Ik heb geen ervaring met GHB of heroïne ontwenning, maar ik kan mij inderdaad niet voorstellen dat de benzoontwenning nog wordt overtroffen. Zeker in duur en grilligheid wordt hij niet overstemd. Wellicht is een week cold turkey van de heroïne, gedurende die week, wel zwaarder?
Ik wilde, na mijn praktische cold turkey stoppen, absoluut geen benzo's meer nemen. Zelfs in de kliniek werd er aangeraden om weer diazepam te nemen, maar dat heb ik geweigerd. Iets dat enerzijds met groot respect, maar ook met argusogen, door de medisch staf werd geaccepteerd. In de eerste 3 maanden, en vooral de eerste 1-2 maanden kon ik helemaal niets. Cognitief ben je niets waard, emotioneel ben je een wrak. Eerst een maand lang ongeveer alle mogelijke lichamelijke ontwenningsverschijnselen gehad. En daarna moet je jezelf helemaal opnieuw uitvinden, copingstrategieën leren gebruiken. Het is gewoon keihard werken. Soms door een dag in de foetushouding in bed te blijven liggen en te overleven en soms, als je genoeg kracht hebt, een wandeling te gaan maken. In de kliniek heb ik geleerd dat je het herstel echt per dag moet bekijken. En zo moet je het ook zien. Accepteren dat je ziek bent, maar uiteindelijk wel beter gaat worden. Niet teveel van jezelf eisen, maar wel de dingen doen die je kunt doen, zoals: bewegen, gezond eten, sociale contacten verbeteren, familie aandacht geven, boeken lezen, mediteren etc. Dus echt iedere dag keihard aan jezelf werken. Dat doe ik tot op heden ook nog iedere dag, maar ik merk wel dat er nu ook gewoon goede dagen 'zijn', zonder dat ik ervoor hoef te werken. Maar helaas zijn er soms ook nog wel slechte dagen.. maar die reken ik echt het herstel toe (dat echt wel meer dan een jaar kan duren). Ik blijf positief!