Hoi,
Ik zit met iets wat mij al een paar keer dwars zit. Ik blowde sinds mijn 14e dagelijk op een gegeven moment (nu 25). Sinds een half jaar ben ik mede omdat mijn partner het wil gestopt met zo intensief blowen en blow ik nu nog ongeveer 1 keer per week 1 jointje. Vaak minder en soms meer als er andere middelen in het spel komen. Het is nu een paar keer voorgekomen dat we een leuke dag met zijn 2en hebben en dat mijn vriend ergens in begin avond zegt dat hij misschien in de avond wel zin heeft in een jointje. Hij is eerder verslaafd geweest maar wiet is al jaren niet een middel waarin hij echt trek heeft dus makkelijk kan weerstaan. Ik daarin tegen denk er gedurende week niet meer veel aan zolang het uit mijn buurt blijft. Nu hij het onderwerp heeft aangesneden denk ik de hele avond al aan het 'beloofde' jointje. Hij is om 9 uur 's avonds al moe en besluit op bed te willen. Mijn gedachtes gaan heen en weer. Tuurlijk wil ik met hem op bed chillen maar ik ben nog niet moe en het spookt in mijn hoofd dat we misschien zouden gaan blowen. Ik lig niet lekker op bed want ik ben te onrustig, dus ga er weer uit. Ik vraag mij af of ik wel rustig zou zijn als hij er niet over begonnen was, maar ik heb wel goed geslapen en 9 uur is echt wel vroeg. We hebben het er even kort over gehad en hij denkt dat ik het nu zo groot heb gepraat in mijn hoofd dat ik niet slaap tot ik geblowd heb. Ergens weet ik dat hij gelijk heeft want de wonden van het stoppen zijn nog zo vers na zo lange tijd. Hij zegt ook dat ik het juist nu niet moet doen omdat ik er nu zo erg aan denk. Ook daar kan ik me in vinden. Wel vind ik het lastig dat hij erover begint om lekker op de bank een jointje te roken (en dus een zaadje jn mijn hoofd plant) en vervolgens dit niet te doen en mij verwijt als ik er wel zin in heb. Ik wil geen dingen doen waar we niet samen achter staan maar heb er op dit moment wel veel moeite mee en zou jullie mening hierover erg op prijs stellen!
Ik denk dat het er ook mee te maken heeft dat ik nu aangeschoten ben en omdat het zo onverwachts kwam dat mijn vriend wil slapen dat ik hier op de bank (niet mijn huis) me geen houding weet te geven. Ergens denk ik als ik nu een jointje zou roken ben ik moe en kan ik lekker tegen hem aan kruipen en ergens wil ik ook niet blowen om toch dit soort momenten de baas te zijn. Graag jullie mening!!!
Ik zit met iets wat mij al een paar keer dwars zit. Ik blowde sinds mijn 14e dagelijk op een gegeven moment (nu 25). Sinds een half jaar ben ik mede omdat mijn partner het wil gestopt met zo intensief blowen en blow ik nu nog ongeveer 1 keer per week 1 jointje. Vaak minder en soms meer als er andere middelen in het spel komen. Het is nu een paar keer voorgekomen dat we een leuke dag met zijn 2en hebben en dat mijn vriend ergens in begin avond zegt dat hij misschien in de avond wel zin heeft in een jointje. Hij is eerder verslaafd geweest maar wiet is al jaren niet een middel waarin hij echt trek heeft dus makkelijk kan weerstaan. Ik daarin tegen denk er gedurende week niet meer veel aan zolang het uit mijn buurt blijft. Nu hij het onderwerp heeft aangesneden denk ik de hele avond al aan het 'beloofde' jointje. Hij is om 9 uur 's avonds al moe en besluit op bed te willen. Mijn gedachtes gaan heen en weer. Tuurlijk wil ik met hem op bed chillen maar ik ben nog niet moe en het spookt in mijn hoofd dat we misschien zouden gaan blowen. Ik lig niet lekker op bed want ik ben te onrustig, dus ga er weer uit. Ik vraag mij af of ik wel rustig zou zijn als hij er niet over begonnen was, maar ik heb wel goed geslapen en 9 uur is echt wel vroeg. We hebben het er even kort over gehad en hij denkt dat ik het nu zo groot heb gepraat in mijn hoofd dat ik niet slaap tot ik geblowd heb. Ergens weet ik dat hij gelijk heeft want de wonden van het stoppen zijn nog zo vers na zo lange tijd. Hij zegt ook dat ik het juist nu niet moet doen omdat ik er nu zo erg aan denk. Ook daar kan ik me in vinden. Wel vind ik het lastig dat hij erover begint om lekker op de bank een jointje te roken (en dus een zaadje jn mijn hoofd plant) en vervolgens dit niet te doen en mij verwijt als ik er wel zin in heb. Ik wil geen dingen doen waar we niet samen achter staan maar heb er op dit moment wel veel moeite mee en zou jullie mening hierover erg op prijs stellen!
Ik denk dat het er ook mee te maken heeft dat ik nu aangeschoten ben en omdat het zo onverwachts kwam dat mijn vriend wil slapen dat ik hier op de bank (niet mijn huis) me geen houding weet te geven. Ergens denk ik als ik nu een jointje zou roken ben ik moe en kan ik lekker tegen hem aan kruipen en ergens wil ik ook niet blowen om toch dit soort momenten de baas te zijn. Graag jullie mening!!!