BeeZee78
Newbie
Wie? – Ik, 2 vrienden (Jan,willem voor het verhaal) , Man, 18 jaar. 188cm/~72KG
Wat? – 15/16mg 2c-e
Waar? – eiland
Vooraf
Wij hebben vooraf aan deze ervaring al 5 nachten doorgebracht op Eiland waarvan we de eerste avond mdma hadden gedaan en zouden de laatste avond 2c-e proberen nadat wij geen 2c-b konden regelen. We waren allemaal niet topfit ik en jan hadden wat ervaring met psychedelica en willlem nog niet, dit zou zijn eerste keer echt trippen zijn naast truffels. Wij hadden met een goeie preciesieweegschaal 15mg afgemeten en dat in een plastic capsule gedaan, terug naar de tent alles inpakken en de natuur in. Tijd van innamen zou 9 uur zijn maar het werd 8 uur ’s avonds.
De onset T+0:00 8 uur ‘s avonds
Jan was vaker op dit eiland geweest en kende de omgeving goed dus had hij een goeie plek gevonden waar we rustig de come up konden uitzitten/liggen. Het was in een krater in de duinen windstil en weg van mensen. Het weer was overigens prima.
T+0:20
We lagen nog steeds in de krater en we begonnen allemaal minder energiek te worden dus we merkten dat de come-up begonnen was.
T+1:00
We hadden allemaal gelezen dat de bodyload en come-up heftig zou zijn maar daar hadden we weinig last van dus ging ik er al vanuit dat het een lichte trip zou zijn (waar ik flink naast zat). De plek begon te vervelen dus gingen we van de duinen naar het bos toe ook werd het steeds donkerder en moesten we een zaklamp erbij pakken. Ook viel het mij op dat willem er wel bij was maar mentaal niet.
T+1:30
De effecten zijn nu duidelijk ik was aan het trippen, ik zag de kleurverandering, lichte patronen en men lichaam voelde zwaar aan. overigens was er wel een bron van energy aanwezig niet te vergelijken met MDMA Willem was nog steeds stil en begon steeds meer last te krijgen van zen buik. Ik en jan besloten hem met rust te laten en ging een joint roken want we dachten dat we meer visueel wel aankonden. We hadden voorafgaand aan de trip 7 joint gedraaid waarvan 1 sterke wiet.
T+? en peak
Vanaf dit moment had ik van niks meer besef we hadden de joint opgemaakt en de visuele effecten kwamen nu in een keer heel veel. Dit was nog te handelen maar dit was zeker een van de heftigste visuele maar dit is het niveau wat ik zocht. We besloten om een stuk door het bos te gaan lopen en dit zou het begin zijn van een oneindige loophole van gebeurtenissen. Tijdens het lopen bleef de 2c-e maar sterker en sterker worden. Ik kan mij nog herinneren dat ik elke keer tegen jan zij (omdat willem nog steeds last had van zijn buik en praten was niet chill vond hij) dat ik nu eindelijk op me peak zit en dat er nu niks meer bijkomt maar elke keer weer ging ik harder en harder.
We zaten op een dijk te kijken naar de zee in het donker en hadden alles onder controlle en ik dacht bij mezelf zolang de controlle er nog is komt alles goed en ik ben met jan die had ongeveer ervaring met alles dit is ook men beste vriend dus had veel vertrouwen dat dit goed zou komen. Na een paar peukies was het weer tijd voor een stukje lopen naar een bankje waar we die week vaak waren gekomen. We hadden de muziek aangezet en alles ging alle kanten op. Uit het niets zij willem dat het maar beter was als hij even zou overgeven. Ik en men vriend gingen op dat moment zo hard dat toen hij dat zij wij ook bijna bad gingen dus lieten we hem zijn ding doen en liepen wij een klein rondje dit is ook het eerste moment waarvan ik tegen hem zij dat ik de hele tijd loopholes tegenkwam van gevoelens en andere dingen die zich herhaalde.
Wij kwamen terug en willem voelde zich een stuk beter en kon eindelijk weer normaal trippe en dat was het moment dat ik besefte dat willem er fysiek wel was maar dat ik hem geestelijk de hele tijd kwijt was. Hij was weer terug en we waren nu weer herenigd. Op dit moment dachten we dat we al bij de peak waren maar elke keer werd het erger en erger. Nu was het ongeveer half 12.
De loop werd nu wel steeds erger en kon naarmate de trip steeds beter herkennen wat het was. Ik, jan en willem waren allemaal te hard aan het gaan. Ik had zelf de controlle niet meer zowel qua Visuals als gedachten gang. Maar bij zulke tijden kon ik altijd naar jan kijken en werd ik eigenlijk door hem weer even teruggehaald naar de realiteit. Maar dit keer zag ik ook dat jan de controlle kwijt was, hij wist niet wat hem overkwam. Tijd was anders een half uur was soms 5 minuten of andersom, in het bos liepen we op een pat wat uit kakkerlakken bestond. Ik heb een peuk uit men handen geslagen omdat ik er spinnen op zag en tussen de bomen door zag ik allemaal pauwveren en ogen.
Toen kwam de loophole waar ik en jan dachten dat we er niet uit zouden kunnen komen. Elke keer begon het met lopen muziek aan doen praten heel hard trippen en dan zou jan of ik zeggen dat we even moesten gaan zitten en wat drinken omdat we hard en veel lopen. Bij de plek waar we stopten zouden we te veel zien, horen en zouden we helemaal de focus kwijt raken en ook de controlle waardoor we elke keer bang waren dat dit zou aanhouden. Wat nou als dit straks is afgelopen is en die loopholes blijven maar terug komen? Zou dit de relatie met men beste vriend veranderen? Zou ik veranderen? En dit de hele avond door 10 uur lang!!!
Wij waren het een beetje zat en wouden de controlle terug dus besloten we terug naar de tent te gaan. Aangekomen bij de tent ging we flink wat blowen en nu komt de wiet want die waren we helemaal vergeten en er waren alweer 6 uur voorbij en tot nu toe was elke keer het pilletje klaar op de minimale eindtijd dus rekenden totaal niet op 10 uur. Na 2/3 poffen van de wiet werden we een andere dimensie ingeblazen het was alsof we 1miliseconde in de realiteit waren en dan weer een milliseconde in de geestig achtige wereld waren en dat de hele tijd. Het gezicht van jan had 1 fysiek hoofd maar daar achter waren er meerdere geestelijk hoofden allemaal met een andere uitdrukking. Ogen dicht doen was geen optie want dat had ik eerder gedaan maar ik zag mezelf steeds verder van de realiteit gaan. het dichtstbijzijnde voorbeeld wat ik kan geven zit in dit filmpje .
De loopholes van moment opbouw, lachkick, te hard gaan, en het allemaal even niet weten ging door tot 4 uur in de ochtend. We lagen om 3 uur in bed en mijn hersenen ging op overdrive. Nog steeds wat nou als dit voor eeuwig terug blijft, jan bleef maar denken waarom hij geen controle had en begon dingen te vragen als: hebben we niet 150 mg gedaan of was dit wel 2c-e. 2c-e is een middel die anders is dan anderen, onderzoek hadden we genoeg gedaan daarbij hadden ik en jan veel ervaring en hadden we dit al een keer eerder gedaan met 10 mg. Daarbij is 2c-e inderdaad een duistere 2c-b als ik terugdenk aan de trip was het heftig met kippenvel erbij.
is dit herkenbaar?
Wat? – 15/16mg 2c-e
Waar? – eiland
Vooraf
Wij hebben vooraf aan deze ervaring al 5 nachten doorgebracht op Eiland waarvan we de eerste avond mdma hadden gedaan en zouden de laatste avond 2c-e proberen nadat wij geen 2c-b konden regelen. We waren allemaal niet topfit ik en jan hadden wat ervaring met psychedelica en willlem nog niet, dit zou zijn eerste keer echt trippen zijn naast truffels. Wij hadden met een goeie preciesieweegschaal 15mg afgemeten en dat in een plastic capsule gedaan, terug naar de tent alles inpakken en de natuur in. Tijd van innamen zou 9 uur zijn maar het werd 8 uur ’s avonds.
De onset T+0:00 8 uur ‘s avonds
Jan was vaker op dit eiland geweest en kende de omgeving goed dus had hij een goeie plek gevonden waar we rustig de come up konden uitzitten/liggen. Het was in een krater in de duinen windstil en weg van mensen. Het weer was overigens prima.
T+0:20
We lagen nog steeds in de krater en we begonnen allemaal minder energiek te worden dus we merkten dat de come-up begonnen was.
T+1:00
We hadden allemaal gelezen dat de bodyload en come-up heftig zou zijn maar daar hadden we weinig last van dus ging ik er al vanuit dat het een lichte trip zou zijn (waar ik flink naast zat). De plek begon te vervelen dus gingen we van de duinen naar het bos toe ook werd het steeds donkerder en moesten we een zaklamp erbij pakken. Ook viel het mij op dat willem er wel bij was maar mentaal niet.
T+1:30
De effecten zijn nu duidelijk ik was aan het trippen, ik zag de kleurverandering, lichte patronen en men lichaam voelde zwaar aan. overigens was er wel een bron van energy aanwezig niet te vergelijken met MDMA Willem was nog steeds stil en begon steeds meer last te krijgen van zen buik. Ik en jan besloten hem met rust te laten en ging een joint roken want we dachten dat we meer visueel wel aankonden. We hadden voorafgaand aan de trip 7 joint gedraaid waarvan 1 sterke wiet.
T+? en peak
Vanaf dit moment had ik van niks meer besef we hadden de joint opgemaakt en de visuele effecten kwamen nu in een keer heel veel. Dit was nog te handelen maar dit was zeker een van de heftigste visuele maar dit is het niveau wat ik zocht. We besloten om een stuk door het bos te gaan lopen en dit zou het begin zijn van een oneindige loophole van gebeurtenissen. Tijdens het lopen bleef de 2c-e maar sterker en sterker worden. Ik kan mij nog herinneren dat ik elke keer tegen jan zij (omdat willem nog steeds last had van zijn buik en praten was niet chill vond hij) dat ik nu eindelijk op me peak zit en dat er nu niks meer bijkomt maar elke keer weer ging ik harder en harder.
We zaten op een dijk te kijken naar de zee in het donker en hadden alles onder controlle en ik dacht bij mezelf zolang de controlle er nog is komt alles goed en ik ben met jan die had ongeveer ervaring met alles dit is ook men beste vriend dus had veel vertrouwen dat dit goed zou komen. Na een paar peukies was het weer tijd voor een stukje lopen naar een bankje waar we die week vaak waren gekomen. We hadden de muziek aangezet en alles ging alle kanten op. Uit het niets zij willem dat het maar beter was als hij even zou overgeven. Ik en men vriend gingen op dat moment zo hard dat toen hij dat zij wij ook bijna bad gingen dus lieten we hem zijn ding doen en liepen wij een klein rondje dit is ook het eerste moment waarvan ik tegen hem zij dat ik de hele tijd loopholes tegenkwam van gevoelens en andere dingen die zich herhaalde.
Wij kwamen terug en willem voelde zich een stuk beter en kon eindelijk weer normaal trippe en dat was het moment dat ik besefte dat willem er fysiek wel was maar dat ik hem geestelijk de hele tijd kwijt was. Hij was weer terug en we waren nu weer herenigd. Op dit moment dachten we dat we al bij de peak waren maar elke keer werd het erger en erger. Nu was het ongeveer half 12.
De loop werd nu wel steeds erger en kon naarmate de trip steeds beter herkennen wat het was. Ik, jan en willem waren allemaal te hard aan het gaan. Ik had zelf de controlle niet meer zowel qua Visuals als gedachten gang. Maar bij zulke tijden kon ik altijd naar jan kijken en werd ik eigenlijk door hem weer even teruggehaald naar de realiteit. Maar dit keer zag ik ook dat jan de controlle kwijt was, hij wist niet wat hem overkwam. Tijd was anders een half uur was soms 5 minuten of andersom, in het bos liepen we op een pat wat uit kakkerlakken bestond. Ik heb een peuk uit men handen geslagen omdat ik er spinnen op zag en tussen de bomen door zag ik allemaal pauwveren en ogen.
Toen kwam de loophole waar ik en jan dachten dat we er niet uit zouden kunnen komen. Elke keer begon het met lopen muziek aan doen praten heel hard trippen en dan zou jan of ik zeggen dat we even moesten gaan zitten en wat drinken omdat we hard en veel lopen. Bij de plek waar we stopten zouden we te veel zien, horen en zouden we helemaal de focus kwijt raken en ook de controlle waardoor we elke keer bang waren dat dit zou aanhouden. Wat nou als dit straks is afgelopen is en die loopholes blijven maar terug komen? Zou dit de relatie met men beste vriend veranderen? Zou ik veranderen? En dit de hele avond door 10 uur lang!!!
Wij waren het een beetje zat en wouden de controlle terug dus besloten we terug naar de tent te gaan. Aangekomen bij de tent ging we flink wat blowen en nu komt de wiet want die waren we helemaal vergeten en er waren alweer 6 uur voorbij en tot nu toe was elke keer het pilletje klaar op de minimale eindtijd dus rekenden totaal niet op 10 uur. Na 2/3 poffen van de wiet werden we een andere dimensie ingeblazen het was alsof we 1miliseconde in de realiteit waren en dan weer een milliseconde in de geestig achtige wereld waren en dat de hele tijd. Het gezicht van jan had 1 fysiek hoofd maar daar achter waren er meerdere geestelijk hoofden allemaal met een andere uitdrukking. Ogen dicht doen was geen optie want dat had ik eerder gedaan maar ik zag mezelf steeds verder van de realiteit gaan. het dichtstbijzijnde voorbeeld wat ik kan geven zit in dit filmpje .
De loopholes van moment opbouw, lachkick, te hard gaan, en het allemaal even niet weten ging door tot 4 uur in de ochtend. We lagen om 3 uur in bed en mijn hersenen ging op overdrive. Nog steeds wat nou als dit voor eeuwig terug blijft, jan bleef maar denken waarom hij geen controle had en begon dingen te vragen als: hebben we niet 150 mg gedaan of was dit wel 2c-e. 2c-e is een middel die anders is dan anderen, onderzoek hadden we genoeg gedaan daarbij hadden ik en jan veel ervaring en hadden we dit al een keer eerder gedaan met 10 mg. Daarbij is 2c-e inderdaad een duistere 2c-b als ik terugdenk aan de trip was het heftig met kippenvel erbij.
is dit herkenbaar?
