en andere drugs niet zo leuk.

Wil jullie nogmaals bedanken en vind het zo lief dat jullie nog aan mij gedacht hebben!! Zonder jullie had ik die dag al die oxy genomen en doodleuk door gegaan ermee dus ik ben jullie erg dankbaar. Hoop ook dat iemand in mijn situatie ooit dit topic leest en ziet dat afkicken echt mogelijk is.

Heb wel nog erg vaak trek in oxycodon trouwens en ook de dealers appen en bellen mij regelmatig of ik nog wat nodig heb maar walg gewoon van het idee dat ik weer ziek wordt en weer mn hele salaris eraan uitgeef. Ik was het zo zat om me altijd maar zo ellendig en depressief te voelen dus ik heb ze nu allemaal geblokt en hoop dat ik nooit meer zo zwak ben zoals vorige keer.
Ik herken zoveel van wat je schrijft. We zaten en zitten in t zelfde schuitje. Ook ik heb nog geregeld cravings helaas. Ik kan best zeggen dat ik een beetje een trauma opgelopen heb van de laatste afkick.
Dus ik wil nooit meer terug naar daar maar toch blijft het in mijn hoofd zitten.

Bizar wat een overeenkomsten we hebben, alsof ik dit zelf geschreven heb.
 
Laatst bewerkt:
Allereerst: zolpidem is géén echte benzodiazepine! Het behoort tot de groep Z drugs, dat is een benzodiazepinen achtige medicatie.
Het werkt ongeveer 5 tot 6 uur.
Het vervelende van dit medicijn is dat je er weer na verloop van tijd meer van nodig hebt en dan komen de bijwerkingen eraan....bij mij was dit slaapwandelen, en totaal niet weten wat ik gedaan had. Bizarre dingen gebeurden er en dit was ook voor wijlen mijn Tanja heel erg moeilijk om mee om te gaan.
Ik zat op een gegeven moment op 3 tabletten 10 mg per nacht en ik kon minstens een halve dag niet meer autorijden door sufheid.
Begin hier beter maar niet aan, eraf komen is vervelend maar niet zo erg als van echte benzo"s.
Zoplicon, ook een Z drug, is sterker dan zolpidem en werkt aanzienlijk langer. 8, 9 uur soms en de eerste twee weken is autorijden uit den boze!
Dus, @Paaseieren, wees voorzichtig met wat je doet...seroquel, plus zolpidem is geen goede combinatie al helemaal niet met seresta, temesta en dit soort medicatie!
Ook met oxcycodon moet je echt heel erg uitkijken!

Een en ander is mij bekend door eigen gebruik en verslaving.
 
Ah vandaar, ik dacht dat zolpidem een echte benzo was en idd moest ik er al heel snel meer van nemen en dan heb ik het echt maar over een paar dagen! Inmiddels gebruik ik dat niet meer en die quetiapine daar had ik er maar 3 van en ik kan daar verder ook niet aan komen. Inmiddels slaap ik een stuk beter als een week geleden maar zoals je merkt aan het tijdstip van mijn typen heb ik nog steeds geen normaal slaapritme.

Vanavond op de bank rond 23.00 in slaap gevallen en rond 01.15 weer wakker geworden en dan ook echt klaarwakker dus dit zal wel weer een slapeloze nacht verder worden, echt vervelend maar als ik accepteer dat ik niet slaap dan is het een stuk makkelijker dan wanneer ik ga stressen dat ik echt moet slapen.

Restless body en pijnlijke botten heb ik ook nog steeds en hoop zo erg dat ik daar nog wel echt vanaf kom, gebruik nu al ietsjes meer dan een maand niet meer en had wel verwacht dat alle afkickverschijnselen nu wel weg zouden zijn maar helaas. Ook merk ik dat ik best een beetje depri ben en schrijf dat nu ook nog af op de afkick.

Bedankt voor je advies maar geen zorgen. Heb nooit zoplicon op en ik heb ook echt geen idee wat seresta en temesyfa is waar je het over hebt. Voorlopig blijf ik echt heeeeeel erg ver weg van medicatie want ik wil niet meer leven op de manier dat ik deed.
 
Ik herken zoveel van wat je schrijft. We zaten en zitten in t zelfde schuitje. Ook ik heb nog geregeld cravings helaas. Ik kan best zeggen dat ik een beetje een trauma opgelopen heb van de laatste afkick.
Dus ik wil nooit meer terug naar daar maar toch blijft het in mijn hoofd zitten.

Bizar wat een overeenkomsten we hebben, alsof ik dit zelf geschreven heb.
Hoe ging jouw laatste afkick en hoeveel gebruikte je en hoelang? Wanneer stopte het slechte slapen en de restless body en bot pijn voor jou? Ben echt heel erg benieuwd. Ben ook erg benieuwd wat je allemaal herkenbaar vind want vind het ( niet lullig bedoeld) fijn om te horen dat ik niet de enige ben.
 
Hoe ging jouw laatste afkick en hoeveel gebruikte je en hoelang?
Als je vrij lang heb gebruikt dan is de afkick veel heftiger ,bij minder als een maand is het nog te doen maar ook wel heftig maar eerder hersteld.
Ik ben na 8 jaar afgekickt in 2024 cold turkey en dat was een hel ,maar wel de juiste weg om er snel vanaf te zijn.

Ik krijg nu iedere 6 weken ongeveer een stripje van 5mg van de dokter ,omdat ik vrijwillig ben afgekickt maar af en toe wel een break nodig heb tegen de chronische rug pijn.
 
Ik zie niet in waarom het gaat niet alleen over opiaten meer in algemenere zin over het onderwerp verslaving en nu dan de struggles met het leven door een kut huisarts effe plat gezegd
Het draadje is begonnen met Oxycodon ,dat is iets voor subforum opiaten.
Ik zie ook voornamelijk posten over Oxy en zijn ellende in dit draadje ,dus waarom past het dan niet in het juiste vakje?
 
Slapen gaat nog steeds niet geweldig maar zonder slaapmiddelen slaap ik wel een uurtje of 4 en dat is voor nu prima. Restless body is nog wel een dingetje maar het rare is de ene dag/nacht heb ik er niet/nauwelijks last van en de volgende dag weer heel erg maar ook dat wordt beetje bij beetje minder.

Begin ook weer een beetje tot leven te komen. Heb weer wat energie ( niet veel hoor) maar wel genoeg om mij gewoon aan te kleden en op te maken en het huishouden en wat leuks met de kinderen te doen en daar ben ik erg blij mee. Ik functioneer weer een beetje.

Heb wel nog erg vaak trek in oxycodon trouwens

maar walg gewoon van het idee dat ik weer ziek wordt

Lees hier vaak dat mensen het per dag moeten bekijken maar het lijkt wel of ik alles per kwartier ofzo bekijk en alsof ik elke 15 minuten weer anders denk.

als ik wat oxycodon eet ben ik weer een leuke moeder en heb ik weer krach

NIEMAND in mn omgeving weet dat in verslaafd ben echt helemaal NIEMAND
Dit zijn onder andere de dingen die jij schrijft waarin ik mij herken.


Ik heb het niet zo lang als jou gebruikt, ik heb het zo’n 1,5 jaar achter elkaar gebruikte, zo’n 120 mg per dag. De ene dag iets meer, de andere dag iets minder, met tussenpozen van verplicht afkicken. In het begin waren die afkicks ‘appeltje eitje’ en naarmate ik vaker moest afkicken werden de afkicks veel heftiger. Ik heb echt van de laatste afkick een soort trauma opgelopen. Maar niet trauma genoeg blijkbaar om de afgelopen 2 weken weer te gebruiken 😭. Met als gevolg dat ik dus weer ziek wordt als ik stop. Echt, hoe stom/dom kan je zijn 😫. Ik zie weer zo op tegen dat ziek zijn, het weken van energieloos zijn. Al hoop ik dat het wat gaat meevallen omdat het ‘maar’ 2 weken achter elkaar geweest is.
Maar goed dit is jouw topic. Ik geef je als advies; neem het nooit meer! 1x recreatief gebruiken kan blijkbaar niet. Dat ga je op de harde manier weer ondervinden.

Je vraagt hoe lang het duurde voordat ik er weer een beetje bovenop was. Ik denk dat ik na 3 helse dagen ziek zijn daarna nog 2/3 weken af en aan ineens weer een dagje ziek werd. En 1,5 maand echt wel 0 energie heb gehad. En 0 energie en af en toe een dag goed ziek voelen met een drukke en verantwoordelijke baan, een gezinsleven en social leven is alles behalve ideaal geweest.

Ik ben iig echt super trots op jou, dat je het al zo lang volhoudt en ondanks dat je 3 doosjes gekocht hebt, er voor gekozen hebt om het weg te gooien. Powervrouw!! 💪🏼 zet m op.. je bent er bijna!
 
Terug
Bovenaan