Intangible
Newbie
Wat genomen: Golden Teacher – eigen kweek van W
Hoeveelheid: 4 x een beetje, opgebouwd tot een redelijke paddo op het einde – daarvoor kleinere paddo’s
Setting: eerst buiten een lange wandeling, later afwisselend binnen bij P en in de tuin van P bij de open haard
We hadden op zaterdag afgesproken en ’s avonds besloten we al snel dat we zondag de paddo’s zouden innemen. Dus hebben we zaterdag alleen The Fountain gekeken (goede film ) en heb ik (P) redelijk wat geblowd, terwijl W niets nam.
Zondagochtend een stokbroodje met koffie en thee als ontbijt en verder niets. Daar kreeg ik (P) later wel wat last van. Maar ik kon niet van tevoren weten dat we ruim twaalf uur onder invloed zouden zijn.. lol
We zijn naar de plek gelopen die we de vorige keer ook wilden bezoeken. De vorige keer kreeg ik echter bij ingang van een fietstunnel naar de plek een vreemd en naar gevoel; we hadden toen paddo’s op. Toen zijn we niet naar de plek gegaan. Dit keer had ik echter alleen een beetje wiet op, maar kwam hetzelfde gevoel weer terug. Dus gingen we – ondanks het gevoel in mijn buik – gewoon door. En toen we eenmaal bij de beek kwamen, werd alles rustig. We hebben toen allebei een klein beetje paddo’s genomen en na ruim 20 minuten begon het wel te werken. Dit viel pas op toen ik vroeg of het al begon te werken. W reageerde door te zeggen dat het werkte, ‘anders waren we nooit zo stil geweest’. Toen zijn we iets later doorgelopen en hebben nog wat paddo’s genomen. We lagen in een weiland wat bij een camping hoorde, dus kort gemaaid en er stond maar 1 boom – waar wij onder zaten. Heerlijk relaxed hebben we daar een tijdje gelegen en gezeten, de natuur om ons heen bekijkende. Na een tijdje zijn we weer teruggelopen langs de beek naar huis.
Het filosofische karakter van de trip kwam later pas, toen we thuis waren. We hebben uiteindelijk nog 2 keer wat paddo’s genomen en vooral de laatste (de grootste) kwam best aardig hard aan. Toen we dachten dat het tijd was om wat te eten, sloeg de trip voor de laatste maal echt toe. We konden er beiden om lachen. Buiten bij het haardvuur hebben we een tijd lang gezeten en kwamen we nader tot elkaar. W vertelde iets wat mij nog steeds is bijgebleven. ‘Je bent de meest bijzondere geest die ik ken’. Dat gaf mijn zo’n gevoel van zelfvertrouwen... Voor mij deed het me denken aan hoe ik alles en iedereen zie. Ik gaf namelijk als antwoord ‘Voor mij is iedereen een bijzondere geest’. Met sommige mensen kun je alleen beter opschieten dan met anderen. Dus niet iedereen is weggelegd als soulmate
Voor mij is de hele trip een soort van les en vereenzelveging geweest. Toen we het karakter van de trip probeerden te beschrijven, was het eerst nog allemaal te onbeschrijvelijk. Maar na verloop van tijd zeiden we beide dat het wel leek alsof we een kijkje namen in de wereld van God. De hele trip was zo relaxed, zo ontspannen, gevrijwaard van gedachten en heftige emoties. Beiden zaten we heerlijk in ons vel en ik kon me eindelijk volledig overgeven aan de trip.
Al met al heb ik het idee dat er heel veel is opgelost in mij qua oude problemen. Ik had het gevoel dat ik continue dingen aan het verwerken was in mijn geest, terwijl W aangaf dat hij juist van het denken niets moest hebben en om zich heen keek tijdens de meer heftige golven. Dat deed mij beseffen hoe verschillend mensen zijn... en toch was en is er die speciale verbinding. Alsof W en ik op dezelfde golflengte hebben getript..
Hoeveelheid: 4 x een beetje, opgebouwd tot een redelijke paddo op het einde – daarvoor kleinere paddo’s
Setting: eerst buiten een lange wandeling, later afwisselend binnen bij P en in de tuin van P bij de open haard
We hadden op zaterdag afgesproken en ’s avonds besloten we al snel dat we zondag de paddo’s zouden innemen. Dus hebben we zaterdag alleen The Fountain gekeken (goede film ) en heb ik (P) redelijk wat geblowd, terwijl W niets nam.
Zondagochtend een stokbroodje met koffie en thee als ontbijt en verder niets. Daar kreeg ik (P) later wel wat last van. Maar ik kon niet van tevoren weten dat we ruim twaalf uur onder invloed zouden zijn.. lol
We zijn naar de plek gelopen die we de vorige keer ook wilden bezoeken. De vorige keer kreeg ik echter bij ingang van een fietstunnel naar de plek een vreemd en naar gevoel; we hadden toen paddo’s op. Toen zijn we niet naar de plek gegaan. Dit keer had ik echter alleen een beetje wiet op, maar kwam hetzelfde gevoel weer terug. Dus gingen we – ondanks het gevoel in mijn buik – gewoon door. En toen we eenmaal bij de beek kwamen, werd alles rustig. We hebben toen allebei een klein beetje paddo’s genomen en na ruim 20 minuten begon het wel te werken. Dit viel pas op toen ik vroeg of het al begon te werken. W reageerde door te zeggen dat het werkte, ‘anders waren we nooit zo stil geweest’. Toen zijn we iets later doorgelopen en hebben nog wat paddo’s genomen. We lagen in een weiland wat bij een camping hoorde, dus kort gemaaid en er stond maar 1 boom – waar wij onder zaten. Heerlijk relaxed hebben we daar een tijdje gelegen en gezeten, de natuur om ons heen bekijkende. Na een tijdje zijn we weer teruggelopen langs de beek naar huis.
Het filosofische karakter van de trip kwam later pas, toen we thuis waren. We hebben uiteindelijk nog 2 keer wat paddo’s genomen en vooral de laatste (de grootste) kwam best aardig hard aan. Toen we dachten dat het tijd was om wat te eten, sloeg de trip voor de laatste maal echt toe. We konden er beiden om lachen. Buiten bij het haardvuur hebben we een tijd lang gezeten en kwamen we nader tot elkaar. W vertelde iets wat mij nog steeds is bijgebleven. ‘Je bent de meest bijzondere geest die ik ken’. Dat gaf mijn zo’n gevoel van zelfvertrouwen... Voor mij deed het me denken aan hoe ik alles en iedereen zie. Ik gaf namelijk als antwoord ‘Voor mij is iedereen een bijzondere geest’. Met sommige mensen kun je alleen beter opschieten dan met anderen. Dus niet iedereen is weggelegd als soulmate
Voor mij is de hele trip een soort van les en vereenzelveging geweest. Toen we het karakter van de trip probeerden te beschrijven, was het eerst nog allemaal te onbeschrijvelijk. Maar na verloop van tijd zeiden we beide dat het wel leek alsof we een kijkje namen in de wereld van God. De hele trip was zo relaxed, zo ontspannen, gevrijwaard van gedachten en heftige emoties. Beiden zaten we heerlijk in ons vel en ik kon me eindelijk volledig overgeven aan de trip.
Al met al heb ik het idee dat er heel veel is opgelost in mij qua oude problemen. Ik had het gevoel dat ik continue dingen aan het verwerken was in mijn geest, terwijl W aangaf dat hij juist van het denken niets moest hebben en om zich heen keek tijdens de meer heftige golven. Dat deed mij beseffen hoe verschillend mensen zijn... en toch was en is er die speciale verbinding. Alsof W en ik op dezelfde golflengte hebben getript..
