In die zin kan het zeker als reïncarnatie gezien worden. Maar je weet heel goed dat 99% van de gevallen niet op die manier naar reïncarnatie wordt gekeken. Maar hoe jij het schets, geloof ik zeer zeker in. Ik noemde dat alleen geen reïncarnatie.Maar alsnog, jij hebt nu jouw ervaring van jouw lichaam en geest, niet die van mij. En dat is wat ik persoonlijk zie als een 'incarnatie'. Een eventueel volgend leven (volgende ervaring) heb je een ander lichaam en geest, wat dan in die zin een reïncarnatie genoemd zou kunnen worden in mijn ogen. Een nieuwe interactieve film, een nieuwe droom.Zo zie ik het zelf meer, in plaats van dat er echt iets ín een lichaam komt te zitten.
Ben oprecht benieuwd naar hoe jij hier tegenaan kijkt.![]()
Leuke is dat ik mij dus in deze theorie, ook een zogenaamde "toekomstige ik" zou kunnen herinneren. Want tjah, in de toekomst heb ik allang geleefd. Een vorig leven/ervaring herinneren hoeft dus niet alleen een ervaring te zijn uit het verleden. In deze theorie zou ik zelfs herinneringen van jou kunnen hebben of van of van wie dan ook dat nu leeft.
Ik ben iedereen al geweest en moet iedereen nog worden.
Tijd is niet lineair buiten dit bestaan.
Daarom lijkt het dat wanneer we eenheid ervaren, we alles al weten. Tenminste zo ervaar ik vaak eenheid tijdens bijvoorbeeld een trip of meditatie. Geen vragen meer en kennis over alles. Welke kennis precies weet ik niet maar het is wel de kennis over "alles". We zijn hier om te leren maar ook weer niet want we weten alles al. We zijn er altijd al geweest, ook in de toekomst. Alles is toch "nu" dus ook mijn volgende en of vorige ervaring. Alle kennis of ervaring dat ik nog moet leren is allang geleerd.... Ik begin te raaskallen
Blijft mooi hé deze onderwerpen. Hoe dichter je bij de waarheid komt, hoe groter de paradox gaat worden.