Patricio77
Experimenterende gebruiker
Wat: 2 x 15 mg 2CB na een technoavondje op 220 mg mdma.
Waar gewoon thuis op bed.
Wat nog meer: Beetje kamagra en balonnen.
Met wie: alleen, vrouw was wel thuis maar lag te slapen.
2CB de eerste pil om 07.30 uur s'ochtends:
Na een heerlijke nacht dansen in Marktkantine met goede vriend en wat afteren in de nachtsauna ben ik rond 08.00 uur thuis. Onderweg, om 07.30 uur had ik al een 2CB pilletje van 15 mg genomen. Tijdens het dansen had ik al 1 mdma pil van 220 mg op (verdeeld over 4 kwartjes) en 1 kamagra. Maar die beginnen al een beetje uit te werken.
Thuis gekomen ga ik op bed liggen en laag de 2CB over mij heenkomen.
De 2CB komt bij mij altijd verschillend op, soms heel veel gevoel, soms juist heel veel hallucinaties. Dit keer voel ik vooral veel, met ogen dicht zie ik patronen verschijnen, arabisch of een andere taal met mooie tekens. En veel lichte en felle kleuren, roze, paars, neon-groen en geel. De zon is opgekomen en dat geeft een extra mooi effect, alsof ik de zonnestralen kan vangen in mijn hand. Het voelt heerlijk, met Mees Salome op de achtergrond, echt een aanrader voor een tripavond.
2CB tweede pil om 08.30 uur s'ochtends:
Een uur later neem ik een tweede 2CB, wetende dat het bij altijd wel een uur duurt voor de 2CB echt zijn werk gaat doen.
Rond 09.00 komt de 2CB echt goed door. De hallucinaties zijn enorm, alle kleuren schieten door de kamer, overal waar ik kijk bewegende vormen en patronen, de vloer golft op en neer zoals het IJ van Amsterdam. En de gordijnen wapperen in alle kleuren (normaal zijn ze wit), alsof er een windkracht zes binnen in huis staat. Ik zak steeds verder de trip in, en met hulp van twee ballonnen wordt ik als een raket verder de trip in geslingerd. Mijn lichaam voelt alsof ik op een grote boot zit, of een vrachtwagen. Bumpy en rocky ik schiet fysiek alle kanten op. Niets lijkt meer op zijn plek te staan, de grond trilt en mijn lijf trilt mee.
Ik neem nog 2 ballonnen en kijk waar dat mij brengt. Het resultaat is een magische landing, zwevend, ergens ver van hier. Mijn aardse lichaam voelt heel ver weg en ook lomp en onhandig. Ik heb het niet meer nodig, en laat het achter. Mijn rationele mind probeert het te bevatten, maar het heeft geen zin. Ook mijn ratio laat ik voor wat het is. Ik accepteer dat is wat is. Waar ik ben lijkt alles en iedereen met elkaar verbonden. Zoals wortels van een boom onder de grond zijn verbonden en een netwerk vormen, zo voelt het. Het onzichtbare is zichtbaar en voelbaar geworden.
De witte gordijnen zijn inmiddels vol kleur, en er gebeuren hele vreemde dingen. Het lijkt alsof achter het gordijn een Transformer staat, Optimus Prime, in rood, blauw en zilver, in vol ornaat. Ik voel die enorme kracht en berusting van hem, zoals een kind zich voelt bij zijn vader, veilig en geborgen. En ik voel entiteiten, of zielen/geesten zo je wilt. Was daar altijd al gevoelig voor als kind maar met truffels en 2cb kan die poort blijkbaar geopend worden. Ze vliegen voorbij in mijn ooghoeken, als schimmen die op zoek zijn naar rust en verlossing. Ik laat ze voor wat ze zijn, en zij laten mij voor wat ik ben.
Mijn hele lichaam trilt en als ik naar mijn handen kijk zijn ze doorschijnend. Ik kan de zonnestralen die door de gordijnen komen opvangen, en een voor een vastpakken, buigen, keren en terugsturen. Even denk ik dat ik te hard ga maar dan voel ik die universele kracht, die lichtheid die mij draagt en zorgt dat ik het leven kan verdragen. Niet mijn leven, maar hét leven.
Ik ken dit gevoel van truffelreizen, en van ayahuscareizen, waar mijn laatste truffelreis een maand geleden juist heel donker was, grauw vol oorlog en verdriet. Deze trip en de 2cb en het daglicht doen wonderen: mijn ziel voelt de zachte omarming van het universum. En terwijl mijn lichaam trilt en shaked van 30 mg 2cb is mijn ziel ergens way up there, connecting, loving, recieving. Magisch is het.
Langzaam zak ik weer uit mijn reis, en worden de meubels, gordijnen en de vloer minder vloeibaar en golvend, en zakken de patronen naar de achtergrond. Met nog een rondje balonnen houd ik het gevoel wat langer vast, maar daarna treeden aardse wetmatigheden weer in. Ik moet plassen en heb trek, tenminste dat denkt en zegt mijn lichaam. Maar daar waar ik even was, daar bestaat geen tijd, en is er geen honger. Een eeuwigheid die tegelijktijd maar een nano seconde duurt.
Kortom, de tip van Alexander Shulgin om wat 2CB te nemen ná mdma is goud waard. Platina. Onbetaalbaar.
Waar gewoon thuis op bed.
Wat nog meer: Beetje kamagra en balonnen.
Met wie: alleen, vrouw was wel thuis maar lag te slapen.
2CB de eerste pil om 07.30 uur s'ochtends:
Na een heerlijke nacht dansen in Marktkantine met goede vriend en wat afteren in de nachtsauna ben ik rond 08.00 uur thuis. Onderweg, om 07.30 uur had ik al een 2CB pilletje van 15 mg genomen. Tijdens het dansen had ik al 1 mdma pil van 220 mg op (verdeeld over 4 kwartjes) en 1 kamagra. Maar die beginnen al een beetje uit te werken.
Thuis gekomen ga ik op bed liggen en laag de 2CB over mij heenkomen.
De 2CB komt bij mij altijd verschillend op, soms heel veel gevoel, soms juist heel veel hallucinaties. Dit keer voel ik vooral veel, met ogen dicht zie ik patronen verschijnen, arabisch of een andere taal met mooie tekens. En veel lichte en felle kleuren, roze, paars, neon-groen en geel. De zon is opgekomen en dat geeft een extra mooi effect, alsof ik de zonnestralen kan vangen in mijn hand. Het voelt heerlijk, met Mees Salome op de achtergrond, echt een aanrader voor een tripavond.
2CB tweede pil om 08.30 uur s'ochtends:
Een uur later neem ik een tweede 2CB, wetende dat het bij altijd wel een uur duurt voor de 2CB echt zijn werk gaat doen.
Rond 09.00 komt de 2CB echt goed door. De hallucinaties zijn enorm, alle kleuren schieten door de kamer, overal waar ik kijk bewegende vormen en patronen, de vloer golft op en neer zoals het IJ van Amsterdam. En de gordijnen wapperen in alle kleuren (normaal zijn ze wit), alsof er een windkracht zes binnen in huis staat. Ik zak steeds verder de trip in, en met hulp van twee ballonnen wordt ik als een raket verder de trip in geslingerd. Mijn lichaam voelt alsof ik op een grote boot zit, of een vrachtwagen. Bumpy en rocky ik schiet fysiek alle kanten op. Niets lijkt meer op zijn plek te staan, de grond trilt en mijn lijf trilt mee.
Ik neem nog 2 ballonnen en kijk waar dat mij brengt. Het resultaat is een magische landing, zwevend, ergens ver van hier. Mijn aardse lichaam voelt heel ver weg en ook lomp en onhandig. Ik heb het niet meer nodig, en laat het achter. Mijn rationele mind probeert het te bevatten, maar het heeft geen zin. Ook mijn ratio laat ik voor wat het is. Ik accepteer dat is wat is. Waar ik ben lijkt alles en iedereen met elkaar verbonden. Zoals wortels van een boom onder de grond zijn verbonden en een netwerk vormen, zo voelt het. Het onzichtbare is zichtbaar en voelbaar geworden.
De witte gordijnen zijn inmiddels vol kleur, en er gebeuren hele vreemde dingen. Het lijkt alsof achter het gordijn een Transformer staat, Optimus Prime, in rood, blauw en zilver, in vol ornaat. Ik voel die enorme kracht en berusting van hem, zoals een kind zich voelt bij zijn vader, veilig en geborgen. En ik voel entiteiten, of zielen/geesten zo je wilt. Was daar altijd al gevoelig voor als kind maar met truffels en 2cb kan die poort blijkbaar geopend worden. Ze vliegen voorbij in mijn ooghoeken, als schimmen die op zoek zijn naar rust en verlossing. Ik laat ze voor wat ze zijn, en zij laten mij voor wat ik ben.
Mijn hele lichaam trilt en als ik naar mijn handen kijk zijn ze doorschijnend. Ik kan de zonnestralen die door de gordijnen komen opvangen, en een voor een vastpakken, buigen, keren en terugsturen. Even denk ik dat ik te hard ga maar dan voel ik die universele kracht, die lichtheid die mij draagt en zorgt dat ik het leven kan verdragen. Niet mijn leven, maar hét leven.
Ik ken dit gevoel van truffelreizen, en van ayahuscareizen, waar mijn laatste truffelreis een maand geleden juist heel donker was, grauw vol oorlog en verdriet. Deze trip en de 2cb en het daglicht doen wonderen: mijn ziel voelt de zachte omarming van het universum. En terwijl mijn lichaam trilt en shaked van 30 mg 2cb is mijn ziel ergens way up there, connecting, loving, recieving. Magisch is het.
Langzaam zak ik weer uit mijn reis, en worden de meubels, gordijnen en de vloer minder vloeibaar en golvend, en zakken de patronen naar de achtergrond. Met nog een rondje balonnen houd ik het gevoel wat langer vast, maar daarna treeden aardse wetmatigheden weer in. Ik moet plassen en heb trek, tenminste dat denkt en zegt mijn lichaam. Maar daar waar ik even was, daar bestaat geen tijd, en is er geen honger. Een eeuwigheid die tegelijktijd maar een nano seconde duurt.
Kortom, de tip van Alexander Shulgin om wat 2CB te nemen ná mdma is goud waard. Platina. Onbetaalbaar.
