Lytje pole
Bewuste gebruiker
Steeds lees ik met groot ontzag de tripreports op dit forum waarin ervaringen met de meest exotische psychotrope stoffen worden omschreven. Zelf ben ik vrij onervaren op het gebied van trippen. Daarom wil ik graag mijn ervaring delen. Voor mijn doen vrij heftig. :P
Inleiding
Deze week heb ik twee keer de combinatie 3-MeO-PCP en 2-CB geprobeerd. Op aanraden van een vriendelijk en behulpzaam forumlid had ik een neusspray geprepareerd met daarin 4,2 mg 3-MeO-PCP per pufje. Wel heb ik door ketaminegebruik een redelijke tolerantie voor dissociatieven. 2-CB is mij niet geheel onbekend maar heb ik niet veel gebruikt.
Hieronder een kort verslag van de tweede trip, gerelateerd aan de eerste.
Man: in de 30, 75 kg, 1.85 m
Ogen: gedilateerd
15:15: 12,6 mg 3-MeO-PCP nasaal
16:15: 4,2 mg 3-MeO-PCP nasaal
17:45: 20 mg 2-CB oraal
Onset
In de vroege namiddag had ik besloten de voor mij sinds een week bekende stof 3-MeO-PCP te combineren met twee paarse pilletjes 2-CB. Ik begon met 4,2 mg in elk neusgat maar besloot na 5 minuten een pufje extra te nemen, wat een klein ongemak opleverde omdat de dosis ongelijk verdeeld werd over de neusgaten. Dit zette de toon. Na een uur besloot ik het achtergestelde neusgat tegemoet te komen door ook deze 4,2 mg extra toe te dienen.
De effecten werden mij na zo'n 40 minuten steeds duidelijker: een koude, heldere roes. Niet echt te vergelijken met ketamine. Het zicht werd meer 3D en het perspectief verschoof. Wat mij vooral opviel waren de auditieve hallucinaties. Achtergrondgeluiden werden harder, meer overheersend. Ook kreeg de wereld een soort plasmalaag waarin de geluiden weg echoden.
Plateau
Om 17:45 bereikte ik het plateau, de eerst zo subtiel opgekomen effecten waren overheersend geworden en mijn gezicht was een beetje verdoofd. Op dat moment besloot ik de 2-CB te nemen. Langzaam kreeg de gedepersonaliseerde ego een psychedelische blik. Beide keren had ik echter geen last van misselijkheid van de pillen, waarschijnlijk omdat 3-MeO-PCP dit tegenging.
Omdat het weer minder goed was en ik in tegenstelling tot de eerdere trip in de namiddag tripte was de sfeer wat duister. Ik zette een plaat van Tangerine Dream op maar dat was een slechte keuze, de synthetische ambient werd een soort sleur. Snel verwisselde ik de plaat met die waar ik eerder wel goed op ging: Panorama van Claude Larson, beetje fluimige jaren tachtig electronica, wel Berliner Schüle en prikkelend genoeg om speels in de trip te mengen.
Panorama bracht mij bij de eerste trip in een soort nevel. Liggend op de bank bij het raam verdween de rest van de kamer en leek het alsof ik gewichtloos tussen de wolken de blauwe hemel in dreef. Naast flarden uitgerekte muziek was er continu een geluid van een blikkerige denkbeeldige helicopter. Alles om mij heen smolt of was wollig, vol met kleur. Het ene moment was het plafond weg en zweefde ik in de vrije lucht, het andere moment werd de Ikea plafonnière geëxtrapoleerd over de hele kamer als een soort van omgekeerde paraplu met spinnepoten. Planten ademden en wiegden mee op de muziek die was verworden tot geluid. Ik waande mij in een film van David Lynch: Naked Lunch.
Offset
Om 20.00 besloot ik de groentepasta te eten die ik tijdens de come up van de 3-MeO-PCP had bereid. Ondanks dat die lekker lang had opgestaan was de smaakbeleving niet echt om naar huis te schrijven. Waarschijnlijk het gevolg van de 3-MeO-PCP want als ik “gewoon” trip smaakt het eten altijd wel.
Conclusie
De combinatie van 3-MeO-PCP en 2-CB vind ik zeker de moeite waard al zal ik het voorlopig niet herhalen. Voor mijn doen was het een vrij harde trip maar niet echt introspectief. Het visuele aspect voerde de boventoon, de visuals waren vooral vloeiend, wollig of lillend.
3-MeO-PCP heeft een zeer goede synergie met 2-CB. Persoonlijk geef ik toch de voorkeur aan ketamine. 3-MeO-PCP heeft toch wel een scherp randje, ook de lange halfwaardetijd vind ik niet zo handig.
Inleiding
Deze week heb ik twee keer de combinatie 3-MeO-PCP en 2-CB geprobeerd. Op aanraden van een vriendelijk en behulpzaam forumlid had ik een neusspray geprepareerd met daarin 4,2 mg 3-MeO-PCP per pufje. Wel heb ik door ketaminegebruik een redelijke tolerantie voor dissociatieven. 2-CB is mij niet geheel onbekend maar heb ik niet veel gebruikt.
Hieronder een kort verslag van de tweede trip, gerelateerd aan de eerste.
Man: in de 30, 75 kg, 1.85 m
Ogen: gedilateerd
15:15: 12,6 mg 3-MeO-PCP nasaal
16:15: 4,2 mg 3-MeO-PCP nasaal
17:45: 20 mg 2-CB oraal
Onset
In de vroege namiddag had ik besloten de voor mij sinds een week bekende stof 3-MeO-PCP te combineren met twee paarse pilletjes 2-CB. Ik begon met 4,2 mg in elk neusgat maar besloot na 5 minuten een pufje extra te nemen, wat een klein ongemak opleverde omdat de dosis ongelijk verdeeld werd over de neusgaten. Dit zette de toon. Na een uur besloot ik het achtergestelde neusgat tegemoet te komen door ook deze 4,2 mg extra toe te dienen.
De effecten werden mij na zo'n 40 minuten steeds duidelijker: een koude, heldere roes. Niet echt te vergelijken met ketamine. Het zicht werd meer 3D en het perspectief verschoof. Wat mij vooral opviel waren de auditieve hallucinaties. Achtergrondgeluiden werden harder, meer overheersend. Ook kreeg de wereld een soort plasmalaag waarin de geluiden weg echoden.
Plateau
Om 17:45 bereikte ik het plateau, de eerst zo subtiel opgekomen effecten waren overheersend geworden en mijn gezicht was een beetje verdoofd. Op dat moment besloot ik de 2-CB te nemen. Langzaam kreeg de gedepersonaliseerde ego een psychedelische blik. Beide keren had ik echter geen last van misselijkheid van de pillen, waarschijnlijk omdat 3-MeO-PCP dit tegenging.
Omdat het weer minder goed was en ik in tegenstelling tot de eerdere trip in de namiddag tripte was de sfeer wat duister. Ik zette een plaat van Tangerine Dream op maar dat was een slechte keuze, de synthetische ambient werd een soort sleur. Snel verwisselde ik de plaat met die waar ik eerder wel goed op ging: Panorama van Claude Larson, beetje fluimige jaren tachtig electronica, wel Berliner Schüle en prikkelend genoeg om speels in de trip te mengen.
Panorama bracht mij bij de eerste trip in een soort nevel. Liggend op de bank bij het raam verdween de rest van de kamer en leek het alsof ik gewichtloos tussen de wolken de blauwe hemel in dreef. Naast flarden uitgerekte muziek was er continu een geluid van een blikkerige denkbeeldige helicopter. Alles om mij heen smolt of was wollig, vol met kleur. Het ene moment was het plafond weg en zweefde ik in de vrije lucht, het andere moment werd de Ikea plafonnière geëxtrapoleerd over de hele kamer als een soort van omgekeerde paraplu met spinnepoten. Planten ademden en wiegden mee op de muziek die was verworden tot geluid. Ik waande mij in een film van David Lynch: Naked Lunch.
Offset
Om 20.00 besloot ik de groentepasta te eten die ik tijdens de come up van de 3-MeO-PCP had bereid. Ondanks dat die lekker lang had opgestaan was de smaakbeleving niet echt om naar huis te schrijven. Waarschijnlijk het gevolg van de 3-MeO-PCP want als ik “gewoon” trip smaakt het eten altijd wel.
Conclusie
De combinatie van 3-MeO-PCP en 2-CB vind ik zeker de moeite waard al zal ik het voorlopig niet herhalen. Voor mijn doen was het een vrij harde trip maar niet echt introspectief. Het visuele aspect voerde de boventoon, de visuals waren vooral vloeiend, wollig of lillend.
3-MeO-PCP heeft een zeer goede synergie met 2-CB. Persoonlijk geef ik toch de voorkeur aan ketamine. 3-MeO-PCP heeft toch wel een scherp randje, ook de lange halfwaardetijd vind ik niet zo handig.
Laatst bewerkt:
