2CB The Ovedose File.
Let us drop da bomba !!
Na de inname realiseer ik me dat ik de dosering heb verneukt, de capsule weegt 0,333 mg en 100 mg is de max, 33 mg is de dosis voor een goede 2CB trip. Boven de 100mg is er kans op neurotoxischeeffecten. Ik neem een groentesoepje waarom weet ik niet het soepje houdt het ook niet lang. Ik maak me meteen al al zorgen want ik heb geen idee wat daar de consequenties er van zijn. Ondertussen wordt mijn beeldscherm steeds vager en ontvreemd mijn pc op een snel tempo van. Ik krijg nog door over msn dat ik het risico loop dat ik out ga. Out ga ? Zoals outgaan van de keta-hole ? Bewusteloos ?
Ik grijp de vuilnisbak en kots hem vol dat waren mijn laatste woorden over msn. Ik ben nog 2x gebeld en heb opgenomenen toen ben ik mijn telefoon uit het oog verloren omdat ik vast hield aan de voicerecorder.
Een kort citaat van de audio tape, ik 'ijl' al flink van de 330 mg 2CB en mijn stem zingt op en neer. Ik kreun en zucht tijdens het praten:
Zonder BuddhaBar ga ik dood, BuddhaBar forever.
You save my soul
To be .. 2CB .. LSD
Save my soul
Are we on record !
Are we in soul
Are we in depht
Save my soul
This is 2CB !!
And i am craving sooooo hard !!
YESS !! Fucking music this is soooo fucking great...
Als mijn hond merkt dat ik iets chemisch op heb concludeer ik dat wij elkaar echt goed kenen en 'ijl' ik er weer op los:
Ze voelt de 2Cb ik kan het niet filmen maar zij voelt het en ik kan het zien maar jullie niet.
This is love
This is 2CB
This is CC
This is instict you can't beat the animal in her
Ooo i love her so much
This is fucking nature
mmmmm ooooo my God thissss is so fucking great this is unbelievable.
Op de achtergrond neemt de Buddha Bar me mee, de wereld reis is iedere keer weer zo fantastisch, deze reeks cd's heb ik al 100 x gehoord. Maar nu op de 2CB hoor ik voor het eerst iets nieuws ...
Mijn organen krimpen en rekken ik maak allerlei zware geluiden alsof ik ernstige buikpijn heb of zoiets mafs. Ik kreun en grom en langzamer hand begint mijn hond te beseffen dat de baas niet meer de baas is. Ik merk het aan haar gedrag en ik begin nu voor het eerst de gedachten gang te verliezen, ik kan bepaalde zaken niet meer goed inschatten. Als ik door mijn huis heen loop realiseer ik me dat het gevaarlijk wordt. Lopen en doen is een foute zaak, hulp is onderweg het is beter denk ik dan, als ik gewoon ergens blijf zitten of liggen. Ik had de hond naar boven geroepen en twijfelend komt ze naar haar plek. Dan krijg ik plots waanideeen dat ik mijn hond iets geestelijks heb heb aangedaan, ik kan me niet meer herinneren wat, maar het breekt me hart en drijft me regelrecht in een psychose waarin ik niet alleen helemaal leip word van verdriet richting mijn hond maar ook visueel alles verlies, ik heb het niet in de gaten maar ik ga nu out. Ik lig dus boven in mijn slaapkamer op de vloer half in gang want daar vond ik achteraf de voicerecorder.
Nu begint de echte ellende, in mijn trip die geestelijk veels te sterk is en me lichaamlijk heeft uitgeschakeld krijg ik vele angstaanvallen te verwerken, meerdere dus. Ik maak me zorgen over mijn veiligheid omtrent de electrische apperaten om me heen. Ik maak me zorgen of ik nog kan opstaan om iets te gaan drinken. Ik maak me zorgen om mijn hond en ik maak me zorgen over de gesteldheid van mijn geest. Ik praat nog steeds tegen de voicerecorder maar besef niet dat het bandje om gedraait moet worden. Mijn laatse woorden kan ik me goed herinneren.
Ik voel me niet goed kan iemand nu een ambulance gaan bellen. Ik had echt dringende behoefte aan hulp, zo hulpeloos heb ik me nog nooit gevoeld. Dit staat helaas niet meer op tape.
Meerder malen moet ik mezelf kalmeren en blijven indoctrineren dat dit alleen maar de drugs is en dat er niets aan de hand is en dat zometeen alles voorbij is. Ondertussen lig ik dus 'bewusteloos' op de grond. Ik kan me niet herinneren of ik zit of lig of in welke positie. Het is de 2CB straks is allres voorbij, straks is alles voorbij.
Ik begin langzaam uit te drogen, vooral door het kotsen. Daarna heb ik niets meer gedronken en ik heb een enorme dorst. Waarom ik niet op sta weet ik echt niet, mijn geest verteld me dat ik doodstil moet blijven liggen totdat er hulp komt. Ik heb volgens mij nog geprobeert op te staan maar ik ben gewoon bewusteloos en ik lig op de vloer. De marteling is niet gering, het trekt zo zwaar aan mijn paranoia geest dat deze denkt dat ie gaat overlijden. Uit pure angst om niet dood tegaan maak ik mezelf helemaal gek miljoenen beelden flitsen door mijn ziel, ik begin te zweten en ik merk dat er water uit mijn voorhoofd loopt. Ik drink het gretig op maar het zijn druppeltjes, en het is zout ...
De dorst is ondragelijk en ik weet nu dat het onmogelijk is om uit te drogen in 2 uurtjes maar mijn geest kon het niet meer aan. Als een invalide lag ik daar uit tedrogen en niemand die me water kon geven. Het duurde een eeuwigheid voordat mijn 'flatline' getrokken werdt. Mijn ziel was het zat die kon het niet meer aan, en in mijn trip ben ik overleden. Ik treed uit mijn lichaam en ik baal als een stekker. Ik heb alles verloren wat me lief is, het gevoel is zo fucking echt !! ... allemaal omdat ik niet goed heb gedoseerd .. Mijn hersenen zijn niet dood, de gedachtes spuiten door mijn ziel, alles flitst voorbij mijn hele leven flitst voorbij. Het Drugsforum is compleet van slag de eerste drugsdode is gevallen en een aantal hebben het live meegemaakt, ik zie alles al voor me ....
Stap voor stap mocht ik meekijken naar mijn eigen dood, ondertussen gaat de bel van mijn gsm constant en de voordeur ook ( of ik dit nu hallucineer of niet, achteraf blijkt dat de EHBO zuster te zijn.) Ik ben zo ver weg ik denk dat het de brandweer en ambulance is.
Na mijn dood kom ik dus bij, het hele proces is bijzonder bizar, het meest vergelijkende is de redding van Neo uit zijn cocon, drijfnat van het baarmoedervocht ofzo valt ie op de grond happend naar lucht en stikkend in zijn slangen ligt ie daar te hoesten en te kotsen. Ik lag ook te hoesten maar die ene hoest deed me realiseren dat ik dus weer terug kwam als dode geest. Langzaam krijg ik speeksel in mijn mond en voor het eerst na 5 minutern ofzo open ik mijn ogen weer, ik voel nu echt dat ik mezelf weer kan bewegen en ik kan nu voor het eerst weer een beetje zien, en ik kan me rechtopzetten. Vanaf hier kan ik ook zeggen dat ik op mijn bui k lig. Ik pak een ventilator en koel mezelf af. Ik trek al mijn kleren uit want ik ben aan het overkoken. Ik strompel naar de badkamer en drink water, ondertussen gaat de voordeurbel constant en mijn gsm ook maar ik vertel me zelf dat ik dood ben en dat daarom de bel blijft gaan. Hoe kan een dode nou opnemen of opendoen ? Ik neem de trap naar beneden en ga in mijn stoel zitten. Ik kan geen onderscheid maken tussen echt en hallucinaties. Ja ik hallucineer voor het eerst in mijn leven, ik denk dingen die onmogelijk zijn maar voor mij op dat moment zo fucking echt. In mijn stoel verteld de 2CB me dat ik op dit moment gereamineerd wordt, ik zie er niets van, voel er ook niets van. Ik denk nog : Stop maar het is telaat ze kunnen me niet meer redden, en dat bleek we waar te zijn.
RIP 7-7-2007 03.00 AM He died from thirst ... give the man glass of water.
Het schiet het door me hoofd, geef de man wat te drinken. Ik ben dood maar ik heb nog steeds dorst, blijft dit mijn ganze dood mijn kwaal, de eeuwige dorst ? Als ik toch dood ben dan wil ik dat het NU stopt met dat gebel !! En ik wil wat water !! Het water doet me goed, heel goed, de dood bevalt me nu een stuk beter. Sterker nog ik zie een aantal voordelen naast alle nadelen. Is dit het Walhalla ? De eeuwige joint die nooit uit gaat ? Kan het waar zijn ? Ik steek hem aan en hij proeft devine, Goddelijk !! Hij gaat wel op, dus voor eeuwig mijn ass ....
Ik loop ondertussen lichaamlijk goed maar het zicht is erg slecht, patronen kan ik niet van spreken het zijn eerder gewoon muren die op me afkomen en me platdrukken. Ik doe het meeste op de tast, ik ga nog een keer terug naar boven omdat ik denk dat als ik op het bed ga liggen alles veilig is. Op het bed lig ik dan voor onbepaalde tijd ik houd goed vast aan de randen om mezelf constant te herinneren waar ik ben en dat alles goed komt.
Ik heb koude voeten en ik mompel in mezelf dat een dode ook recht heeft op warme voeten, ik denk dat ik misschien kan toveren dus ik probeer het: Nu warme liquid pads om mijn voeten heen NU ... helaas werkt dat niet. In de douche kan ik gewoon niet de douchekop vinden een beetje bizar ik weet het. Dus stop ik mijn voeten onder de kraan. Een dode heeft recht op warmen voeten. Ik mompel heel veel ik praat tegen mezelf, constant denk ik dat als ik toch dood ben dat het allemaal niets meer uitmaakt.
Dus roep ik de hond op bed om mijn voeten te verwarmen de hond kijkt me aan alsof ik gek ben ... ze mag niet op bed nooit, en nu wel ? Ze doet het dus ook niet en ik baal want ik heb nog steeds koude voeten. Dat iemand die dood is zich daar zo zorgen over kan maken begreep ik ook al niet.
Dan plots krijg ik voor in een korte vlaag mijn bewustzijn terug, en ik hoor de deurbel ... maar nu voor echt !!
Ik strompel naar beneden en daar staat Blotje helemaal nat geregent, ze heeft uren in de regen aanstaan staan bellen en heeft me GSM doen smelten met oproepen. Mijn arme EHBO zuster heeft zich doodzorgen gemaakt over mijn veiligheid en terecht.
Ik ben zo vreselijk ver in de war dat ik er niets meer van begrijp, waar is de politie dan ? En de brandweer ? En de ambulance ? .. ze kalmeert me, die zijn er niet, zegt ze. Waarom deed je niet open? Ik ben dood ..... antwoordde ik ...ik kan niet open doen. Ik heb alles verloren in 1 avond wat me lief is ... Ik ruik haar heel sterk, en ik pak haar vast en besnuffel haar van top tot teen ze voelt koud en nat aan en ik blijf maar ruiken aan haar handen waarom weet ik niet. Ik vraag haar mee te gaan naar boven om even te liggen want ik heb het koud. Als we op bed liggen sta ik meteen weer op en ik kijk heel boos ik ga in een hoek staan en wrijf panisch over mijn hoofd schuddend met mijn hoofd uit puur onbegrip. Langzaam kruipt dit waanidee in mijn hoofd:
Jullie hebben mij express laten verdrogen, ik ben doodgegaan van de dorst. Jullie heben mij geobserveert en vonden het grappig en jullie hebben mij daarom niet verstoord in de trip. Jullie heben mij doodgemarteld, de uitdrogingsdood ! hoe kunnen jullie dat nou doen ?
Kennelijk zag ik meerder mensen van DF in mijn slaapkamer staan en kreeg ik het waanidee dat ze me al vanaf het begin al obeserveerde. Ik was kwaad en begreep niet dat ik al die tijd helemaal alleen was. Niemand kon er in nog eruit. Ik heb hilarische dingen gezegd en gedaan om achteraf helemaal plat van te vallen. Ik tripte toen nog steeds heel erg hard ik kan me gedachtes heel moeiljik sturen, kon me niet concentreren. De komst van Blotje deed me ontwaken en ik ging me heel langzaam realiseren dat ik niet dood ben, dat er niets kapot is, en dat de hond ok is. Het is heel erg moeilijk om te geloven dat het allemaal nep was.Ik heb er veel tijd voor nodig om meerder zaken op een rij te krijgen.
De tijdsintervallen tussen de momenten van bewustzijn en hallucineren worden steeds groter. De moment van helderheid nemen toe, langzaam keer ik terug naar een staat of mind die wel prettig is. Ik ben erg bedroeft door het geheel er is geen sprake van een partystemming. Ik ben nu weer in staat om goed te zien en goed te coordineren, tijd om te gaan eten. Ik maak verse boterhammen en trek een Kriek open, alles smaakt me fantastisch. Het gaat steeds beter mijn gedachtengang is nog steeds erg vluchtig.
Ik heb iets tegen Blotje gezegd waardoor ze hevig van slag raakt, iets waar ikzelf eigenlijk geen besef van had. Ze mangelt me geest en tart me ziel, ik begrijp het niet, we drijven langzaam van elkaar af. Ze is psycholoog en probeert allerlei truuks en valkuilen op te zetten. De discussie laait op en langzaam ebt ie weg, Blotje doet weer lief en mij geest krijgt eindelijk weer rust.
Als Blotje lief is wil ze maar 1 ding ......
Over intense dingen gesproken .... 2CB, sex & neuqen gaan zeer goed samen. Ik ben kapot, mijn geest is erg moe, de hele schijndood heeft me compleet leeggetrokken. Ik ging douchen, de douche kop lag natuurlijk gewoon waar ie moest liggen. En ging daarna met mijn hond fietsen. Meteen als ik buiten kom merk ik dat de 2CB het kleurenspektakel niet ontwijkt. De 2CB trakteert me op een fijn uurtje natuur met scherpe kleuren en veel geluiden. Dus net zoals de lsd flink trippen op dat onbetaalbare witte poedertje. Toen ik thuis kwam heb ik nog meer gegeten en gezonde eetlust met vers brood, sla en tomaat.
Nog een jointje gerookt en nog even in bed gelegen helaas niet kunnen slapen maar dat kwam door Blotje. Pas in de namiddag ben ik gaan slapen .... geen katerig gevoel, zeer goede eetlust geen flashbacks.
De idelae drugs maar geen party-dope in mij ogen!!
De volgende keer 100 mg for sure ....
Groetjes en let goed op je weegschaaltje !!
Stonie Mahonie
2CB or not to be ..
Dat klinkt als heerlijke space muziek.
