3mmc gebruik

Ananas

Newbie
Het is al een behoorlijke tijd geleden dat ik mij heb ingelogd op mijn account, hoewel ik altijd met veel plezier door allerlei berichten scroll.
Ik zou zo urenlang informatie kunnen vergaren via dit forum. Anyways, mijn eerste post ging over de ander, nu gaat het echter over mij.

Het leven kent flinke pieken en dalen, zo ook het mijne. Ik zit in de laatste fase van mijn studie. Je kunt stellen dat ik alles behoorlijk op een rijtje heb, alles lijkt ogenschijnlijk prima te gaan richting de buitenwereld want helaas ben ik iemand die haar diepste gevoelens opkropt en ik kwel mezelf hier echt mee. Ik ben mij maar al te goed bewust van hoe ik in elkaar zit, mijn trauma's, gevoeligheden etc etc. Maar juist die bewustheid zit soms ook in de weg, vooral nu met mijn toenemende gebruik van in dit geval 3mmc.
Ik baal ontzettend van mezelf namelijk. Sinds oud en nieuw is er misschien 1 weekend geweest waarin ik niet heb gebruikt en hoewel ik na 3 sleutelpuntjes (gelukkig wel 1 keer per week en alleen in het weekend) echt genoeg heb, maak ik mij vooral zorgen om de redenen achter mijn gebruik. Ik voel me niet goed de afgelopen tijd, resulteert weer in gebruik en daardoor voel ik mij weer slechter etc en zo blijft deze cirkel ronddraaien. Ik heb gemerkt dat je echt een sterke wilskracht moet hebben om dit spul links te laten liggen en ik ben continue een excuus voor mezelf aan het verzinnen om toch maar weer wat te gebruiken. Ik weet de redenen van mijn gebruik, ik weet hoe toxisch 3mmc is, ik ben mij bewust van de risico's en ook nog eens gevoelig voor psychische klachten en toch grijp ik continue weer naar dit middel. Ik denk dat weggooien en afleiding zoeken de oplossing gaat zijn, maar ook vooral werken aan mijn trauma's en herstel. Maar ergens ben ik daar ook weer zo bang voor.
That's it, ik wilde vooral even van mij afschrijven. En drop vooral hier jouw ervaringen en hoe je hiermee eventueel omgaat als je dit herkent.
 

LucidLucy

Verslaafde in herstel
Je kunt stellen dat ik alles behoorlijk op een rijtje heb, alles lijkt ogenschijnlijk prima te gaan richting de buitenwereld want helaas ben ik iemand die haar diepste gevoelens opkropt en ik kwel mezelf hier echt mee.
Ja dit herken ik wel haha

Ik heb gemerkt dat je echt een sterke wilskracht moet hebben om dit spul links te laten liggen
Wilskracht alleen is niet genoeg in mijn ervaring. Daar is meer van nodig.

O.a. door je uit te spreken tegenover anderen. Hoe je je voelt, als je zucht hebt, als je tegen zaken aanloopt of ook gewoon als het goed gaat. Het liefste face-to-face of telefonisch. Via berichten werkt dit toch minder goed.

Een begin is wel gemaakt door je uit te spreken op het forum!
 

_shikantaza

Badass junkie
Het is al een behoorlijke tijd geleden dat ik mij heb ingelogd op mijn account, hoewel ik altijd met veel plezier door allerlei berichten scroll.
Ik zou zo urenlang informatie kunnen vergaren via dit forum. Anyways, mijn eerste post ging over de ander, nu gaat het echter over mij.

Het leven kent flinke pieken en dalen, zo ook het mijne. Ik zit in de laatste fase van mijn studie. Je kunt stellen dat ik alles behoorlijk op een rijtje heb, alles lijkt ogenschijnlijk prima te gaan richting de buitenwereld want helaas ben ik iemand die haar diepste gevoelens opkropt en ik kwel mezelf hier echt mee. Ik ben mij maar al te goed bewust van hoe ik in elkaar zit, mijn trauma's, gevoeligheden etc etc. Maar juist die bewustheid zit soms ook in de weg, vooral nu met mijn toenemende gebruik van in dit geval 3mmc.
Ik baal ontzettend van mezelf namelijk. Sinds oud en nieuw is er misschien 1 weekend geweest waarin ik niet heb gebruikt en hoewel ik na 3 sleutelpuntjes (gelukkig wel 1 keer per week en alleen in het weekend) echt genoeg heb, maak ik mij vooral zorgen om de redenen achter mijn gebruik. Ik voel me niet goed de afgelopen tijd, resulteert weer in gebruik en daardoor voel ik mij weer slechter etc en zo blijft deze cirkel ronddraaien. Ik heb gemerkt dat je echt een sterke wilskracht moet hebben om dit spul links te laten liggen en ik ben continue een excuus voor mezelf aan het verzinnen om toch maar weer wat te gebruiken. Ik weet de redenen van mijn gebruik, ik weet hoe toxisch 3mmc is, ik ben mij bewust van de risico's en ook nog eens gevoelig voor psychische klachten en toch grijp ik continue weer naar dit middel. Ik denk dat weggooien en afleiding zoeken de oplossing gaat zijn, maar ook vooral werken aan mijn trauma's en herstel. Maar ergens ben ik daar ook weer zo bang voor.
That's it, ik wilde vooral even van mij afschrijven. En drop vooral hier jouw ervaringen en hoe je hiermee eventueel omgaat als je dit herkent.
Vraag hulp en ga met jezelf aan de slag. Verslavingszorg kan, maar ook psychotherapie kan al heel helpend zijn, desnoods bij de POH-GGZ van je huisarts. Als je je goed inzet kun je tevreden met jezelf worden. Op wilskracht redden de meesten het niet. Beter pak je aan wat je steeds weggebruikt. Oefen met het uitspreken en delen van je emoties / frustraties / plezier enz. Waarschijnlijk ben je ergens bang voor maar als je gaat doen waar je bang voor bent zul je merken dat dit 99/100 keer ongegrond is. Een dagboek is misschien een goed begin om jezelf te leren open te stellen, en dan komt na wat oefening de rest ook wel - stukje bij beetje krop je niet meer op en krijg je steeds meer rust in je hoofd.
 

Levensgenieter23

Experimenterende gebruiker
Ik heb een vergelijkbaar verhaal als jou (ook laatste jaar studie, ook 3mmc, ook om gevoelens te onderdrukken, etc) en kan je een paar tips geven die mij nu niet meer in de verleiding brengen om het te gebruiken.
Ik weet niet waar jij je spul vandaan haalt, ik ga ervan uit dat je het zelf haalt. Ik had altijd wel een redelijke voorraad in huis en daar ging het al mis. Mijn tip, zorg dat je niks in huis hebt, de verleiding is dan sowieso al een heel stuk minder. Volgende tip, invloeden die je in de verleiding brengen te gebruiken (voorlopig tijdelijk) te vermijden, en soms zelfs beter voor altijd te vermijden i.v.m. hele slechte invloed maar dat is aan jou! dus mocht dit een persoon zijn, heel bot maar die zou ik dan even vermijden. Is dit uitgaan, dan zou ik dit even vermijden tot je weer de controle terug hebt. Maak afspraken met jezelf hoe vaak je mag gebruiken, aangeraden eens per 3 maanden, maar dit zou erg knap zijn. Ik zou eerst maar eens een maand gaan doen en dan uitbouwen. en ook op wat voor gelegenheden je mag gebruiken van jezelf (festivals/feesten?).

Als jij nu even een tijd niet gebruikt ga je je ook weer beter in je vel voelen en als je dan uiteindelijk weer mag gebruiken is het ook weer speciaal en iets om naar uit te kijken! dat is dus ook een mooie motivatie. Krijg de controle terug voordat het te laat is!

Hopelijk heb je hier iets aan!
 

Ananas

Newbie
Ik heb een vergelijkbaar verhaal als jou (ook laatste jaar studie, ook 3mmc, ook om gevoelens te onderdrukken, etc) en kan je een paar tips geven die mij nu niet meer in de verleiding brengen om het te gebruiken.
Ik weet niet waar jij je spul vandaan haalt, ik ga ervan uit dat je het zelf haalt. Ik had altijd wel een redelijke voorraad in huis en daar ging het al mis. Mijn tip, zorg dat je niks in huis hebt, de verleiding is dan sowieso al een heel stuk minder. Volgende tip, invloeden die je in de verleiding brengen te gebruiken (voorlopig tijdelijk) te vermijden, en soms zelfs beter voor altijd te vermijden i.v.m. hele slechte invloed maar dat is aan jou! dus mocht dit een persoon zijn, heel bot maar die zou ik dan even vermijden. Is dit uitgaan, dan zou ik dit even vermijden tot je weer de controle terug hebt. Maak afspraken met jezelf hoe vaak je mag gebruiken, aangeraden eens per 3 maanden, maar dit zou erg knap zijn. Ik zou eerst maar eens een maand gaan doen en dan uitbouwen. en ook op wat voor gelegenheden je mag gebruiken van jezelf (festivals/feesten?).

Als jij nu even een tijd niet gebruikt ga je je ook weer beter in je vel voelen en als je dan uiteindelijk weer mag gebruiken is het ook weer speciaal en iets om naar uit te kijken! dat is dus ook een mooie motivatie. Krijg de controle terug voordat het te laat is!

Hopelijk heb je hier iets aan!
Denk het wel! Het punt is inderdaad, als het er niet is kun je ook niet beginnen. Tegen mezelf zeggen dat ik maar 1 puntje neem eindigt altijd in een teleurstelling ivm het hoge craving gehalte. Als ik niks neem is er ook geen craving.
Eens per maand gebruiken vind ik een heel reëele doelstelling.
 

Lawaai Papegaai

Belezen gebruiker
Het is al een behoorlijke tijd geleden dat ik mij heb ingelogd op mijn account, hoewel ik altijd met veel plezier door allerlei berichten scroll.
Ik zou zo urenlang informatie kunnen vergaren via dit forum. Anyways, mijn eerste post ging over de ander, nu gaat het echter over mij.

Het leven kent flinke pieken en dalen, zo ook het mijne. Ik zit in de laatste fase van mijn studie. Je kunt stellen dat ik alles behoorlijk op een rijtje heb, alles lijkt ogenschijnlijk prima te gaan richting de buitenwereld want helaas ben ik iemand die haar diepste gevoelens opkropt en ik kwel mezelf hier echt mee. Ik ben mij maar al te goed bewust van hoe ik in elkaar zit, mijn trauma's, gevoeligheden etc etc. Maar juist die bewustheid zit soms ook in de weg, vooral nu met mijn toenemende gebruik van in dit geval 3mmc.
Ik baal ontzettend van mezelf namelijk. Sinds oud en nieuw is er misschien 1 weekend geweest waarin ik niet heb gebruikt en hoewel ik na 3 sleutelpuntjes (gelukkig wel 1 keer per week en alleen in het weekend) echt genoeg heb, maak ik mij vooral zorgen om de redenen achter mijn gebruik. Ik voel me niet goed de afgelopen tijd, resulteert weer in gebruik en daardoor voel ik mij weer slechter etc en zo blijft deze cirkel ronddraaien. Ik heb gemerkt dat je echt een sterke wilskracht moet hebben om dit spul links te laten liggen en ik ben continue een excuus voor mezelf aan het verzinnen om toch maar weer wat te gebruiken. Ik weet de redenen van mijn gebruik, ik weet hoe toxisch 3mmc is, ik ben mij bewust van de risico's en ook nog eens gevoelig voor psychische klachten en toch grijp ik continue weer naar dit middel. Ik denk dat weggooien en afleiding zoeken de oplossing gaat zijn, maar ook vooral werken aan mijn trauma's en herstel. Maar ergens ben ik daar ook weer zo bang voor.
That's it, ik wilde vooral even van mij afschrijven. En drop vooral hier jouw ervaringen en hoe je hiermee eventueel omgaat als je dit herkent.
Ik heb in dezelfde situatie gezeten.
door mentale problemen ging ik steeds meer gebruiken tot het moment dat je helemaal van het pad af bent geraakt. Als je namelijk je trauma’s en mentale gezondheid niet aanpakt gaat stoppen met een verslaving ook niet goed lukken, want dan blijf je redenen vinden om opnieuw te gebruiken.
(even kort uitgelegd😉) ik liep al bij de ggz en hun zagen dat ik steeds verder afgleed. En hun hebben mij met spoed crisis op laten nemen in een afkick kliniek ook omdat ze mij niet konden behandelen op dat moment. Door daar niet meer te gebruiken kwam ik erachter dat ik mentaal (trauma’s, ptss) helemaal verrot was en ben ik uiteindelijk rechtstreeks vanuit de afkickkliniek doorgegaan naar een trauma center en heb daar vier maanden gezeten.
 

Sn!PySN¥phER

Experimenterende gebruiker
In een primaire ontwenningsfase kunnen de herwaardering van persoonlijke hygiëne, van propere en leuke kleren, van lichaamsbeweging en van gezonde buitenlucht zelfs sluitstenen vormen van een holistische therapie.
Sommigen gaan nog een stapje verder en leren nuchter genieten van zoveel mogelijk nieuwe tactiele ervaringen (zoals massage, massagecursussen voor koppels, yoga, tai chi, 5 ritmes, enz.).

Bisous
 
Bovenaan