Ik heb zelf een angststoornis, meer de gegeneraliseerde variant waardoor ik vaak hele dagen pieker en vooral slaapproblemen heb (periodiek). Dit speelt al zeker sinds mijn vroege puberteit (vanaf ongeveer mijn 10e levensjaar, inmiddels ben ik 28. De stoornis uit zich in pieken en dalen, en gelukkig kan ik wel een 'normaal' leven leiden met een fulltime baan, een gelukkige relatie, familie, huisje en een aantal goede vrienden. De angst die ik heb is dan ook geen 'sociale angst', want ik ben een vrij sociaal type en oefen ook een sociaal beroep in de gezondheidszorg uit. Toch trekken de angsten een zware wissel op mij. In het verleden heb ik ook wel eens hulp gezocht bij de huisarts. Deze stuurde mij vervolgens naar de praktijkondersteuner om mij vervolgens weer door te sturen naar de psycholoog. Deze bood mij een behandeltraject aan bij een instelling voor
milde tot matig ernstige psychische klachten. Ik heb dit destijds geparkeerd omdat ik het best wel een 'stap' vond (zo'n traject) en er een wachttijd van 3 maanden op zat en het toen inmiddels weer de betere kant op ging.
Inmiddels realiseer ik mij dat, als ik mij niet laat behandelen, mijn klachten niet vanzelf over zullen gaan. Ik heb het idee dat aan mijn klachten wel eens (deels) AD(H)D aan ten grondslag kunnen liggen. Hoewel ik een 'aanwezig' persoon ben, ben ik niet de typische stuiterbal die de meeste mensen voor zich zien als ze aan een ADHD'er denken. Mijn hoofd is echter dagelijks een bron van chaos en onrust, wat zich ook wel regelmatig uit in mijn gedrag. In het onderwijs op de middelbare school omschreven de docenten mij al als een echte chaoot. Ik heb m.i. altijd veel kunnen compenseren door de chaos tegen te werken in plaats van aan te pakken. Als ik mezelf ergens écht toe zette, of iets me daadwerkelijk boeide, kon ik op school wel gewoon presteren en heb dan uiteindelijk ook een HBO afgerond en een baan op niveau gekregen. Een aantal voorbeelden van symptomen die ik ervaar:een film of serie kijken lukt me nauwelijks. Voetbal wel omdat dat me erg boeit. Ik ben impulsief en heb de neiging om een 'kick' te krijgen, maar probeer dit te onderdrukken (wat redelijk lukt). Niemand heeft ooit het labeltje AD(H)D op mij geplakt.
Tegenwoordig gebruik ik nauwelijks (hard)drugs meer m.u.v. alcohol en enkele keren per jaar speed of 3-MMC op een rave en heel af en toe een benzo als de onrust me teveel wordt. De mentale rust die amfetamine mij geeft is heel bijzonder. Ik krijg veel meer structuur in mijn hoofd als ik dit middel sporadisch gebruik, en al mijn angsten zijn sterk verminderd, al dan niet volledig verdwenen. Ook ga ik wat minder praten in sociale situaties. De mentale rust na amfetaminegebruik houdt ook vrij lang aan. In het verleden gebruikte ik vaker speed omdat ik toen simpelweg vaker naar raves ging. Verslaafd ben ik gelukkig nooit geworden gezien het feit dat ik er gruwelijk brak van word. Zou het in jullie ogen nuttig zijn om mij eens te laten 'testen' op AD(H)D? Zijn er mensen die ervaring hebben met een behandeling voor AD(H)D in combinatie met een angststoornis? En wat vinden jullie van AD(H)D-medicatie? Ik ben erg benieuwd. Alle antwoorden zijn welkom. Ik ga denk ik wel de huisarts inschakelen om het behandeltraject wat mij ooit aangeboden is alsnog in gang te zetten, alleen dan met AD(H)D als side-note.
www.chconline.org
