Nietingebruik
Experimenterende gebruiker
Hey Allen,
bij voorbaat excuses als dit verhaal lang of niet te begrijpen wordt, ik ben hier nieuw en wist zelfs niet goed onder welk sub forum ik dit kon plaatsen.. als het verkeerd staat, correct me. Ik zal proberen beknopt te vertellen...
Jaren geleden begonnen met oxycodon ivm pijn. Heel veel spijt van, had geen idee waar ik aan begon. Met 4x per dag 4 tabletten van 20 mg kortwerkend en nog 3x per dag een paar langwerkende zat ik op m’n hoogst. Ivm zwangerschap afgebouwd binnen aanzienlijke tijd waardoor ik erg depressief werd en zelfs suïcidaal werd. NB; tegelijkertijd van hóge doseringen benzodiazepines (lorazepam en diazepam), ook voorgeschreven, afgebouwd. Ook nooit meer opnieuw mee begonnen, is verder niet belangrijk in dit verhaal maar indien er vragen daarover zijn, stel deze vooral.
Toen mijn kindje werd geboren, was ik er dus een tijdje vanaf, maar binnen een week kwamen de heftige depressie en de pijnen terug. De pijnen en de depressies zijn zó erg, dat ik dan niet kan functioneren, het is compleet ZWART en de hoogste dosering van welk anti depressivum dan ook, werkte niet.
Ik schaam me ervoor maar ik kon op redelijk korte termijn aan fentanyl pleisters komen en stopte die in m’n mond. Ondertussen kreeg ik van de huisarts weer oxycodon voorgeschreven. Een aantal bezoeken aan de pijnpoli, een therapie bij de fysiotherapeut, niets mocht baten.
Omdat de huisarts niet wil dat ik weer voor langere termijn oxycodon slik, heeft ze me op fentanyl pleisters gezet. Per week krijg ik er 4 van 50ug maar dat is lang niet genoeg, ik gebruik er elke dag 1 van 50ug en koop nog bij om de rest van de week “rond te komen”.
Het is al meer dan eens voor gekomen dat ik er niet aan kon komen en ik weer enorm ziek werd, maar erger nog, de zwarte depressie komt dan ook terug.. ik kan niet goed uitleggen hoe dat voelt maar op zo’n moment wil ik niet meer leven en dat kan niet, mijn kindje heeft alleen mij (naast wat oma’s en tantes).
Met voldoende fentanyl kom ik de dagen prima door, functioneer ik optimaal en heb ik het afgelopen jaar zelfs mijn master aan de universiteit succesvol afgerond..
Nu heb ik verschillende vragen, wellicht zijn hier (ervarings) deskundigen/mensen die medicijnen gestudeerd hebben oid en met mij mee willen denken/mijn vragen willen beantwoorden..;
Heeft iemand ervaring met dergelijke situaties? Afgekickt van de opiaten en dan zó depressief worden? Het is dus geen burn out, of je even niet zo lekker in je vel voelen. Maar gewoon in je bed willen blijven liggen, niet praten en liefst alleen maar huilen. Ik begin te denken dat er gewoon een “stofje” mist in m’n brein dat fentanyl (of werkzame stof ervan) opvult.. dit zal vast en zeker een domme denkwijze zijn, ik ben dan ook een noob..
NB: elk opiaat doet het prima en houdt de depressie en de pijnen op afstand, ik heb een lichte voorkeur voor pleisters omdat ik die nu goed ken, precies weet wat ik moet nemen om niet te “nodden” (ik heb die term hier vaak gelezen) en me goed genoeg te voelen om de dag door te komen. Dus als ik geen pleisters kan vinden, neem ik een ander opiaat die wel te vinden is zoals tramadol, oxycodon en deze week “abstral”.
Ik ben nu aan het “afbouwen”, ik neem elke week dagelijks een beetje minder van een pleister, ik wil absoluut de huisarts hier niet bij betrekken. Ik ben alleenstaand en als de dood mijn kindje te verliezen aan het systeem in Nederland. Veilig thuis is, omdat ik alleenstaand ben, ik tijdens mijn zwangerschap medisch was en depressieve klachten had, al bij me geweest toen mijn kindje net geboren was (een jaar geleden) na melding van het ziekenhuis. Ze hebben het dossier vrijwel direct gesloten omdat ik dus echt prima functioneer (met opiaten maar dat weten zij niet) en mijn zoontje verder een stabiele en veilige leefsituatie heeft. Ik heb verder ook een prima na traject in het ziekenhuis en bij de GGZ (voor de depressie en mijn ADD).
1- hoeveel ug staat gelijk aan hoeveel mg oxycodon?
Het komt nogal eens voor dat ik niet aan pleisters kan komen en dan wil ik graag de afbouw in gang houden. Dat kan alleen als ik weet hoeveel Mg oxycodon (of elk ander opiaat) overeen komt met de hoeveelheid aan pleisters die ik nu gebruik.
2- Hoeveel ug staat gelijk aan hoeveel mg abstral? Met dezelfde reden als bovenstaand punt
-3 iemand die een wél werkend anti depressivum of andere vorm van therapie (al dan niet medicamenteus) kent?
Ik wéét dat pleisters sublinguaal toedienen gevaarlijk en ongezond is, mede daarom ben ik nu aan het afbouwen. Ik heb dus ook niets aan “though love” of vervelende comments. Het is lastig genoeg zoals het is. Het is verschrikkelijk moeilijk (met name mentaal) maar het moet. Ik moét een manier vinden om van de pijnen en depressie af te komen als ik hier eenmaal mee gestopt ben..
NB; geen idee of het ertoe doet maar verder gebruik ik geen drugs of andere medicatie (ben nu begonnen met methylfenidaat op voorschrift van de psychiater, geen idee of het wat wordt). Ook drink ik niet.
Het kan zijn dat ik nog vragen vergeten ben, die komen dan later nog
.
Enorm bedankt voor het lezen!!!
Niel
bij voorbaat excuses als dit verhaal lang of niet te begrijpen wordt, ik ben hier nieuw en wist zelfs niet goed onder welk sub forum ik dit kon plaatsen.. als het verkeerd staat, correct me. Ik zal proberen beknopt te vertellen...
Jaren geleden begonnen met oxycodon ivm pijn. Heel veel spijt van, had geen idee waar ik aan begon. Met 4x per dag 4 tabletten van 20 mg kortwerkend en nog 3x per dag een paar langwerkende zat ik op m’n hoogst. Ivm zwangerschap afgebouwd binnen aanzienlijke tijd waardoor ik erg depressief werd en zelfs suïcidaal werd. NB; tegelijkertijd van hóge doseringen benzodiazepines (lorazepam en diazepam), ook voorgeschreven, afgebouwd. Ook nooit meer opnieuw mee begonnen, is verder niet belangrijk in dit verhaal maar indien er vragen daarover zijn, stel deze vooral.
Toen mijn kindje werd geboren, was ik er dus een tijdje vanaf, maar binnen een week kwamen de heftige depressie en de pijnen terug. De pijnen en de depressies zijn zó erg, dat ik dan niet kan functioneren, het is compleet ZWART en de hoogste dosering van welk anti depressivum dan ook, werkte niet.
Ik schaam me ervoor maar ik kon op redelijk korte termijn aan fentanyl pleisters komen en stopte die in m’n mond. Ondertussen kreeg ik van de huisarts weer oxycodon voorgeschreven. Een aantal bezoeken aan de pijnpoli, een therapie bij de fysiotherapeut, niets mocht baten.
Omdat de huisarts niet wil dat ik weer voor langere termijn oxycodon slik, heeft ze me op fentanyl pleisters gezet. Per week krijg ik er 4 van 50ug maar dat is lang niet genoeg, ik gebruik er elke dag 1 van 50ug en koop nog bij om de rest van de week “rond te komen”.
Het is al meer dan eens voor gekomen dat ik er niet aan kon komen en ik weer enorm ziek werd, maar erger nog, de zwarte depressie komt dan ook terug.. ik kan niet goed uitleggen hoe dat voelt maar op zo’n moment wil ik niet meer leven en dat kan niet, mijn kindje heeft alleen mij (naast wat oma’s en tantes).
Met voldoende fentanyl kom ik de dagen prima door, functioneer ik optimaal en heb ik het afgelopen jaar zelfs mijn master aan de universiteit succesvol afgerond..
Nu heb ik verschillende vragen, wellicht zijn hier (ervarings) deskundigen/mensen die medicijnen gestudeerd hebben oid en met mij mee willen denken/mijn vragen willen beantwoorden..;
Heeft iemand ervaring met dergelijke situaties? Afgekickt van de opiaten en dan zó depressief worden? Het is dus geen burn out, of je even niet zo lekker in je vel voelen. Maar gewoon in je bed willen blijven liggen, niet praten en liefst alleen maar huilen. Ik begin te denken dat er gewoon een “stofje” mist in m’n brein dat fentanyl (of werkzame stof ervan) opvult.. dit zal vast en zeker een domme denkwijze zijn, ik ben dan ook een noob..
NB: elk opiaat doet het prima en houdt de depressie en de pijnen op afstand, ik heb een lichte voorkeur voor pleisters omdat ik die nu goed ken, precies weet wat ik moet nemen om niet te “nodden” (ik heb die term hier vaak gelezen) en me goed genoeg te voelen om de dag door te komen. Dus als ik geen pleisters kan vinden, neem ik een ander opiaat die wel te vinden is zoals tramadol, oxycodon en deze week “abstral”.
Ik ben nu aan het “afbouwen”, ik neem elke week dagelijks een beetje minder van een pleister, ik wil absoluut de huisarts hier niet bij betrekken. Ik ben alleenstaand en als de dood mijn kindje te verliezen aan het systeem in Nederland. Veilig thuis is, omdat ik alleenstaand ben, ik tijdens mijn zwangerschap medisch was en depressieve klachten had, al bij me geweest toen mijn kindje net geboren was (een jaar geleden) na melding van het ziekenhuis. Ze hebben het dossier vrijwel direct gesloten omdat ik dus echt prima functioneer (met opiaten maar dat weten zij niet) en mijn zoontje verder een stabiele en veilige leefsituatie heeft. Ik heb verder ook een prima na traject in het ziekenhuis en bij de GGZ (voor de depressie en mijn ADD).
1- hoeveel ug staat gelijk aan hoeveel mg oxycodon?
Het komt nogal eens voor dat ik niet aan pleisters kan komen en dan wil ik graag de afbouw in gang houden. Dat kan alleen als ik weet hoeveel Mg oxycodon (of elk ander opiaat) overeen komt met de hoeveelheid aan pleisters die ik nu gebruik.
2- Hoeveel ug staat gelijk aan hoeveel mg abstral? Met dezelfde reden als bovenstaand punt
-3 iemand die een wél werkend anti depressivum of andere vorm van therapie (al dan niet medicamenteus) kent?
Ik wéét dat pleisters sublinguaal toedienen gevaarlijk en ongezond is, mede daarom ben ik nu aan het afbouwen. Ik heb dus ook niets aan “though love” of vervelende comments. Het is lastig genoeg zoals het is. Het is verschrikkelijk moeilijk (met name mentaal) maar het moet. Ik moét een manier vinden om van de pijnen en depressie af te komen als ik hier eenmaal mee gestopt ben..
NB; geen idee of het ertoe doet maar verder gebruik ik geen drugs of andere medicatie (ben nu begonnen met methylfenidaat op voorschrift van de psychiater, geen idee of het wat wordt). Ook drink ik niet.
Het kan zijn dat ik nog vragen vergeten ben, die komen dan later nog
. Enorm bedankt voor het lezen!!!
Niel
