Acceptatie verslaving

[Tevil19]

Heey allemaal,

Het is alweer even geleden dat ik heb gepost op dit forum. Veel van mijn berichten zijn van een periode dat ik zeer slecht in mijn vel zat. Veel mensen verlieten me, ook drugsgebruik maakte me ongelukkig. En wil iedereen bedanken voor adviezen en meningen en zorgen.

Ik ben nu van de lichamelijke afhankelijkheid af van alle middelen. Toch gebruik ik elk weekend. Wel minder en gecontroleerder dan voorheen, maar ik leg me erbij neer dat ik mag genieten zolang de afweging positieve/negatieve effecten 'in effect' is. Zodra ik last krijg, zoals mn werk niet meer kunnen uitvoeren, emotioneel zwaar belast wordt, relationele problemen ondervinden, moet ik minderen. En anders geniet ik gewoon zoals afgelopen weekenden. Nu weet ik dat dit erg risky is, maar ik heb de spanning en sensatie nodig om voldoening te krijgen. Dit kan ook door andere dingen dan drugs. Dingen stelen, parachute springen enzo.

Wat zijn jullie meningen hierover?

Greetz.

 

[Mindless]

Je kunt leren voldoening te halen uit (voor jezelf en anderen) ongevaarlijke, onschadelijke, simpele kleine dingen.

Als je dingen doet die (extreem) veel euforie geven, dan begin je te fucken met je dopaminesysteem. Dan geven kleine, op het oog insignificante dingen geen voldoening meer, omdat alles wordt vergeleken met die piek dopamine ervaring. Probeer een tijdje geen extreme euforie na te jagen en je systeem zal zich beginnen te herstellen. Er is enorm veel voldoening te halen uit de kleinste dingen.

 

[रति]

Je kunt leren voldoening te halen uit (voor jezelf en anderen) ongevaarlijke, onschadelijke, simpele kleine dingen.

Als je dingen doet die (extreem) veel euforie geven, dan begin je te fucken met je dopaminesysteem. Dan geven kleine, op het oog insignificante dingen geen voldoening meer, omdat alles wordt vergeleken met die piek dopamine ervaring. Probeer een tijdje geen extreme euforie na te jagen en je systeem zal zich beginnen te herstellen. Er is enorm veel voldoening te halen uit de kleinste dingen.

Ben ik het helemaal mee eens.
@Tevil19 beter om balans in jezelf te creëren. Extreme moodswings vermijden. Stoppen met drugs is het beste. Yoga restoreert balans en stimuleert ook aanmaak van endorfines. Geluk!

 

[Tevil19]

Het is waar dat je van heel simpele dingen kunt genieten inderdaad. Mooie lucht en omgeving. Ik weet nog dat ik fietste en er een vogel vlak voor mijn voorband bleef zweven, dat zag er zo vet uit. Het komt denk ik ook doordat ik voor de rest niet zoveel doe of meemaak. Vijf dagen werken, en in de avond even op de bank netflixen. En dan vind ik het saai en heb ik t gevoel dat ik het goed moet maken door een gekke avond te beleven. Ik zou ook graag meer van simpele dingen willen genieten, maar ik vind het erg lastig. Het duurt lang en ik heb moeite met kortetermijnbeloning uit te stellen.

Ik ben ergens wel trots dat mijn leven weer beetje op orde is. Het verschil met toen is groot. Kun je je gewoon inschrijven voor yogalessen met een groep?

Anyways, thanks voor de reacties.

 

[रति]

Kun je je gewoon inschrijven voor yogalessen met een groep?

Absoluut. Het fijne aan groepslessen is dat je er mensen tegenkomt die soms ook uit een moeilijke fase komen. Samen kan je elkaar dan steunen. Veel leuke vrouwen ook daar! Sowieso ook goed om een ander perspectief te zien en kijken hoe je meer uit het leven en jezelf kan halen zonder dat je je eigen gezondheid op het spel zet. Persoonlijk heb ik heel veel persoonlijke rust gevonden door yoga.

Ik snap wat je schrijft over geduld. Het loont echter om geduldig te zijn omdat waardevolle dingen zich vaak langzaam ontwikkelen en langer blijven. Dingen waar je de rest van je leven wat aan hebt. Welke dingen dat zijn hangt af van jouw eigen innerlijk. Kan niemand je exact vertellen. Maar dat maakt het juist spannend (je eigen innerlijke pad te volgen en jezelf ‘af te pellen’). Dit klinkt misschien abstract, maar bij mij heeft yoga mij dit geleerd, geduld te hebben. Je krijgt dan vanzelf helderheid wat jouw pad is en hoe je bevrediging vanuit jezelf kan halen zonder dat je daar drugs voor nodig hebt. Lang geleden (zo rond mijn 19e; ik zie dat je 19 bent) dacht ik ook dat ik drugs nodig had. Maar je gaat je er slecht door voelen als je het verkeerd gebruikt. Je moet je juist goed voelen om echt contact met jezelf te kunnen maken. Dus dat heeft yoga mij wel geleerd. Het mooie is, je kan altijd contact met jezelf vinden, als je je er voor open stelt!

 

[Purplext]

Ik heb net besloten dat ik weer even moet stoppen met drugs. Precies om de reden die jij noemt; alles is nu saai zonder die 'spannende' avond met drugs.

Maar ook die spannende avonden werden saai. Ik heb een aantal drugs weggegooid en een aantal heb ik in bewaring gegeven van een vriend waarvan ik zeker weet dat ie het niet terug zou geven, al zou ik erom smeken.

Ik heb m'n komende weekenden vol gepland met 'saaie' dingen; weekendje familie, sociale activiteiten met niet-gebruikers en doordeweeks ga ik na het werk sporten.

Bij veel yogascholen kan je een proefles doen. Kun je een beetje ervaren welke yoga je aanspreekt. Ik hield zelf van Iyengar yoga, omdat dat fysiek nog best veel van je vraagt.

Lange wandelingen in de natuur zijn ook altijd heilzaam. Ik wens je veel succes!

 

[De Rijdende Rachid]

Absoluut. Het fijne aan groepslessen is dat je er mensen tegenkomt die soms ook uit een moeilijke fase komen. Samen kan je elkaar dan steunen. Veel leuke vrouwen ook daar! Sowieso ook goed om een ander perspectief te zien en kijken hoe je meer uit het leven en jezelf kan halen zonder dat je je eigen gezondheid op het spel zet. Persoonlijk heb ik heel veel persoonlijke rust gevonden door yoga.

Ik snap wat je schrijft over geduld. Het loont echter om geduldig te zijn omdat waardevolle dingen zich vaak langzaam ontwikkelen en langer blijven. Dingen waar je de rest van je leven wat aan hebt. Welke dingen dat zijn hangt af van jouw eigen innerlijk. Kan niemand je exact vertellen. Maar dat maakt het juist spannend (je eigen innerlijke pad te volgen en jezelf ‘af te pellen’). Dit klinkt misschien abstract, maar bij mij heeft yoga mij dit geleerd, geduld te hebben. Je krijgt dan vanzelf helderheid wat jouw pad is en hoe je bevrediging vanuit jezelf kan halen zonder dat je daar drugs voor nodig hebt. Lang geleden (zo rond mijn 19e; ik zie dat je 19 bent) dacht ik ook dat ik drugs nodig had. Maar je gaat je er slecht door voelen als je het verkeerd gebruikt. Je moet je juist goed voelen om echt contact met jezelf te kunnen maken. Dus dat heeft yoga mij wel geleerd. Het mooie is, je kan altijd contact met jezelf vinden, als je je er voor open stelt!

Ik citeer deze post even, omdat ik hem goed vind.

 

[Bierflesje]

Hey

Kom hier ff melden dat het nogal makkelijk gezegd is hier boven.
Ikzelf heb ADHD en ben altijd wel op zoek naar een ‘kick’.. of dit nou drugs gebruiken is of stelen, vechten, 200kmh op de linkerbaan rijden is whatever.. dit zal me nooit afgeleert worden.
Ik heb het besef dat ik hier last van heb.. proberen aan te werken maar dit is nou ernnaal hoe ik in elkaar zit.
Voor mij zal het altijd tot me dood moeilijk wezen om een ‘kick’ te vermijden.

- Bierflesje

 

[रति]

Hey

Kom hier ff melden dat het nogal makkelijk gezegd is hier boven.
Ikzelf heb ADHD en ben altijd wel op zoek naar een ‘kick’.. of dit nou drugs gebruiken is of stelen, vechten, 200kmh op de linkerbaan rijden is whatever.. dit zal me nooit afgeleert worden.
Ik heb het besef dat ik hier last van heb.. proberen aan te werken maar dit is nou ernnaal hoe ik in elkaar zit.
Voor mij zal het altijd tot me dood moeilijk wezen om een ‘kick’ te vermijden.

- Bierflesje

Het veranderen van jezelf is absoluut het moeilijkste wat er is. Dat geldt voor ons allemaal. Je moet er idd keihard voor werken. Hierboven staat ook niet dat het makkelijk zal zijn. Maar kleine stapjes zijn ook overwinningen.

 

[Mindless]

Het veranderen van jezelf is absoluut het moeilijkste wat er is. Dat geldt voor ons allemaal. Je moet er idd keihard voor werken. Hierboven staat ook niet dat het makkelijk zal zijn. Maar kleine stapjes zijn ook overwinningen.

En kleine stapjes kunnen zelfs al grote voldoening geven. Waardoor je niet meer per se 200 km/u op de linkerbaan moet rijden om je fix te krijgen.

 

[Purplext]

M'n eerste weekend zonder drugs (wel beetje alcohol, wiet en nicotine) en heb me ondergedompeld in saaiheid. Ik ben al iemand die zich steevast verveeld, dus dit was echt hangen en wurgen.

Ik ben aan het logeren bij m'n ouders. Die gingen gisteravond naar een feest en ik lag om 20.00 uur op bed. Ben blij dat ik morgen weer moet werken.

Ik zie vreselijk op tegen de op hande zijnde herfst. Standaard slechtste periode van het jaar voor mij. Kijk stiekem wel al een beetje uit naar het geplande tripje eind september...

 

[Mindless]

Verveling is een teken van intelligentie. Het betekent dat je meer in het leven zoekt dan slechts overleven.

Ik raad je aan om die intelligentie te gebruiken om je verveling te onderzoeken. Stel jezelf de vraag, waarom komt dit gevoel van verveling opzetten wanneer ik even geen afleiding heb? En ga dan op dat gevoel in. Ga diep op dat gevoel in. Ga het niet slechts uit de weg, zelfs middels werk en andere nuttige dingen. Richt je ook niet alleen op leuke dingen in de toekomst, zoals die trip. Word bekend met je verveling en je zult zien dat het er met goede redenen is.

Het is een 'blessing in disguise' Mits je jezelf er niet van af blijft leiden.

 

[Purplext]

Ik ga het proberen. Weet alleen niet zo goed hoe ik ergens 'diep' in moet gaan. Ik ben deze hele ochtend gewoon aan het zitten met m'n verveling.
Nog even met m'n vader over gehad, die verveelt zich nooit, want hij heeft niet het gevoel dat hij iets moet doen.
Ik wel, ik moet die tijd doorkomen, zo snel mogelijk. Maar ik zal eens gaan onderzoeken waarom eigenlijk. Dank voor nieuwe stof tot nadenken, heb ik toch nog een beetje afleiding

 

[Mindless]

Ik ga het proberen. Weet alleen niet zo goed hoe ik ergens 'diep' in moet gaan. Ik ben deze hele ochtend gewoon aan het zitten met m'n verveling.

Het is heel simpel: je voelt je verveling op die wijze dat het intenser wordt voor je. Dus niet nadenken óver je verveling en hoe erg het allemaal is, want je geest kan en zal dat voor eeuwig doen als het de mogelijkheid krijgt. Nee, het is een bewuster worden van de eigenlijke verveling zelf. Dus het gevoel, de leegte.

Dat je bereid bent om een hele ochtend gewoon te zitten met je verveling is al een heel goed teken en geeft aan dat je er niet alleen maar voor vlucht.

Hoe dit werkt, is dat de intelligentie waarmee de verveling gekend wordt, in staat is diezelfde verveling te transformeren. Direct, onmiddellijk, zonder een proces dat tijd kost. Maar daarvoor moet die intelligentie - wat hetzelfde is als bewustzijn - wel volop aanwezig zijn. Hoe sterker je je bewust bent van je verveling, hoe meer intelligentie je erin brengt, hoe makkelijker je het transformeert. Verveling (of lijden in zijn algemeen) is een perspectief. Je kunt naar exact hetzelfde ding zien vanuit een ander perspectief en gelukzaligheid ervaren.

Hoop echt dat dit je helpt.

 

[Purplext]

Jazeker. Ik ben er net heel even diep ingegaan en toen ging het warempel over... Wtf, dat was niet de intentie maar het gebeurde wel.

Ik heb me nu voorgenomen vaker de tijd te nemen om me te vervelen. Door die weerstand heen. Ik merk dat ik het mezelf de laatste jaren vooral makkelijk maak omdat ik vond dat ik wel even genoeg moeilijke dingen had bevochten en overwonnen.
En als er dan weer moeilijke dingen op m'n pad komen ik die liever uit de wegga, maar mezelf voor de gek houden heeft nog nooit gewerkt.

 

[Mindless]

Goed bezig

 

[Peppelijntje]

Als je jouw verslaving onder controle lijkt te hebben dan ben je in mijn ogen goed bezig. Ben wel benieuwd hoe het je lukt om die weekenden niet tóch door te laten schieten naar de rest van de week? In mijn geval lijkt complete abstinentie de enige oplossing, maar ben nog niet bereid me daaraan toe te geven. Tips zijn welkom!

 

[Tevil19]

Hm, ik moet wel eerlijk toegeven dat ik er in mijn dagelijks leven weer last van begin te krijgen, dus ik stop ermee voordat het te laat is. Ik dacht dat het kon zonder last te krijgen, maar ik kan dat dus echt niet. Wel vervelend hoe ik dat dan weer kan denken.