Het scheelt voor mij heel erg dat we elkaar niet zien en dat ik duidelijk blijf over het niet kunnen hebben van een relatie op dit moment. Ik hou dus zeker afstand, maar probeer wel te steunen en te luisteren en hij vertelt dus wel dat het weer mis gaat. Ik heb ook veel eigen dingen door te werken die hier los van staan. Dus heb ook niet het idee dat ik zelf stil sta. Er is veel in ontwikkeling.
Hij heeft het wel geprobeerd en is wel geminderd. 22-8 tot 2-9 geen heroïne gebruikt. Maar in die periode bijvoorbeeld wel een paar keer speed. Na 2-9 op 4-9 crack, en nu 9-9 en 13-9 weer heroïne. Op 2-9 en 4-9 gekregen van zijn gebruikersmaatje die dichtbij woont. Dat is de reden dat hij heeft bedacht weg te willen naar een kliniek. Hij wil weg uit die omgeving. Bang voor de gevolgen dat zijn ex naar de rechter stapt en het co ouderschap wil stopzetten als ze weet dat hij voor verslaving wordt opgenomen, bang dat hij zijn kind kwijtraakt. Verder veel stress rondom financiën/ werk. Voor mij wel duidelijk dat dit het niet gaat worden zo. Ik denk dat hij dat zelf ook wel doorheeft. Stappen maken om door te zetten moet hij toch zelf doen. Maar eens: zo blijft het erg vaag.
Thanx! Dat doe ik.
Ja, dat lijkt een optie om uit te zoeken..Kent iemand het daar?
Ik weet ze te vinden, echter zit ik in therapie door wat trauma's uit mijn jeugd. Niet om hem. Maar de zorgrol is me te vroeg in de kinderschoenen geschoven. Er zijn allerlei patronen ook bij mij. Ik ga ook nog een ander traject doen. Dus het is intensief. En omdat ik toch wel afstand hou kan ik er mee dealen.
Ik voel me veel beter als toen er geen contact was. Maar dat is wellicht ook één van mijn patronen. Hoeft niet slecht te zijn, hè.
Dank voor de steunende woorden alle drie.