Ik heb gewoon een hekel aan tattoo's en sieraden, maargoed ik ging wat te ver.
Maar dat we ons allemaal, als een of ander kleine tyfusjunk hebben gedragen, slaat nergens op.
En zo'n sfeertje hangt er ook vaak in zo'n verslavingszetting. Zo van, ons kent ons, en weetjewel wij van de straat. Wij kennen elkaar, wij begrijpen elkaar. Terwijl de een hardstikke crimineel en gek is en de ander een of ander vrijwilliger met een autisme ofzo, meer niet.
Ik kreeg steeds het gevoel dat ik van alles fout heb gedaan en gewoon echt niet deug, als ik mezelf in die klinieken zag, tussen de mensen waar ik tussen heb gezeten.
En het is er meestal ook onveilig, er lopen heel veel persoonlijkheidstoornisjes rond met criminele en aggressieve trekjes. Die dan opeens 180 graden anders zijn geworden door het stoppen met een drug, jaja.
Het is net alsof iemand die verslaafd is, ook allerlij andere slechte dingenop zijn geweten moet hebben???!!! Ja, met wat ik tegen kwam in klinieken was wel meer aan de hand dan alleen verslaving, maar dat kwam niet door hun verslaving, die hadden een of andere stoornis. Zoals een narcistische gek stoornis.