Ananas
Newbie
Het is al een behoorlijke tijd geleden dat ik mij heb ingelogd op mijn account, hoewel ik altijd met veel plezier door allerlei berichten scroll.
Ik zou zo urenlang informatie kunnen vergaren via dit forum. Anyways, mijn eerste post ging over de ander, nu gaat het echter over mij.
Het leven kent flinke pieken en dalen, zo ook het mijne. Ik zit in de laatste fase van mijn studie. Je kunt stellen dat ik alles behoorlijk op een rijtje heb, alles lijkt ogenschijnlijk prima te gaan richting de buitenwereld want helaas ben ik iemand die haar diepste gevoelens opkropt en ik kwel mezelf hier echt mee. Ik ben mij maar al te goed bewust van hoe ik in elkaar zit, mijn trauma's, gevoeligheden etc etc. Maar juist die bewustheid zit soms ook in de weg, vooral nu met mijn toenemende gebruik van in dit geval 3mmc.
Ik baal ontzettend van mezelf namelijk. Sinds oud en nieuw is er misschien 1 weekend geweest waarin ik niet heb gebruikt en hoewel ik na 3 sleutelpuntjes (gelukkig wel 1 keer per week en alleen in het weekend) echt genoeg heb, maak ik mij vooral zorgen om de redenen achter mijn gebruik. Ik voel me niet goed de afgelopen tijd, resulteert weer in gebruik en daardoor voel ik mij weer slechter etc en zo blijft deze cirkel ronddraaien. Ik heb gemerkt dat je echt een sterke wilskracht moet hebben om dit spul links te laten liggen en ik ben continue een excuus voor mezelf aan het verzinnen om toch maar weer wat te gebruiken. Ik weet de redenen van mijn gebruik, ik weet hoe toxisch 3mmc is, ik ben mij bewust van de risico's en ook nog eens gevoelig voor psychische klachten en toch grijp ik continue weer naar dit middel. Ik denk dat weggooien en afleiding zoeken de oplossing gaat zijn, maar ook vooral werken aan mijn trauma's en herstel. Maar ergens ben ik daar ook weer zo bang voor.
That's it, ik wilde vooral even van mij afschrijven. En drop vooral hier jouw ervaringen en hoe je hiermee eventueel omgaat als je dit herkent.
Ik zou zo urenlang informatie kunnen vergaren via dit forum. Anyways, mijn eerste post ging over de ander, nu gaat het echter over mij.
Het leven kent flinke pieken en dalen, zo ook het mijne. Ik zit in de laatste fase van mijn studie. Je kunt stellen dat ik alles behoorlijk op een rijtje heb, alles lijkt ogenschijnlijk prima te gaan richting de buitenwereld want helaas ben ik iemand die haar diepste gevoelens opkropt en ik kwel mezelf hier echt mee. Ik ben mij maar al te goed bewust van hoe ik in elkaar zit, mijn trauma's, gevoeligheden etc etc. Maar juist die bewustheid zit soms ook in de weg, vooral nu met mijn toenemende gebruik van in dit geval 3mmc.
Ik baal ontzettend van mezelf namelijk. Sinds oud en nieuw is er misschien 1 weekend geweest waarin ik niet heb gebruikt en hoewel ik na 3 sleutelpuntjes (gelukkig wel 1 keer per week en alleen in het weekend) echt genoeg heb, maak ik mij vooral zorgen om de redenen achter mijn gebruik. Ik voel me niet goed de afgelopen tijd, resulteert weer in gebruik en daardoor voel ik mij weer slechter etc en zo blijft deze cirkel ronddraaien. Ik heb gemerkt dat je echt een sterke wilskracht moet hebben om dit spul links te laten liggen en ik ben continue een excuus voor mezelf aan het verzinnen om toch maar weer wat te gebruiken. Ik weet de redenen van mijn gebruik, ik weet hoe toxisch 3mmc is, ik ben mij bewust van de risico's en ook nog eens gevoelig voor psychische klachten en toch grijp ik continue weer naar dit middel. Ik denk dat weggooien en afleiding zoeken de oplossing gaat zijn, maar ook vooral werken aan mijn trauma's en herstel. Maar ergens ben ik daar ook weer zo bang voor.
That's it, ik wilde vooral even van mij afschrijven. En drop vooral hier jouw ervaringen en hoe je hiermee eventueel omgaat als je dit herkent.