Derealisatie

[Madeliefje23]

Hoi,

Ik heb al heel veel hulp maar ik voel me nogsteeds vreselijk hopeloos en ik hoop dat iemand dezelfde soort problemen heeft/ heeft gehad.
9 maanden geleden heb ik een xtc pilletje genomen op een techno feestje, het was een vrij zware pil en ik heb het over 4 uur verdeeld (niet heel veel uur dus) de trip ging goed, ik ging wel erg hard maar ik werd er niet zodanig angstig van. Na het feestje voelde ik me niet lekker en ben meteen gaan slapen. De volgende dag was prima en de dag daarna ben ik hard gaan werken in de horeca, het was ontzettend druk dus de stress was hoog... ik ben gaan slapen na die dag en de volgende dag was alles goed tot op het moment dat ik mijn kamer opruimde en ik uit het niets een paniekaanval kreeg. Dit duurde een paar minuten en ik was vreselijk bang dat dit het einde zou zijn, die hele dag voelde ik me heel vreemd en ik wist niet wat me overkwam... ik heb de hele dag in een gevoel van angst geleefd en alles begon vreemd te worden.
Ik heb toen party drugs gebeld en die hadden uitgelegd dat het waarschijnlijk derealisatie is en dat dat over een paar weken over zou gaan. Ik ben erg angstig aangelegd en heb mij dus in deze 9 maanden tijd obsessief bezig gehouden met de klachten en hou mij er 24/7 mee bezig. Ik weet dat ik dat niet zou moeten doen maar ik voel me elk moment van de dag zo hopeloos dat ik zoek naar een magische oplossing die er hoogstwaarschijnlijk niet is...
Overigens heb ik alleen last van ‘derealisatie’ denk ik. Alles ziet er nog normaal uit en ik weet wel wie ik ben en wie mijn familie is maar ik herken mijn huis en andere omgevingen niet meer en heb ik een wazig/droom gevoel als ik buiten loop. Ik ben ook een paar jaar geleden gediagnosticeerd met ADD (ik denk zelf dat ik ADHD heb) heeft dit er misschien ook mee te maken?
Ik heb al cognitieve gedrags therapie en ik heb ook al contact met het partydrugs team. Ik ben gewoon zo bang dat het nooit meer weggaat of dat het iets anders is.. ik wil gewoon weer mijn omgeving herkennen en kunnen leven.. ik huil zoveel
Herkent iemand dit en heeft iemand tips of ervaringen? Ik wil er zo graag vanaf!

Groetjes

 

[8️⃣6️⃣]

Hoi,

Ik heb PRECIES hetzelfde meegemaakt in de jaren 90, zelfde drug, zelfde omstandigheid, zelfde klachten, zelfde diagnose. Ik ben er zelf ruim een jaar mee bezig geweest, precieze tijd kan ik niet zeggen want het s niet van het ene op het andere moment over gegaan/genezen, maar het is heel langzaam weggeebt.

Als ik een tip voor je heb dan is dat om je er zo weinig mogelijk mee bezig te houden hoe moeilijk dat ook is. En zo veel mogelijk proberen te ontspannen, hoe lastig dat ook is.

Maar goed, het goede nieuws is dat het dus wel degelijk weg zal gaan!

Ik wens je heel veel sterkte in deze enorm zware tijd, want zwaar is het. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik elke dag heb moeten afzien toen ik dit had.

 

[Madeliefje23]

Hoi,

Ik heb PRECIES hetzelfde meegemaakt in de jaren 90, zelfde drug, zelfde omstandigheid, zelfde klachten, zelfde diagnose. Ik ben er zelf ruim een jaar mee bezig geweest, precieze tijd kan ik niet zeggen want het s niet van het ene op het andere moment over gegaan/genezen, maar het is heel langzaam weggeebt.

Als ik een tip voor je heb dan is dat om je er zo weinig mogelijk mee bezig te houden hoe moeilijk dat ook is. En zo veel mogelijk proberen te ontspannen, hoe lastig dat ook is.

Maar goed, het goede nieuws is dat het dus wel degelijk weg zal gaan!

Ik wens je heel veel sterkte in deze enorm zware tijd, want zwaar is het. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik elke dag heb moeten afzien toen ik dit had.

Hoi,

Dank voor je reactie!
Ik geloof ook wel dat het ooit weggaat op sommige momenten, maar ik wil gewoon niet dat het jaren duurt voordat ik weer de oude ben... ik begrijp het gewoon niet. Ik vind 9 maanden al lang en ik denk dat mijn obsessieve gedrag en de angst het allemaal in stand houdt maar wat nou als de angst ervoor weg is en het is er dan nog steeds? Dat is mijn grootste angst....
Heb jij er jaren last van gehad?

 

[Mindless]

Wat super vervelend (waarschijnlijk een dikke understatement...)

Ik kan me voorstellen dat je al van alles geprobeerd hebt. Het is maar een idee, maar heb je misschien al yoga geprobeerd? Het lichaam staat in connectie met je omgeving. Yoga brengt je meer in je lichaam, waardoor je je (in theorie) minder gedissocieerd zou moeten gaan voelen van je omgeving. Fullblown derealisatie heb ik zelf niet gehad, maar ik weet dat yoga rust kan brengen door je meer in contact te brengen met je lichaam. Misschien dat het kan helpen?

maar wat nou als de angst ervoor weg is en het is er dan nog steeds? Dat is mijn grootste angst....

Je creëert wel angst op deze manier hè. Je moet denk ik een beetje proberen om als de angst minder is dan ook echt even proberen te ontspannen in plaats van allerlei 'what if...' scenario's te bedenken. Weet je waarschijnlijk zelf ook wel, maar het echt doen is natuurlijk een tweede. Maar zoals gezegd denk ik dat yoga wel goed kan helpen om uit je hoofd te komen en rust te vinden in je lichaam.

 

[KropSla]

Wat ontzettend vervelend voor je! Ik heb dit ook een vrij lange periode gehad, maar echt geen jaren.

Het enige wat ik kan meegeven is eigenlijk precies wat @acht.zes al zegt: probeer je er minder druk mee bezig te houden, hoe moeilijk ook. Zeker als je al zelf zo angstig aangelegd bent, is dat extra moeilijk. Maar ik neem aan dat je hier in je therapie het ook over hebt? Wat geven zij je mee voor handvatten? Zoek rust, maar ook afleiding (bezigheden waarbij je niet hiermee bezig bent of kunt zijn). Voor mij waren dat juist dingen waarbij ik mijn aandacht erg erbij moest houden, dus me niet in mijn hoofd zat telkens.

En realiseer je ajb: als je angst ervoor weg is, heb je natuurlijk kans dat je nog even last hebt van derealisatie. Verwacht niet meteen dat het verdwijnt omdat je angst of 'obsessie' ervoor verdwijnt (dan zul je namelijk weer terugschieten erin als blijkt dat dat misschien niet zo is). Maar geen jaren, echt niet. Ik kan veel mensen met deze klachten en niemand heeft het jaren gehad. Het komt echt goed!

 

[8️⃣6️⃣]

Nee, geen jaren maar wel duidelijk meer dan een jaar. 14 a 15 maanden of zo, ik denk in ieder geval minder dan anderhalf jaar.

Ik denk echt dat dit niet een twee drie te genezen valt maar dat zoiets moet slijten. En ik denk dat het t snelste slijt als je je er zo min mogelijk mee bezig houdt, hoe moeilijk dat ook is.

Het is allemaal angst en stress, je lichaam zit in een soort van continue in stress en dat zorgt er voor dat je lichaam in een soort stand schiet die klachten als derealisatie/depersonalisatie geeft. En alles is te herleiden tot een onprettige ervaring met drugs, vaak na een periode van misbruik, maar dat hoeft niet altijd het geval te zijn.

Dit komt overigens ook wel voor met blowen als aanleiding, ik heb nogal wat mensen hier langs zien komen met dezelfde problematiek.

Je bent niet de enige, misschien dat dit het enigszins verzacht. En van wat ik er van gezien heb duurt het enkele weken tot maanden en in enkele gevallen meer dan een jaar, maar van jarenlang heb ik nog nooit gehoord in ieder geval.

 

[Madeliefje23]

@Mindless @KropSla
Bedankt voor de reacties en tips!

Ja, ik creeër angst op angst... het is een beetje een OCD loop. Een vicieuze cirkel die ik moet doorbreken. Ik praat bij de therapie over mijn gedachtes en over mijn verleden hoe dat een connectie heeft met de derealisatie; we zijn er nu uit dat mijn ADD of ADHD erg in de weg zit met mijn herstel want hierdoor ben ik heel erg warrig, ontzettend ongeduldig en vergeet ik bijna alles. Ook heb ik sinds jonge leeftijd al heel erg last van een laag zelfbeeld en ben ik daarom ook erg onzeker geweest jaren lang en dus hierdoor weinig vertrouwen in mezelf en in mijn eigen kracht. Het klinkt allemaal heel logisch en het is ook logisch waarom ik last heb van derealisatie als ik het allemaal zo op som maar door mijn angst vraag ik me dat ook nog eens keer op keer opnieuw af (‘hoe komt dit gevoel nou’ ‘hoe moet ik het oplossen’ ‘is het wel derealisatie’ ‘heb ik heen hersenschade’ etc etc)
Maar heel erg bedankt voor de reacties en het geeft me wat rust. Yoga heb ik geprobeerd maar omdat ik niet lenig ben deed het een beetje pijn en het bracht frustratie bij me naar boven, ik moet denk ik gewoon lessen volgen.

 

[Madeliefje23]

Nee, geen jaren maar wel duidelijk meer dan een jaar. 14 a 15 maanden of zo, ik denk in ieder geval minder dan anderhalf jaar.

Ik denk echt dat dit niet een twee drie te genezen valt maar dat zoiets moet slijten. En ik denk dat het t snelste slijt als je je er zo min mogelijk mee bezig houdt, hoe moeilijk dat ook is.

Het is allemaal angst en stress, je lichaam zit in een soort van continue in stress en dat zorgt er voor dat je lichaam in een soort stand schiet die klachten als derealisatie/depersonalisatie geeft. En alles is te herleiden tot een onprettige ervaring met drugs, vaak na een periode van misbruik, maar dat hoeft niet altijd het geval te zijn.

Dit komt overigens ook wel voor met blowen als aanleiding, ik heb nogal wat mensen hier langs zien komen met dezelfde problematiek.

Je bent niet de enige, misschien dat dit het enigszins verzacht. En van wat ik er van gezien heb duurt het enkele weken tot maanden en in enkele gevallen meer dan een jaar, maar van jarenlang heb ik nog nooit gehoord in ieder geval.

Oké, bedankt dat stelt me ook een beetje gerust. Behalve dat ik dus wel een hoop mensen op forums heb gezien die er jaren last van hadden... maar ik moet ook niet meer op forums kijken, dat is ook ongeveer het ergste wat je kan doen maar oh zo lastig om niet te doen..

 

[8️⃣6️⃣]

@Madeliefje23
Uiteraard is het raadzaam om nu lange tijd geen drugs te gebruiken, en dat zou ik ook aanhouden als de klachten weer voorbij zijn als ik jou was.

edit;
Nog meer overeenkomsten met mij zie ik. Ook ik heb ADD, had destijds een laag zelfbeeld en had flink last van onzekerheid. Maar ook met dat soort problematiek kom je er weer bovenop hoor!

 

[Mindless]

Yoga heb ik geprobeerd maar omdat ik niet lenig ben deed het een beetje pijn en het bracht frustratie bij me naar boven, ik moet denk ik gewoon lessen volgen.

Ik ben ook niet bijzonder lenig, maar de 'grounding' oefeningen die jij nu juist nodig lijkt te hebben vergen niet erg veel lenigheid. Denk aan een 'child's pose' bijvoorbeeld. Iedereen kan die doen. En dergelijke oefeningen zijn hartstikke goed om meer uit je hoofd en meer in de beleving van je lichaam (zintuiglijke waarneming) te komen.

Je kunt inderdaad lessen gaan volgen. Of je begint zelf al met wat basis dingen. Hieronder de oefeningen die ik sinds een tijdje elke dag doe, mocht je interesse hebben:


Voor deze heb je maar minimale lenigheid nodig, maar je kunt natuurlijk ook altijd afzonderlijke poses overslaan als die te lastig zijn. Try it, het kan je verrassen hoeveel verschil het maakt om even uit je hoofd te komen.

Waar het voor mij op lijkt is dat je langdurig in 'fight or flight' blijft zitten. Een stressvolle staat van bewustzijn die bedoeld is om snel uit gevaarlijke situaties te kunnen komen. Niet om urenlang in te blijven hangen door de vicieuze cirkel die je al benoemde. Het rare is dat het lijkt dat je er uit kunt komen door meer te denken, maar meer denken houdt je alleen maar vast in die cirkel. Je moet dus minder gaan denken, wat je teweeg kunt brengen door je meer met je zintuiglijke waarneming bezig te houden. Ik ben geen ervaringsdeskundige op gebied van langdurige derealisatie (wel kort ervaren tijdens trippen), maar alles wat ik erover hoor en lees, wijst er denk ik op dat mensen met derealisatie zich vaak middels denken vasthouden in een patroon en zo te lang vast blijven zitten in 'fight or flight', wat niet bevorderlijk is voor beter worden.

 

[Madeliefje23]

Ik ben ook niet bijzonder lenig, maar de 'grounding' oefeningen die jij nu juist nodig lijkt te hebben vergen niet erg veel lenigheid. Denk aan een 'child's pose' bijvoorbeeld. Iedereen kan die doen. En dergelijke oefeningen zijn hartstikke goed om meer uit je hoofd en meer in de beleving van je lichaam (zintuiglijke waarneming) te komen.

Je kunt inderdaad lessen gaan volgen. Of je begint zelf al met wat basis dingen. Hieronder de oefeningen die ik sinds een tijdje elke dag doe, mocht je interesse hebben:


Voor deze heb je maar minimale lenigheid nodig, maar je kunt natuurlijk ook altijd afzonderlijke poses overslaan als die te lastig zijn. Try it, het kan je verrassen hoeveel verschil het maakt om even uit je hoofd te komen.

Waar het voor mij op lijkt is dat je langdurig in 'fight or flight' blijft zitten. Een stressvolle staat van bewustzijn die bedoeld is om snel uit gevaarlijke situaties te kunnen komen. Niet om urenlang in te blijven hangen door de vicieuze cirkel die je al benoemde. Het rare is dat het lijkt dat je er uit kunt komen door meer te denken, maar meer denken houdt je alleen maar vast in die cirkel. Je moet dus minder gaan denken, wat je teweeg kunt brengen door je meer met je zintuiglijke waarneming bezig te houden. Ik ben geen ervaringsdeskundige op gebied van langdurige derealisatie (wel kort ervaren tijdens trippen), maar alles wat ik erover hoor en lees, wijst er denk ik op dat mensen met derealisatie zich vaak middels denken vasthouden in een patroon en zo te lang vast blijven zitten in 'fight or flight', wat niet bevorderlijk is voor beter worden.

Ik ga het yoga proberen, voel jij je meer relaxed doordat je elke dag yoga doet? Dank voor je reactie!!!

 

[Mindless]

Meer relaxed, sterker, betere stabiliteit, meer focus. Het doet me best goed.

Goed dat je het probeert. Kan in ieder geval geen kwaad en doet vast wel ergens iets voor je. Succes

 

[Madeliefje23]

@acht.zes ik heb nog een laatste vraagje voor jou, als het mag
Wanneer is er voor jou denk je een acceptatie gekomen voor je klachten of beter gezegd, hoe heb je die bereikt? Acceptatie schijnt heel belangrijk te zijn

 

[8️⃣6️⃣]

@Madeliefje23
Die acceptatie is pas gekomen jaren nadat ik van de klachten ben afgekomen. Ik denk dat dit medeoorzaak is dat het bij mij zo lang geduurd heeft.

 

[Madeliefje23]

@Madeliefje23
Die acceptatie is pas gekomen jaren nadat ik van de klachten ben afgekomen. Ik denk dat dit medeoorzaak is dat het bij mij zo lang geduurd heeft.

Maar het kan toch niet oplossen zonder acceptatie? Ik denk dat dat bij mij zo lastig is, de angst voor het gevoel kan ik maar niet los laten

 

[8️⃣6️⃣]

@Madeliefje23
Schijnbaar wel. Loslaten kan ook met een hoop afleiding in ieder geval, daar heb ik baat bij gehad.

Destijds wist ik niet eens zeker wat er nou aan de hand was met me. Dat kwam pas later toen ik een aantal andere gevallen gezien heb en toen begreep ik pas het hele mechanisme omtrent die problematiek. Gevalletje: 'Ah, zo zat dat dus'!

 

[Madeliefje23]

@Madeliefje23
Schijnbaar wel. Loslaten kan ook met een hoop afleiding in ieder geval, daar heb ik baat bij gehad.

Destijds wist ik niet eens zeker wat er nou aan de hand was met me. Dat kwam pas later toen ik een aantal andere gevallen gezien heb en toen begreep ik pas het hele mechanisme omtrent die problematiek. Gevalletje: 'Ah, zo zat dat dus'!

Maakte je je dan geen zorgen om de rare gevoelens en dat alles gewoon zo anders voelde?

 

[8️⃣6️⃣]

Ja daar maakte ik me dus heel veel zorgen over.

 

[Madeliefje23]

Ja daar maakte ik me dus heel veel zorgen over.

Ah oké, en toen heb je jezelf zodanig afgeleid dat de ‘obsessie’/‘zorgen’ langzaam verdwenen?

 

[8️⃣6️⃣]

Ja, zoiets is het gegaan. Heel langzaam, stapje voor stapje. Heb mezelf een paar keer flink onder mijn kont geschopt om toch de deur uit te gaan en wat te ondernemen ook al had ik er nauwelijks plezier in. En dan kom je er op een moment achter dat t toch de goede kant uit gaat en dan is er wat meer vertrouwen en dan gaat het een stuk sneller.

 

[रति]

Ik ga het yoga proberen, voel jij je meer relaxed doordat je elke dag yoga doet? Dank voor je reactie!!!

Yoga is het beste wat mij is overkomen. En heeft mogelijk een paar keer mijn leven gered in de zin van laatste toevluchtsoord in een tijd van totale chaos.

Er zijn veel verschillende soorten yoga zoals je misschien al gezien hebt.

Van heel 'passieve' yoga, welke zeer rustgevend is, tot zeer actieve yoga, waar je juist veel energie in kwijt kan en van krijgt. Met allerlei tussenvormen.

Zeer rustgevend: Yin yoga, restorative yoga.
Ook rustgevend maar iets actiever: Sivananda
Actiever: flow yoga, vinyasa yoga, yivamukti
Heel actief: Ashtanga

Er zijn nog veel meer soorten, maar ik beperk me hier even tot wat ik denk dat het beste bij je past. Wanneer je meer in detail advies, stuur me dan gerust een pb. Ik doe 10 jaar yoga en heb veel verschillende stijlen beoefend. Ik kan je ook evt helpen een kwalitatief goede yogaschool te vinden, afhankelijk van je woonplaats.

 

[8️⃣6️⃣]

Heb ook ooit yoga gedaan, ik werd er zo chill van, kan geen joint tegenop lol!

 

[Madeliefje23]

Yoga is het beste wat mij is overkomen. En heeft mogelijk een paar keer mijn leven gered in de zin van laatste toevluchtsoord in een tijd van totale chaos.

Er zijn veel verschillende soorten yoga zoals je misschien al gezien hebt.

Van heel 'passieve' yoga, welke zeer rustgevend is, tot zeer actieve yoga, waar je juist veel energie in kwijt kan en van krijgt. Met allerlei tussenvormen.

Zeer rustgevend: Yin yoga, restorative yoga.
Ook rustgevend maar iets actiever: Sivananda
Actiever: flow yoga, vinyasa yoga, yivamukti
Heel actief: Ashtanga

Er zijn nog veel meer soorten, maar ik beperk me hier even tot wat ik denk dat het beste bij je past. Wanneer je meer in detail advies, stuur me dan gerust een pb. Ik doe 10 jaar yoga en heb veel verschillende stijlen beoefend. Ik kan je ook evt helpen een kwalitatief goede yogaschool te vinden, afhankelijk van je woonplaats.

Super bedankt voor je aanvullende reactie. Ik zit inderdaad een beetje te schommelen tussen welke yoga nou het beste is, hoe vaak en hoelang ik het moet doen... de oefeningen die @Mindless stuurde eerder in dit forum lijken mij ook wel goed! Ik vraag me alleen af wat nou de aller beste yoga oefeningen zijn voor rust in mijn hoofd en voor contact met geest en lichaam. Het is nu zo dat ik alleen maar in mijn hoofd leef en disconnected ben van mijn omgeving en ik hoop dat ik met yoga daar iets in kan bereiken! Dus als je nog tips hebt kwa yoga oefeningen, ze zijn heel erg welkom!
@Mindless jou oefeningen ga ik zeker ook even proberen!

Ik waardeer jullie hulp echt super erg!

 

[रति]

Super bedankt voor je aanvullende reactie. Ik zit inderdaad een beetje te schommelen tussen welke yoga nou het beste is, hoe vaak en hoelang ik het moet doen... de oefeningen die @Mindless stuurde eerder in dit forum lijken mij ook wel goed! Ik vraag me alleen af wat nou de aller beste yoga oefeningen zijn voor rust in mijn hoofd en voor contact met geest en lichaam. Het is nu zo dat ik alleen maar in mijn hoofd leef en disconnected ben van mijn omgeving en ik hoop dat ik met yoga daar iets in kan bereiken! Dus als je nog tips hebt kwa yoga oefeningen, ze zijn heel erg welkom!
@Mindless jou oefeningen ga ik zeker ook even proberen!

Ik waardeer jullie hulp echt super erg!

Ik begrijp uit je woorden dat je het liefste thuis yoga doet?
Ik zal eens nadenken wat goede oefeningen voor je zijn.
Wat alvast heel fijn is, is om yoga te doen met een yogaleraar op youtube...
Dit vind ik wel een goede grounding sessie:



Het heeft oa ook Pranayama. Dat zijn speciale ademoefeningen, of beter gezegd een adem meditatie.

 

[Mindless]

Nice Rayyar, die ga ik ook maar eens proberen.

En @Madeliefje23
Ik denk dat het belangrijk is dat je de oefeningen langzaam en bewust doet. Wat ik tot nu toe heb gemerkt is dat wanneer je dit doet je je op een gegeven moment bewust wordt van een veel rustigere diepe ademhaling. Gek genoeg worden oefeningen daardoor ook veel makkelijker en het is tijdens zo'n diepe ademhaling eigenlijk onmogelijk om nog in je hoofd te zitten. Ervaar jij dat ook zo @Rayyar?

 

[रति]

Nice Rayyar, die ga ik ook maar eens proberen.

En @Madeliefje23
Ik denk dat het belangrijk is dat je de oefeningen langzaam en bewust doet. Wat ik tot nu toe heb gemerkt is dat wanneer je dit doet je je op een gegeven moment bewust wordt van een veel rustigere diepe ademhaling. Gek genoeg worden oefeningen daardoor ook veel makkelijker en het is tijdens zo'n diepe ademhaling eigenlijk onmogelijk om nog in je hoofd te zitten. Ervaar jij dat ook zo @Rayyar?

Ja, dat ervaar ik ook zo...
Door je adem te synchroniceren met je lichaam word de lichaamsoefening een meditatie. Dat is waar het yoga wordt en verschilt van gymnastiek... Je bewust zijn van je lichaam en je adem en deze synchroniceren. Een goede leraar kan je hierin begeleiden, maar dat kan ook via youtube. Denk wel dat het als beginnende yogi goed is om een geleide les te doen, (met leraar dus) zodat je basis goed is!

Er is heel veel interessants te leren via yoga. Het is eigenlijk (samen met zuster filosofie Ayurveda) een gezondheids studie waarbij je opnieuw leert hoe in verbinding te treden met je eigen natuur.

Voeding, ademhaling, meditatie en assana vormen de basis hiervoor.

 

[Madeliefje23]

Ik begrijp uit je woorden dat je het liefste thuis yoga doet?
Ik zal eens nadenken wat goede oefeningen voor je zijn.
Wat alvast heel fijn is, is om yoga te doen met een yogaleraar op youtube...
Dit vind ik wel een goede grounding sessie:



Het heeft oa ook Pranayama. Dat zijn speciale ademoefeningen, of beter gezegd een adem meditatie.

Ik heb het filmpje even doorgenomen en dit ga ik zeker proberen! Het enige probleem bij de diepe ademhaling is dat mijn ademhaling best wel oppervlakkig is altijd, niet in de zin van hyperventileren maar ik kan niet heel kalm diep ademhalen.... Daar heb ik nog teveel stress voor in mijn lijf denk ik, is dit echt puur dat als je het oefent (diep ademhalen) dat het dan beter word?
En ja, ik wil eerst thuis beginnen omdat yoga lessen redelijk veel geld kosten en ik ben zelf een student met weinig inkomsten.. en het zit volgens mij niet in mijn verzekering

 

[Madeliefje23]

Ja, zoiets is het gegaan. Heel langzaam, stapje voor stapje. Heb mezelf een paar keer flink onder mijn kont geschopt om toch de deur uit te gaan en wat te ondernemen ook al had ik er nauwelijks plezier in. En dan kom je er op een moment achter dat t toch de goede kant uit gaat en dan is er wat meer vertrouwen en dan gaat het een stuk sneller.

Oke, ja ik ga al best veel de deur uit omdat ik me dan beter voel. Thuis voel ik me verschrikkelijk omdat ik me zo ongemakkelijk voel omdat ik mijn eigen huis niet meer voel en mijn familie ook wat minder dus dat is alleen maar een hele nare confrontatie... ik merk nu ook, nu net kwam ik thuis en ik wil eigenlijk meteen huilen omdat het zo niet oké voelt

 

[Krullen]

Hoi madelief,
Wat heftig om dit te horen, vooral omdat je nog zo ‘jong’ bent. Wel heel goed om te horen dat het zo veel beter gaat al en je stappen maakt. Wees vooral trots op jezelf dat je deze stappen doormaakt en weet dat je dit kan! Houd ons op de hoogte, dit is een probleem wat in de toekomst misschien wel meer xtc gebruikers gaat treffen. (NIET NEGATIEF BEDOELD)
Met vriendelijke groet,
Krullen

 

[Mindless]

Ik heb chronische hyperventilatie (ik herken wat je bedoeld met niet kalm en diep in kunnen ademen) gehad en ja, yoga (en meditatie) zorgen ervoor dat je weer dieper leert ademhalen. Het is het enige dat echt hielp bij mij.

 

[रति]

Ik heb het filmpje even doorgenomen en dit ga ik zeker proberen! Het enige probleem bij de diepe ademhaling is dat mijn ademhaling best wel oppervlakkig is altijd, niet in de zin van hyperventileren maar ik kan niet heel kalm diep ademhalen.... Daar heb ik nog teveel stress voor in mijn lijf denk ik, is dit echt puur dat als je het oefent (diep ademhalen) dat het dan beter word?
En ja, ik wil eerst thuis beginnen omdat yoga lessen redelijk veel geld kosten en ik ben zelf een student met weinig inkomsten.. en het zit volgens mij niet in mijn verzekering

Dat geeft niets... Vooral omdat yoga altijd werkt, zelfs al gaat het in het begin niet helemaal perfect! Je zal er sowieso benefit van hebben, en hoe langer je het doet zal dit alleen maar groeien...

Wanneer je langzaam en bewust beweegt in de asana, dan volgt de adem vanzelf... Dat beloof ik! Je hoeft niets te forceren. Vergeet vooral niet dat je yoga alleen voor jezelf doet Je hoeft niet aan een ideaal te voldoen (juist niet). Het belangrijkste is de verbinding met jezelf en dat je het doet als kadootje aan jezelf.

Voor mij is yoga altijd thuiskomen...

Ps: je spreekt hier wel met een fanaat hahaha... Doe in sommige lange periodes van jaren elke dag 2 uur yoga om 6 uur 'sochtends. Het is de lekkerste manier voor mij om wakker te worden. Zelf heb ik de laatste 5 jaar voornamelijk ashtanga gedaan, wat één vd meest gedisciplineerde yoga vormen is. Een echte workout ook. Voor mij is dit goed omdat ik een high energy persoon ben (momenteel even niet omdat ik iets onder de leden heb, maar dat is hopelijk tijdelijk) en er veel energie in kwijt kan maar er ook veel energie voor terug krijg. Bijna als een reinigingscentrale die mijn energie schoon terug geeft haha... Ashtanga is ook heel meditatief. Daarvoor deed ik veel sivananda yoga, een veel passievere vorm, waarbij je langer in één pose blijft.

In wezen zijn alle yogavormen gewoon allemaal yoga. Alleen de ene vorm richt zich meer op bepaalde aspecten dan andere.

Ik zou je willen zeggen gewoon rustig verschillende beginners yoga video klassen mee te doen (lekker thuis dus) die vooral op grounding gericht zijn. In wezen is alle yoga grounding trouwens. Maar de kwaliteit is erg onderhevig aan de leraar. Er zijn helaas ook leraren die minder goed zijn. Ook bepaalde stijlen zoals hotyoga of bikram kan ik je beslist afraden. Het heeft niets met yoga te maken. Ook in vinyasa en flow yoga zijn er (enkele) goede en (veel) slechte leraren. Maar ik ga je nog een lijstje van leraren op youtube melden die heel goed zijn. Later meer. (Ja, ik zit meteen op mijn praatstoel als het over yoga gaat

 

[Madeliefje23]

Sorry, ik moet even snel iets van mezelf afschrijven.. ik heb momenteel weer heel veel zorgen
Ik heb miljoenen verhalen gelezen over derealisatie&derealisatie maar heb nog geen 1 persoon gelezen die hetzelfde ervaart als ik en dit maakt me heel bang dat het voor altijd blijft...
Ik heb dus een paniekaanval gehad na xtc, 3 dagen daarna maar ik ben geen heftige gebruiker.. ik heb 4 keer in mijn leven gebruikt dus dit was de 4e keer. Ik heb alleen niet het gevoel dat de wereld of de mensen of ik niet echt zijn. Het ENIGE wat ik ervaar is dat mijn omgeving heel vreemd voelt, en aanrakingen enzo voelen ook gewoon normaal en alles ZIET er normaal uit maar ik voel niks meer bij mijn omgevingen. En ik heb nog niemand gelezen die alleen dit symptoom van derealisatie heeft....

 

[8️⃣6️⃣]

@Madeliefje23
Ik zei toch dat ik hetzelfde heb meegemaakt?

Misschien bij iedereen weer net even anders, maar het komt op hetzelfde neer. Maak je nou maar niet zo ongerust, zie het als een heel lange griep die je moet uitzieken. Het komt allemaal weer goed, maar probeer nou eens iets anders te gaan doen dan hier continue mee bezig te zijn.

 

[Avīci]

@Madeliefje23
Ik zei toch dat ik hetzelfde heb meegemaakt?

Misschien bij iedereen weer net even anders, maar het komt op hetzelfde neer. Maak je nou maar niet zo ongerust, zie het als een heel lange griep die je moet uitzieken. Het komt allemaal weer goed, maar probeer nou eens iets anders te gaan doen dan hier continue mee bezig te zijn.

Jij kreeg deze paniekaanvallen na jezelf verwaarloosd te hebben door excessief drugsgebruik. TS geeft aan minimaal gebruikt te hebben en alsnog last te hebben gekregen van dergelijke klachten. Essentieel verschil.

@ TS.

Ik denk dat vertrouwen terugkrijgen in jezelf en je omgeving het belangrijkst is op het moment. Wat ik zou doen op dergelijke momenten is, hoe moeilijk wellicht ook, me omringen met oude vertrouwde mensen; het oude mechanisme van geluk en vertrouwen opnieuw ervaren. De kans bestaat dat je hierdoor weer in je 'natuurlijke habitat' terecht komt. Sporten en andere vormen van ontspanning zijn natuurlijk ook te adviseren. Mocht je er echt niet uitkomen dan is het verstandig professionele hulp te zoeken.

 

[Mindless]

Sorry, ik moet even snel iets van mezelf afschrijven.. ik heb momenteel weer heel veel zorgen
Ik heb miljoenen verhalen gelezen over derealisatie&derealisatie maar heb nog geen 1 persoon gelezen die hetzelfde ervaart als ik en dit maakt me heel bang dat het voor altijd blijft...
Ik heb dus een paniekaanval gehad na xtc, 3 dagen daarna maar ik ben geen heftige gebruiker.. ik heb 4 keer in mijn leven gebruikt dus dit was de 4e keer. Ik heb alleen niet het gevoel dat de wereld of de mensen of ik niet echt zijn. Het ENIGE wat ik ervaar is dat mijn omgeving heel vreemd voelt, en aanrakingen enzo voelen ook gewoon normaal en alles ZIET er normaal uit maar ik voel niks meer bij mijn omgevingen. En ik heb nog niemand gelezen die alleen dit symptoom van derealisatie heeft....

Je moet je misschien wel realiseren dat we allemaal dat duiveltje in ons hebben die het altijd zo kan doen laten lijken dat wij net die ene uitzondering zijn die niet beter zal worden.

Ik zeg niet dat je niet een uitzondering kunt zijn, maar ik herken dat soort doemdenken in mezelf. Vaak zijn de meeste van dat soort gedachten ongefundeerd en houden ze je alleen maar in die negatieve spiraal.

 

[रति]

Jij kreeg deze paniekaanvallen na jezelf verwaarloosd te hebben door excessief drugsgebruik. TS geeft aan minimaal gebruikt te hebben en alsnog last te hebben gekregen van dergelijke klachten. Essentieel verschil.

Nee, dat kan je niet zo zeggen vind ik. De oorzaak doet er niet toe, enkel dat zowel achtzes als madeliefje23 dit mee (heeft ge-) maakt.
Bovendien is zo'n ervaring heavy, wat ook de oorzaak is.

Ikzelf heb zo rond mijn 20ste een periode meegemaakt die je als derealisatie kan benoemen. Ik had er indertijd geen idee van dat er überhaubt een naam voor was. Ik zat er gewoon midden in en het was heftig. Ik was geheel ontkoppeld van mijn lichaam en had alle vertrouwen verloren in mijn Zelf. Of beter gezegd, mijn lagere zelf. Want mijn hogere zelf heb ik daarna pas leren kennen, via zen meditatie. Ik had in die tijd heftige angstaanvallen en ging non stop over mijn grenzen. Had geheel de verbinding met mijn gevoel verloren omdat ik steeds tegen mijn gevoel inging. Ik gebruikte in die tijd trouwens stug door (vooral marihuana) dus dat bracht het vertrouwen in mijzelf ook al niet terug. Ja klinkt bijna schizofreen, alhoewel ik dat nooit geweest ben. Maar wel heel ver van mijzelf.

@Madeliefje23 Op zich maakt het niet uit of iemand heeft meegemaakt wat jij hebt meegemaakt. We zijn allemaal uniek. Jij bent uniek, en je ervaring eveneens. Al je ervaringen kan je gebruiken om er van te leren en sterker te worden. Misschien moest het gewoon zo gaan en zal je over 10 jaar terug kijken op deze periode als een heel belangrijke leerschool en basis voor de rest van je leven. Verder: we gaan allemaal door levensfasen heen. Deze fase duurt niet eeuwig. Deze fase evolueerd in een nieuwe fase, zodra jij er klaar voor bent. Neem dat maar aan van iemand die 30 jaar geleden ook in zo'n kutsituatie zat. Ik kan je bevestigen dat zolang je positief blijft en vertrouwen houdt, je hier sterker uit gaat komen!

Het is nu zaak om zacht te zijn voor jezelf en jezelf niet te veroordelen, maar je te richten op herstel van een heftige dreun.

 

[Avīci]

Nee, dat kan je niet zo zeggen vind ik. De oorzaak doet er niet toe, enkel dat zowel achtzes als madeliefje23 dit mee (heeft ge-) maakt.

Ik denk dat vrijwel iedereen last krijgt van dergelijke problematiek als je jezelf op frequente basis volpropt met dope. Dan onstaat er gewoon chemische disbalans in de hersenen, en dan is er maar 1 remedie en dat is stoppen met jezelf verwaarlozen en goed voor je lichaam zorgen.

Als je incidenteel een pilletje pakt en er ontsaat dergelijke problematiek dan kan dit tal van andere oorzaken hebben. De uitwerking zal wellicht hetzelfde zijn, maar de revalidatie anders.

 

[रति]

Ik denk dat vrijwel iedereen last krijgt van dergelijke problematiek als je jezelf op frequente basis volpropt met dope. Dan onstaat er gewoon chemische disbalans in de hersenen, en dan is er maar 1 remedie en dat is stoppen met jezelf verwaarlozen en goed voor je lichaam zorgen.

Als je incidenteel een pilletje pakt en er ontsaat dergelijke problematiek dan kan dit tal van andere oorzaken hebben. De uitwerking zal wellicht hetzelfde zijn, maar de revalidatie anders.

Ts doet er misschien inderdaad verstandig aan hier met een arts over te spreken.
Maar ik heb er toch mijn bedenkingen bij.
- sommige personen zijn hooggevoelig en reageren veel heftiger op dingen dan anderen. Ik vind zelf hoogevoeligheid heel mooi en waardevol. Het onderscheidt hen van de meeste mensen die juist bot en afgestompt zijn.
- behandeling door een arts kan verhelderend zijn. Maar sommigen moeten/willen het helemaal zelf uitzoeken. Ik heb zelf ook nooit behandeling gehad.

 

[Madeliefje23]

@Rayyar @Avīci

Ik heb al hulp van gerard alderliefste en ik loop al een paar maanden bij een psycholoog. Vele mensen krijgen het inderdaad van excessief drugs gebruik of mixen veel drugs bij elkaar en dat zorgt inderdaad voor een disbalans. Ik ben gevoelig aangelegd, angstig en ik (had) een heel druk leven en had eigenlijk nooit rust... de periode om het techno feestje had ik net een project afgesloten op school en na het feestje ben ik hard gaan werken in de horeca en dat was stress vol. Het is best logisch dat mijn lichaam daar moe van is/was maar het baart mij zorgen dat ik mezelf echt niet heb volgepropt met drugs en alsnog deze soort problematiek heb. Als ik er bijvoorbeeld aan denk om hier jaren mee rond te lopen dan ben ik er liever niet meer want het is zo naar om elke dag te leven terwijl je niks voelt voor omgeving

 

[Madeliefje23]

Dat geeft niets... Vooral omdat yoga altijd werkt, zelfs al gaat het in het begin niet helemaal perfect! Je zal er sowieso benefit van hebben, en hoe langer je het doet zal dit alleen maar groeien...

Wanneer je langzaam en bewust beweegt in de asana, dan volgt de adem vanzelf... Dat beloof ik! Je hoeft niets te forceren. Vergeet vooral niet dat je yoga alleen voor jezelf doet Je hoeft niet aan een ideaal te voldoen (juist niet). Het belangrijkste is de verbinding met jezelf en dat je het doet als kadootje aan jezelf.

Voor mij is yoga altijd thuiskomen...

Ps: je spreekt hier wel met een fanaat hahaha... Doe in sommige lange periodes van jaren elke dag 2 uur yoga om 6 uur 'sochtends. Het is de lekkerste manier voor mij om wakker te worden. Zelf heb ik de laatste 5 jaar voornamelijk ashtanga gedaan, wat één vd meest gedisciplineerde yoga vormen is. Een echte workout ook. Voor mij is dit goed omdat ik een high energy persoon ben (momenteel even niet omdat ik iets onder de leden heb, maar dat is hopelijk tijdelijk) en er veel energie in kwijt kan maar er ook veel energie voor terug krijg. Bijna als een reinigingscentrale die mijn energie schoon terug geeft haha... Ashtanga is ook heel meditatief. Daarvoor deed ik veel sivananda yoga, een veel passievere vorm, waarbij je langer in één pose blijft.

In wezen zijn alle yogavormen gewoon allemaal yoga. Alleen de ene vorm richt zich meer op bepaalde aspecten dan andere.

Ik zou je willen zeggen gewoon rustig verschillende beginners yoga video klassen mee te doen (lekker thuis dus) die vooral op grounding gericht zijn. In wezen is alle yoga grounding trouwens. Maar de kwaliteit is erg onderhevig aan de leraar. Er zijn helaas ook leraren die minder goed zijn. Ook bepaalde stijlen zoals hotyoga of bikram kan ik je beslist afraden. Het heeft niets met yoga te maken. Ook in vinyasa en flow yoga zijn er (enkele) goede en (veel) slechte leraren. Maar ik ga je nog een lijstje van leraren op youtube melden die heel goed zijn. Later meer. (Ja, ik zit meteen op mijn praatstoel als het over yoga gaat

Bedankt voor je informatie! Het is heel handig, en ik ga me er zeker in verdiepen; een lijstje met goede youtube yoga lessen zou super handig zijn!! Ik ga er ook over na denken of ik misschien toch op yoga lessen kan ook, maar dat duurt nog even. Ik moet eerst een fulltime baantje vinden want ik ben recent gestopt met mijn opleiding