Wat mij ook irriteert aan deze publicaties is dat er totaal geen oog is voor de vele drama's die op individuele schaal plaatsvinden als gevolg van het drugsbeleid.
Denk bijvoorbeeld aan de boeren die een schuur verhuren en dan ineens erachterkomen dat er een drugslab in zit. Die worden in een vernietigende rechtszaak gesleept terwijl ze zelf meestal niet betrokken waren bij de productie van MDMA, of dat op zijn minst niet bewezen kan worden. Voor de wet maakt dat niet eens uit...
Ik heb nog wel eens wat rechtszaken bezocht van MDMA-producenten. Dat ging dan bijvoorbeeld om mensen die verslaafd waren aan gokken, en gedwongen werden om in een xtc-lab te werken om die schuld af te betalen. In dat lab raakte zo iemand bijvoorbeeld gewond vanwege slechte arbeidsomstandigheden. En wat doet de staat voor dit soort mensen...? Hop, celstraf van 3 jaar erbovenop. Geen hulp. Geen huisvesting. Geen verslavingszorg. Na de celstraf gewoon met nog grotere problemen zo, hup, weer de maatschappij in.
Of denk aan de mensen die naar een festival gaan, gewoon om een beetje plezier te hebben. Maar die gepakt worden in een juridische wasstraat, daardoor een strafblad krijgen, en vervolgens veel moeilijker een baan kunnen krijgen, vanwege allerlei ondoorzichtige Bibob-procedures geen vergunning meer krijgen voor een bedrijf, en nooit meer naar de Verenigde Staten mogen reizen.
En wat dacht je van de mensen die uit hun huis worden gezet door de burgemeester vanwege de Wet Damocles? Soms gaat het om hele gezinnen die zonder pardoes op straat worden gezet, omdat één van de gezinsleden wat pillen in een jaszak had zitten. De rest van de familie wist het niet, en kon het niet weten. Maar iedereen moet eruit. En de burgemeester zegt dan heel leuk: 'oh, maar dit is geen straf hoor! Slechts een maatregel'.
Ik vraag me af of mensen zoals Birgit Troebes zich realiseren dat ze er actief voor pleiten om dit soort tragedies in stand te houden. Om nog niet eens een poging te doen om dit soort dingen beter te regelen. En dan ook nog met van die flutredenen zoals "ja maar andere landen doen het ook." En dat komt dan van hoge piefen die nota bene hoogleraar gezondheidsrecht zijn. Serieus, recht? Ja? Doen beleidsmakers echt recht aan de levens van dit soort mensen? Volgens mij denken ze er niet eens over na. Ze roepen lekker vanuit hun ivoren toren: 'moet je je maar gewoon aan de wet houden'. En dan zijn ze er wel weer klaar mee.
