Ik heb me even afzijdig gehouden, maar wil toch nog wat ander licht werpen op een aantal stellingen die zijn gedaan.
Er werd o.a. gezegd dat een klinische opname (afgezien van de detox) voornamelijk gedaan wordt als de thuissituatie niet veilig of niet herstelondersteunend is. Ik zou dat niet zo hard willen stellen.
Voor veel mensen kan een klinische setting hard nodig zijn voor de gehele behandeling om 100% de focus te hebben op je herstel.
Wat je vaak ziet is dat men wel eerst ambulant probeert en als dat mislukt een klinische behandeling wordt opgezet. Ik had het zelf ook echt nodig die focus. Anders was ik al veel te snel weer met andere dingen bezig dan m'n herstel.
Het is waar dat je dan thuis in een gat valt. Maar er zijn tussenvormen denkbaar, zoals een ambulant vervolg, nazorg, WMO begeleiding aan huis, etc. Zo kan je de zorg langzaam afschalen.
Zelf heb ik via Changes GGZ in Zuid-Afrika gezeten. Die klinieken zijn niet duurder. Het hoofdkantoor zit vaak in Nederland en de facturen gaan naar je zorgverzekeraar vanuit dat hoofdkantoor. Het wordt dus gewoon vergoed net als elke andere 'binnenlandse zorg'. Het verschil is wel dat de loonkosten en panden in die landen vaak een stuk goedkoper zijn. Je krijgt dus meer zorg voor hetzelfde geld.
Alleen de vliegtickets en medische borg komen daar vaak bovenop. Die moet je zelf betalen en was voor mij zo'n €1400.
Dat heb ik inmiddels alweer terugverdiend door €60.000 niet aan drugs uit te geven. Maar wat ik er verder voor terug heb gekregen is niet in geld te meten.
Ik wil niet zeggen dat je naar een buitenlandse kliniek moet, maar vaak zijn ze wel goed. Toevallig weet ik uit Thailand weinig verhalen (een fellow slechts zo uit m'n hoofd). Maar de meeste klinieken in Portugal en Zuid-Afrika zijn heel goed.
Ook in Nederland zijn er goede klinieken hoor. Solutions bijvoorbeeld. IrisZorg hoor ik op forum best veel, maar ken ik weinig ervaringen mee van mensen om me heen.
Met klinieken in het buitenland moet je inderdaad altijd ff goed opletten waar de nazorg plaatsvindt. Maar met een safehouse zet je ook dat probleem buiten spel.
Het blijft lastig om meerdere psychische problemen aan te pakken. Het een gaat niet zonder het ander, maar behandelingen zijn vaak hoofdzakelijk gericht op het een of het ander. Toch zou ik persoonlijk altijd aanraden om eerst de verslaving aan te pakken. Deze houdt sommige problemen namelijk ook in stand. Daarna kan je eventueel een gericht behandeling doen op de angst.
(Ik ben geen arts, dus als die wat anders beweert, luister dan vooral daar naar)
Persoonlijk zou ik bij heftige verslavingsproblematiek met evt traumas of angststoornissen toch altijd een soort route aanraden als:
Detox - Klinische opname - safehouse - eventueel nog ambulante hulp vanuit de WMO
Dat is echt niet in alle gevallen nodig. Maar wèl effectief. In een safehouse krijg je namelijk langzaam je vrijheden terug en denkt de begeleiding met je mee over je weekplanning, waar je heen gaat, wie je ontmoet. Dat klinkt misschien als veel gedoe, maar zo voorkom je wel terugval in die prille fase van herstel.
Heel veel succes in je zoektocht. Ik sluit me aan bij wat eerder is gezegd: zoek iets waar je je goed bij voelt. Je moet er zelf achter staan. Het kan misschien heel eng aanvoelen, maar het belangrijkste is dat jij vertrouwen hebt in wat je gaat doen. Uiteindelijk moet het toch uit jezelf komen en is de behandeling er slechts om jouw te helpen te sturen om datgene uit jezelf te halen. ♥️
En daarmee beginnen in een kliniek is prima. Ook daar kan een opdracht buiten de deur worden bedacht zodra dat geschikt is.
