Het is al 3 of 4 maanden geleden dat ik voor de eerste keer paddo's heb gedaan, maar ik wil het graag alsnog opschrijven.
Ik hoop dat ik alles goed kan omschrijven en dat het duidelijk is voor iederen. Mocht het niet duidelijk zijn vraag het dan eventjes.
Ik had op een vrijdag besloten om op zaterdag samen met mijn vriend Paddo's te nemen. Hij had al een paar keer paddo's gedaan en wist dus wat hij kon verwachten. Voor mij was het wel de eerste keer dat ik iets hallucinerends nam en zelfs de eerste keer dat ik drugs nam. Het was daarom ook erg spannend. Die ochtend kreeg ik bijna geen hap door mijn keel bij het onbijt. We gingen naar het bos, omdat je dan de natuur zo mooi kan zien. Het was een mooie zonnige dag. We gingen op een bankje die paddestoelen eten. En echt wat zijn die dingen ranzig! Ik kan nog steeds de smaak naar voren halen als ik me best doe. Na een half uur begon ik op de grond bewegende patronen te herkennen. Allemaal bewegende golvende vormen die in elkaar overliepen en ook af en toe een gezicht vormde. Ik wilde graag gaan lopen omdat ik die vormen een beetje eng vond. We liepen dus een stuk in de zon en op een gegeven moment werd ik zo blij dat ik moest huilen. Ik wist niet waarom ik blij was maar ik kon niet stoppen met lachend huilen. Me vriend natuurlijk ongerust omdat ik huilde, maar dat was nergens voor nodig. Na een tijdje te hebben gelopen gingen we in een grasveld liggen waar het rustig was en daar begon ik echt te trippen. In het begin werd ik even bang omdat ik een donkere boom zag. 'boze boom'. Maar dat was maar even. Ik heb toen iets van 3 uur een lachkick gehad over het woordje ploep. Ik had een vrolijk woord verzonnen voor het geval ik een bad trip kreeg. Zodat als ik dat woord zei dat ik weer vrolijk werd. En dat werkte erg goed. Ik vond alles heel mooi en heel bijzonder. Ik hield de aandacht niet lang op iets vast maar als ik even naar iets keek was het heel mooi en voelde ik me gelukkig. In mijn hoofd was het bos net als het bos in pocahontas of een anders sprookjesbos. Zo mooi vond ik het. Alleen durfde ik niet rond te lopen omdat er veel mensen in het bos waren. Dus heb ik de hele tijd op 1 plek getript. Ik dacht eerst dat mijn vriend ook meetripte, maar naderhand zei hij dat hij er niet zoveel van had gemerkt. Meestal hoor je aan het einde een soort van filosofisch te worden, maar dat had ik niet.
Ik was vooral erg vrolijk en moest heel veel lachen om alles. Toen het op het einde uit ging werken gingen we met de fiets terug. Alleen werd ik misselijk en moest ik alles eruit kotsen. Ik heb met 10 minuten echt beroerd gevoeld.
Ik heb toen echt een leuke trip gehad, maar vond het wel jammer dat mijn vriend niet meetripte. Dit hebben we van de vakantie even over gedaan met nog iemand erbij.
Ik hoop dat ik alles goed kan omschrijven en dat het duidelijk is voor iederen. Mocht het niet duidelijk zijn vraag het dan eventjes.
Ik had op een vrijdag besloten om op zaterdag samen met mijn vriend Paddo's te nemen. Hij had al een paar keer paddo's gedaan en wist dus wat hij kon verwachten. Voor mij was het wel de eerste keer dat ik iets hallucinerends nam en zelfs de eerste keer dat ik drugs nam. Het was daarom ook erg spannend. Die ochtend kreeg ik bijna geen hap door mijn keel bij het onbijt. We gingen naar het bos, omdat je dan de natuur zo mooi kan zien. Het was een mooie zonnige dag. We gingen op een bankje die paddestoelen eten. En echt wat zijn die dingen ranzig! Ik kan nog steeds de smaak naar voren halen als ik me best doe. Na een half uur begon ik op de grond bewegende patronen te herkennen. Allemaal bewegende golvende vormen die in elkaar overliepen en ook af en toe een gezicht vormde. Ik wilde graag gaan lopen omdat ik die vormen een beetje eng vond. We liepen dus een stuk in de zon en op een gegeven moment werd ik zo blij dat ik moest huilen. Ik wist niet waarom ik blij was maar ik kon niet stoppen met lachend huilen. Me vriend natuurlijk ongerust omdat ik huilde, maar dat was nergens voor nodig. Na een tijdje te hebben gelopen gingen we in een grasveld liggen waar het rustig was en daar begon ik echt te trippen. In het begin werd ik even bang omdat ik een donkere boom zag. 'boze boom'. Maar dat was maar even. Ik heb toen iets van 3 uur een lachkick gehad over het woordje ploep. Ik had een vrolijk woord verzonnen voor het geval ik een bad trip kreeg. Zodat als ik dat woord zei dat ik weer vrolijk werd. En dat werkte erg goed. Ik vond alles heel mooi en heel bijzonder. Ik hield de aandacht niet lang op iets vast maar als ik even naar iets keek was het heel mooi en voelde ik me gelukkig. In mijn hoofd was het bos net als het bos in pocahontas of een anders sprookjesbos. Zo mooi vond ik het. Alleen durfde ik niet rond te lopen omdat er veel mensen in het bos waren. Dus heb ik de hele tijd op 1 plek getript. Ik dacht eerst dat mijn vriend ook meetripte, maar naderhand zei hij dat hij er niet zoveel van had gemerkt. Meestal hoor je aan het einde een soort van filosofisch te worden, maar dat had ik niet.
Ik was vooral erg vrolijk en moest heel veel lachen om alles. Toen het op het einde uit ging werken gingen we met de fiets terug. Alleen werd ik misselijk en moest ik alles eruit kotsen. Ik heb met 10 minuten echt beroerd gevoeld.
Ik heb toen echt een leuke trip gehad, maar vond het wel jammer dat mijn vriend niet meetripte. Dit hebben we van de vakantie even over gedaan met nog iemand erbij.
