Datum: 09/11/2008 (afgelopen nacht)
Drug: Ongeveer 150 mg 2CB in poedervorm, (ongelijk) verdeeld over 3 pers
Setting: Bij ons thuis
Wie?: Ik, Tyler & sadis-ties
Voorgeschiedenis:
Sadis-ties had nog nooit 2 CB gedaan. Ik en Tyler hadden ooit eerder (september 2007) al eens een klein voorproefje gehad. We hadden toen van iemand een capsule gekregen van ongeveer 30 mg en de inhoud gedeeld met z'n tweetjes. Dit was niet op een hele nuchtere maag, zoals bij 2cb vaak aangeraden wordt en ook nog eens tijdens de uitwerkingsfase van een eerdere coketrip. De effecten waren toen nihil. We namen het toen eigenlijk vooral, in de hoop dat de nare uitwerkingsfase van de coke wat minder werd. Dit was gelukkig wel het geval! Verder zag ik nog wel af en toe iets van een kleurenspectrum en hebben we heerlijk intens liggen knuffelen met elkaar. Na ongeveer anderhalf uur waren we zo brak, dat we gewoon in slaap gevallen zijn. Hoewel we toen dus niet echt getript hadden, konden we na afloop wel zeggen dat we datgene wat we er nog wel van meegekregen hadden, wel als erg prettig hadden ervaren. Dit wilden we zeker nog wel eens uitproberen, maar waar moesten we het in godsnaam vandaan gaan halen?? We hadden geen connecties verder en een aantal maanden verstreken weer. Ondertussen had ik wel al wat research gedaan op internet/DF om meer over de effecten te weten te komen en was ik steeds nieuwsgieriger geworden.
In februari van dit jaar waren we op een verjaardagsfeestje waar nogal wat verschillende drugs over en weer gebruikt werden. Wij hadden voor die gelegenheid onze slagroomspuit met lachgaspatronen meegenomen en we deelden o.a. een paar ballonnetjes met een Deense gast die ook - via via - op dat feestje beland was. Dit vond hij blijkbaar erg attent van ons en hij wilde daarom ook wat van zijn voorraad drugs met ons delen. We kenden hem verder helemaal niet, maar het was een zeer aardige persoon waar we al een tijdje gezellig mee zaten te chillen, dus we vertrouwden het wel. Ik stond een beetje perplex van wat ie allemaal bij zich had, want het leek wel alsof ie van alle drugs die er zo'n beetje bestaan wel wat had! Er zat zelfs chrystal meth tussen, maar daar waren wij niet in geinteresseerd. Mijn oog viel eigenlijk direct op een klein wietzakje waar met sierlijke blauwe letters "2 CB" stond opgeschreven. Dit was dan eindelijk onze kans om het nog eens goed over te gaan doen! Het was nog in pure poedervorm ook, zeer moeilijk te krijgen over het algemeen en daarnaast nog best prijzig ook. De Deen was blij verrast dat we juist dat wilden, want in zijn omgeving kende hij maar weinig mensen die daar voor zouden kiezen. Hij gaf het dus met alle liefde gratis aan ons weg.... Hij vermeldde er nog wel bij dat het om ongeveer 150 mg ging en dat we daar een zeer sterke trip van gingen krijgen als we dat samen op zouden delen. Dat feestje leek ons dus niet echt een goede omgeving om er mee te gaan experimenteren en verder zaten we toen ook al op de pep, dus we besloten om er nog een tijdje van af te blijven en het te bewaren voor een speciaal moment.
De tijd verstreek en vele maanden lag het zakje ongeopend in een donkere, luchtvrije ruimte op ons te wachten. Het raakte ondertussen eigenlijk zelfs een beetje in de vergetelheid, want het juiste moment scheen zich telkens maar niet aan te melden. Ik wilde het perse wel op een nuchtere maag nemen, want ik had overal gelezen dat dat het beste zou zijn. Telkens als we er weer eens aan dachten, bleken we alweer gegeten te hebben en zagen we er maar weer van af. Tot gisteravond/afgelopen nacht....
De dag voorafgaand aan de trip:
Tyler en ik waren gistermiddag eerst nog wel een beetje stout geweest...
We hadden nog pep in de vriezer liggen die we eigenlijk wilden bewaren voor de meet/Ruigoord volgende week zaterdag, maar ik hoorde van onze connectie dat dezelfde pep weer terug naar het testcentrum was gebracht, want hij scheen toch niet zo goed te zijn als eerst werd verondersteld. Hoewel we vorige week dus nog dachten dat het om 70% zuivere amfetamine ging en we er eigenlijk ook best lekker op gingen (placebo effect??), was me wel al opgevallen dat we er uiteindelijk toch nog best makkelijk op konden slapen, dus het kon idd wel eens om een minder goede kwaliteit gaan dan gezegd.... We hadden alleen niet zo'n zin om dat testresultaat weer af te wachten en we besloten om er dus toch weer wat van te snoepen. Gewoon om te kijken hoe dat zou vallen. Als namelijk bleek dat het inderdaad toch niet zo'n goede kwaliteit was, konden we dit weggooien en hadden we nog voldoende tijd over om deze week andere pep te vinden voor zaterdag....
Enfin, we ontdekten dat het idd best waardeloos spul bleek te zijn, want het voelde dit keer hoofdzakelijk als cafeine. Net als bij pep verdwijnt dan bij ons wel onze eetlust, maar voor de rest voelden we ons vooral onrustig met hartkloppingen en een beetje raar wakkerachtig (blijf het wel echt apart vinden dat we daar vorige week niks van merkten...) Maar goed, het voelde alles bij elkaar niet echt lekker en die pep was dus helaas ongeschikt voor Ruigoord volgende week. Uit een soort van 'cafeine-neurose" hadden we alleen de rest toch ook maar meteen even opgesnoven en gingen we - in enigszins opgefuckede toestand - computerspelletjes zitten spelen (achteraf best spijt van!).
Rond 21u 's avonds kwam onze goede vriendin Sadis-ties gezellig op visite. Ik had inmiddels een fles rose opengetrokken waar ik vrij gulzig van zat te drinken, want van die stomme cafeine blijf je toch nog vrij lang wakker en ik kon dus wel een lichte roes gebruiken vond ik. Vervolgens rookte ik er ook nog even een jointje achteraan en toen begon ik - op mijn nuchtere maag - toch wel flink rozig/aangeschoten te worden.
De Trip:
Rond 23u, we zaten lekker een beetje melig naar South Park te kijken, vroeg Tyler zich inene af of we niet toevallig toch nog iets "trippends" in huis hadden liggen. Hij had eerder die dag ook al laten doorschemeren dat hij wel zin had om te trippen, maar we zijn nogal blut momenteel en konden het ons dus niet veroorloven om even wat trips in te slaan. Ik dacht diep na en opeens schoot me te binnen dat we nog steeds die 2 CB hadden liggen. We hadden door die (cafeine)pep de hele dag niks meer kunnen eten en Sadis-ties gaf ook al aan dat ze (door geldgebrek) niet veel had gegeten die dag. De omstandigheden waren wat dat betreft dus al perfect voor 2 CB en verder vonden we dat we - als arme sloebers momenteel - wel iets speciaals hadden verdiend.
Ik en Tyler waren dus alleen niet compleet nuchter meer, ook omdat we inmiddels wat alcohol en hasj op hadden. Dat opgejaagde gevoel van eerder die dag was wel grotendeels weer weg...
Ik strooide de 2 CB uit op een glazen plaatje en deelde het zo door twee dat we iets meer dan de helft over hadden om te beginnen (helaas beschikken we niet over een weegschaaltje die ook op de mg afweegt). Dit moest dan ongeveer rond de 80mg zijn en daar maakte ik weer drie zo gelijk mogelijke hoopjes van, zodat we allemaal rond de 26 mg zaten. Ik was me er wel van bewust dat dit niet erg nauwkeurig afgewogen was, maar mijn inschattingsvermogen is over het algemeen wel vrij goed, dus daar vertrouwden we maar op. Ik had wel het idee dat het iig zeker genoeg moest zijn om de effecten goed te kunnen voelen, maar dat dit nog geen al te heftige dosis moest zijn. Die overige 70 mg konden we later altijd nog bij pakken.....
Nadat we alle drie ons deel opgelikt hadden, gingen we weer verder met South Park kijken. We waren in een vrolijke, melige bui geraakt daardoor en dat sfeertje beviel ons wel. Ik was nog wel een beetje dronken/stoned en soms "vergat" ik heel suf dat we ook nog een tripmiddel erbij genomen hadden. Na ongeveer een uurtje merkte ik dat ik me toch wel een beetje anders begon te voelen. Ik kreeg het gevoel dat alle spullen in de woonkamer opeens heel klein waren en dat ik zelf echt een enorme reus was. Een beetje een soort van "Madurodam-gevoel", heel maf. Tyler gaf aan dat hij ook begon te trippen, maar dat hij ook een beetje misselijk werd. Sadis-ties was voorzichtig geweest - omdat het echt pas haar allereerste keer was - en had niet alles genomen van haar deel. Zij voelde zich vooral heel sloom/moe en was ook een beetje misselijk.
Ik stond op om wat fris uit de keuken te halen en werd toen in een klap overweldigd door hele mooie, maar ook heftige visuals. Alle verbanden leken opeens uit elkaar gerukt en de hele woonkamer was vervormd. Dingen die aan de muren hingen, kregen een soort van drie dimensionaal effect en leken razendsnel op me af te komen en alle kleuren waren ontzettend mooi en fel. Het had voor mij iets lsd-achtigs, maar dat komt over het algemeen wat langzamer op bij mij. Dit kwam vrij plotseling en behoorlijk heftig opzetten. Ik moest echt even een paar tellen diep ademhalen en stilstaan, want ik had het gevoel dat ik anders om zou vallen. Met dezelfde snelheid als waarmee de visuals op kwamen zetten, had ik ze ook direct weer onder controle eigenlijk en werd het wat milder/aangenamer. Nou had ik al vaker gelezen dat 2 CB trips vrij makkelijk te manipuleren zijn en dat je ze als het ware kunt "sturen" in een richting waar je zelf heen wilt gaan. Ik had het idee dat ik dit vrij snel onder de knie had en dat beviel me erg goed!
Ik ging even onderuit zitten in een stoel en keek naar Tyler en Sadis-ties. Ik voelde gelijk een lachkick opborrelen, want ze zagen er echt heel raar uit. Alsof ze enorme hoofden hadden, met daaronder een heel klein lichaam. Ik had daarbij het gevoel alsof mijn eigen hoofd ook zo enorm groot was en ook de spullen in de woonkamer zager er nog steeds heel klein uit. Het was gewoon heel bizar en lachwekkend. Tyler en Sadis-ties zaten echter maar een beetje sipjes voor zich uit te staren, dus ik slikte mijn lachkick meteen maar weer in. Zij waren eigenlijk vooral misselijk en hadden helemaal niet zo'n plezier als ik. Dat vond ik wel erg jammer, want we zaten zo totaal niet op een lijn met elkaar. Ik wilde eigenlijk nog wel een beetje meer 2 cb nemen, omdat ik de indruk had dat ik het wel goed kon handelen en onder controle had, maar daar wachtte ik toch nog maar even mee totdat de rest zich ook wat lekkerder ging voelen. Ik vond het ook moeilijk om mijn blije, trippende gevoel met hen te delen, omdat ze allebei zo misselijk waren. Ik hoopte dat het snel beter voor ze zou worden.
We gingen maar weer verder met South Park kijken (met onze beamer! ), Sadis-ties ging alleen op haar zij liggen met haar ogen dicht. Het leek alsof ze in slaap zou vallen, maar af en toe hoorde ik wel wat gegrinnik onder de deken vandaan komen als er een leuke grap werd gemaakt. Ook Tyler kon langzaamaan weer een beetje lachen, al bleef hij wel zijn maag voelen op de achtergrond. Ik had zelf absoluut geen last van misselijkheid en vermaakte me opperbest. De South Park poppetjes vond ik erg aangenaam om naar te kijken en de kleuren knalden letterlijk van de het scherm op de muur af! Het leek voor mij echt op lsd weer, alleen dan qua kleurintensiteit net wat minder. Ook de humor van South Park zorgde er voor dat we af en toe even flink konden schateren. Sadis-ties was weer overeind gekomen en het leek voor ons allemaal gelukkig een stuk leuker te worden.
Na een aantal uurtjes, begon de sterkte van de trip wel weer enigszins af te nemen. Hoe laat het exact was weet ik niet meer, want ik was - net zoals bij lsd weer- mijn gevoel voor tijd en ruimte helemaal kwijt. Ik pakte de andere 70 mg erbij en begon die weer in drie gelijke hoopjes te verdelen zodat we alledrie nog ongeveer 23mg bij konden nemen, maar Tyler en Sadis-ties wilden niet meer zoveel en namen ongeveer de helft (11,5 mg) daarvan. Ik had inmiddels een paar internetpagina's geopend over 2 CB om toch nog maar wat meer over de dosis te leren. In eerste instantie kon ik nauwelijks lezen wat er stond, want alles kronkelde en golfde, maar als ik me goed concentreerde kon ik ook dat weer sturen en leek het alsof ik weer even compleet nuchter was. Ik las dat het idd wel erg veel zou worden als ik die 23mg meteen bij zou nemen, dus ik hield het zelf ook maar even op de helft....
Na een half uurtje voelde ik de effecten alweer sterker worden, maar ik wilde toch nog een stapje verder gaan en nam dus ook de rest van mijn hoopje waardoor mijn totaal inmiddels rond de 49 mg kwam te zitten. Dit lijkt extreem veel, maar ik had het dus in gedeeltes ingenomen, voelde me verder helemaal goed en wist van mezelf dat ik het wel aankon, dus ik maakte me nergens zorgen om. Verder denk ik ook dat de andere middelen die ik eerder die dag al had ingenomen ook nog ergens invloed hadden en mijn trip toch wel wat onderdrukten misschien? Hoewel ik daar qua gevoel niks meer van merkte en het vooral de 2 CB was die de hoofdrol voor mij speelde.
Tyler klaagde wederom over misselijkheid en een leeg gevoel in zijn maag. Ik stelde voor om dan iets van een groenteburger voor hem in elkaar te flansen, maar hij kon zich niet voorstellen dat ik daar in deze status toe in staat zou zijn. Ik tripte ondertussen wel weer met behoorlijk heftige visuals, maar ik vond het wel een uitdaging om het toch te gaan proberen.
Nou, dat was een klein avontuurtje op zich, maar het is me wel gelukt! Ook nu lukte het om de trip weer enigszins te sturen, als ik me heel goed concentreerde. Ik ben wel nog met mijn hete, sissende en rokende pannetje naar het balkon gevlucht, want wij hebben geen afzuiger, maar wel een hele gevoelige rookmelder. In het dagelijks leven gaat dat ding ook al regelmatig met enorme pokkeherrie af, als er veel rook/stoomontwikkeling in de keuken ontstaat... Nou was het inmiddels bijna 2u 's nachts, dus ik wilde absoluut voorkomen dat dat ding keihard zou gaan piepen. Ik was ook bang dat als dat gebeurde ik geen controle meer zou hebben op mijn trip, dus toen ging ik uit voorzorg maar buiten staan met dat pannetje. Door de kou sloeg er alleen ook meteen een ontzettende condens van dat pannetje af met als gevolg dat er een dikke vette rook op het balkon ontstond. Was echt te vaag om daar in te staan, mijn tripcontrole was toen ook even helemaal weg en ik was bang of iemand er wat van gezien zou kunnen hebben en misschien wel de brandweer had gebeld. Ook wist ik niet zeker of die rookontwikkeling nou echt zo heftig was, of dat ik dat gewoon aan het trippen was. Ik voelde even een lichte paniek opzetten, maar ik moest en zou die groenteburger maken voor mijn hongerige/misselijke lief! En toen voelde ik me weer zelfverzekerd/nuchterder en kon ik die burger toch nog afmaken...
Toen ik weer terug kwam was Tyler me erg dankbaar en vooral trots dat ik dat ding al trippende voor hem had staan maken. Inmiddels waren we even afgestapt van South Park, want opeens vonden we die stemmetjes een beetje irritant worden. Tyler had die middag nog een natuurdocumentaire gedownload, African Bambi, en we besloten die te gaan kijken.
Dat bleek echt een hele rare film te zijn en was eigenlijk ook een beetje voor kinderen bedoelt, maar het voelde wel goed om gewoon een beetje naar die beestjes te kijken en lekker te trippen en te kletsen ondertussen. Het was vooral de voiceover die de film zo'n vreemd sfeertje gaf. Je kon kiezen tussen Engels of Nederlands, maar wij hadden expres de Nederlandse gekozen, omdat die gewoon te hilarisch was. Het was een ontzettend bekakte vrouwenstem met een hele overdreven "hete aardappel in de keel" die dan ook nog eens in ging op de "gedachten" van die dieren. Dan zag je bijvoorbeeld een antilope in beeld die "toekeek" hoe een andere antilope werd gevangen door een panter en dan "vertaalde" de bekakte vrouwenstem wat dat dier dan daarbij dacht: "Oh jee, die arme stakker is ten dode opgeschreven, ik weet nog goed dat ik op die manier vorig jaar ook mijn baby heb verloren, afschuwelijk was dat..." Dit ging zo de hele film door en was echt te belachelijk gewoon. We hebben er meerdere malen flinke lachkicks op gehad!
Ondanks de burger die ik voor Tyler had gemaakt, bleef hij toch steeds maar last van zijn maag houden. Gelukkig kon hij ondanks dat toch nog wel met ons mee lachen. Een ander leuk moment was dat we op een gegeven moment over Sint Maarten zaten te praten en dat we ons voorstelden dat we dan heel gemeen ipv snoep, zakjes mosterd gingen uitdelen. Al trippende konden we ons heel goed voorstellen dat wij dat aan het doen waren en hoe die gezichten van die kinderen dan zouden staan. Dikke vette lachkick!!
Daarna gingen we toch maar weer over op South Park, maar daar was ik inmiddels helemaal niet meer bij met mijn hoofd. Sadis-ties was plotseling in slaap gevallen, Tyler bleef maar misselijk en ik zat met mijn hoofd bij een aantal jeugdherinneringen. Dat voelde heel vreemd, want het waren wel duidelijk mijn herinneringen, maar ze voelden toch niet meer alsof ze een onderdeel van mijn eigen ik waren. Ik was als het ware vervreemd van mijn eigen herinneringen. Ik raakte daar enigszins van in de war, maar was me ook nog steeds bewust dat dit door de trip kwam en daardoor bleef ik wel gewoon kalm en fascineerde het me eigenlijk wel. Mijn volgende gedachtestroom ging echter nog een stapje verder: ik dacht aan mijn nieuwe baan (een telefonische helpdesk), maar wist opeens helemaal niet meer precies wat voor werkzaamheden ik daar dan uitvoerde. Hoe meer ik daar aan dacht, des te vreemder die nieuwe baan voor me leek. Ik kwam er gewoon echt niet meer uit. Ik kon wel heel helder voor geest halen hoe ik daar dan tegenwoordig in het dagelijkse leven aan de telefoon en achter mijn computer zit. Ik dacht op den duur ook dat ik daadwerkelijk op mijn werk zat, want ik zag mijn woonkamer niet meer als mijn woonkamer, maar als mijn werkomgeving (dit terwijl ik zeker weet dat ik mijn ogen echt nog open had!). Alleen voor de rest wist/snapte ik niet meer wat verder de bedoeling was van mijn werkzaamheden en wat ik moest doen. Echt heel freaky! Weer voelde ik me totaal vervreemd van mezelf. Ik wilde ook dingen tegen Tyler zeggen, maar het lukte niet om mijn mond te openen en ik was bang dat er dan alleen maar wat gemurmel uit zou komen. Hier was ik dus echt even helemaal de weg kwijt, maar gek genoeg bleef er ondanks dat toch steeds een soort serene rust over me heen hangen. Ik was me er van bewust dat het allemaal bij mijn trip hoorde en dat ik het over me heen moest laten komen. Na een tijdje kwamen ook gewoon de South Park figuurtjes weer terug op mijn netvlies en hoewel ik ook daar een tijdje de ballen niet van snapte, amuseerde ik me wel.
Ik werd eigenlijk opgeschrikt toen Tyler opeens overeind sprong en naar de wc toe vluchtte. Ik hoorde hem kotsen en was plotseling weer een stuk nuchterder. Ik keek op de klok en zag dat het inmiddels al weer 05u was geweest. Sadis-ties had helemaal niet door wat er gebeurde en lag in een hele diepe slaap. Ik besloot om mijn liefje even wat te steunen, want aan zijn braakgeluiden te horen was hij goed ziek. Toen ik bij hem aankwam zag ik een ellendig hoopje mens en flink wat kots (ook naast de plee). Ik had zo met hem te doen! Dit is namelijk echt niets voor hem namelijk. Terwijl hij nog even flink door spuugde, maakte ik de boel wat voor hem schoon en wreef ik over zijn rug. Mijn trip was weer helemaal naar de achtergrond geschoven en ik voelde me enorm verantwoordelijk voor zijn welzijn. Ik merkte dat hij het heel fijn vond dat ik in staat was om er voor hem te zijn.
Toen hij uitgekotst was, besloot ik dat ik de rest van de 2 CB (23 mg) maar in mijn eentje op ging maken. Sadis-ties lag toch al uren te maffen (zij had ook de laagste dosis van ons allemaal) en bij Tyler viel het gewoon sowieso helemaal niet goed. Nu ik me door het hele kotsgebeuren weer zo nuchter voelde, kon ik het er ook wel weer bij hebben vond ik. Ik vond ook dat ik nog helemaal niet uitgetript was en wilde weer mooie kleuren en andere visuals zien. Inmiddels had ik nu in totaal iets van 73 mg op.
Wederom voelde ik het na een half uurtje weer flink in sterkte opzetten. South Park stond nog steeds aan, maar ik keek er alleen nog naar zonder te begrijpen waar het over ging en ik genoot van de mooie kleurenspectakels ondertussen. Mijn hoofd raasde tegelijkertijd wel door met een wirwar van gedachten, maar deze zijn allemaal niet meer blijven hangen. Weet wel dat er een aantal van die "Eureka Momenten" tussen zaten, maar waar het over ging?? Ik was inmiddels ook al sinds ongeveer 12u 's nachts aan het trippen, dus ik denk dat de vermoeidheid er ook wel in begon te hakken en dat ik daardoor steeds vager werd en meer vergeten ben.
Tyler heeft ondertussen nog wel iets van drie keer gekotst en op die momenten was ik dan ook weer helder genoeg om hem aandacht te geven. Sadis-ties werd rond 09u 's morgens wakker en is niet veel later naar huis gegaan. Ze had uiteindelijk wel een hele leuke trip gehad met die lachkicks ed, maar op haar had de 2 CB toch hoofdzakelijk een sloom (meer mdma) effect en heeft ze er vooral heerlijk op geslapen. Tyler had wel weer veel visuals, maar die maakten hem dus vooral juist zo duizelig en kotsmisselijk. Apart, omdat hij normaal wel heel goed tegen trippen kan, maar dit keer viel het dus helemaal verkeerd. Toen hij steeds zo misselijk was, kon hij de trip ook niet sturen zoals ik deed, omdat dat opgeblazen gevoel in zijn maag daarmee niet verdween. Ik heb zelf tot 11u 's morgens nog flink getript, heerlijk tegen Tyler aangelegen terwijl we elkaar de hele tijd streelden. Dit voelde ook voor hem gelukkig erg fijn.
Al met al heb ik een hele bijzondere, plezierige trip gehad. Ik vond het erg lijken op lsd, met als voordeel dat ik er dus zelf ook nog controle op uit kon oefenen. Ook vond ik de uitloop een stuk prettiger dan bij lsd. Heb na afloop rond 11u nog heerlijk gedoucht en toen ik daar onder vandaan kwam, ben ik eigenlijk direct in slaap gevallen. Rond 20u werd ik wakker, weer helemaal de oude en had ik ontzettende honger. Tyler heb ik lekker door laten slapen (hij viel ook pas tegen 17u echt in slaap) en ik ben toen maar gelijk dit report neer gaan knallen.
Dank voor jullie aandacht, ik hoop dat jullie het de moeite waard vonden om door mijn lap tekst heen te komen....
Drug: Ongeveer 150 mg 2CB in poedervorm, (ongelijk) verdeeld over 3 pers
Setting: Bij ons thuis
Wie?: Ik, Tyler & sadis-ties
Voorgeschiedenis:
Sadis-ties had nog nooit 2 CB gedaan. Ik en Tyler hadden ooit eerder (september 2007) al eens een klein voorproefje gehad. We hadden toen van iemand een capsule gekregen van ongeveer 30 mg en de inhoud gedeeld met z'n tweetjes. Dit was niet op een hele nuchtere maag, zoals bij 2cb vaak aangeraden wordt en ook nog eens tijdens de uitwerkingsfase van een eerdere coketrip. De effecten waren toen nihil. We namen het toen eigenlijk vooral, in de hoop dat de nare uitwerkingsfase van de coke wat minder werd. Dit was gelukkig wel het geval! Verder zag ik nog wel af en toe iets van een kleurenspectrum en hebben we heerlijk intens liggen knuffelen met elkaar. Na ongeveer anderhalf uur waren we zo brak, dat we gewoon in slaap gevallen zijn. Hoewel we toen dus niet echt getript hadden, konden we na afloop wel zeggen dat we datgene wat we er nog wel van meegekregen hadden, wel als erg prettig hadden ervaren. Dit wilden we zeker nog wel eens uitproberen, maar waar moesten we het in godsnaam vandaan gaan halen?? We hadden geen connecties verder en een aantal maanden verstreken weer. Ondertussen had ik wel al wat research gedaan op internet/DF om meer over de effecten te weten te komen en was ik steeds nieuwsgieriger geworden.
In februari van dit jaar waren we op een verjaardagsfeestje waar nogal wat verschillende drugs over en weer gebruikt werden. Wij hadden voor die gelegenheid onze slagroomspuit met lachgaspatronen meegenomen en we deelden o.a. een paar ballonnetjes met een Deense gast die ook - via via - op dat feestje beland was. Dit vond hij blijkbaar erg attent van ons en hij wilde daarom ook wat van zijn voorraad drugs met ons delen. We kenden hem verder helemaal niet, maar het was een zeer aardige persoon waar we al een tijdje gezellig mee zaten te chillen, dus we vertrouwden het wel. Ik stond een beetje perplex van wat ie allemaal bij zich had, want het leek wel alsof ie van alle drugs die er zo'n beetje bestaan wel wat had! Er zat zelfs chrystal meth tussen, maar daar waren wij niet in geinteresseerd. Mijn oog viel eigenlijk direct op een klein wietzakje waar met sierlijke blauwe letters "2 CB" stond opgeschreven. Dit was dan eindelijk onze kans om het nog eens goed over te gaan doen! Het was nog in pure poedervorm ook, zeer moeilijk te krijgen over het algemeen en daarnaast nog best prijzig ook. De Deen was blij verrast dat we juist dat wilden, want in zijn omgeving kende hij maar weinig mensen die daar voor zouden kiezen. Hij gaf het dus met alle liefde gratis aan ons weg.... Hij vermeldde er nog wel bij dat het om ongeveer 150 mg ging en dat we daar een zeer sterke trip van gingen krijgen als we dat samen op zouden delen. Dat feestje leek ons dus niet echt een goede omgeving om er mee te gaan experimenteren en verder zaten we toen ook al op de pep, dus we besloten om er nog een tijdje van af te blijven en het te bewaren voor een speciaal moment.
De tijd verstreek en vele maanden lag het zakje ongeopend in een donkere, luchtvrije ruimte op ons te wachten. Het raakte ondertussen eigenlijk zelfs een beetje in de vergetelheid, want het juiste moment scheen zich telkens maar niet aan te melden. Ik wilde het perse wel op een nuchtere maag nemen, want ik had overal gelezen dat dat het beste zou zijn. Telkens als we er weer eens aan dachten, bleken we alweer gegeten te hebben en zagen we er maar weer van af. Tot gisteravond/afgelopen nacht....
De dag voorafgaand aan de trip:
Tyler en ik waren gistermiddag eerst nog wel een beetje stout geweest...
We hadden nog pep in de vriezer liggen die we eigenlijk wilden bewaren voor de meet/Ruigoord volgende week zaterdag, maar ik hoorde van onze connectie dat dezelfde pep weer terug naar het testcentrum was gebracht, want hij scheen toch niet zo goed te zijn als eerst werd verondersteld. Hoewel we vorige week dus nog dachten dat het om 70% zuivere amfetamine ging en we er eigenlijk ook best lekker op gingen (placebo effect??), was me wel al opgevallen dat we er uiteindelijk toch nog best makkelijk op konden slapen, dus het kon idd wel eens om een minder goede kwaliteit gaan dan gezegd.... We hadden alleen niet zo'n zin om dat testresultaat weer af te wachten en we besloten om er dus toch weer wat van te snoepen. Gewoon om te kijken hoe dat zou vallen. Als namelijk bleek dat het inderdaad toch niet zo'n goede kwaliteit was, konden we dit weggooien en hadden we nog voldoende tijd over om deze week andere pep te vinden voor zaterdag.... Enfin, we ontdekten dat het idd best waardeloos spul bleek te zijn, want het voelde dit keer hoofdzakelijk als cafeine. Net als bij pep verdwijnt dan bij ons wel onze eetlust, maar voor de rest voelden we ons vooral onrustig met hartkloppingen en een beetje raar wakkerachtig (blijf het wel echt apart vinden dat we daar vorige week niks van merkten...) Maar goed, het voelde alles bij elkaar niet echt lekker en die pep was dus helaas ongeschikt voor Ruigoord volgende week. Uit een soort van 'cafeine-neurose" hadden we alleen de rest toch ook maar meteen even opgesnoven en gingen we - in enigszins opgefuckede toestand - computerspelletjes zitten spelen (achteraf best spijt van!).
Rond 21u 's avonds kwam onze goede vriendin Sadis-ties gezellig op visite. Ik had inmiddels een fles rose opengetrokken waar ik vrij gulzig van zat te drinken, want van die stomme cafeine blijf je toch nog vrij lang wakker en ik kon dus wel een lichte roes gebruiken vond ik. Vervolgens rookte ik er ook nog even een jointje achteraan en toen begon ik - op mijn nuchtere maag - toch wel flink rozig/aangeschoten te worden.
De Trip:
Rond 23u, we zaten lekker een beetje melig naar South Park te kijken, vroeg Tyler zich inene af of we niet toevallig toch nog iets "trippends" in huis hadden liggen. Hij had eerder die dag ook al laten doorschemeren dat hij wel zin had om te trippen, maar we zijn nogal blut momenteel en konden het ons dus niet veroorloven om even wat trips in te slaan. Ik dacht diep na en opeens schoot me te binnen dat we nog steeds die 2 CB hadden liggen. We hadden door die (cafeine)pep de hele dag niks meer kunnen eten en Sadis-ties gaf ook al aan dat ze (door geldgebrek) niet veel had gegeten die dag. De omstandigheden waren wat dat betreft dus al perfect voor 2 CB en verder vonden we dat we - als arme sloebers momenteel - wel iets speciaals hadden verdiend.
Ik en Tyler waren dus alleen niet compleet nuchter meer, ook omdat we inmiddels wat alcohol en hasj op hadden. Dat opgejaagde gevoel van eerder die dag was wel grotendeels weer weg...Ik strooide de 2 CB uit op een glazen plaatje en deelde het zo door twee dat we iets meer dan de helft over hadden om te beginnen (helaas beschikken we niet over een weegschaaltje die ook op de mg afweegt). Dit moest dan ongeveer rond de 80mg zijn en daar maakte ik weer drie zo gelijk mogelijke hoopjes van, zodat we allemaal rond de 26 mg zaten. Ik was me er wel van bewust dat dit niet erg nauwkeurig afgewogen was, maar mijn inschattingsvermogen is over het algemeen wel vrij goed, dus daar vertrouwden we maar op. Ik had wel het idee dat het iig zeker genoeg moest zijn om de effecten goed te kunnen voelen, maar dat dit nog geen al te heftige dosis moest zijn. Die overige 70 mg konden we later altijd nog bij pakken.....
Nadat we alle drie ons deel opgelikt hadden, gingen we weer verder met South Park kijken. We waren in een vrolijke, melige bui geraakt daardoor en dat sfeertje beviel ons wel. Ik was nog wel een beetje dronken/stoned en soms "vergat" ik heel suf dat we ook nog een tripmiddel erbij genomen hadden. Na ongeveer een uurtje merkte ik dat ik me toch wel een beetje anders begon te voelen. Ik kreeg het gevoel dat alle spullen in de woonkamer opeens heel klein waren en dat ik zelf echt een enorme reus was. Een beetje een soort van "Madurodam-gevoel", heel maf. Tyler gaf aan dat hij ook begon te trippen, maar dat hij ook een beetje misselijk werd. Sadis-ties was voorzichtig geweest - omdat het echt pas haar allereerste keer was - en had niet alles genomen van haar deel. Zij voelde zich vooral heel sloom/moe en was ook een beetje misselijk.
Ik stond op om wat fris uit de keuken te halen en werd toen in een klap overweldigd door hele mooie, maar ook heftige visuals. Alle verbanden leken opeens uit elkaar gerukt en de hele woonkamer was vervormd. Dingen die aan de muren hingen, kregen een soort van drie dimensionaal effect en leken razendsnel op me af te komen en alle kleuren waren ontzettend mooi en fel. Het had voor mij iets lsd-achtigs, maar dat komt over het algemeen wat langzamer op bij mij. Dit kwam vrij plotseling en behoorlijk heftig opzetten. Ik moest echt even een paar tellen diep ademhalen en stilstaan, want ik had het gevoel dat ik anders om zou vallen. Met dezelfde snelheid als waarmee de visuals op kwamen zetten, had ik ze ook direct weer onder controle eigenlijk en werd het wat milder/aangenamer. Nou had ik al vaker gelezen dat 2 CB trips vrij makkelijk te manipuleren zijn en dat je ze als het ware kunt "sturen" in een richting waar je zelf heen wilt gaan. Ik had het idee dat ik dit vrij snel onder de knie had en dat beviel me erg goed!
Ik ging even onderuit zitten in een stoel en keek naar Tyler en Sadis-ties. Ik voelde gelijk een lachkick opborrelen, want ze zagen er echt heel raar uit. Alsof ze enorme hoofden hadden, met daaronder een heel klein lichaam. Ik had daarbij het gevoel alsof mijn eigen hoofd ook zo enorm groot was en ook de spullen in de woonkamer zager er nog steeds heel klein uit. Het was gewoon heel bizar en lachwekkend. Tyler en Sadis-ties zaten echter maar een beetje sipjes voor zich uit te staren, dus ik slikte mijn lachkick meteen maar weer in. Zij waren eigenlijk vooral misselijk en hadden helemaal niet zo'n plezier als ik. Dat vond ik wel erg jammer, want we zaten zo totaal niet op een lijn met elkaar. Ik wilde eigenlijk nog wel een beetje meer 2 cb nemen, omdat ik de indruk had dat ik het wel goed kon handelen en onder controle had, maar daar wachtte ik toch nog maar even mee totdat de rest zich ook wat lekkerder ging voelen. Ik vond het ook moeilijk om mijn blije, trippende gevoel met hen te delen, omdat ze allebei zo misselijk waren. Ik hoopte dat het snel beter voor ze zou worden.
We gingen maar weer verder met South Park kijken (met onze beamer!
), Sadis-ties ging alleen op haar zij liggen met haar ogen dicht. Het leek alsof ze in slaap zou vallen, maar af en toe hoorde ik wel wat gegrinnik onder de deken vandaan komen als er een leuke grap werd gemaakt. Ook Tyler kon langzaamaan weer een beetje lachen, al bleef hij wel zijn maag voelen op de achtergrond. Ik had zelf absoluut geen last van misselijkheid en vermaakte me opperbest. De South Park poppetjes vond ik erg aangenaam om naar te kijken en de kleuren knalden letterlijk van de het scherm op de muur af! Het leek voor mij echt op lsd weer, alleen dan qua kleurintensiteit net wat minder. Ook de humor van South Park zorgde er voor dat we af en toe even flink konden schateren. Sadis-ties was weer overeind gekomen en het leek voor ons allemaal gelukkig een stuk leuker te worden.
Na een aantal uurtjes, begon de sterkte van de trip wel weer enigszins af te nemen. Hoe laat het exact was weet ik niet meer, want ik was - net zoals bij lsd weer- mijn gevoel voor tijd en ruimte helemaal kwijt. Ik pakte de andere 70 mg erbij en begon die weer in drie gelijke hoopjes te verdelen zodat we alledrie nog ongeveer 23mg bij konden nemen, maar Tyler en Sadis-ties wilden niet meer zoveel en namen ongeveer de helft (11,5 mg) daarvan. Ik had inmiddels een paar internetpagina's geopend over 2 CB om toch nog maar wat meer over de dosis te leren. In eerste instantie kon ik nauwelijks lezen wat er stond, want alles kronkelde en golfde, maar als ik me goed concentreerde kon ik ook dat weer sturen en leek het alsof ik weer even compleet nuchter was. Ik las dat het idd wel erg veel zou worden als ik die 23mg meteen bij zou nemen, dus ik hield het zelf ook maar even op de helft....
Na een half uurtje voelde ik de effecten alweer sterker worden, maar ik wilde toch nog een stapje verder gaan en nam dus ook de rest van mijn hoopje waardoor mijn totaal inmiddels rond de 49 mg kwam te zitten. Dit lijkt extreem veel, maar ik had het dus in gedeeltes ingenomen, voelde me verder helemaal goed en wist van mezelf dat ik het wel aankon, dus ik maakte me nergens zorgen om. Verder denk ik ook dat de andere middelen die ik eerder die dag al had ingenomen ook nog ergens invloed hadden en mijn trip toch wel wat onderdrukten misschien? Hoewel ik daar qua gevoel niks meer van merkte en het vooral de 2 CB was die de hoofdrol voor mij speelde.
Tyler klaagde wederom over misselijkheid en een leeg gevoel in zijn maag. Ik stelde voor om dan iets van een groenteburger voor hem in elkaar te flansen, maar hij kon zich niet voorstellen dat ik daar in deze status toe in staat zou zijn. Ik tripte ondertussen wel weer met behoorlijk heftige visuals, maar ik vond het wel een uitdaging om het toch te gaan proberen.
Nou, dat was een klein avontuurtje op zich, maar het is me wel gelukt!
Ook nu lukte het om de trip weer enigszins te sturen, als ik me heel goed concentreerde. Ik ben wel nog met mijn hete, sissende en rokende pannetje naar het balkon gevlucht, want wij hebben geen afzuiger, maar wel een hele gevoelige rookmelder. In het dagelijks leven gaat dat ding ook al regelmatig met enorme pokkeherrie af, als er veel rook/stoomontwikkeling in de keuken ontstaat... Nou was het inmiddels bijna 2u 's nachts, dus ik wilde absoluut voorkomen dat dat ding keihard zou gaan piepen. Ik was ook bang dat als dat gebeurde ik geen controle meer zou hebben op mijn trip, dus toen ging ik uit voorzorg maar buiten staan met dat pannetje. Door de kou sloeg er alleen ook meteen een ontzettende condens van dat pannetje af met als gevolg dat er een dikke vette rook op het balkon ontstond. Was echt te vaag om daar in te staan, mijn tripcontrole was toen ook even helemaal weg en ik was bang of iemand er wat van gezien zou kunnen hebben en misschien wel de brandweer had gebeld. Ook wist ik niet zeker of die rookontwikkeling nou echt zo heftig was, of dat ik dat gewoon aan het trippen was. Ik voelde even een lichte paniek opzetten, maar ik moest en zou die groenteburger maken voor mijn hongerige/misselijke lief! En toen voelde ik me weer zelfverzekerd/nuchterder en kon ik die burger toch nog afmaken... Toen ik weer terug kwam was Tyler me erg dankbaar en vooral trots dat ik dat ding al trippende voor hem had staan maken. Inmiddels waren we even afgestapt van South Park, want opeens vonden we die stemmetjes een beetje irritant worden. Tyler had die middag nog een natuurdocumentaire gedownload, African Bambi, en we besloten die te gaan kijken.
Dat bleek echt een hele rare film te zijn en was eigenlijk ook een beetje voor kinderen bedoelt, maar het voelde wel goed om gewoon een beetje naar die beestjes te kijken en lekker te trippen en te kletsen ondertussen. Het was vooral de voiceover die de film zo'n vreemd sfeertje gaf. Je kon kiezen tussen Engels of Nederlands, maar wij hadden expres de Nederlandse gekozen, omdat die gewoon te hilarisch was. Het was een ontzettend bekakte vrouwenstem met een hele overdreven "hete aardappel in de keel" die dan ook nog eens in ging op de "gedachten" van die dieren. Dan zag je bijvoorbeeld een antilope in beeld die "toekeek" hoe een andere antilope werd gevangen door een panter en dan "vertaalde" de bekakte vrouwenstem wat dat dier dan daarbij dacht: "Oh jee, die arme stakker is ten dode opgeschreven, ik weet nog goed dat ik op die manier vorig jaar ook mijn baby heb verloren, afschuwelijk was dat..." Dit ging zo de hele film door en was echt te belachelijk gewoon. We hebben er meerdere malen flinke lachkicks op gehad!
Ondanks de burger die ik voor Tyler had gemaakt, bleef hij toch steeds maar last van zijn maag houden. Gelukkig kon hij ondanks dat toch nog wel met ons mee lachen. Een ander leuk moment was dat we op een gegeven moment over Sint Maarten zaten te praten en dat we ons voorstelden dat we dan heel gemeen ipv snoep, zakjes mosterd gingen uitdelen. Al trippende konden we ons heel goed voorstellen dat wij dat aan het doen waren en hoe die gezichten van die kinderen dan zouden staan. Dikke vette lachkick!!
Daarna gingen we toch maar weer over op South Park, maar daar was ik inmiddels helemaal niet meer bij met mijn hoofd. Sadis-ties was plotseling in slaap gevallen, Tyler bleef maar misselijk en ik zat met mijn hoofd bij een aantal jeugdherinneringen. Dat voelde heel vreemd, want het waren wel duidelijk mijn herinneringen, maar ze voelden toch niet meer alsof ze een onderdeel van mijn eigen ik waren. Ik was als het ware vervreemd van mijn eigen herinneringen. Ik raakte daar enigszins van in de war, maar was me ook nog steeds bewust dat dit door de trip kwam en daardoor bleef ik wel gewoon kalm en fascineerde het me eigenlijk wel. Mijn volgende gedachtestroom ging echter nog een stapje verder: ik dacht aan mijn nieuwe baan (een telefonische helpdesk), maar wist opeens helemaal niet meer precies wat voor werkzaamheden ik daar dan uitvoerde. Hoe meer ik daar aan dacht, des te vreemder die nieuwe baan voor me leek. Ik kwam er gewoon echt niet meer uit. Ik kon wel heel helder voor geest halen hoe ik daar dan tegenwoordig in het dagelijkse leven aan de telefoon en achter mijn computer zit. Ik dacht op den duur ook dat ik daadwerkelijk op mijn werk zat, want ik zag mijn woonkamer niet meer als mijn woonkamer, maar als mijn werkomgeving (dit terwijl ik zeker weet dat ik mijn ogen echt nog open had!). Alleen voor de rest wist/snapte ik niet meer wat verder de bedoeling was van mijn werkzaamheden en wat ik moest doen. Echt heel freaky! Weer voelde ik me totaal vervreemd van mezelf. Ik wilde ook dingen tegen Tyler zeggen, maar het lukte niet om mijn mond te openen en ik was bang dat er dan alleen maar wat gemurmel uit zou komen. Hier was ik dus echt even helemaal de weg kwijt, maar gek genoeg bleef er ondanks dat toch steeds een soort serene rust over me heen hangen. Ik was me er van bewust dat het allemaal bij mijn trip hoorde en dat ik het over me heen moest laten komen. Na een tijdje kwamen ook gewoon de South Park figuurtjes weer terug op mijn netvlies en hoewel ik ook daar een tijdje de ballen niet van snapte, amuseerde ik me wel.
Ik werd eigenlijk opgeschrikt toen Tyler opeens overeind sprong en naar de wc toe vluchtte. Ik hoorde hem kotsen en was plotseling weer een stuk nuchterder. Ik keek op de klok en zag dat het inmiddels al weer 05u was geweest. Sadis-ties had helemaal niet door wat er gebeurde en lag in een hele diepe slaap. Ik besloot om mijn liefje even wat te steunen, want aan zijn braakgeluiden te horen was hij goed ziek. Toen ik bij hem aankwam zag ik een ellendig hoopje mens en flink wat kots (ook naast de plee). Ik had zo met hem te doen! Dit is namelijk echt niets voor hem namelijk. Terwijl hij nog even flink door spuugde, maakte ik de boel wat voor hem schoon en wreef ik over zijn rug. Mijn trip was weer helemaal naar de achtergrond geschoven en ik voelde me enorm verantwoordelijk voor zijn welzijn. Ik merkte dat hij het heel fijn vond dat ik in staat was om er voor hem te zijn.
Toen hij uitgekotst was, besloot ik dat ik de rest van de 2 CB (23 mg) maar in mijn eentje op ging maken. Sadis-ties lag toch al uren te maffen (zij had ook de laagste dosis van ons allemaal) en bij Tyler viel het gewoon sowieso helemaal niet goed. Nu ik me door het hele kotsgebeuren weer zo nuchter voelde, kon ik het er ook wel weer bij hebben vond ik. Ik vond ook dat ik nog helemaal niet uitgetript was en wilde weer mooie kleuren en andere visuals zien. Inmiddels had ik nu in totaal iets van 73 mg op.
Wederom voelde ik het na een half uurtje weer flink in sterkte opzetten. South Park stond nog steeds aan, maar ik keek er alleen nog naar zonder te begrijpen waar het over ging en ik genoot van de mooie kleurenspectakels ondertussen. Mijn hoofd raasde tegelijkertijd wel door met een wirwar van gedachten, maar deze zijn allemaal niet meer blijven hangen. Weet wel dat er een aantal van die "Eureka Momenten" tussen zaten, maar waar het over ging?? Ik was inmiddels ook al sinds ongeveer 12u 's nachts aan het trippen, dus ik denk dat de vermoeidheid er ook wel in begon te hakken en dat ik daardoor steeds vager werd en meer vergeten ben.
Tyler heeft ondertussen nog wel iets van drie keer gekotst en op die momenten was ik dan ook weer helder genoeg om hem aandacht te geven. Sadis-ties werd rond 09u 's morgens wakker en is niet veel later naar huis gegaan. Ze had uiteindelijk wel een hele leuke trip gehad met die lachkicks ed, maar op haar had de 2 CB toch hoofdzakelijk een sloom (meer mdma) effect en heeft ze er vooral heerlijk op geslapen. Tyler had wel weer veel visuals, maar die maakten hem dus vooral juist zo duizelig en kotsmisselijk. Apart, omdat hij normaal wel heel goed tegen trippen kan, maar dit keer viel het dus helemaal verkeerd. Toen hij steeds zo misselijk was, kon hij de trip ook niet sturen zoals ik deed, omdat dat opgeblazen gevoel in zijn maag daarmee niet verdween. Ik heb zelf tot 11u 's morgens nog flink getript, heerlijk tegen Tyler aangelegen terwijl we elkaar de hele tijd streelden. Dit voelde ook voor hem gelukkig erg fijn.
Al met al heb ik een hele bijzondere, plezierige trip gehad. Ik vond het erg lijken op lsd, met als voordeel dat ik er dus zelf ook nog controle op uit kon oefenen. Ook vond ik de uitloop een stuk prettiger dan bij lsd. Heb na afloop rond 11u nog heerlijk gedoucht en toen ik daar onder vandaan kwam, ben ik eigenlijk direct in slaap gevallen. Rond 20u werd ik wakker, weer helemaal de oude en had ik ontzettende honger. Tyler heb ik lekker door laten slapen (hij viel ook pas tegen 17u echt in slaap) en ik ben toen maar gelijk dit report neer gaan knallen.
Dank voor jullie aandacht, ik hoop dat jullie het de moeite waard vonden om door mijn lap tekst heen te komen....
! Vooral de ochtendschemering, al die kleuren 
