Ik weet niet waar ik goed aan doe.. even van me afschrijven..

Kwatzakottel

Bewuste gebruiker
Het is niet mijn verantwoording dat hij gebruikt, dat bedoelde ik :wink:
De verantwoordelijkheid over mijn kinderen die heb ik zeker.

Waar heb jij iets gelezen over agressie? :)
"Hij ging vaak weg als we ruzie hadden en kwam dan thuis als tiran.. dan kon ik het ontgelden.."
 

Brokencurly

Experimenterende gebruiker
Thanks.

Soms heb ik ook wel eens de gedachte om te zeggen, krijg de vinketering maar en val dood..
Maar dat kan ik (nog) niet.. ik ben al stappen verder dan vorig jaar maar ik kan hem nog geen gedag zeggen.
Ik geloof oprecht dat hij dit ook niet wilt, je kan mij niet wijsmaken dat dit voldoening geeft.. mocht blijken dat het wel zo is, is dat ook ok.. in de zin van dan gun ik je je geluk met je grote groene vriend en je witte neus..
Ik moet voor mezelf het gevoel hebben dat ik alles heb gedaan, er komt een x een punt dat het genoeg is, dat is in het verleden ook gebeurd..
Ben ik naïef? Hoop ik tegen beter weten in?
Misschien wel, ik weet het niet.. over 6 weken weten we het, aan de ene kant is het zo die datum maar aan de andere kant duurt dat nog vreselijk lang..
Geloof me... er komt een tijdstip dat het voor jou echt niet meer gaat..

( en nee.. je bent niet naïef.. je houdt van hem met hart en ziel.. en je weet dat hij buiten zijn duivel een prachtmens is. )

En dan ben je al ver over ( je steeds weer verlengende grenzen ) heen gegaan..
Het maakt je kapot.. en ik weet als geen ander hoe graag je wilt dat het uiteindelijk toch nog goed komt.
Mijn ex is crack verslaafd en veranderde langzaam in een ' monster'
Ik heb alles gegeven.. ontzettend veel geaccepteerd en vergeven .. heeft tot 2 weken geleden me tot op het bot vernederd en pijn gedaan omdat ik niet meer kon en er totaal doorheen zat.
Alle schuld naar mij..
Ben nu een wrak.. heb externe hulp erbij..
Vechten om te verwerken..
Ik kom hier doorheen..
Dat moet!!!
Ik heb nu zero contact .. om mezelf te beschermen tegen zijn gemene uitspattingen..
En hij?
Had direct contact met een andere dame !!!!!!
Hoe dat gaat lopen weet ik niet.. wil ik ook niet weten.. maar kan je zeggen..
Heb zwaar trauma opgelopen door dit alles ..en mezelf in mijn tijd met hem.. totaal verloren..
Was en ben heel vatbaar voor zijn woorden en gedrag..
Onze prachtige tijden blijf ik voelen.. mis die dan ook echt heftig..
Zit nog steeds vol ongeloof hoe dit zo heeft kunnen eindigen..
In een afschuwelijke situatie is onze relatie geëindigd.. hij was totaal doorgeslagen.. heel eng ook.. onder zware invloed van crack.

Ik weet dat het beter is zonder hem verder te gaan.. doet vreselijk veel zeer..

Ik hoop echt dat je voor jezelf en je kids kunt gaan kiezen.. ik wens je daarmee alle sterkte.. let goed op jezelf en je eigen gezondheid fysiek en mentaal..
Probeer te zorgen dat je niet net als mij 1 hoopje ellende wordt..
Want dat verdiend NIEMAND..
Ik ben echt totaal opgevreten door deze relatie.. dat gun ik niemand. Uiterst pijnlijk
Zet hem op.. en kies voor je eigen geluk en dat van je kinderen.. HOE ZWAAR OOK..
met alle liefde en sterkte xxx
 
L

Lid 152247

Gast
Bescherm je kinderen!
Je zegt dat hij ze niets aandoet..maar zoals al word geschreven, dat gebeurt al op een andere manier.

Het afkicken word een zwaar proces, en dan de vraag of hij clean blijft.

Ik zeg het hard maar meen het wel. Doe dit je kinderen niet aan..ze hebben alleen jou nu..en jij bepaalt hun toekomst..je hoeft niet uit elkaar te gaan. Maar gebruiken en afkicken moet hij niet doen waar je kinderen bij zijn. En dat bedoel ik met bescherm je kinderen. Voorkom dit heen en weer verhuizen met je kinderen of hem..
Laat hem ergens anders wonen tot hij opgenomen word of echt gestopt is..en geef je kinderen die veilige ontspannen sfeer terug.

Ja..het zal jou heel veel pijn doen. Maar zie het maar zo..dat jij de pijn draagt om het je kinderen te besparen. Moeders kunnen heel sterk zijn jij ook.


Het klinkt gemeen maar zo blijf je medeplichtig...zo ziet jeugdzorg, veilig thuis etc het als je deze situatie zo door laat gaan.

Ook artsen mogen onder strenge voorwaarden 'zorgen uiten' en ik zeg dit echt niet om het erin te wrijven, maar als wake up call omdat ik je echt graag wil helpen. Maar beperkt ben tot een reactie hier.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
L

Lid 152247

Gast
@Rozekoekje had je nou al anders topics hier weleens gelezen over vrouwen van verslaafde partners? Ik vind het heel goed dat je het hier hebt gedeeld. Pas of voor jeugdzorg maar neem goede vrienden of je moeder..hoe meer mensen je het deelt, hoe meer steun je ook krijgt.

Nu ben je slachtoffer van de situatie. Maar je moet de kracht gaan vinden om weer macht te krijgen over hoe je leven verloopt.

Je moet de kracht krijgen om van passief slachtoffer naar actieve 'redder' van je kids en jezelf te worden.

Mijn ervaring..hoe meer je het deelt..kan ook hier..hoe meer je echt alles gaat beseffen en inzicht krijgen. En dat is het begin van de stappen die je moet nemen.of het nu uit gaat of alles komt goed. Er moeten zowiezo stappen genomen worden door je.

Blijf vooral van je afschrijven hier.
Wat vind je van de optie om niet meer samen te wonen zolang hij nog gebruikt? Schrijf bv ouderwets de voor en nadelen op

Voor"
Geen spanning meer
Rustiger voor de kids
Je staat er alleen voor.maar dan ook niet de teleurstelling dat hij niet helpt.
Je toont zelfrespect
Hij voelt nu echt dat het menens is
En echt nog veel meer

Na:
Je mist hem
Je bent alleenstaand moeder
Meer kan ik niet verzinnen

Dit is maar voorbeeld uiteraard.. waarom zoek jij geen hulp voor jezelf? Het lijkt me heel erg zwaar voor je.
 

Rozekoekje

Experimenterende gebruiker
@Mrloverdj thanks voor je berichten :)
Ik heb zeker de andere verhalen gelezen en ook op gereageerd :) het is fijn om herkenning te lezen, natuurlijk niet dat zij hetzelfde meemaken maar je begrijpt wat ik bedoel.

In mijn familie weten onze naasten hoe de situatie in elkaar steekt. Het is geen geheim en we zijn er open over. Iedereen staat voor ons en ook voor hem klaar dus dat is ontzettend fijn.
Het is fijn om hier te praten met mensen, ook met mijn familie.
Voor mijn gevoel is het makkelijk zeggen voor anderen misschien om (tijdelijk) uit elkaar te gaan. Zo voelt het voor mij niet. Dat zou mijn uiterste zijn.

Wel heb ik voor mezelf ook stappen gemaakt. Volgende week heb ik een afspraak met een maatschappelijk werker en ook qua financiën het een en ander uit te zoeken hoe ik er voor zou staan als ik minder zou werken mocht dat zo lopen. Voor mijn gevoel heb ik dan wat meer rust en weet ik waar ik aan toe ben.
Natuurlijk hoop ik dat het niet zo ver komt. Als hij er met de behandeling met de pet naar gooit hebben we een ander gesprek te voeren..
Ik ben al stappen verder dan vorig jaar, dat is al mijn eigen winst :)
 

De Zandman

DF-koning
Als ex verslaafde van cocaïne en alcohol, en een ex partner te hebben die verslaafd was aan cocaïne. Kan ik je 1 ding zeggen:

Zodra een man, in zijn verslaving blijft hangen is het heel menselijk om medelijden en medeleven te hebben en behouden voor zijn aandoening. Maar dat heeft een zekere hoogte, en aan jouw post te merken is dat dat emmertje allang al overgelopen is, en dat hij zeker niet van plan is om de realiteit onder ogen te komen, dat het gedrag wat hij vertoont alles vernietigt waar hij ooit eens voor stond, maar het monster heeft hem in zijn controle.

Het feit hierin wat ik verschrikkelijk vindt is dat hij niet zijn leven ruïneert, maar vooral dat van zijn steun en toeverlaat, en dan niet te spreken over dat van de kinderen.

ja verslaving is overheersend, maar ik vraag me af of bij hem het lampje ooit aan gaat dat alles wat hij had heeft ingeruild voor iets wat nooit verzadigd is.

ik juich nooit toe dat een relatie over moet zijn, of iemands kinderen weg te houden, of een relatie te beëindigen.

maar zet jezelf en de kinderen voorop! Als hij niet zelf er aan wilt werken, heeft het al geen zin. Dan kan je nog zo smeken en nog zo wensen, maar zorg er niet voor dat jullie er aan onder door gaan, omdat hij voor dit extreem zelfdestructieve gedrag kiest.

misschien is het goed om die knoop door te hakken, en hem er alleen voor te laten staan.
vaak kunnen mensen omslaan, wanneer alles dat wat ze hebben bij hun weg gaan.

dan zet je hem er toe om te kiezen wie gaat winnen, zijn verslaving, of zijn toewijding en liefde voor zijn gezin.
En wie van de twee gaat dit winnen?
Ik heb een vermoeden...
De alcohol,en drugs.
Deze twee samen zijn een uiterst zware grote tegenstander, en om werkelijk clean te worden en te blijven, daar is professionele hulp voor nodig.
En ook om te winnen, daar is dus veel dan wel heeeeel veel nodig ..het allerbelangrijkste is: de eigen wilskracht.
Niets lukt, als je er zelf niet achterstaat.
Als je de wil daartoe niet hebt.
Maar dit is wel bekend.
Allang.
 
Laatst bewerkt:

Rozekoekje

Experimenterende gebruiker
We zijn weer even verder..
Het is vrij rustig en er is nog steeds contact met de kliniek. Volgende week heeft hij daar een afspraak voor een gesprek en een urinetest en vanaf maandag mag hij niet meer drinken. De 13e begint de behandeling. Hij kijkt er naar uit zegt hij, hij trekt dat gedrag niet meer en het moet afgelopen zijn.
Hij heeft vd week een terugval gehad, maar dat kan ik redelijk relativeren voor mezelf omdat iemand die ik destijds had gebeld heeft aangegeven dat als het de hele tijd goed gaat hij wellicht ook het nut van de behandeling niet meer ziet..
Ik kom meer voor mezelf op en loop niet meer op eieren in de hoop dat..
Laat mezelf horen en vind hij het niet leuk? Pech gehad :)
Dat sterkt me en daar ben ik trots op.
Op naar volgende week!
 

Rozekoekje

Experimenterende gebruiker
Precies 4 weken verder en dit is nu de tweede week van de behandeling. De behandeling was wat verlaat gestart door miscommunicatie. In de afgelopen weken heeft hij niet gedronken en niet gebruikt, dat vind ik knap. Ook zijn verjaardag heeft hij niet gedronken terwijl andere mensen wel dronken. Hij daagde zichzelf uit op een goede manier en doet dat nog steeds. Het zal ongetwijfeld onwijs moeilijk zijn maar elke overwinning is er 1.
De behandeling ervaart hij als positief en niet als pfff ik moet er weer heen. Tuurlijk zijn het lange dagen, zowel voor hem als voor mij maar het is voor een goed doel.
Volgende week komt denk ik het moeilijke deel want dan komt hij persoonlijk aan bod en in de weken daarna moet ook ik een inbreng leveren over hoe ik alles heb ervaren. Ook dat zal niet makkelijk zijn maar met de hulp er bij gaat dat ons wel lukken.
Gisteren heb ik zijn werkmap doorgelezen, hij wilde het met me delen en ik vind het rete interessant. Het geeft meer inzicht en de uitgebreide uitleg over de werking van verslaving is fijn.
We zijn er nog lang niet en tuurlijk zijn er nog moeilijke momenten maar het begin is goed :)
 

Ape

Badass junkie
Precies 4 weken verder en dit is nu de tweede week van de behandeling. De behandeling was wat verlaat gestart door miscommunicatie. In de afgelopen weken heeft hij niet gedronken en niet gebruikt, dat vind ik knap. Ook zijn verjaardag heeft hij niet gedronken terwijl andere mensen wel dronken. Hij daagde zichzelf uit op een goede manier en doet dat nog steeds. Het zal ongetwijfeld onwijs moeilijk zijn maar elke overwinning is er 1.
De behandeling ervaart hij als positief en niet als pfff ik moet er weer heen. Tuurlijk zijn het lange dagen, zowel voor hem als voor mij maar het is voor een goed doel.
Volgende week komt denk ik het moeilijke deel want dan komt hij persoonlijk aan bod en in de weken daarna moet ook ik een inbreng leveren over hoe ik alles heb ervaren. Ook dat zal niet makkelijk zijn maar met de hulp er bij gaat dat ons wel lukken.
Gisteren heb ik zijn werkmap doorgelezen, hij wilde het met me delen en ik vind het rete interessant. Het geeft meer inzicht en de uitgebreide uitleg over de werking van verslaving is fijn.
We zijn er nog lang niet en tuurlijk zijn er nog moeilijke momenten maar het begin is goed :)
Wat fijn om te lezen, en het is zeker een goed begin. Ik hoop dat je ons af een toe blijft updaten
 

Trippy langkous

Badass junkie
Precies 4 weken verder en dit is nu de tweede week van de behandeling. De behandeling was wat verlaat gestart door miscommunicatie. In de afgelopen weken heeft hij niet gedronken en niet gebruikt, dat vind ik knap. Ook zijn verjaardag heeft hij niet gedronken terwijl andere mensen wel dronken. Hij daagde zichzelf uit op een goede manier en doet dat nog steeds. Het zal ongetwijfeld onwijs moeilijk zijn maar elke overwinning is er 1.
De behandeling ervaart hij als positief en niet als pfff ik moet er weer heen. Tuurlijk zijn het lange dagen, zowel voor hem als voor mij maar het is voor een goed doel.
Volgende week komt denk ik het moeilijke deel want dan komt hij persoonlijk aan bod en in de weken daarna moet ook ik een inbreng leveren over hoe ik alles heb ervaren. Ook dat zal niet makkelijk zijn maar met de hulp er bij gaat dat ons wel lukken.
Gisteren heb ik zijn werkmap doorgelezen, hij wilde het met me delen en ik vind het rete interessant. Het geeft meer inzicht en de uitgebreide uitleg over de werking van verslaving is fijn.
We zijn er nog lang niet en tuurlijk zijn er nog moeilijke momenten maar het begin is goed :)
wat mooi dat het zo goed gaat! ik hoop voor hem en voor jou dat hij dit blijft volhouden en niet weer dezelfde kant als eerst op gaat...
 

Brakka Mang

Badass junkie
Alle respect hoe je met de situatie omgaat! De rode lijn is dat jullie allebei ergens naartoe willen werken en dat dat vallen en opstaan is. Velen hebben in zelfde situaties gezeten maar ieder koppel en mens is niet te vergelijken. Mensen reageren vaak vanuit hun eigen emotie en ‘verloren wedstrijden ‘ wat betreft een partner in gebruik zitten emotioneel heel diep. Gelukkig ken ik ook heel veel succesverhalen en ik hoop oprecht dat jullie er daar ook 1 van worden!
 
L

Lid 153446

Gast
Zijn ego is gekrenkt en dat neemt hij me nu natuurlijk bijzonder kwalijk en dat is weeeer een excuus om z'n leed te verdrinken.. want dat is hij nu aan het doen. Ik sta op negeerstand en ik ben met de kinderen even naar mijn moeder vertrokken.
Het gaat niet om hem nu, imo. Maar las meer in je tekst dat hij er erg goed in is om te zorgen dat de wereld om hem heen draait.
Met de kinderen, gaat het niet om jullie, niet om jou en niet om hem.

Je hebt het ontzettend goed verwoord en dus prima in beeld!
Als ik je goed begrijp sta je op het punt definitief bij hem weg te gaan. En dat lijkt me wel beter.
Als hij goed is - en nuchter - voor de kinderen staat dat hun contact niet in de weg. En jullie zullen altijd met elkaar verbonden blijven als ouders, of je nu samen bent of niet.

Wens je heel veel sterkte.

En denk dat je hoofd er voorlopig nog lang niet naar staat maar hopelijk kom jij later een echt maatje tegen.
Eentje die geen 'klus-woning' is voor je er iets mee kunt... Mensen veranderen niet zo snel, en als ze dat doen moeten ze het vaak voor zichzelf doen, en niet voor een ander.

Big hug.
 

De Zandman

DF-koning
Een vos verlies wel zijn haren, maar zijn streken dus nooiooooit
Let hier op
Want iedere verslaafde is een meester in het manipuleren, en het bagatelliseren van de waarheid.
Het stoppen is niet zo gemakkelijk.
Laten we daar eens mee beginnen....
Voor de gek houden. Ook al zoiets....
Jij d en k t dat het oooooo zo goed gaat.
Maar is dat wel echt zo??
Wees achterdochtig!
 

Brakka Mang

Badass junkie
Het gaat niet om hem nu, imo. Maar las meer in je tekst dat hij er erg goed in is om te zorgen dat de wereld om hem heen draait.
Met de kinderen, gaat het niet om jullie, niet om jou en niet om hem.

Je hebt het ontzettend goed verwoord en dus prima in beeld!
Als ik je goed begrijp sta je op het punt definitief bij hem weg te gaan. En dat lijkt me wel beter.
Als hij goed is - en nuchter - voor de kinderen staat dat hun contact niet in de weg. En jullie zullen altijd met elkaar verbonden blijven als ouders, of je nu samen bent of niet.

Wens je heel veel sterkte.

En denk dat je hoofd er voorlopig nog lang niet naar staat maar hopelijk kom jij later een echt maatje tegen.
Eentje die geen 'klus-woning' is voor je er iets mee kunt... Mensen veranderen niet zo snel, en als ze dat doen moeten ze het vaak voor zichzelf doen, en niet voor een ander.

Big hug.
Haha klus woning, bouwval gezocht ik ga helemaal stuk hier. Kluswoning trekken bouwvakkers aan toch :moneytongue:
 
L

Lid 153446

Gast
Haha klus woning, bouwval gezocht ik ga helemaal stuk hier. Kluswoning trekken bouwvakkers aan toch :moneytongue:

Soms kun je beter een sloop-vergunning aanvragen dan het proberen. :smilingimp:

Or just walk away...

Beetje kut dat er weer eens kinderen in het spel zijn die dan altijd het kind van de rekening zijn. Als er dan 'geklust' moet worden, zou het fijn als die pas komen als zo'n verbouwing klaar is en dus zeker is dat het lukte.
 

Rozekoekje

Experimenterende gebruiker
Een vos verlies wel zijn haren, maar zijn streken dus nooiooooit
Let hier op
Want iedere verslaafde is een meester in het manipuleren, en het bagatelliseren van de waarheid.
Het stoppen is niet zo gemakkelijk.
Laten we daar eens mee beginnen....
Voor de gek houden. Ook al zoiets....
Jij d en k t dat het oooooo zo goed gaat.
Maar is dat wel echt zo??
Wees achterdochtig!
Ongetwijfeld, maar ik weiger om achterdochtig te zijn en te blijven. Op mijn hoede en/of voorzichtig? Dat zeker.
Ik ben nauw betrokken bij de behandeling en ook ons familiegesprek vind binnenkort plaats.
Ik richt me liever op positiviteit :)
 

Rozekoekje

Experimenterende gebruiker
Het gaat niet om hem nu, imo. Maar las meer in je tekst dat hij er erg goed in is om te zorgen dat de wereld om hem heen draait.
Met de kinderen, gaat het niet om jullie, niet om jou en niet om hem.

Je hebt het ontzettend goed verwoord en dus prima in beeld!
Als ik je goed begrijp sta je op het punt definitief bij hem weg te gaan. En dat lijkt me wel beter.
Als hij goed is - en nuchter - voor de kinderen staat dat hun contact niet in de weg. En jullie zullen altijd met elkaar verbonden blijven als ouders, of je nu samen bent of niet.

Wens je heel veel sterkte.

En denk dat je hoofd er voorlopig nog lang niet naar staat maar hopelijk kom jij later een echt maatje tegen.
Eentje die geen 'klus-woning' is voor je er iets mee kunt... Mensen veranderen niet zo snel, en als ze dat doen moeten ze het vaak voor zichzelf doen, en niet voor een ander.

Big hug.
Thanks! Maar ik wist dat het een klus woning was toen ik er aan begon :wink:
Dat moet ik ook eerlijk toegeven.

Voor nu gaat het goed, de behandeling, onze communicatie, onze persoonlijke vooruitgangen en gedrag en omgang met de kids. We zien vooruitgang bij elkaar en werken er hard aan.

En idd, veranderen moet je doen omdat je dat zelf wilt. Dat heb ik ook altijd gezegd. Doe dit niet voor mij, als jij gelukkig wordt van die groene fles gun ik je dat, maar mezelf gun ik iets anders :)
En hij zichzelf inmiddels ook.
 

Embee

Newbie
Lief Rozekoekje,


Wat een heftig verhaal, en wat dapper om het van je af te schrijven (hopelijk lucht het ook wat op)
Ik herken het deels; ik heb het niet zo heftig als jij ervaren, maar er is één ding wat ik je kan vertellen en helaas is het niet echt positief...

Denk aan jezelf en je kinderen! De toestand waar je man nu inzit heb(ben) jij/jullie geen ruimte in zijn ogen. En ja ik weet het, het is makkelijk praten, maar je komt er niet doorheen. Wat je wel kan doen is hem laten weten dat je er voor hem bent en dat je hem wilt steunen, maar jij en je kinderen hebben ook het recht op een stabiel leven. Als hij écht wilt, dan komt hij er weer bovenop, maar tot die tijd moet je hem zijn ruimte gunnen, maar aan de andere kant moet hij jou ook respecteren dat je je even afzijdig houdt. Houdt in je achterhoofd dat hij zélf het 'licht' moet zien, dus op hem inpraten heeft geen enkel nut.

Een paar gemene vrage wellicht, maar in hoeverre ben je bereidt om hem te steunen? En hoe hoog schat je de kans in dat hij dat 'licht' gaat zien? Stel jezelf eerst deze vragen alvorens een keus te maken.


Liefs, Embee
 

Zeehond

Badass junkie
Ongetwijfeld, maar ik weiger om achterdochtig te zijn en te blijven. Op mijn hoede en/of voorzichtig? Dat zeker.
Ik ben nauw betrokken bij de behandeling en ook ons familiegesprek vind binnenkort plaats.
Ik richt me liever op positiviteit :)
Heel goed om dit te lezen.
Er is op dit moment niemand die dichter bij hem staat dan jij.
Hij moet het zelf doen, dat weten jullie allebei.
Maar het helpt hem zeker dat jij er ook vertrouwen in hebt en hem steunt.
Want hij wil wel, maar een verslaving is niet niks.
Blijf je eigen plan trekken, blijf positief zoals je schrijft.
Het zou super zijn als het zo de goede kant op gaat.
Juist zo’n verhaal zou ook mooi zijn en kan anderen laten zien dat het kan.
❤️❤️❤️
 

Zeehond

Badass junkie
Een paar gemene vrage wellicht, maar in hoeverre ben je bereidt om hem te steunen? En hoe hoog schat je de kans in dat hij dat 'licht' gaat zien? Stel jezelf eerst deze vragen alvorens een keus te maken.
Ik snap je twijfels, maar ze zijn nu ruim drie maanden verder en zijn dit dan nog de relevante vragen die iets toevoegen?
Ik denk dat @Rozekoekje zich deze vragen al veel eerder heeft gesteld.
 

Trippy langkous

Badass junkie
Ik snap je twijfels, maar ze zijn nu ruim drie maanden verder en zijn dit dan nog de relevante vragen die iets toevoegen?
Ik denk dat @Rozekoekje zich deze vragen al veel eerder heeft gesteld.
Maar die vragen zijn wel belangrijk, die zijn juist belangrijk. Het is belangrijk jezelf die vraag te blijven stellen, want het is niet goed bij iemand te blijven die niet gaat veranderen.. ik zeg niet dat hij nooit gaat veranderen dat weet ik niet maar als hij niet veranderd is het verstandig niet bij zo iemand te blijven..
 

Druktemaker

DF-koningin
Het verhaal heeft natuurlijk twee kanten. Zijn problematiek rondom het gebruik en het gedeelte waar zij er onder geleden heeft.
Het is wel iets wat niet in drie maanden is opgelost, dit is een hele lange weg waarbij vast nog wel een keer een misstap wordt gemaakt en waar je, je dan ook als partner bewust van moet zijn.

Heel goed (en fijn) dat je zo betrokken bent bij de hulp en je positief opstelt, dat is ook het beste wat je kan doen voor jezelf. Vergeet alleen niet je grenzen, dat gaat namelijk heel gemakkelijk als het allemaal weer beter lijkt te gaan en voor je het weet ben je weer terug bij af (als het eenmaal mis gaat). Daar ben ik zelf flink over gestruikeld namelijk :wink:.
 

Zeehond

Badass junkie
Maar die vragen zijn wel belangrijk, die zijn juist belangrijk. Het is belangrijk jezelf die vraag te blijven stellen, want het is niet goed bij iemand te blijven die niet gaat veranderen.. ik zeg niet dat hij nooit gaat veranderen dat weet ik niet maar als hij niet veranderd is het verstandig niet bij zo iemand te blijven..
Ze schrijft juist dat ze ziet dat het in positieve zin verandert, maar weet ook dat er nog een lange weg te gaan is.
Dat zegt mij wat.
Vooral die positieve verandering.
Het is een lang traject met ups en downs kan ik me voorstellen.
We hoeven het niet eens te zijn met elkaar, maar ik vind het in deze fase stellen van deze vragen en weer opperen van onzekerheden niet constructief.
Het is iets waar zij niets mee kan en wat ze zelf ook weet als ik de historie terug lees.

Ik heb er zelf geen ervaringen mee, maar ik geloof juist dat iemand wel kan veranderen.
Die verhalen horen we te weinig.
 
L

Lid 153446

Gast
Maar die vragen zijn wel belangrijk, die zijn juist belangrijk. Het is belangrijk jezelf die vraag te blijven stellen, want het is niet goed bij iemand te blijven die niet gaat veranderen.. ik zeg niet dat hij nooit gaat veranderen dat weet ik niet maar als hij niet veranderd is het verstandig niet bij zo iemand te blijven..
Eens !
Positief willen blijven is één ding, herhaaldeijk naïef blijven iets anders.


Ook al is het mooi dat hij nu hulp heeft geaccepteerd en er een club hulpverlenende mensen vol goede bedoelingen mee bezig is, heeft hij het wel weer voor elkaar dat het om hem en zijn verslaving draait.

ik maak me zorgen over de kinderen in zo'n situatie waarin zijn verslavingsproblematiek centraal staat, met vooral zijn therapie en vandaar uit partner-gesprekken en gezinsgesprekken.

Wie gaat er dan eigenlijk onafhankelijk naar de kinderen kijken, en denkt vanuit wat voor hen nodig is;
Niet voor hem;
Niet voor haar;
Niet voor hun relatie;
Niet voor de gezins-eenheid:

Maar puur naar de kleine individuutjes die hier sowieso niet om gevraagd hebben maar er in werden geboren.

Een volwassene mag het zelf weten als die een disfunctionele relatie aan wil gaan, of het wil (blijven) proberen met een 'klus-woning'.
Die vrijheid houdt wat mij betreft op als er kinderen in het spel zijn.

Ik heb te vaak - in werk en privé - meegemaakt dat zo tussen de 5 tot 10 jaar na een vergelijkbare crisis, de kinderen uit een relatie met spanningen, problemen en een onveilig gevoel, vervolgens maar een stickertje borderline, stemmingsstoornis, autisme-spectrum-stoornis (maar nooit PTSS valt me dan vaak op...) opgeplakt krijgen.
Terwijl je als onmachtige en onhandige toeschouwer primair voelt dat de kinderen uit zo'n situatie moeten, en de ouders met hun kopjes tegen elkaar geduwd (!) mogen worden omdat die wel heel vaak met hun eigen problemen en elkaar bezig zijn...

Sorry @Rozekoekje als ik heel hard klink of als dit jou kwetst maar dat laatste zij dan zo.

Wat mij betreft: kids first.

Je partner was groot genoeg om zelf aan middelen te beginnen tot het zich ontwikkelde tot een probleem waar jij maar vooral je kinderen onder te lijden kunnen hebben;
Dan is hij ook groot genoeg om - als hij dat wil - zijn stinkende best te doen dat weer te veranderen, hoe moeilijk dat ook is.

Je als vrouwelijke partner opofferen voor een man vind ik eerlijk gezegd niet heel erg geëmancipeerd en het huwelijk/de relatie centraal stellen - want och gut och gut och gut: mensen zouden als volwassenen eens ineens uit elkaar gaan en single verder leven - is wat mij betreft zelfs 19e-eeuws.

De beste stuurlui staan aan wal, maar uit die hoek zie je weer meer of sowieso andere dingen dan als je aan het varen bent.
Hou koers daar.
 
L

Lid 153446

Gast
Ah zo ik snap wat je bedoelt :) dat was voordat we kids hadden. Dat is nu niet meer
Dus je koos om kinderen te nemen, van een man die zich als volgt gedroeg:
"Hij ging vaak weg als we ruzie hadden en kwam dan thuis als tiran.. dan kon ik het ontgelden.."
Ja ja..


Kan het zijn dat je eerder overdreef, of de situatie nu - achteraf - bagatelliseert?

People make mistakes. Er is niks mis mee om achteraf te concluderen dat dingen minder slim of niet zo handig waren. Dat maakt je niet minder, maar gewoon een mens. En eigenlijk maakt het je alleen maar groter, want dan kun je leren van je ervaring.

Beter dat dan je vergissingen niet onder ogen zien en ze blijven herhalen.

Just my two cents, zoals Amerikanen zeggen.
 
L

Lid 153446

Gast
Ik heb er zelf geen ervaringen mee, maar ik geloof juist dat iemand wel kan veranderen.
Die verhalen horen we te weinig.
Dat geloof ik niet @Zeehond, mensen kunnen wel leren en groeien maar veranderen doen ze (als volwassenen, en hij is 50) niet.
Verhalen van veranderingen horen we minder, omdat ze er waarschijnlijk niet zijn.
Het goeie nieuws is, dat het ook niet hoeft zover ik het inschat, bedoeling is dat de vader stopt met drinken en coke gebruiken en gestopt blijft. Da's al moeilijk zat, dan een ander karakter ontwikkelen.

En dan maar hopen dat dat het was, waardoor er na negen (9) liter bier dit soort dingen gebeurden:
Op dat moment dronk hij nog wel 18 halve liters bier per dag.. dat was thuis.. dan had ik het er niet over wat hij nog in de kroeg dronk.. ik heb altijd gezegd, je moet doen waar jij gelukkig van wordt, als dat bier en coke is, prima maar dan zonder mij, even goede vrienden.
Het ging goed, het drinken werd steeds minder, met Ups en vele downs. Ik heb veel geaccepteerd de afgelopen jaren. Misschien wel teveel, je wilt blijven steunen, vind het zielig en bent nog niet sterk genoeg om grenzen aan te geven.
Hij had een uitspatting toen ik van onze eerste zwanger was, wilde me toen met 34 weken zwangerschap op straat zetten..
Praten praten praten.. toch weer verder samen. Hij ging vaak weg als we ruzie hadden en kwam dan thuis als tiran.. dan kon ik het ontgelden.. dat werd steeds minder gelukkig.
Ons kindje werd geboren en het ging een stuk beter. Met vlagen was er nog wel eens wat maar ok..

En ik wil niemand de grond in boren of een put in praten maar het gaat hier dus wel om twee kleine kinderen van nog geen 3 jaar oud.

Die kleintjes zijn wel aan het veranderen, groeien en ontwikkelen en dat is niet even op pauze te zetten tot pa (en ma) eens klaar zijn met hun eigen problemen.
 
Laatst bewerkt door een moderator:

Rozekoekje

Experimenterende gebruiker
Een aantal puntjes..
Het voelt alsof wordt gezegd dat er niet goed voor mijn/onze kinderen wordt gezorgd en dat vind ik bijzonder kwetsend ja. Het maakt me ook boos eerlijk gezegd. Maar goed, ik zal me vasthouden aan de gedachte dat het van iedereen maar woorden zijn en je hier niet op de bank zit en dan een mening kan vormen.
Als mijn kindjes 'savonds met een glimlach op hun gezichtjes gaan slapen en ook wakker worden met een glimlach is dat het belangrijkste, wat een ieder hier er ook van mag denken.
Het is lastig om een mening te vormen over alleen de woorden die je hier ziet staan. Naast mijn verhaal is er namelijk ook nog het verhaal en de beleving van mijn man en die lezen jullie nergens.
Alles is geschreven op het moment van mijn beleving en in mijn volle emotie.

Ook is het niet de bedoeling om het karakter van mijn man te veranderen maar de manier waarop hij tegen bepaalde dingen aan kijkt, triggers leert herkennen, trauma therapie en omgaan met emoties. Allerlei dingen die hem kunnen helpen, maar dat staat los van zijn karakter. Het is een ziekte en hij krijgt hulp.

Zoals ook wordt genoemd, inmiddels zitten we bijna 6 weken in de behandeling en plukken we daar de vruchten van. Dat mag je geloven of niet, dat is ieders eigen keuze. Het is een utopie om te denken dat het nooit meer mis zal gaan, dat hij nooit meer een druppel zal drinken. Maar hij heeft en krijgt inzicht, ook in zijn eigen aandeel naar zichzelf, naar zijn gedrag naar mij en de kinderen. Het is niet zo dat iemand morgen wakker wordt en dat het allemaal perfect is, dat gaat niet. Maar de inzet en vorderingen zijn belangrijk, maar op een enkeling hier na lijkt men dat niet te geloven. Dat is ook prima, ik ben en blijf voorzichtig maar wil en blijf dit ook positief zien. Wil je mij hierom naïef noemen? Vooral doen.
 
L

Lid 153446

Gast
Een aantal puntjes..
Het voelt alsof wordt gezegd dat er niet goed voor mijn/onze kinderen wordt gezorgd en dat vind ik bijzonder kwetsend ja. Het maakt me ook boos eerlijk gezegd. Maar goed, ik zal me vasthouden aan de gedachte dat het van iedereen maar woorden zijn en je hier niet op de bank zit en dan een mening kan vormen.
Als mijn kindjes 'savonds met een glimlach op hun gezichtjes gaan slapen en ook wakker worden met een glimlach is dat het belangrijkste, wat een ieder hier er ook van mag denken.
Het is lastig om een mening te vormen over alleen de woorden die je hier ziet staan. Naast mijn verhaal is er namelijk ook nog het verhaal en de beleving van mijn man en die lezen jullie nergens.
Alles is geschreven op het moment van mijn beleving en in mijn volle emotie.

Ook is het niet de bedoeling om het karakter van mijn man te veranderen maar de manier waarop hij tegen bepaalde dingen aan kijkt, triggers leert herkennen, trauma therapie en omgaan met emoties. Allerlei dingen die hem kunnen helpen, maar dat staat los van zijn karakter. Het is een ziekte en hij krijgt hulp.

Zoals ook wordt genoemd, inmiddels zitten we bijna 6 weken in de behandeling en plukken we daar de vruchten van. Dat mag je geloven of niet, dat is ieders eigen keuze. Het is een utopie om te denken dat het nooit meer mis zal gaan, dat hij nooit meer een druppel zal drinken. Maar hij heeft en krijgt inzicht, ook in zijn eigen aandeel naar zichzelf, naar zijn gedrag naar mij en de kinderen. Het is niet zo dat iemand morgen wakker wordt en dat het allemaal perfect is, dat gaat niet. Maar de inzet en vorderingen zijn belangrijk, maar op een enkeling hier na lijkt men dat niet te geloven. Dat is ook prima, ik ben en blijf voorzichtig maar wil en blijf dit ook positief zien. Wil je mij hierom naïef noemen? Vooral doen.
2 zinnen gaan over de kinderen.
de rest niet.
 

Trippy langkous

Badass junkie
Ze schrijft juist dat ze ziet dat het in positieve zin verandert, maar weet ook dat er nog een lange weg te gaan is.
Dat zegt mij wat.
Vooral die positieve verandering.
Het is een lang traject met ups en downs kan ik me voorstellen.
We hoeven het niet eens te zijn met elkaar, maar ik vind het in deze fase stellen van deze vragen en weer opperen van onzekerheden niet constructief.
Het is iets waar zij niets mee kan en wat ze zelf ook weet als ik de historie terug lees.

Ik heb er zelf geen ervaringen mee, maar ik geloof juist dat iemand wel kan veranderen.
Die verhalen horen we te weinig.
daar hebben we inderdaad niet dezelfde mening over. tuurlijk is het belangrijk positief te blijven, ik zeg ook helemaal dat iemand niet kan veranderen. ik zeg alleen dat het belangrijk is om voor jezelf te zorgen want je moet jezelf op de 1e plaatst zetten behalve natuurlijk kinderen wat @QueerMan ook al zei die gaan altijd voor. maargoed dit is mijn mening en het blijft natuurlijk haar eigen keus wat ze doet..
 

Trippy langkous

Badass junkie
Dus je koos om kinderen te nemen, van een man die zich als volgt gedroeg:
hier ben ik het dan weer niet mee eens. je kunt toch niet haar de schuld geven van gedrag van haar man? tuurlijk ze heeft hem gekozen maar dat zal ze wel niet zomaar gedaan hebben. ze zal wel iets goeds in hem gezien hebben lijkt me anders kies je niet zomaar voor iemand. en nog is dit moeilijk voor ons om daarover te oordelen..
 

Trippy langkous

Badass junkie
Een aantal puntjes..
Het voelt alsof wordt gezegd dat er niet goed voor mijn/onze kinderen wordt gezorgd en dat vind ik bijzonder kwetsend ja. Het maakt me ook boos eerlijk gezegd. Maar goed, ik zal me vasthouden aan de gedachte dat het van iedereen maar woorden zijn en je hier niet op de bank zit en dan een mening kan vormen.
Als mijn kindjes 'savonds met een glimlach op hun gezichtjes gaan slapen en ook wakker worden met een glimlach is dat het belangrijkste, wat een ieder hier er ook van mag denken.
Het is lastig om een mening te vormen over alleen de woorden die je hier ziet staan. Naast mijn verhaal is er namelijk ook nog het verhaal en de beleving van mijn man en die lezen jullie nergens.
Alles is geschreven op het moment van mijn beleving en in mijn volle emotie.

Ook is het niet de bedoeling om het karakter van mijn man te veranderen maar de manier waarop hij tegen bepaalde dingen aan kijkt, triggers leert herkennen, trauma therapie en omgaan met emoties. Allerlei dingen die hem kunnen helpen, maar dat staat los van zijn karakter. Het is een ziekte en hij krijgt hulp.

Zoals ook wordt genoemd, inmiddels zitten we bijna 6 weken in de behandeling en plukken we daar de vruchten van. Dat mag je geloven of niet, dat is ieders eigen keuze. Het is een utopie om te denken dat het nooit meer mis zal gaan, dat hij nooit meer een druppel zal drinken. Maar hij heeft en krijgt inzicht, ook in zijn eigen aandeel naar zichzelf, naar zijn gedrag naar mij en de kinderen. Het is niet zo dat iemand morgen wakker wordt en dat het allemaal perfect is, dat gaat niet. Maar de inzet en vorderingen zijn belangrijk, maar op een enkeling hier na lijkt men dat niet te geloven. Dat is ook prima, ik ben en blijf voorzichtig maar wil en blijf dit ook positief zien. Wil je mij hierom naïef noemen? Vooral doen.
sorry als ik iets gezegd heb wat kwetsend was, was helemaal niet mijn bedoeling. ik wou alleen als punt maken dat jezelf op de 1e plek zet. dat punt heb ik nu wel gemaakt denk ik:sweatsmile:

en mooi dat het beter gaat, hopen dat het zo blijft gaan!
 
L

Lid 153446

Gast
hier ben ik het dan weer niet mee eens. je kunt toch niet haar de schuld geven van gedrag van haar man? tuurlijk ze heeft hem gekozen maar dat zal ze wel niet zomaar gedaan hebben. ze zal wel iets goeds in hem gezien hebben lijkt me anders kies je niet zomaar voor iemand. en nog is dit moeilijk voor ons om daarover te oordelen..

Nee, natuurlijk bedoel en schrijf ik niet dat het gedrag van de man haar schuld is.

Wat ik wel zeg, is dat het van hen allebei de verantwoordelijkheid (en dat is niet hetzelfde als 'schuld') is dat ze zwanger raakte toen hij nog aan de drank en de coke was. In de tijd dat hij zich dus ook Inclusief dat hij zich agressief gedroeg.

Die verantwoordelijkheid betekent dat ze nu verstandiger moeten gaan worden, en vanaf nu proberen het beter te doen voor de kinderen.

Dat agressieve stond in de eerste post, daarna lees ik dat ze ging draaien. O.a. dat ze nu zegt dat het na de kinderen ophield. Of dat dit haar kant van het verhaal is, maar niet van hem.
In de eerste post schrijft ze dat het toen de kinderen er al waren, het nog wel eens gebeurde. "Met vlagen was er nog wel eens wat".

En dat kan niet, niet met twee kindjes die nog geen drie jaar oud zijn;
en dan heb ik even niks aan de hulpvraag van moeder of dat ze boos op mij wordt omdat ik een spiegel voor hou.
 

Rozekoekje

Experimenterende gebruiker
Nee, natuurlijk bedoel en schrijf ik niet dat het gedrag van de man haar schuld is.

Wat ik wel zeg, is dat het van hen allebei de verantwoordelijkheid (en dat is niet hetzelfde als 'schuld') is dat ze zwanger raakte toen hij nog aan de drank en de coke was. In de tijd dat hij zich dus ook Inclusief dat hij zich agressief gedroeg.

Die verantwoordelijkheid betekent dat ze nu verstandiger moeten gaan worden, en vanaf nu proberen het beter te doen voor de kinderen.

Dat agressieve stond in de eerste post, daarna lees ik dat ze ging draaien. O.a. dat ze nu zegt dat het na de kinderen ophield. Of dat dit haar kant van het verhaal is, maar niet van hem.
In de eerste post schrijft ze dat het toen de kinderen er al waren, het nog wel eens gebeurde. "Met vlagen was er nog wel eens wat".

En dat kan niet, niet met twee kindjes die nog geen drie jaar oud zijn;
en dan heb ik even niks aan de hulpvraag van moeder of dat ze boos op mij wordt omdat ik een spiegel voor hou.
Je mag er van vinden wat je wilt :) de keren dat een van mijn kinderen aanwezig was bij een voorval is welgeteld 2x geweest. Verder hebben ze niks met eigen ogen kunnen zien of meemaken. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat ze niks van spanning hebben meegekregen want ook daar hebben we tijdens de behandeling informatie over gekregen.
Als je iets wil vinden van de situatie omtrent de kinderen mag je heus dingen vragen, maar zulke uitspraken op basis van deze info, vind ik wat voorbarig. Maar goed dat is wat ik er van vind.
 
Bovenaan