Ik denk dat je wel aan het vechten bent omdat je steeds denkt: “Ik wou dat ik me niet zo slecht voelde”, “Ik wou dat het een beetje beter ging”. Op zich snap ik wel dat je zo denkt, maar door zo te denken maak je het jezelf alleen maar moeilijker, omdat je nu geen berusting hebt in je gevoel. Het zou enorm schelen als je zoiets had van “Ik voel me even kut, maar dat is dan maar even zo”, maar je kan het niet accepteren. Je blijft maar zoeken naar een uitweg. Het mag niet langer duren, het moet nu opgelost worden, maar dat lukt niet. Zo drijf je jezelf tot wanhoop. Je kan zelfs geen moment stil zitten om de situatie in de ogen te kijken.
In plaats van één probleem (je voelt je kut) heb je er nu twee (je voelt je kut en je kan het maar niet accepteren en daardoor geef je jezelf geen rust). Niet dat je situatie uitzichtloos is trouwens. Ze gaan de medicatie beter afstemmen en uiteindelijk ga je afbouwen en dat komt dit helemaal goed. Je moet gewoon accepteren dat je komende paar maanden moeilijk gaan zijn, maar wat zijn een paar maanden op een mensenleven?
Je maakt steeds dezelfde denkfout. Omdat het nu niet beter gaat, zal het nooit meer beter gaan, maar dat is niet zo. Dit is tijdelijk. Als je dat kunt accepteren kun je jezelf meer rust geven.
Tijdelijk dacht ik in het begin toen ik uit de detox kwam in november
En daarna was het ik kan dit niet meer aan omdat ik steeds naar een psychiater gestuurd werd en die mij vervolgens naar de huisarts weer terugstuurt en de huisarts naar de poli maag darm lever en die na een echo en een endoscopie weer naar de huisarts en die mij weer naar een andere psychiater stuurt en die mij weer naar de huisarts en die mij naar een neuroloog en die mij weer naar de huisarts
En begin februari had ik die tintelingen op mijn gezicht en minder kracht in linker arm toen met spoed naar neurologie boven ij ziekenhuis 2 nachten geslapen
Hoofd scan gemaakt maar niks kunnen vinden maar omdat ik zo onrustig en weinig sliep daar met quetiapine kwam deze psychiater opeens langs en die zei opiaten ontwenning toen dacht ik ook tijdelijk steeds hij gaat je beter maken geduld
Terwijl ik medicatie kreeg die me slechter maakte dacht ik geduld het is tijdelijk je krijgt nu medicatie komt wel goed gewoon geduld en dan methadon gekregen dacht ik nu geduld je krijgt methadon het moet goedkomen en toen overstap gemaakt rivotril naar diazepam dacht ik effe geduld het komt wel goed toen diazepam verhoogd dacht ik geduld het komt goed
En nu zit ik op 70 mg methadon, 20mg diazepam, 15 mg mirtezepine en 10 mg zolpidemtartraat
En al die tijd ging het slecht naar slechter
Vanaf november zit ik het is tijdelijk en sinds februari is het echt slechter gegaan en ja wat moet ik doen ik geloof het is tijdelijk kijk bij wie ik allemaal ben geweest en nu wat voor medicatie
Niemand of geen enkele medicatie die hoop geeft om me het gevoel te geven het is tijdelijk
Toch denk ik het komt goed alleen nu door de medicatie is de depressie somber en huilbuien geven me het gevoel dat het slechter gaat en dat ik snel moet ingrijpen want het gaat slechter
Alleen ik weet gewoon niet hoe
Huisarts zegt je moet het met de psychiater bespreken
En de psychiater zegt nu effe de 70 mg tijd geven en ik voel dat het niet werkt ik weet wat ik voel
En ik voel dat de medicatie die depressie en huilbuien veroorzaken en me slechter maken
Het is tijdelijk maar dan moet die medicatie weg
En als
