Casual gebruik bij verslaafde?

[Shshsharon]

Hi Allen,

Even moet ik van me af schrijven, want ik voel me soms best alleen als naaste van een verslaafde partner. Heel vaak gaat het goed, maar soms zit ik echt in een dal.



In het kort: ik leef samen met mijn man en we zijn 13 jaar samen. Ik weet nu 7 jaar dat hij verslaafd is, hij is begin 2017 een maand in een kliniek geweest en destijds 2 jaar clean geweest. Daarna grote periodes af en aan met terugvallen, leugens en neerwaartse spiralen, tot 2021/2022.



Omdat het zo goed ging, durfde ik met hem een huis te kopen, wat we vorig jaar hebben gedaan. Nu heeft hij eens in de 2 a 3 maanden weer een terugval, die hij soms ook aankondigt zodat hij eerlijk richting mij is. Ergens had ik dit ook wel verwacht, maar ik hou ontzettend veel van hem waardoor ik het allemaal aandurfde en zijn mindere kant durfde te aanvaarden. Ik vind de terugvallen wel erg moeilijk om te accepteren, uiteraard omdat ik altijd bang ben dat hij verder terugvalt en compleet weer gaat gebruiken. Hij is immers verslaafd!



Onze gesprekken zijn inmiddels hierover best beladen geworden, het voelt altijd alsof we in herhaling vallen en dezelfde dingen zeggen. Ik vind het niet OK en hij vindt dat eens in die tijd moet kunnen. Voor 2017 deden we drugs ook regelmatig samen, maar ik weet niet of ik dat ooit nog zal durven uit schuldgevoel. Uiteraard mis ik de tijd dat we dit zelf eens per kwartaal deden.



Al met al vindt hij dat hij casual moet kunnen gebruiken maar zoals jullie misschien begrijpen gaan bij mij dan alle alarmbellen af.



Hoe zouden jullie reageren? Stel ik te harde eisen en vinden jullie dat hij een punt heeft? Graag hoor ik andere meningen, aangezien niemand in mijn directe omgeving zou kunnen begrijpen hoe ik me voel.

 

[RnB_fan]

Hi Allen,

Even moet ik van me af schrijven, want ik voel me soms best alleen als naaste van een verslaafde partner. Heel vaak gaat het goed, maar soms zit ik echt in een dal.



In het kort: ik leef samen met mijn man en we zijn 13 jaar samen. Ik weet nu 7 jaar dat hij verslaafd is, hij is begin 2017 een maand in een kliniek geweest en destijds 2 jaar clean geweest. Daarna grote periodes af en aan met terugvallen, leugens en neerwaartse spiralen, tot 2021/2022.



Omdat het zo goed ging, durfde ik met hem een huis te kopen, wat we vorig jaar hebben gedaan. Nu heeft hij eens in de 2 a 3 maanden weer een terugval, die hij soms ook aankondigt zodat hij eerlijk richting mij is. Ergens had ik dit ook wel verwacht, maar ik hou ontzettend veel van hem waardoor ik het allemaal aandurfde en zijn mindere kant durfde te aanvaarden. Ik vind de terugvallen wel erg moeilijk om te accepteren, uiteraard omdat ik altijd bang ben dat hij verder terugvalt en compleet weer gaat gebruiken. Hij is immers verslaafd!



Onze gesprekken zijn inmiddels hierover best beladen geworden, het voelt altijd alsof we in herhaling vallen en dezelfde dingen zeggen. Ik vind het niet OK en hij vindt dat eens in die tijd moet kunnen. Voor 2017 deden we drugs ook regelmatig samen, maar ik weet niet of ik dat ooit nog zal durven uit schuldgevoel. Uiteraard mis ik de tijd dat we dit zelf eens per kwartaal deden.



Al met al vindt hij dat hij casual moet kunnen gebruiken maar zoals jullie misschien begrijpen gaan bij mij dan alle alarmbellen af.



Hoe zouden jullie reageren? Stel ik te harde eisen en vinden jullie dat hij een punt heeft? Graag hoor ik andere meningen, aangezien niemand in mijn directe omgeving zou kunnen begrijpen hoe ik me voel.

Dat hij zijn terugvallen 'aankondigt' vind ik wel zeer opmerkelijk.. En geeft mij een beeld dat hij zijn herstel niet erg serieus neemt. Een terugval kan gebeuren, maar meld je mijn inziens enkel achteraf. Want als je hem vooraf aankondigt, kun je nog alles op alles stellen om niet terug te vallen!

 

[Koffieb00n]

Ik geloof niet meer zo in casual gebruiken, als je eenmaal verslaafd bent. Ik vind het tekenen van ontkenning in zich hebben dat je niet accepteert dat je verslaafd bent.

Ik begrijp het hele casual gebruiken ook niet zo. Omdat de voordelen nooit meer zo zullen zijn als toen je net begon met gebruiken en de nadelen wel steeds groter worden. Ik zie casual gebruiken dan ook als weer in je eigen leugenachtige gedachtes geloven dat 'het deze keer wel weer echt leuk gaat zijn, je maat zult houden en de nadelen wel mee zullen vallen'.

Ik weet niet wat voor ellende de verslaving in jullie relatie te weeg heeft gebracht. Maar het is volkomen logisch dat je keiharde grenzen stelt.

 

[OtherShore]

Gecontroleerd gebruik na een periode van ongecontroleerd gebruik (verslaving dus) is lastig – sommige mensen zouden zeggen, onmogelijk. Het zou me dus niets verbazen als jouw partner vaker gebruikt dan hij toegeeft. Het klinkt een beetje alsof je zijn gebruik de afgelopen tijd min of meer getolereerd hebt, klopt dat?

 

[Damius]

Ik begrijp goed waar je vraag vandaan komt. Of het antwoord op de vraag of gecontroleerd gebruik voor een verslaafde mogelijk is of niet, is wellicht niet het antwoord die jullie in deze situatie verder gaat helpen. Het leidt namelijk enkel tot een schijngevoel van acceptatie, waarbij vroeg of laat weer normatieve grenzen worden verlegd / overschreden. Veel interessanter is om eens in te zoomen op gedragspatronen, onderliggende redenen en oorzaken van een 'geplande terugval'. Wat zit daar aan ten grondslag? Bepaalde angst? Stress? Escapisme? Door samen in te zoomen op onderliggende drijfveren en elkaar te helpen een - voor jullie zelf - betekenisvol bestaan op te bouwen haalt het misschien de angel uit de momenten van terugval. Met andere woorden: wat zorgt bij jullie voor zingeving en hoe kunnen jullie elkaar daarbij helpen? En hoe willen jullie je tot drugs verhouden? Je merkt al dat ik veel in termen van 'jullie' spreek. Maak het vooral een wederkerig proces. Dat geeft hem ook het gevoel dat hij jou helpt, ipv dat hij wordt eenzijdig wordt gecategoriseerd als 'verslaafd'.

Just curious: aan welke drugs is hij verslaafd?

 

[_shikantaza]

Goed dat je grenzen stelt. Gecontroleerd gebruik kan misschien wel voor een tijdje, maar het gaat een keer goed mis, daar kun je op rekenen.

Uiteindelijk zul je de voors en tegens af moeten wegen en voor jezelf bepalen wat voor jou het zwaarst weegt en daar iets passends bij verzinnen.

Ik acht de kans trouwens groot dat gebruik door jouw man wordt verzwegen of geminimaliseerd en dat je op meer of mindere wijze aan het lijntje gehouden wordt, dat hoort namelijk bij verslaving. Ik raad je aan om eens met lotgenoten te praten. Daar zijn meetings voor (net als voor verslaafden zelf). Dit kan bij Nar-Anon (van NA, voor alle middelenverslavingen) via https://www.naranon.nl/ en/of Co-Anon (van CA, met focus op Cocaine maar andere middelenverslavingen zijn ook welkom) via https://co-anon.org/netherlands/

Sterkte. Privébericht mag altijd 👍.

 

[Shshsharon]

Gecontroleerd gebruik na een periode van ongecontroleerd gebruik (verslaving dus) is lastig – sommige mensen zouden zeggen, onmogelijk. Het zou me dus niets verbazen als jouw partner vaker gebruikt dan hij toegeeft. Het klinkt een beetje alsof je zijn gebruik de afgelopen tijd min of meer getolereerd hebt, klopt dat?

Ja dat klopt ook. In 2019 stond ik op het punt om bij hem weg te gaan en dat voelde wel als rock bottom, omdat het gebruik bijna dagelijks was. Dat is inderdaad nu niet aan de orde, eens per 2 a 3 maanden vind ik ook eigenlijk niet kunnen en maakt mij zenuwachtig, maar mijn partner heeft daar echt een andere kijk op en dat maakt het ook zo lastig. En om nou te zeggen dat ik daarom bij hem weg zou gaan voelt ‘t groot’ om het maar even zo te zeggen en natuurlijk voelt hij dat ook aan dat ik dat zo denk. Dus dat maakt het tezamen dat het voor mij wat voelt alsof ik vast zit.

 

[Shshsharon]

Just curious: aan welke drugs is hij verslaafd?

Speed, blowen is wel verleden tijd en dit was vroeger ook dagelijks. Hier heeft hij geen terugvallen mee gehad, vrnl speed

 

[Shshsharon]

Goed dat je grenzen stelt. Gecontroleerd gebruik kan misschien wel voor een tijdje, maar het gaat een keer goed mis, daar kun je op rekenen.

Uiteindelijk zul je de voors en tegens af moeten wegen en voor jezelf bepalen wat voor jou het zwaarst weegt en daar iets passends bij verzinnen.

Ik acht de kans trouwens groot dat gebruik door jouw man wordt verzwegen of geminimaliseerd en dat je op meer of mindere wijze aan het lijntje gehouden wordt, dat hoort namelijk bij verslaving. Ik raad je aan om eens met lotgenoten te praten. Daar zijn meetings voor (net als voor verslaafden zelf). Dit kan bij Nar-Anon (van NA, voor alle middelenverslavingen) via https://www.naranon.nl/ en/of Co-Anon (van CA, met focus op Cocaine maar andere middelenverslavingen zijn ook welkom) via https://co-anon.org/netherlands/

Sterkte. Privébericht mag altijd 👍.

Dankjewel voor je bericht, waardeer ik! En ook dank voor de link. Deze kende ik nog niet en ga dit nakijken.

 

[OtherShore]

Dus dat maakt het tezamen dat het voor mij wat voelt alsof ik vast zit.

Lastige situatie. Je maakt je denk ik terecht zorgen over zijn gebruik. Het kan namelijk zo weer uit de hand lopen. Maar hij heeft natuurlijk ook door dat om de 2 of 3 maanden gebruiken voor jou geen reden is om bij hem weg te gaan. Feit is wel dat je geen duidelijke grenzen stelt, terwijl hij de grenzen juist opzoekt.

Misschien is het dan goed om toch nog even te onderstrepen dat om de 3 maanden speed gebruiken in normale omstandigheden niet meteen zorgelijk is, maar na een speedverslaving wel. Naar alle waarschijnlijkheid loopt het vroeg of laat weer uit de hand. De vraag is hoe je daar nu mee om moet gaan.

Misschien is het een idee om iemand van buiten jullie relatie in het verhaal te betrekken, bijvoorbeeld een hulpverlener uit de verslavingszorg, want nu is het zijn woord tegen het jouwe. Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen “Als 1 keer in de 3 maanden speed gebruiken echt geen probleem is, dan heb je er vast geen bezwaar tegen als we dat even aan de huisarts voorleggen, want ik maak me er toch echt zorgen om”. Ik weet niet of een huisarts in deze situatie de juiste persoon is, maar ik denk in het algemeen aan een onafhankelijk vertrouwenspersoon met kennis van verslaving die misschien wel tot hem door kan dringen. Anders blijf je maar heen en weer gaan (hij vindt het okay, jij niet). Een buitenstaander kan dat patroon misschien doorbreken.

 

[N3K0]

Je kan hem en zijn gebruik niet veranderen.
Je kan hem/situatie alleen maar accepteren zoals het is (is niet hetzelfde als goedkeuren)
Het is niet jou probleem maar indirect dus ook weer wel.

Jij kan alleen maar jouzelf veranderen. Jou grenzen bewaken/aangeven. (Wat hij daarmee doet heb je geen controle over)

Het lijkt mij nogal vermoeiend, ik hoop voor jou/jullie dat de relatie ook nog leuk is en dat je gelukkig bent met jouzelf met hem en jullie leven.

 

[Cyndaquil]

Al met al vind hij dat hij casual kan gebruiken maar dat is toch de verslaving die dat soort dingen zeggen om maar te blijven gebruiken tot dat een terugval komt en de spiraal herhaalt zich weer.
Wens je veel sterkte en hoop dat die het zelf gaat inzien dat het gebruik alleen maar naar de zelfde spiralen leid.

 

[ljuv]

Ik snap dat je hier bent om meningen op te halen over casual gebruik. Ik denk persoonlijk dat dat kan en ik zou mijn partner daar ook mee vertrouwen. Na hevig verslaafd te zijn zit dat natuurlijk wel anders en mijn partner is nooit verslaafd geweest.

Maar belangrijker nog: als jij daar niet okay mee bent, dan gaat hij toch een grens over in jullie relatie? Misschien kun je wel nog een keer goed nadenken over jouw grens, bijvoorbeeld dat het eens per jaar is ofzo. En misschien kom je wel tot de conclusie dat het gebruiken van harddrugs een no go blijft… Maar uiteindelijk gaat het wel daarover, en niet zo zeer over wat anderen denken wat “mogelijk” of “normaal” is voor je verslaafde partner. Wellicht helpt het om eenmalig een deskundige hierover in te schakelen, als een soort bemiddelaar? Dat helpt toch vaak een beetje om deze inzichten bij verslaafden duidelijker te maken.
Blijf dicht bij jezelf, je verdient dat ook in deze relatie.

 

[MR_CHIP]

Ja dat klopt ook. In 2019 stond ik op het punt om bij hem weg te gaan en dat voelde wel als rock bottom, omdat het gebruik bijna dagelijks was. Dat is inderdaad nu niet aan de orde, eens per 2 a 3 maanden vind ik ook eigenlijk niet kunnen en maakt mij zenuwachtig, maar mijn partner heeft daar echt een andere kijk op en dat maakt het ook zo lastig. En om nou te zeggen dat ik daarom bij hem weg zou gaan voelt ‘t groot’ om het maar even zo te zeggen en natuurlijk voelt hij dat ook aan dat ik dat zo denk. Dus dat maakt het tezamen dat het voor mij wat voelt alsof ik vast zit.

hoe weet je zeker dat hij zo vaak gebruikt als dat die tegen je zegt
verslaafde mensen liegen soms van alles en nog wat bij elkaar om iets goed te laten lijken/doen praten

 

[PapaverMan]

Hi Allen,

Even moet ik van me af schrijven, want ik voel me soms best alleen als naaste van een verslaafde partner. Heel vaak gaat het goed, maar soms zit ik echt in een dal.



In het kort: ik leef samen met mijn man en we zijn 13 jaar samen. Ik weet nu 7 jaar dat hij verslaafd is, hij is begin 2017 een maand in een kliniek geweest en destijds 2 jaar clean geweest. Daarna grote periodes af en aan met terugvallen, leugens en neerwaartse spiralen, tot 2021/2022.



Omdat het zo goed ging, durfde ik met hem een huis te kopen, wat we vorig jaar hebben gedaan. Nu heeft hij eens in de 2 a 3 maanden weer een terugval, die hij soms ook aankondigt zodat hij eerlijk richting mij is. Ergens had ik dit ook wel verwacht, maar ik hou ontzettend veel van hem waardoor ik het allemaal aandurfde en zijn mindere kant durfde te aanvaarden. Ik vind de terugvallen wel erg moeilijk om te accepteren, uiteraard omdat ik altijd bang ben dat hij verder terugvalt en compleet weer gaat gebruiken. Hij is immers verslaafd!



Onze gesprekken zijn inmiddels hierover best beladen geworden, het voelt altijd alsof we in herhaling vallen en dezelfde dingen zeggen. Ik vind het niet OK en hij vindt dat eens in die tijd moet kunnen. Voor 2017 deden we drugs ook regelmatig samen, maar ik weet niet of ik dat ooit nog zal durven uit schuldgevoel. Uiteraard mis ik de tijd dat we dit zelf eens per kwartaal deden.



Al met al vindt hij dat hij casual moet kunnen gebruiken maar zoals jullie misschien begrijpen gaan bij mij dan alle alarmbellen af.



Hoe zouden jullie reageren? Stel ik te harde eisen en vinden jullie dat hij een punt heeft? Graag hoor ik andere meningen, aangezien niemand in mijn directe omgeving zou kunnen begrijpen hoe ik me voel.

Hij kan als verslaafde (ex-verslaafden bestaan niet) niet meer casual gebruiken. Zou ik zeker niet goedkeuren. Als je samen een leven opbouwt kan je niet jezelf vernaggelen en je partner meetrekken in je ellende. Ik ben de jaren dat ik in een serieuze relatie zat altijd clean gebleven, en heb de relatie beëindigd in een geval omdat dat toen geen optie was, dat is gewoon kwestie van respect naar je partner. Een verslaafde gebruiker heeft ook niks te bieden in een relatie, uiteindelijk komen altijd de leugens en het gedoe. Zou zeggen dat ie hulp moet accepteren en stoppen, anders wegwezen. Want dit gaat nooit stoppen zonder ingrijpen.

 

[DeFles]

Ik zou het niet accepteren. Ik zit in de hoek van: eens verslaafd, altijd verslaafd. Stel een grens (= geen gebruik meer), anders is het niet de vraag of het fout gaat, maar wanneer. Je helpt je man/vriend ook door duidelijk de/die grens te stellen. My 2 cents. Ik wens je sowieso heel erg veel succes!